บทที่ 2 นางร้ายสายมั่น

บทที่ 2 นางร้ายสายมั่น

ในตอนที่ก้าวขาออกมาจากคอนโดความมั่นใจเรียกว่าเกินร้อย นางร้ายสาวเดินสวยสุดมั่นในชุดเดรสเกาะอกแบรนด์ดังปักเลื่อมด้วยเพชรคริสทัลระยับตา และเพื่อเพิ่มความมีคลาสไม่ดูลิเกจนเกินไปก็สวมทับด้วยเบลเซอร์แบรนด์เนมสีเข้ากันส่งเสริมบุคลิกให้ดูน่ามองมากยิ่งขึ้น

ศรุตาพอรู้ว่าพวกผู้ชายก็มีมุมแบบนี้กันทุกคน เธอก็มั่นใจในความสวยของตัวเอง ไม่ใช่แค่ระดับหนึ่ง แต่มั่นใจในตัวเองมาก ๆ

ทรงผมยาวสลวยม้วนลอนฟาร่าฟาใจ จังหวะเคิฟปอยผมด้านหน้าปัดขึ้นแบบไม่ได้ตั้งใจ ศรุตาเชื่อมั่นว่าหากใครแค่แว่บผ่านมองเธอ ก็จะไม่อาจจะละสายตาได้อย่างแน่นอน

ใบหน้ากลมเกลี้ยงรูปไข่จะว่าจิ้มลิ้มน่ารักก็ไม่ใช่ สวยจัดจนน่าตกใจก็ไม่เชิง มันเป็นการผสมผสานของหญิงสาวเชื้อสายคนจีนได้อย่างลงตัว

ผิวกายขาวจัดสะอ้านสะอาดไร้รอยต่างดำให้รำคาญใจ เธอสวมแว่นกันแดดสีชาเพื่อพรางใบหน้าตามสไตล์ดารานางร้าย

น้ำหอมที่เลือกใช้ก็เป็นตัวแพงที่มีคลาสที่สุด เป็นกลิ่นจะเซ็กซี่ก็ไม่ใช่ จะหวานไปก็ไม่เชิง กลิ่นนวล ๆ ดูน่าค้นหาแบบที่ใครได้กลิ่นก็จะต้องหลงใหลชื่นชอบ

เมื่อสองชั่วโมงก่อนหน้านี้ศรุตามั่นใจแบบนั้น แต่ในอีกสิบนาทีจะครบสองชั่วโมงที่เธอรอคนของธรรมเอ็นเตอร์เทนเมนต์และยังรอต่อไปแบบไม่มีจุดหมาย จึงทำให้เธอจะต้องคิดใหม่!

ธรรม ธรรมเดชากุล รับนัดเธอจริง นั่นก็เท่ากับว่าเขาไม่อยากเจอส้มโอผู้จัดการส่วนตัวของเธอ

ตอนแรกศรุตาก็มั่นหน้าว่าสุดท้ายพวกผู้ชายก็เหมือนกันหมด! ใช่ว่าเธอจะเคยเจอคนแบบตาธรรมคนแรกเสียเมื่อไหร่

นั่นคือสิ่งที่เธอคิดจึงนั่งเชิดหน้าชูคอระบายยิ้มกับกำแพงห้องทั้งที่ไม่มีใครอยู่ในห้องรับรองแขกสักคน แถมเขาให้เธอรอเกือบจะสองชั่วโมงแล้ว!

ศรุตานั่งรอต่อไป จากที่ยิ้มกัดฟันอย่างนางงามตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นยิ้ม และสุดท้ายก็หุบยิ้ม!

ห้องรับรองแขกที่ไม่รู้ว่าแขกแบบไหนแต่มันส่วนตัวมาก ๆ เพราะเธอเห็นข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวของผู้ชาย และเธอดื่มไปเพียงน้ำเปล่าแก้วเดียวเท่านั้น จะลุกจะเดินไปไหนก็ไม่มีใครโผล่หน้ามาให้เธอได้ถามทางสักนิด

รอจนแล้วจนรอดศรุตารู้สึกว่าอยากเข้าห้องน้ำ เธอจึงหันซ้ายแลขวาเมื่อมองแล้วว่าตรงนั้นน่าจะเป็นห้องน้ำ ร่างบางระหงในชุดเดรสเรียบหรูพอดีตัวก็หยัดกายลุกขึ้น

ยามที่นางร้ายสาวขยับตัวแน่นอนว่าน้ำหอมเรียกว่าฟุ้งหอมไปทั้วทั้งห้อง ท่อนขาเรียวยาวบนรองเท้าส้นสูงปรี๊ดยิ่งส่งปลีน่องให้ดูน่ามองมากขึ้นไปอีก

เธอเปิดประตูเข้าห้องน้ำทำธุระอยู่เกือบสิบนาทีก็เดินออกมา แต่บุญเก่าคงจะหมด! เพราะในขณะที่เธอนั่งรอธรรมมาตามนัดเขาไม่มา! แต่พอเธอเดินไปเข้าห้องน้ำเขาดันปรากฎตัว!

ถ้านี่ไม่ได้เรียกว่าเวรกรรม ศรุตาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่ามันจะเรียกเป็นอย่างอื่นได้อย่างไร!