ตอนที่ 5 เงินก้อนแรก2

ตอนที่ 5 เงินก้อนแรก2

หลี่เลี่ยงหลิงขึ้นรถกลับหมู่บ้านซานตงหลังจากขายของหมดแล้ว หญิงสาวนำคูปองไปแลกสองสามอย่างเป็นจำพวกเนื้อ เครื่องปรุง และเสื้อผ้า เพื่อให้ชาวบ้านเห็นว่าเธอมีของกินของใช้ที่หาซื้อมา หลังจากขึ้นรถหญิงสาวก็ยังคงเป็นที่สนใจของผู้คน แต่เธอก็ไม่สนใจยังคงนิ่งเฉย

“ผู้หญิงคนนั้นไม่ทำการทำงานก็มีคูปองเหลือใช้น่าแปลกจริงเชียว”

“นั่นสิ ไม่รู้ว่าได้มายังไง”

“หรือว่า....ซุบซิบ ซุบซิบ ซุบซิบ”

หลี่เลี่ยงหลิงตาแทบจะพลิกขึ้นบนเพราะคนเหล่านั้นนินทาแบบออกเสียงจนเธอที่นั่งอยู่ถัดไปอีกสองสามแถวยังได้ยินชัดเจน

‘คนสมัยนี้...นินทากันชัดเจนแบบนี้เลยเหรอ’ หญิงสาวส่ายหัวอย่างอ่อนใจ และกลับไปวางแผนในใจว่าจะทำเช่นไรต่อ เพราะอีกสามวันต้องกลับไปพบจางหลีไห่แล้ว

หญิงสาวลงจากรถก็ไม่สนใจใครมุ่งหน้ากลับบ้านหลังน้อยของเธอ แต่ในระหว่างทางที่ผ่านแปลงนาที่ชาวบ้านและกลุ่มปัญญาชนกำลังทำไร่นาตามหน้าที่เธอก็นึกบางอย่างขึ้นได้ ดวงตาใสแจ๋วสอดส่ายสายตาหาแปลงนาที่คุ้นเคยตามความทรงจำก็พบกับชายหนุ่มที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่ไกลๆ

‘คงต้องรอให้เลิกงานเสียก่อน’ หลี่เลี่ยงหลิงคิดเช่นนั้นก็เดินกลับบ้านก่อน ช่วงเย็นๆ ค่อยกลับมาอีกครั้ง

“เฮ้อ...เมื่อยขาจัง” หลี่เลี่ยงหลิงนั่งลงที่ชานบ้านก่อนจะทุบนวดขาเบาๆ พลางมองไปรอบบ้านเพื่อดูว่ามีสิ่งใดแปลกไปหรือไม่ แต่เมื่อไม่พบสิ่งใดก็หันกลับมาสนใจข้าวของที่ซื้อมา

“ถึงเวลาทำอาหารเองแล้วสินะ” หญิงสาวถอนหายใจปลงตก และคิดว่าชีวิตนี้คงไม่ง่ายดายนัก แต่เธอเชื่อว่าสิ่งที่ได้รับติดตัวมาจะพาเธอไปสู่ความสำเร็จ หลุดพ้นจากความตายที่แสนอเนจอนาถได้อย่างแน่นอน

ห้องครัวที่เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อวานถูกเปิดใช้งาน หลี่เลี่ยงหลิงนำข้าวของที่ซื้อมาจากในตัวเมืองเข้าไปเก็บตามที่ที่เตรียมเอาไว้ ทั้งเนื้อ ข้าวสาร อาหารแห้ง

“เฮ้อ....เอาล่ะ เลี่ยงหลิงก่อไฟ” หญิงสาวใช้ไม้จุดไฟเริ่มก่อเตาไฟแบบโบราณ เธอหมุนซ้ายขวาอยู่เกือบชั่วโมงก็หุงข้าวและทำกับข้าวอย่างง่ายสองอย่างเสร็จเรียบร้อย

อาหารมื้อเย็นแบบชาวบ้านอย่างผัดผักใส่เนื้อเล็กน้อยและปลาเปรี้ยวหวานชิ้นโตถูกวางลงบนโต๊ะกินข้าวในครัว แต่ด้วยยังไม่ถึงเวลามื้ออาหารเธอจึงครอบมันเอาไว้ก่อน กลิ่นหอมอาหารโชยไปทั่วห้องครัวรวมถึงเนื้อตัวของแม่ครัวก็ติดกลิ่นหอมๆนี้เช่นกัน และคนรักสะอาดอย่างหลี่เลี่ยงหลิงกลับไม่ปลื้มกับกลิ่นอาหารที่ติดตัวนี้เสียเลย

“ต้องอาบน้ำใหม่เสียแล้ว ทั้งกลิ่นอาหาร ทั้งเหนียวตัว” หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะจัดเตรียมของส่วนตัวไปยังลำธารที่ตอนนี้บรรยากาศน่าจะกำลังดีเพราะแดดเริ่มตกแล้ว

“อ่า...บรรยากาศดีจริงๆ” หลี่เลี่ยงหลิงหันซ้ายขวาก่อนจะเห็นมุมๆหนึ่งที่เป็นโขดหินสูงและมีต้นไม้อยู่ใกล้ๆ

“ตั้งห้องน้ำกับทำที่อาบน้ำตรงนี้น่าจะดีเหมือนกัน” หญิงสาวครุ่นคิดและลองวาดแบบในหัวก็ได้แนวคิดห้องอาบน้ำขึ้นมา เหมือนตามรีสอร์ตแนวธรรมชาติที่จะมีอ่างแช่น้ำริมลำธารแบบนี้ ไม่คิดสิ่งใดให้มากความเธอก็เตรียมเอาของทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้ออกมาและเริ่มทำห้องน้ำอย่างที่ต้องการในทันที

ใช้เวลาเพียงไม่นานห้องอาบน้ำพร้อมอ่างแช่น้ำแบบหินอ่อนก็เสร็จเรียบร้อยเหลือเพียงติดม่านผ้าสีขาวอำพรางสายตาสองสามชั้นเท่านั้น หญิงสาวกอดอกดูผลงานของตัวเองที่เนรมิตอ่างอาบน้ำท่ามกลางธรรมชาติออกมาได้อย่างสวยงาม

“ทีนี้ก็ไม่ต้องหาบน้ำไกลอีกแล้ว สะดวกกว่ากันเยอะเลย”

ท่ามกลางสายลมเอื่อยริมลำธาร ม่านสีขาวพลิ้วไหวจนมองเห็นเงารางของร่างบางสตรีผู้หนึ่งที่กำลังหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับความสบายของน้ำเย็นที่กำลังชำระล้างคราบเหนียวเหนอะออกจากร่างกาย อ่างหินอ่อนสีเทาขาวภายในมีน้ำใสแจ๋วที่ถูกใส่สารตีฟองบำรุงผิวหอมกรุ่นพร้อมกับร่างเปลือยของสตรีรูปร่างสมส่วนงดงาม

“อา...สบายตัวจัง ไม่ได้แช่น้ำแบบนี้มานานแล้วสิ”

หลังจากอาบน้ำเรียบร้อย หลี่เลี่ยงหลิงก็แต่งกายเรียบง่าย ผมยาวสลวยถูกรวบเอาไว้หลวมๆด้านหลังตามด้วยโบว์สีหวาน ใบหน้าเกลี้ยงเกลาที่ทาเพียงครีมบำรุงแต่งเติมสีสันริมฝีปากอวบอิ่มให้ชมพูระเรื่อเล็กน้อย มือบางหยิบเงินหยวนออกมาตามจำนวนที่ชายหนุ่มผู้นั้นเคยโยนให้บวกกับดอกเบี้ยเล็กน้อยที่เธอถือเป็นค่ายืมเงิน

“หวังว่า...หลังคืนเงินนี้ไปแล้ว ฉันกับคุณจะเลิกแล้วต่อกันนะ” หญิงสาวมองเงินหยวนในมือตัวเองและพึมพำออกมาเบาๆ

หลี่เลี่ยงหลิงคิดว่าหากตัวเธอหลีกหนีจากตัวเอกทั้งหลายก็คงจะทำให้เธอมีชีวิตที่ดี ไม่ต้องกลายเป็นตัวประกอบที่แสนโชคร้ายและต้องตายอย่างอนาถ โดยเริ่มจากการไม่เข้าใกล้หยางจางเหว่ยและ...ห้ามมีความสัมพันธ์ใดๆกับคนผู้นี้ทั้งสิ้น!!!!

“คืนนั้นก็กินยาคุมฉุกเฉินไปแล้ว ทิศทางของเรื่องคงเปลี่ยนไปไม่มากก็น้อย” เธอพูดกับตัวเองในขณะที่กำลังครุ่นคิดอนาคต