Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
4 โดนแทงข้างหลัง
3 โดนแทงข้างหลัง
หญิงสาวมองตนเองในกระจก คิดถึงสองคนที่ทรยศเธอ ดูแล้วเรื่องนี้คงเกิดมานาน
ตีสองหน้าใส่กันทำไมให้เหนื่อย บอกมาตรงๆ ไม่ได้หรืออย่างไร
แม้ไม่รักลือศักดิ์แต่ถนอมหัวใจ ร่างกายเพื่อเขา ฝ่ายนั้นคงไม่เคยเห็นว่าเธอสวย
ธิติสาเป็นผู้หญิงสวย แต่ไม่คิดเลยจะคิดแย่งลือศักดิ์ ทำลายอนาคตเธอ ปากบอกว่าจะช่วยให้เธอได้เรียนต่อ ที่ผ่านมาโกหกทุกอย่าง
ปังๆๆ
“ยายสามเปิดประตู แกจะมุดหัวอย่างนี้ไม่ได้”
หญิงสาวสะดุ้ง พ่อมาแล้ว เธอเดินไปเปิดประตู
เพียะ!
เธอจับมือพ่อแน่น ห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล “พ่อฟังสามก่อนสิ ไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อคิดค่ะ”
“ไม่ว่าจะยังไงแกก็โดนถอนหมั้น จะเอาเงินที่ไหนไปคืนเขา เงิน ทองพวกนั้นฉันเอาไปหมดแล้วแกก็รู้”
พ่อติดพนันแต่ไม่ยอมขายไร่นา สวนผลไม้ จึงเอาของหมั้นเธอไปขายหมด เธอรู้แก่ใจ และตอนนี้ความเครียดทำให้พ่อมาลงทุกอย่างที่เธอ
หญิงสาวก้มหน้า
“หนูไม่ได้มีอะไรกับผู้ชายคนนั้น พ่อบอกเขาไปสิคะ”
“คนสวนใหม่เหรอ แกรับเข้ามาแล้วไปเอามันมาเป็น เป็น…”
“พ่อไม่ใช่…”
พ่อจะคิดว่าเป็นคนสวนใหม่ได้ยังไง เธอไม่เคยถือวิสาสะรับใครมาทำงานในสวนพ่อ แต่พ่อไม่รับฟังอะไรเลย
“อย่าเถียง”
พ่อไม่ฟังแผดเสียง หญิงสาวตกใจตัวสั่น
“คุณลือศักดิ์เขาว่าอย่างไรคะพ่อ”
“ใครจะเอาแกอีกล่ะ ไม่น่าเลย เลี้ยงเสียข้าวสุก ไหนหมอดูบอกว่าแกจะทำให้ฉันสุขสบาย”
“พ่อเลี้ยงหนูมาเพราะเชื่อหมอดูหรือคะ พ่อ”
แม้จะรู้เรื่องนี้มาบ้าง แต่เธอไม่เคยยอมรับ ยังคิดเสมอพ่อไปรับเธอมาจากยายเพราะรักแม่ แต่แววตาแห่งรักไม่มีให้เห็น
พ่อเหมือนเป็นคนอื่น ป้าสุคนธ์ยังให้ความอบอุ่นได้มากกว่า
“เลี้ยงแบบไหนเพื่ออะไรแกจะทำไม รู้แต่ว่าจากวันนี้ไม่ต้องเรียน ฉันจะไม่ยอมลงทุนกับแกที่ทำให้ทุกอย่างย่อยยับ”
“พี่กำนันคะอย่าเสียงดังไปความดันจะขึ้น”
ธิกานต์ดาหันมองแม่เลี้ยง เธอรู้สึกเจ็บปวดเพราะคิดถึงสิ่งที่ธิติสาทำ
“พี่สองละคะป้า”
“จะไปถามถึงคนอื่นทำไม ยายสองก็ไปคุยกับลือศักดิ์เผื่อเขาจะเข้าใจแกน่ะสิ”
พ่อว่าและมองเธอด้วยความรำคาญ
“ใช่ พี่ไปคุยให้ หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น”
ธิกานต์ดาจับพิรุธแม่เลี้ยง ที่ดีกับเธอมาตลอด แต่ตอนนี้เธอไม่เชื่อใครอีกแล้ว ดูเหมือนผู้หญิงคนนี้จะรู้เห็นเป็นใจกับลูกสาว
“กลับห้องเถอะพ่อกำนัน”
“ไม่ต้องค่ะสามจะพาพ่อไปเอง”
“ไม่ต้อง ไปอยู่ให้ไกลตาฉัน” พ่อตะคอก หญิงสาวถอยหลัง มองพ่อเดินจากไปกับแม่เลี้ยง
สองแม่ลูกคงอยากเฉดหัวไปจากที่นี่อย่างที่ป้าสุคนธ์ว่า เธอไม่น่าโง่เลย
พ่อออกจากห้องป้าสุคนธ์เข้ามารายงานหน้าตาตื่น
“ไปแล้วค่ะ”
“หรือคะ”
“ดูแปลกๆ นะคะ คนมารับหลายคน ดูเป็นคนมีเงิน”
“ช่างเขาเถอะคะ คงไม่ได้พบกันอีก”
เธอล้วงนาฬิกาในกระเป๋าบีบแน่น
“ป้าคะพ่อโกรธมากเลย ทำไมพ่อไม่เข้าใจกันบ้าง ไม่ฟังสามบ้างเลย”
นางสุคนธ์เดินมาลูบแขนเธอ “อย่าเสียใจไปเลยค่ะ คนอย่างลือศักดิ์นั่น รวยก็จริง แต่หาความรัก ความจริงใจไม่ได้ สามอายุยังน้อยต้องเจอคนที่ดีกว่านี้”
“เขาถอนหมั้นเราก็ลำบาก จะเอาเงินทองที่ไหนคืนเขาคะ”
เธอเริ่มคิดถึงจำนวนเงินที่ทางนั้นนำมาวันหมั้นหมาย
มากน่าดู จะหาที่ไหนมาคืน
“ทำอะไรไม่ได้ตอนนี้คงต้องรอทางฝ่ายคุณลือศักดิ์ค่ะ”
เพื่อให้ทุกคนเข้าใจว่าเธอไม่มีมลทิน หญิงสาวรีบออกจากห้อง เธอจะไปหาลือศักดิ์
ถ้าต้องโดนทิ้ง เธอจะไม่ยอมโดนเอาเปรียบ
เขาถอนหมั้นเพราะชอบคนอื่น ทำไมต้องมาใส่ร้ายเธอ ธิกานต์ดารีบวิ่งไปที่สวน
ลือศักดิ์มองเธอด้วยสายตาเย็นชา ธิกานต์ดาเดินไปใกล้ชายหนุ่มเชื้อสายจีน หน้าตาหล่อเหลาแต่ยังไม่ใช่สเปกเธอ
“คุณลือมาคุยกันหน่อยสิคะ”
“มีอะไรจะคุยอีกเหรอสาม”
“พี่สองไม่เกี่ยวค่ะ”
ธิติสาสีหน้าไม่พอใจ แต่เกิดขึ้นแวบเดียวเท่านั้น
“พี่แค่เป็นห่วง ค่อยๆ พูดกันนะจ๊ะ”
“ผมไม่มีอะไรจะพูด อยากรู้อะไรถามคุณสองเถอะ”
ธิติสายิ้มเยาะ คนโดนถอนหมั้นไม่อยากเชื่อว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้ เธอหัวเราะออกมา
“เป็นบ้าอะไรของเธอ โดนทิ้งจนเพี้ยน ไปเข้าบ้านกับพี่”
“พี่เหรอ สามไม่มีพี่ พี่ที่ไหนจะจ้องงาบคู่หมั้นน้องสาว”
คนตรงหน้าดูตกใจ ก่อนจะยิ้ม
“รู้แล้วเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็ดีทุกอย่างจะได้ไม่ยุ่งยาก ใช่พี่กับคุณลือรักกัน เธอเองก็หลีกทางไปเถอะ มีคนอื่นเหมือนกันนิ”
“พี่ก็รู้ว่าเขาแค่คนผ่านมา สามแค่ช่วยไว้”
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
