ตอนที่ 6 สงสัย

ตอนที่ 6 สงสัย

หว่านหนิงยืนมองจนแน่ใจว่าพวกมันลับสายตาไปแล้ว นางจึงเดินกลับเข้าเรือน ทว่าเมื่อก้าวพ้นธรณีประตูห้องโถง เสียงทุ้มต่ำก็ดังมาจากด้านหลังฉากกั้น

“พวกมันรังแกเจ้าใช่ไหม?” เขาพูดพลางกำมือแน่นด้วยความเจ็บใจ ที่ตนออกไปช่วยอะไรนางไม่ได้

นางรีบเดินมาหาเขา “ท่านอ๋องรู้?”

“แม้ข้าจะเดินไม่ได้ แต่หูข้ายังดีอยู่” เขาจ้องมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ข้าขอโทษ... ที่ทำให้เจ้าต้องมาลำบากและถูกพวกคนเลวหยามเกียรติเยี่ยงนี้”

“ลำบากอะไรกันเจ้าคะ ข้าออกจะสนุกดี” หว่านหนิงยิ้มกว้างพลางนั่งลงข้างเตียง

“เจ้า... เจ้าไปเรียนวิชาป้องกันตัวมาจากที่ไหน?” เขาถามเสียงแผ่ว

หว่านหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแห้งๆ “อ๋อ... ตอนเด็กๆ ข้าชอบแอบดูพวกบ่าวในจวนฝึกน่ะ เลยพอจะมีฝีมืออยู่บ้าง”

“เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?” เขาถามเสียงเรียบ แต่นัยน์ตาคมกริบนั่นกลับสั่นไหวด้วยความห่วงใยที่ปิดไม่มิด

“ไม่เลยเจ้าค่ะ สายมากแล้วงั้นข้าไปเตรียมมื้อเช้าก่อนนะ”

หว่านหนิงเดินไปเปิดบานหน้าต่างไม้เก่า ๆ ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ลมเย็นของยอดเขาพัดผ่านเข้ามาหอบเอาความสดชื่นและกลิ่นดินแห้งจาง ๆ เข้ามาแทนที่กลิ่นอับ นางหันมายิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะก้าวออกจากห้องมุ่งหน้าสู่ห้องครัว

เมื่อมาถึงห้องครัว นางก็ตั้งจิตเข้าสู่มิติฟาร์มอีกครั้ง เจ้าเป็ดขาวสองตัวที่ตอนนี้ตัวโตจนเกือบเท่าห่านวิ่งร่าเข้ามาต้อนรับ หว่านหนิงลูบขนมันลื่นของพวกมันก่อนจะเก็บไข่เป็ดสดใหม่มาอีก 8 ฟอง และถอนผักกาดขาวออกมาสองหัว

[ระบบ: ท่านเก็บเกี่ยวผลผลิตสำเร็จ ได้รับ 15 แต้ม]

[สะสมครบ 45 แต้ม: เลเวลฟาร์มใกล้จะเลื่อนสู่ระดับ 2 แล้ว!]

เสียงแจ้งเตือนของระบบทำให้หว่านหนิงมีกำลังใจมากขึ้น นางนำไข่และผักออกมายังโลกภายนอก ก่อนจะก่อไฟในเตาจนลุกโซน นางใส่น้ำวิเศษลงในหม้อดินเผาในอัตราส่วนที่พอดีสำหรับทำโจ๊ก แล้วใส่ข้าวสารลงไป

เมื่อเมล็ดข้าวเริ่มแตกตัวจนกลายเป็นเนื้อเนียนละเอียด หว่านหนิงก็ใส่ผักกาดขาวที่สับจนเป็นเส้นฝอยลงไป ผักกาดขาวเมื่อถูกความร้อนจะส่งกลิ่นหอมหวานอ่อนๆ ออกมา จากนั้นนางก็ตอกไข่เป็ดลงไป ไข่แดงสีส้มอมแดงตัดกับเนื้อโจ๊กสีขาวละมุนดูน่าทานอย่างยิ่ง นางใช้ช้อนไม้คนเบาๆ ให้ไข่พอสุกเป็นก้อนเล็กๆ ไม่เนียนจนเกินไปเพื่อให้ได้รสสัมผัสเวลาเคี้ยว

หว่านหนิงยกถาดอาหารกลับเข้ามาในห้อง เซี่ยจื่อรุ่ยที่กำลังมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาเหม่อลอยหันกลับมามองตามกลิ่นหอม

“ทานข้าวเจ้าค่ะ” นางประคองเขาขึ้นนั่งเหมือนเช่นเคย คราวนี้เซี่ยจื่อรุ่ยไม่ได้ดื้อดึงเหมือนเมื่อวาน เขาดูจะเริ่มคุ้นชินกับสัมผัสของนางและยอมให้ป้อนอาหารแต่โดยดี

ทันทีที่โจ๊กสัมผัสลิ้น เซี่ยจื่อรุ่ยถึงกับหลับตาลง รสสัมผัสนั้นเนียนนุ่มจนแทบจะละลายในปาก ความรู้สึกสดชื่นกระจายไปตามปลายนิ้วมื้อและปลายเท้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมานาน เขาแอบแปลกใจว่าเหตุใดอาหารของนางจึงมีผลต่อร่างกายเขาได้รวดเร็วปานนี้ ราวกับว่านางใส่ยาวิเศษลงไปในทุกคำที่เขาเคี้ยว

หลังจากมื้อเช้า หว่านหนิงก็เริ่มทำความสะอาดร่างกายให้เขา ก่อนจะบอกให้เขานอนพักผ่อน

“ข้าจะออกไปข้างนอกสักพักนะ ท่านนอนพักผ่อนนะ”

นางปลีกตัวออกมานั่งที่ลานดินหลังเรือน ก่อนนางจะหลับตาลงและหายวับเข้าไปในมิติฟาร์มอีกครั้ง

หว่านหนิงมองไปที่แปลงผักทั้ง 6 แปลง หัวไชเท้าและผักกาดขาวเริ่มชูช่อสล้างเตรียมพร้อมสำหรับการเก็บเกี่ยวรอบต่อไป

“ระบบ... มีวิธีไหนที่จะหาเหรียญฟาร์มได้เร็วๆ บ้างไหม?”

[ระบบ: โฮสต์สามารถนำผลผลิตที่ปลูกเองไปขายในร้านค้ามิติได้เพื่อแลกเป็นเหรียญฟาร์ม หรือจะนำไปขายแลกเงินที่โลกภายนอกก็ได้]

“ขายในร้านค้ามิติเหรอ?” หว่านหนิงกดเข้าไปดูราคา “หัวไชเท้าหนึ่งหัว ได้ 2 เหรียญ... ผักกาดขาวหนึ่งต้น ได้ 1 เหรียญ... น้อยจังแฮะ”

แม้จะได้เหรียญน้อยแต่ก็ดีกว่าเป็นที่สงสัยของพวกทหารกับชาวบ้าน หากนางสามารถสร้างผลิตได้ปริมาณมาก การจะหาเงินก็ไม่ใช่เรื่องยาก

หว่านหนิงสูดลมหายใจรับกลิ่นอายดินบริสุทธิ์ในมิติฟาร์มพลางถกแขนเสื้อขึ้นอย่างมุ่งมั่น

“เอาล่ะได้เวลาทำงานแล้ว!” นางหยิบจอบเหล็กคู่ใจขึ้นมา วันนี้นางตั้งเป้าว่าจะต้องอัปเลเวลฟาร์มให้ได้มากที่สุด เพื่อปลดล็อกไอเทมที่จำเป็นต่อไป แสงแดดจำลองในมิติให้ความรู้สึกอุ่นกำลังดี ไม่ร้อนระอุเหมือนโลกภายนอก ทำให้หว่านหนิงทำงานได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่รู้สึกเหนื่อย

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

เสียงจอบกระทบดินดังอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่นางเหวี่ยงจอบ ระบบจะแจ้งเตือนค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

[ระบบ: ท่านได้รับ 2 แต้ม จากการขุดดิน...]

[ระบบ: ท่านได้รับ 2 แต้ม จากการขุดดิน...]

จากแปลงผัก 6 แปลง เพิ่มเป็น 10 แปลง และขยายออกไปเป็น 20 แปลง

หว่านหนิงมองดูพื้นที่เพาะปลูกที่ขยายกว้างขึ้นด้วยความดีใจ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าแต้มที่สะสมมาจากการลงแรงขุดดินนั้นน่าจะมีประโยชน์ทำอย่างอื่นได้บ้าง

“ระบบ... แต้มสะสมพวกนี้เอาไปทำอะไรได้อีกบ้าง?”

[ติ๊ง! ระบบขอแจ้งรายละเอียดการใช้งานแต้มสะสม ให้โฮสต์ทราบดังนี้]

[1. แลกเปลี่ยนเป็นเหรียญฟาร์ม: โฮสต์สามารถใช้แต้มสะสม 10 แต้ม แลกเป็น 1 เหรียญฟาร์ม เพื่อนำไปซื้อเมล็ดพันธุ์ อาหารสัตว์ หรืออุปกรณ์ในร้านค้าได้]

[2. อัปเกรดเลเวลฟาร์ม: เมื่อแต้มสะสมถึงเกณฑ์ที่กำหนด ฟาร์มจะเลื่อนระดับโดยอัตโนมัติ ซึ่งจะปลดล็อกเมล็ดพันธุ์ผักและสมุนไพรหายาก ปุ๋ยวิเศษ และขยายอาณาเขตมิติให้กว้างขึ้น]

[3. แลกซื้อไอเทมพิเศษ: ในร้านค้าระดับสูง แต้มสะสมสามารถใช้แลกไอเทมที่ใช้เหรียญซื้อไม่ได้ เช่น ยาฟื้นฟูพลัง หรือตำราวิชาลับต่างๆ ]

“ว้าว! งั้นตอนนี้ฉันมี 50 แต้มแล้ว แลกแต้มทั้งหมดให้เป็นเหรียญฟาร์มเดี๋ยวนี้เลย!”

[ยืนยันการแลกเปลี่ยน... ท่านเสียแต้มสะสม 50 แต้ม ได้รับ 5 เหรียญฟาร์ม]

[ยอดเหรียญฟาร์มคงเหลือปัจจุบัน: 10 เหรียญ]

หว่านหนิงไม่รอช้า นางรีบกดเข้าไปในหน้าต่างร้านค้ามิติที่ปรากฏเป็นหน้าจอโปร่งแสงตรงหน้า รายการสินค้าใหม่ๆ ก็เริ่มมีสีสันเด่นชัดขึ้น

“มีเมล็ดพันธุ์เพิ่มขึ้นจริงๆ ด้วย!” นางอุทานอย่างตื่นเต้น

หว่านหนิงใช้เหรียญที่เหลืออยู่อย่างประหยัด ซื้อเมล็ดพันธุ์ผักพื้นฐานหลายชนิดมาลงแปลงดินใหม่ที่เพิ่งขุดเสร็จ

นางซื้อ กะหล่ำปลี มะเขือยาวสีม่วง พริกขี้หนู มะเขือเทศ แครอท ไปจนถึงต้นหอมและผักชีที่นางตั้งใจจะปลูกเอาทำอาหาร ทุกอย่างถูกฝังลงในดินสีเข้มที่เต็มไปด้วยพลังปราณวิญญาณ

จากนั้นนางก็ตักน้ำจากบ่อวิเศษมารดแปลงผักอย่างทั่วถึง เพื่อให้ผักโตเร็วยิ่งขึ้น