บท
ตั้งค่า

ตอนที่ 4 เล่นกับไฟ

ตอนที่ 4 เล่นกับไฟ

#มุก

ภายในบ้าน

แกะถุงข้าวต้มร้อนๆ แล้วเทใส่ชามก่อนจะยกไปให้คนป่วยที่นอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนโซฟา ปกติพี่มินไม่ใช่คนป่วยง่าย แต่ถ้าได้เป็นแล้วก็จะหนักและหายยาก

“พี่กินเองได้มั้ย”

“อื้ม” พี่มินพยุงตัวลุกขึ้นนั่งแล้วรับชามข้าวต้มไปถือไว้ก่อนจะค่อยๆ ตักกินเอง

“รู้มั้ยว่าเมื่อกี้มุกเจอใคร”

“ใคร?”

“คุณเตย์”

“เจอที่ไหน”

“ก่อนจะถึงทางเข้าบ้านนี่เองค่ะ ตอนแรกเขาอาสาจะมาส่ง แต่มุกปฏิเสธไป”

“แล้วเขาได้ทำอะไรมุกหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ” จริงๆ เขาจะจูบฉัน แต่ถ้าบอกไปแบบนั้นเดี๋ยวพี่มินจะโกรธเอาได้

“แน่ใจ”

“อื้ม เขาจะมาทำอะไรมุกเล่า”

“วันนั้นมุกน่าจะออกมาจากมหา’ลัยช้าหน่อย จะได้ไม่ต้องเจอกับคุณเตย์” พี่มินวางถ้วยข้าวต้มลง “ถ้าเขาเป็นคนที่ดี พี่คงจะไม่กันท่าแบบนี้”

ที่จริงแล้วฉันกับพี่มินไม่ได้เป็นแฟนกัน เราสองคนเป็นพี่น้องแท้ๆ แต่ที่พี่มินบอกกับคุณเตย์ไปแบบนั้นเพราะอยากกันฉันให้ออกห่างจากผู้ชายเจ้าชู้และร้ายกาจคนนั้น

ฉันก็พอรู้สรรพคุณของคุณเตย์เขาอยู่บ้าง คนระดับนี้ค่อนข้างมีชื่อเสียงในหมู่มาก แต่ชื่อเสียงนั้นไปทางที่ไม่ค่อยจะดีเท่าไรนักน่ะนะ

“คิดอะไรอยู่มุก”

“อ๋อ เรื่อยเปื่อยน่ะ”

“อย่าคิดที่จะไปเล่นกับไฟเชียวนะ คุณเตย์เขาไม่ธรรมดา” พี่ชายรีบดักทางน้องสาวอย่างไว

“ถ้าเขาเป็นไฟ มุกก็เป็นน้ำมัน เทราดให้ลุกโชนวอดวายไปข้าง”

“นี่มุก!” พี่มินดุเสียงดังแล้วมองหน้าคาดโทษ “คิดดีดี ผู้ชายมีเยอะแยะ แกอย่าไปยุ่งกับเขาเลย”

“รู้น่า กินยาแล้วไปนอนไป”

“อืม และอย่าแม้แต่จะคิดนะ”

“มุกคิดอะไรที่ไหนเล่าพี่” เบื่อนิสัยชอบรู้ทันของพี่ชายตัวเองจริงๆ

วันต่อมา

ตื่นแต่เช้าเตรียมของเพื่อใส่บาตรเนื่องจากวันนี้เป็นวันพระ ฉันวางของทำบุญไว้บนเก้าอี้หน้าบ้าน ไม่นานพระสงฆ์หนึ่งรูปก็เดินมาถึงบ้านฉัน

“…” ยกของใส่ในบาตรแล้วพนมมือขึ้นรับศีลรับพร

“สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลังฯ” พระท่านสวดแบบรวดเร็ว

“สาธุค่ะ”

พระสงฆ์เดินไปบิณฑบาตที่บ้านหลังอื่นต่อ ฉันกำลังเก็บเก้าอี้จะเข้าบ้าน ทว่าดันมีเสียงดังแว่วไกลๆ มาจากด้านข้าง

“ใส่บาตรยังได้บุญ แล้วใส่ใจคุณจะได้อะไรเหรอครับคนสวย” คุณเตย์พูดพร้อมเดินมาจนถึงตัว

เขารู้จักบ้านฉันได้ยังไง?

“…”

“เดี๋ยวพี่ยกให้ค่ะ” เขาแย่งเก้าอี้ไปจากมือฉันแล้วยกมันเข้าไปเก็บในบ้านด้วยมือข้างเดียวแบบชิลๆ “พี่เท่มากเลยใช่มั้ย”

“ขอบคุณค่ะ” ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลยแฮะ คุณเตย์นี่ดูท่าคงจะตื๊อเก่งมาก

“โฮ” เขาเดินเข้ามาประชิดแล้วใช้สองมือจับใบหน้าฉันแบบทะนุถนอม “ดูสิ ออร่าความสวยกระแทกตา ผลบุญที่หนูทำไปเมื่อกี้มันส่งมาให้หนูสวยกว่าเดิมเลยอะ”

เวอร์เกินไปมั้ง

“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ” แกะมือใหญ่ออกแล้วถอยห่างเขาสักนิด เพราะตอนนี้พี่มินกำลังยืนกอดอกมองมา

“นายมาทำอะไรเหรอครับ” พี่ชายฉันเอ่ยถามเจ้านายตัวเอง “แสนรู้จริงๆ เลยนะครับนายเนี่ย มาบ้านผมถูกด้วย”

ปากแซ่บใช้ได้เลยพี่มินเนี่ย

“ไอ้มิน!”

“ครับนาย”

“กูอุตส่าห์ไปสืบหาที่อยู่มึงมาเพราะเป็นห่วงมึงเลยนะ อยากจะมาเยี่ยมไง”

“ไม่ได้จะมาหาแฟนผมใช่มั้ย”

“ใช่ เอ้ย ไม่ใช่โว้ย!”

“ผมดีขึ้นแล้วล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็น่าจะไปทำงานได้ ไม่ต้องห่วงครับ”

“นี่ใจคอมึงไม่คิดจะชวนกูเข้าไปในบ้านกินน้ำกินท่าหน่อยเหรอวะ”

“เข้ามาสิคะคุณเตย์” ฉันรีบพูดตัดหน้าพี่ชายแล้วชวนแขกเข้าบ้านตามมารยาท

“ครับน้องมุก” คุณเตย์เดินตามหลังฉันมาติดๆ

“เชิญนั่งก่อนค่ะ”

“นั่งในใจน้องมุกได้มั้ย” ขนาดอยู่ต่อหน้าพี่มิน คุณเตย์เขาก็ไม่วายที่จะหยอดใส่ฉัน

“ใจผมว่างนะครับนาย ว่างมาก” พี่มินเดินมานั่งลงข้างๆ แขกแบบแนบชิด

“มึงจะนั่งติดกูทำไมวะไอ้มิน”

“พื้นที่มันน้อยครับ”

“น้อยห่าอะไร เหลือว่างเป็นไร่”

“ถ้าไม่สะดวก นายก็กลับเลยสิครับ”

“นี่มึงไล่กู?!”

“…” ฉันมองดูผู้ชายสองคนถกเถียงกันโดยที่ไม่รู้จะห้ามยังไง

เหนื่อยใจ~

เวลาล่วงเลยมาจวบจนเที่ยงวัน คุณเตย์กลับไปได้สักพัก ส่วนพี่มินเพิ่งจะขับรถออกไปข้างนอกเมื่อกี้ เห็นบอกว่ามีธุระสำคัญต้องไปทำ

ฉันเก็บกวาดหน้าบ้านเสร็จกำลังจะปิดประตูรั้ว จู่ๆ คุณเตย์ก็โผล่มาอีกครั้งแล้วถือวิสาสะจูงมือฉันเดินไปในบ้าน ประตูถูกปิดลงพร้อมล็อกกลอนเสร็จสรรพ

“เดี๋ยวก่อนค่ะ นี่มันอะไรกันคะ” ถามด้วยความสงสัย เขากลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ

“มินมันไปแล้ว”

“คุณเตย์รู้ได้ไงคะว่าพี่มินไม่อยู่”

“ก็พี่เป็นคนหลอกล่อให้มันออกไปเอง”

“อะไรนะ?” อย่าบอกนะว่าที่พี่มินต้องออกไปทำธุระนั้นมันเป็นแผนของเขา

“เราได้อยู่กันสองต่อสองแล้วนะคะน้องมุก”

“...” ฉันพยายามเว้นระยะห่างไว้ เพราะรู้สึกไม่น่าไว้วางใจเวลาเนื้อตัวเราแนบชิดกัน “คุณเตย์มีอะไรกับมุกเหรอคะ”

“หนูหมายถึงเราสองคนจะมีอะไรกันเหรอ”

“ไม่ใช่ค่ะ มุกหมายถึงว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่าทำนองนั้นค่ะ”

“มีสิ อยู่ที่ว่าหนูจะอยากฟังมั้ย” ขยับเข้ามาใกล้

“…” เงียบเพื่อครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

“น้องมุกไม่อยากฟังเหรอคะ”

“ว่ามาสิคะ” ครั้งนี้ฉันไม่ถอยหนี เพราะรู้สึกว่าอยากจะลองเล่นกับไฟอย่างเขาดูสักตั้ง

ให้มันรู้ไปว่าใครจะแน่กว่ากัน!

“นอนกับพี่ได้มั้ยคะ”

“นอนที่ว่าตามที่มุกเข้าใจคือมีเซ็กซ์กันใช่มั้ยคะ” ฉันก็พอจะเดาออกอยู่หรอก

“ค่ะ พี่ต้องการน้องมุกนะ”

“แต่มุกมีแฟน ลืมแล้วรึไงคะ”

“เลิกหลอกพี่ได้แล้ว คิดว่าพี่โง่เหรอคะ จริงๆ แล้วน้องมุกเป็นน้องสาวไอ้มินมันน่ะ”

นี่เขารู้อยู่แล้ว

“รู้ได้ไงคะ”

“รู้สิ ก่อนจะรับคนเข้าทำงานพี่ก็ต้องสืบหาประวัติก่อนอยู่แล้ว ไม่ได้รับแบบสุ่มสี่สุ่มห้า”

“แสดงว่าที่ผ่านมาคุณก็เล่นตามน้ำใช่มั้ยคะ”

เขาร้ายกว่าที่คิดไว้

“อีกอย่างพี่ไม่ยุ่งกับคนมีเจ้าของหรอกค่ะ ยิ่งเป็นของลูกน้องยิ่งไม่แตะ แต่หนูไม่ใช่ไง พี่เลยยุ่งได้” เคลื่อนหน้ามาจะจูบ

“ใจเย็นๆ ค่ะ” ฉันปรามไว้ได้ทัน “ดูวู่วามนะคะคุณเตย์” คิดว่าฉันจะยอมปล่อยตัวให้ง่ายๆ งั้นสิ คิดผิดแล้ว

“…”

“อยากได้มุกมากแค่ไหน ก็แสดงให้เห็นถึงความพยายามก่อนค่ะ ของแบบนี้มาไวไปไวดูไม่สนุกนะคะ” ใช้นิ้วชี้ทาบลงบนริมฝีปากของอีกฝ่าย “ถึงเวลานั้นคุณเตย์จะได้มากกว่าจูบอีก”

“ไม่ธรรมดาแล้วสิ” เขายกยิ้มมุมปาก

“…” แหงล่ะ ฉันมันไม่ธรรมดาตั้งนานแล้ว

เดี๋ยวจะได้รู้ว่าใครร้ายกว่ากัน!

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel