Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
ตอนที่ 3 มาเป็นผู้หญิงพี่
ตอนที่ 3 มาเป็นผู้หญิงพี่
อาทิตย์ต่อมา
ตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งทุ่มกว่า งานเลี้ยงเกษียณอายุถูกจัดขึ้นภายในห้องวีไอพีของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ผมนั่งทานอาหารอยู่ในวงล้อมของผู้หลักผู้ใหญ่ บอกตามตรงว่าโคตรอึดอัดเลย ถ้าไม่ติดว่าต้องรับช่วงเป็นท่านประธานต่อจากพ่อ ผมคงจะไม่นั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้แน่นอน
“เตย์” พ่อเอ่ยเรียกแล้วสะกิดแขนเบาๆ
“ว่าไง” ขานรับแล้วเคี้ยวอาหารเต็มปาก ไม่ใช่อะไรนะ หิวแหละ วันทั้งวันไม่มีอะไรตกถึงท้อง งานยุ่งสุดๆ
“หยุดแดกแล้วคุยกับพวกผู้ใหญ่บ้างสิ รักษามาดว่าที่ท่านประธานหน่อย เขาพากันมองมาที่เอ็งเป็นตาเดียวหมดแล้ว แดกเหมือนตายอดตายอยาก” พ่อกัดฟันพูดข้างหู
พูดจาห่ามๆ กับลูกนี่แหละคือพ่อผม จะพูดจาดีก็ต่อเมื่ออยู่หน้าแขกเท่านั้น
“…” ผมวางช้อนลง เคี้ยวอาหารในปากจนหมด
“พอดีเจ้าเตย์ชอบชิมอาหารน่ะครับ ดูว่าอันไหนอร่อยไม่อร่อย” พ่อพูดให้ลูกชายดูดี
“ครับ คงจะถูกปากทุกอย่างสินะ ชิมไม่หยุดเชียว” ตาแก่คนหนึ่งพูดแซะ
ฮึ!
ถ้าไม่ติดว่าเป็นคนสำคัญของบริษัทนะ ต่อยฟันปลอมหลุดไปแล้ว
“อร่อยนะ ชิมมั้ยครับ โดยเฉพาะตีน…เป็ดตุ๋น” ผมสวนกลับแบบนิ่มๆ ก่อนจะยิ้มกว้างใส่ตาแก่นั่น
“อะแฮ่ม” พ่อกระแอมเหมือนเตือนเป็นนัยๆ
“คุณเตย์นี่หยอกน่ารักดีนะคะ” ป้าแก่ที่นั่งข้างๆ ลุงพุงกลมนั่นพูดพร้อมฉีกยิ้มเจื่อน
“ครับ อยู่บ้านก็หยอกคนในบ้านแบบนี้” พ่อผมนี่โกหกเก่งดีเนอะ เราอยู่บ้านเดียวกันที่ไหน ผมแยกออกมาอยู่คนเดียวตั้งแต่อายุยี่สิบห้าละ
“น่ารักดีค่ะ”
“คนที่บ้านคงจะอารมณ์ดีกันทุกคนนะครับ”
บลาๆ
คนแก่ต่างสนทนากันตามประสา ส่วนผมอิ่มแล้วก็ขอตัวออกมาสูบบุหรี่ที่หน้าโรงแรมสักมวน มันรู้สึกเหมือนจะลงแดงยังไงไม่รู้ถ้าไม่ได้สูบ
วันนี้ขับรถมาเองโดยที่ไม่มีลูกน้องตามขนาบข้าง ประเด็นคือไอ้มินมันป่วยด้วยเลยขอลาพักสองถึงสามวัน
จะว่าไปแล้วก็คิดถึงน้องมุกคนสวยจัง ไม่ได้เจอเธอเลย ก็ไอ้ห่ามินเล่นรู้ทันและคอยกันท่าตลอด เอาจริงผมก็ไม่ได้คิดที่จะแย่งแฟนมันหรอกนะ แต่ถ้าได้สักทีจะไม่ลืมพระคุณ
น้องมุกทั้งสวย เอ็กซ์ ตัวเล็ก ยกง่าย แบบนี้ใครบ้างจะไม่เอา
นึกอะไรเพลิดเพลินจนสูบบุหรี่หมดมวน ทิ้งก้นมันลงพื้นแล้วใช้เท้าบดขยี้
“ลุงฮะ” เด็กผู้ชายหน้าตามอมแมมวิ่งเข้ามาหาผม ชูตะกร้าขึ้นที่ภายในเต็มไปด้วยดอกกุหลาบ “ซื้อดอกกุหลาบมั้ยลุง”
จะไม่ซื้อก็ตรงเรียกลุงเนี่ยแหละว่ะ!
“ไม่ซื้อ”
“ทำไมอะฮะ”
“ก็เอ็งเรียกลุงไง”
“เอ้า แล้วผมต้องเรียกลุงว่าไรฮะ”
“เรียกพี่”
“อ๋อ ได้ฮะ พี่ลุงจะซื้อดอกกุหลาบมั้ย”
แม่ง ยังจะมาพี่ลุงอีกเรอะ หัวร้อนวุ้ย ท้าเด็กต่อยนี่จะผิดไหมวะ
“ไม่ซื้อโว้ย”
“อ้าว”
“…”
“พี่คนหล่อ”
“เออ เรียกแบบนี้ค่อยน่าฟัง”
“…” เด็กนั่นยิ้มแฉ่งทันทีก่อนจะยื่นดอกกุหลาบมาให้ผมดอกหนึ่ง
รับมาแล้วล้วงกระเป๋าสตางค์ “เท่าไหร่?”
“ดอกละยี่สิบฮะ”
ก็โอเค ถือว่าราคาไม่แพงนัก
“เอามาสองดอก”
“ถ้าสองดอกสิบบาท”
“ฮะ?” ดอกนึงยี่สิบ สองดอกสิบบาท มันบวกเลขหลักสูตรไหนวะนั่น “เอาดีดี”
“สองดอกสิบบาท สามดอกแปดสิบฮะ”
“…” เออ แล้วผมควรจะซื้อกี่ดอก?
เด็กนี่ขายของยังสับสนอยู่เลย พ่อแม่อยู่ไหนถึงได้ปล่อยลูกมาเดินเร่ขายแบบนี้
“ซื้อกี่ดอกพี่คนหล่อ”
“เอามาหมดนั่นแหละ” ผมหยิบแบงก์พันออกมาจากกระเป๋าสองใบแล้วยื่นให้ “นี่สองพัน เอ็งเก็บดีดีแล้วกลับบ้านไปหาพ่อหาแม่เลยนะ”
“โฮ” ดวงตาคู่น้อยลุกวาวก่อนจะเอ่ยปากพูดอีกครั้ง “สองพันนี่มันกี่บาทฮะ?”
แหม่ ชีวิตไอ้เตย์ทำไมต้องเจอแต่คนกวนตีน
“เออ เอาเป็นว่ามันมากกว่าค่ากุหลาบทั้งตะกร้านี่อีก ไปได้แล้วไป”
“ฮะ ไปก่อนนะลุง” มันวิ่งไปด้วยความไว
อยากจะบอกว่าลุงพ่องเหรอ!
ผ่านไปสองชั่วโมงงานเลี้ยงเกษียณอายุก็จบลง ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับ ผมขับรถไปตามถนนด้วยความเร็วระดับปานกลาง ถนนเส้นนี้ไฟแดงค่อนข้างเยอะ ทำให้ต้องหยุดบ่อยๆ
ในขณะที่หลุดจากไฟแดงมานั้นสายตาผมก็ดันแหลมคมเหลือเกิน เห็นสาวสวยที่ใจปรารถนาเดินอ้อยอิ่งอยู่ตามทางฟุตบาท รีบตบไฟเลี้ยวแล้วหักพวงมาลัยเข้าข้างทางทันที
เปิดประตูลงจากรถได้ก็วิ่งปรี่ตามหลังคนตัวเล็กให้ไว ก่อนจะเดินขนาบข้างเธอในที่สุด
“ไงคะ โลกมันกลมจัง”
“ลุงเตย์?”
ลุงอีกละ ฮึ่ย!
“เรียกพี่เตย์สิคะคนสวย”
“โทษที่ค่ะ…พี่เตย์”
“แล้วดึกดื่นน้องมุกออกมาเดินทำอะไรเหรอ”
“พอดีว่าออกมาซื้อข้าวต้มให้พี่มินน่ะค่ะ” พูดพลางยกถุงข้าวขึ้นโชว์ก่อนจะลดมือลง “แล้วคุณเตย์ล่ะคะ?”
“อ๋อ พี่กำลังจะกลับบ้านน่ะ”
“อ่อ” น้องมุกพยักเพยิดหน้า “กลับดีดีนะคะ” เธอกำลังจะเดินไป
“เดี๋ยวสิ” ผมรั้งไว้ “เดี๋ยวพี่ไปส่งนะคะ” เสนอตัวที่จะไปส่ง จะได้รู้ด้วยว่าบ้านอยู่ไหน
“ไม่เป็นไรค่ะ บ้านอยู่แค่นี้เอง เดินเข้าซอยข้างหน้านี่ก็ถึงแล้วค่ะ” เธอปฏิเสธแล้วยิ้มจางๆ
“ให้พี่ไปส่งเถอะ”
“ไม่…”
“นะคะ ให้พี่ไปส่งหนูนะ”
“เกรงใจคุณเตย์ค่ะ”
“ไม่ต้องเกรงใจ คนกันเอง”
“ก็ได้ค่ะ”
“ขึ้นรถเลยค่ะ”
พาน้องมุกเดินวกกลับไปขึ้นรถที่จอดอยู่ใกล้ๆ เมื่อขึ้นรถได้ผมก็ล็อกประตูเพื่อความปลอดภัย
“เดี๋ยวพี่คาดเบลท์ให้นะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ”
ผมเอี้ยวตัวไปหยิบสายเบลท์มาคาดให้คนตัวเล็ก จังหวะนั้นก็ดันหันไปสบสายตา ประจวบเหมาะกับใบหน้าเราทั้งสองนั้นมันห่างกันเพียงแค่คืบ
ผมเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ เพื่อจะจูบ ทว่าอีกฝ่ายดันค้านเสียงแข็ง
“จูบไม่ได้นะคะ!”
“ทำไมล่ะ” ใช้ปลายจมูกเคล้าเคลียที่ปลายจมูกโด่งของอีกฝ่าย
“มุกมีแฟนแล้ว” เธอพยายามเอี้ยวหน้าหลบ
“แล้วไง ตอนนี้แฟนหนูไม่ได้อยู่ตรงนี้นี่นา”
“มุกไม่อยากทำให้พี่มินเสียใจ”
“แต่พี่ก็เสียใจนะ พี่ชอบหนูอะ ชอบมากด้วย”
“…”
“มาเป็นผู้หญิงของพี่”
“อะไรนะคะ?”
“หนูมาเป็นผู้หญิงของพี่เถอะ รับรองเลยว่าจะได้ทุกอย่างที่หนูอยากได้ พี่พร้อมจะให้นะคะคนสวย” หวังจะจูบอีกครั้ง แต่เธอไม่ยอมแล้วเบี่ยงหน้าหนีท่าเดียว
ว้าว เล่นตัวเหมือนกันนะ
“…”
“ว่าไงคะ สนใจจะเป็นผู้หญิงของพี่มั้ย”
“…” มุกมองหน้าผมก่อนจะปลดสายเบลท์ออกแล้วเปิดประตูลงจากรถไปแบบดื้อๆ
“ฮึ” ทำเพียงแค่นหัวเราะในลำคอ แล้วมองคนตัวเล็กที่เดินหนีหายไปอย่างน่าเสียดาย ข้อเสนอที่ผมให้มันไม่ดีตรงไหนวะ
#จบพาร์ทเตย์
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
