น้องสาม เจ้าช่างมีบุตรชายบุตรสาวที่ดีจริงๆ

ร่างผอมบางที่นอนอยู่บนกองฟางได้ยินเสียงพูดคุยด้านนอกเงียบไปก็ตื่นลืมตา กู้จื่อเหยาวิ่งเข้ามาก่อนใครเด็กน้อยขึ้นไปนั่งบนกองฟางที่ใช้ปูนอนในบ้านดินทรุดโทรมแห่งนี้ก่อนจะเอ่ยอย่างดีใจ

" ท่านแม่....พี่ใหญ่เก่งยิ่งนักนางไปทวงสินเดิมท่านกลับมาได้ด้วยเจ้าค่ะ"

สายตาฝ้าฟางเพราะขาดสารอาหารมองไปยังเด็กสาววัยสิบสี่ที่ขนของเข้ามาด้วยความตื้นตัน บุตรสาวที่อยู่ในวัยสมควรพูดคุยเรื่องแต่งงานกลับผอมแห้งราวกับเด็กสิบสองขวบ นางช่างเป็นมารดาที่ไร้ค่ายิ่งนัก

" เว่ยเว่ยลำบากลูกแล้วไม่ได้ถูกทำร้ายอีกใช่หรือไม่"

กู้จื่อเว่ยเดินมานั่งลง จับมือนางมาแนบแก้ม

"ท่านแม่...ต่อไปนี้ข้าจะไม่นั่งเฉยๆ ให้พวกเขารังแกเราอีกแล้ว ท่านอนเถอะท่านปู่ใหญ่ให้เขาคืนข้าวสารมาแม้จะได้คืนเพียงแค่3ชั่งกับเงิน800อีแปะแต่ก็พอให้เราอยู่ได้สักพัก ข้าจะไปหุงข้าวก่อนน้องรอง.......เจ้าไปหากิ่งไม้แห้งมาหน่อยพี่จะก่อไฟเพื่อเตรียมหุงข้าว"

กู้จื่อเว่ยสังกู้จื่อหยาง เด็กน้อยรีบไปทำตามที่พี่สาวบอกทันที ก่อนที่เสียงพี่สาวจะดังมาอีกครั้ง

"บางทีคืนนี้อาจมีฝนตกอีก บ้านหลังนี้กันฝนไม่ได้ท่านแม่ไม่ค่อยสบายหากถูกลมและฝนจะยิ่งอาการแย่ลง พอท่านแม่กินอิ่มแล้วเราจะช่วยกันซ่อมแซมบ้านน้องรองเจ้ารีบหน่อยนะ"

"ขอรับพี่ใหญ่ ข้าเข้าใจแล้ว......น้องเล็กดูแลท่านแม่ดีๆล่ะ"

"เจ้าค่ะ พี่ใหญ่กับพี่รองวางใจ เหยาเหยาจะดูแลท่านแม่ให้ดีแน่นอนเจ้าค่ะ"

กู้จื่อเว่ยยิ้มให้นาง ชาติก่อนพ่อแม่ไม่มีถูกเลี้ยงดูโดยสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าพอถึงวัยเรียนมีคุณย่าคนหนึ่งรับอุปการะเธอและส่งเสียให้เรียนจนจบ คุณย่าจากไปหลังจากเธอเริ่มทำงานไม่นาน

ชาตินี้มีแม่อยู่ถึงไม่มีพ่อก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้สัมผัสคำว่าครอบครัว กู้จื่อหยางเดินไปเก็บเศษไม้เพื่อเอามาก่อไฟ นี่ยามอู่แล้วท่านแม่คงจะหิว ทางด้านกู้หงที่ช่วยหลานสาวเข็นรถมาไม่ได้กลับไปในทันที เขาเดินมาหาเฉินซื่อที่นอนอยู่ก่อนจะเอ่ย

“ข้ารู้ว่าท่านพ่อลำเอียง แต่ข้าเองก็ไม่อาจจะว่ากล่าวอันใดได้ เอาเป็นว่าช่วงนี้เข้าหน้าฝนข้าไม่มีงานรับจ้าง อีกสองวันข้าจะมาตัดไม้ทำเตียงให้เจ้าก็แล้วกันนะน้องสะใภ้สาม”

“ขอบคุณพี่รองเจ้าค่ะ รบกวนท่านกับพี่สะใภ้รองแล้ว”

“ม่านม่านนางไม่ว่าอะไรหรอก ยามนี้คู่แฝดไปอยู่บ้านแม่ของนาง ขืนอยู่ที่นี่แม้แต่น้ำข้าวลูกๆข้าก็คงไม่ได้กิน”

เฉินซื่อเห็นใจพี่ชายสามียิ่งนัก นางรู้มาว่ามารดาพวกเขาเป็นภรรยาใหม่พ่อสามี ท่านแม่สามีจากไปได้สามปีแล้วเพราะอาการป่วย ส่วนกู้หลานนั้นเป็นลูกติดภรรยาคนแรกของพ่อสามี ยามนี้ภรรยาเก่าคนนั้นกลับมาอีกทั้งยังมีลูกชายด้วยกันกับพ่อสามีอีกคน รวมถึงบุตรสาวด้วย ท่านแม่สามีถูกพวกเขาหักหลังมาตลอดเวาลา ชายชรามักลำเอียงตลอดเพราะว่าเมียเก่าของเขาที่ยามนี้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง และเอาเปรียบสองพี่น้องกู้หงกับกู้จื่อเพื่อบุตรตนเองเสมอ กู้หงมองไปยังสามพี่น้องที่ตอบโต้กันเขาก็รู้สึกดีใจแทนน้องชาย พร้อมคิดในใจ

"น้องสาม เจ้าช่างมีบุตรชายบุตรสาวที่ดีจริงๆ"