ตอนที่ 2 ก็คนมันชอบ

ตอนที่ 2 ก็คนมันชอบ

วันต่อมา

ช่วงบ่าย ณ ร้านกาแฟ

เสร็จจากงานก็ขับรถมาที่ร้านกาแฟเจ้าเดิมที่มาเมื่อวาน วันนี้ไม่ได้ตั้งใจจะมากินกาแฟหรอกนะ แต่อยากมากินน้องมุก!

ก็ชอบอะ โดนใจ

นั่งจิบเอสเปสโซร้อนอยู่คนเดียวชิลๆ ลูกน้องไม่ได้ตามมาด้วย ผมสั่งให้พวกมันเข้าไปดูความเรียบร้อยของสินค้าในโกดัง คาดว่ากว่าจะเสร็จก็คงค่ำๆ

สายตาจ้องมองไปที่รั้วของมหาวิทยาลัย ใจก็หวังว่าน้องมุกจะเดินผ่านมา และมันก็เป็นแบบนั้น เธอเดินมาจริงๆ ก่อนจะแฉลบมองผมที่นั่งอยู่ในร้านกาแฟ

พรหมลิขิตแน่นอน~

หรือโชคชะตากันนะ?

เห็นอย่างนั้นผมก็รีบดีดตัวลุกแล้ววางเงินค่ากาแฟไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะเดินข้ามไปหาคนสวยที่ยืนอยู่อีกฝั่ง

“สวัสดีคนสวย” เป็นผมที่เอ่ยทักทายอีกฝ่ายก่อน

“สวัสดีค่ะ ลุงเตย์” มุกยกมือไหว้พร้อมคลี่ยิ้ม

ตะ แต่…

เธอเรียกผมว่าลุงเตย์อย่างนั้นเหรอ!

“ดะ เดี๋ยว เดี๋ยวนะ” เอามือเสยผมแล้วสูดหายใจเข้าออกก่อนจะพูดต่อ “ทำไมหนูเรียกพี่ว่าลุงล่ะ?” ถามอย่างใจเย็นพลางยิ้มเข้าไว้ ทำหน้าโหดเดี๋ยวสาวจะกลัวเอาได้

“คือ พี่มินบอกอย่างนั้นน่ะค่ะ” หน้าสวยเริ่มคลายรอยยิ้มลง “มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าคะ”

ไอ้มิน ไอ้เวร!

“ผิดมากเลยค่ะ ผิดที่สุด อย่าเรียกว่าลุงนะคะ พี่เตย์คนนี้เพิ่งจะอายุสามสิบห้าเอง ยังไม่แก่ถึงขั้นลุง” เข้าไปใกล้ชิดกว่าเดิมแล้วส่งตาหวานใส่ “แล้วน้องมุกคนสวยอายุเท่าไหร่เหรอ?”

“ยี่สิบค่ะ”

“ห่างกันไม่กี่ปีเอง เรียกพี่เตย์แหละดีแล้ว”

“ห่างกันสิบห้าปีเลยนะคะ”

“อายุเป็นเพียงตัวเลขน่า ฮ่าฮ่า” หัวเราะอารมณ์ดีเข้าไว้ สาวจะได้ชอบ

“เรียกลุงเตย์ได้มั้ยคะ”

“…” แม่ง บอกว่าให้เรียกพี่ไงเล่า!

ไม่เอาอย่าหัวร้อน เย็นไว้ไอ้เตย์ ฟู่~

“ล้อเล่นค่ะ เรียกคุณเตย์ดีกว่า”

“เรียกพี่ก็ดีนะ”

“ขอตัวก่อนนะคะคุณเตย์” มุกบอกลาตัดบทแล้วเดินไปทันที

ผมรีบวิ่งไปดักหน้าให้ไว “เดี๋ยวก่อนสิคะ จะไปไหนเหรอคนสวย”

“กลับบ้านค่ะ” เธอถอยหลังสองก้าว “คุณเตย์มีอะไรหรือเปล่าคะ?”

“อยากรู้จักน้องมุกน่ะ อยากคุยด้วยได้มั้ย”

“…” เธอมองหน้าผมแล้วโคลงศีรษะเล็กน้อยก่อนจะปรับมาตามเดิม “ขออนุญาตพี่มินหรือยังคะ”

“ทำไมต้องขอ” ขอทำห่าอะไร เดี๋ยวแม่งก็รู้ตัวว่าเจ้านายคนนี้กำลังเต๊าะแฟนมันอยู่

“เดี๋ยวแฟนมุกจะหึงเอานะคะ อีกอย่างคุณเตย์เป็นเจ้านายของพี่มินด้วย คงดูไม่ดีแน่”

“มันไม่รู้หรอก น้องมุกก็เงียบๆ ไว้สิ ต่างคนต่างไม่พูด แฟนหนูก็ไม่มีทางรู้”

“คุณเตย์หมายความว่ายังไงคะเนี่ย”

“หมายความว่าพี่ชอบน้องมุกไงคะ เห็นหน้าครั้งแรกก็โดนใจเลย คนนี้แหละใช่” จับผมยาวสลวยขึ้นมาช่อหนึ่งก่อนจะถือวิสาสะดอมดมกลิ่นหอมของเส้นผม

ชื่นใจว่ะ~

“…” ร่างเล็กยืนนิ่ง

“เรียนอยู่ปีอะไรเหรอ”

“ปีสองค่ะ”

“พี่จ่ายค่าเทอมให้ได้นะ ค่ากิน ค่าบ้าน ค่าใช้จ่าย ค่ากระเป๋าแพงๆ รองเท้า เสื้อผ้า พี่จ่ายให้น้องมุกได้หมดเลยนะคะคนสวย”

“สายเปย์จังเลยนะคะคุณเตย์” เธอยิ้มเล็กน้อย

“โอนไวมาก ลองเอาเลขบัญชีหนูมาสิคะ” ลงท้ายคะขาเนี่ยแหละทำผู้หญิงเคลิ้มมานักต่อนักแล้ว

บอกเลยระดับเตย์ไม่มีที่จะจีบใครไม่ติด!

“ไม่เป็นไรหรอกครับนาย ผมรับผิดชอบส่วนนั้นของแฟนอยู่แล้ว!” ไอ้มินมันมาตอนไหนไม่รู้ จู่ๆ มายืนคั่นกลางหน้าตาเฉย

“มึงมาได้ไงวะ” ผมใช้ให้มันไปดูสินค้าที่โกดังหนิ แล้วมาโผล่นี่ได้ยังไง?

“ขับรถมาครับนาย” ดูมันตอบกวนตีน

“ไอ้…”

“ที่รักไปรอพี่ในรถก่อนนะครับ” มินหันไปบอกกับน้องมุกแล้วสั่งให้เธอไปรอในรถที่มันขับมา

แหวะ!

ที่รักฟวยอะไร จะอ้วก

“ค่ะ” มุกรับคำสั่งแล้วเข้าไปนั่งรอในรถ

“นายมาจีบแฟนผมเหรอครับ?” มินมันถามพร้อมกับมองหน้าจับผิด “ว่าไงครับ มาจีบผมใช่มั้ยนาย เลิกคิดเลยนะ”

“กูมากินกาแฟ” ผมโกหกหน้าตายแล้วยกมือขึ้นเท้าเอวอย่างอารมณ์บ่จอย

มารหัวใจชัดๆ

“ร้านกาแฟอยู่ฝั่งนั้นครับนาย”

“เออ กูรู้แล้ว แค่มาเดินยืดเส้นยืดสาย” พูดจบก็แสร้งทำท่าทางออกกำลังกายยกไม้ยกมือประกอบไปด้วย

“มุกแฟนผมนะครับ” มันเน้นย้ำ

“กูไม่ได้ความจำเสื่อมนะเว้ย” ย้ำให้คนช้ำใจอยู่ได้ ไม่แอบรักแฟนชาวบ้างให้มันรู้ไป

“แต่สมองปลาทองนะครับนาย” ไอ้มินทิ้งท้ายคำพูดแดกดันแล้วมันก็เดินขึ้นรถก่อนจะขับออกไป

“…” ไอ้ลูกน้องเวร กล้าว่าเจ้านายขนาดนี้เชียวรึ น่ากระทืบได้จมตีน

หน็อย!

บ้านหลังใหญ่

นั่งพักผ่อนที่โซฟาราคาแพง ในมือถือโทรศัพท์มือถือยี่ห้อดัง กดเข้าไปในเอฟบีแล้วเสิร์ชหาแอคเคาท์ของน้องมุก ไม่รู้ว่าเธอใช้ชื่อแอคฯอะไรแต่พิมพ์แบบมั่วๆ เดาๆ ไปก่อนเผื่อจะฟลุ๊คเจอก็ได้

“นายครับ” ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยเรียก

“ว่า” ปากตอบแต่ตาก็ไม่ละจากหน้าจอ

“คุณลี่มาครับ”

“เฮ้อ” ลอบถอนหายใจหนักๆ “บอกให้กลับไป ฉันไม่ว่างและไม่อยากเจอด้วย” น่าเบื่อชะมัด เป็นแค่ผู้หญิงที่ผมเคยนอนด้วยแท้ๆ แต่ตามวอแวเหมือนเมียไม่หยุดหย่อน

น่ารำคาญ

“ครับ”

“เอ้อ แล้วปิดบ้านให้ด้วย อยากอยู่คนเดียว ห้ามใครมากวน”

“ครับนาย” เมื่อได้รับคำสั่งลูกน้องก็เดินออกไปก่อนจะจัดการปิดประตูบ้านให้ตามที่บอก

ผมนั่งหมกมุ่นอยู่กับการหาแอคเคาท์เอฟบีของน้องมุก จนนึกขึ้นได้ว่ามีแอคเคาท์ของไอ้มินเป็นเพื่อนอยู่ ไม่รอช้ารีบกดเข้าไปสอดแนมก่อนจะเห็นรูปภาพบาดตาบาดใจที่มันเพิ่งลงเมื่อห้านาทีที่ผ่านมา คู่รักกำลังนั่งกินขนมหวานแล้วกอดคอกันมีความสุข

“เฮอะ! ลงรูปคู่เย้ยกูขนาดนี้เลยเรอะ” มือไม้สั่น อิจฉาตาร้อนฉิบหาย แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากกดโกรธรัวๆ ให้แก่โพสต์ของมัน

และไอ้นี่ดันรู้ทัน ลงรูปคู่แต่ไม่แท็กแฟน คงจะรู้ว่ายังไงผมต้องหาทางติดต่อน้องมุกแน่นอน

ติ๊ง~

เสียงแจ้งเตือนดัง ผมกดเข้าไปดูก่อนจะเห็นเป็นข้อความที่ลูกน้องหัวฟวยส่งมา

@Min : นายกดโกรธให้โพสต์ผมทำไมครับ?

@Tay : มือลั่นว่ะ โทษที

@Min : ลั่นรัวเลยนะครับนาย

@Tay : (ส่งสติ๊กเกอร์ fuck you)

@Tay : (ส่งสติ๊กเกอร์ fuck you)

@Tay : (ส่งสติ๊กเกอร์ fuck you)

จบการสนทนา

หมั่นไส้แม่ง ส่งความรักให้ไปที!