เป็นแม่ไม่ง่าย

เย็นนี้นางเลือกทำผัดไก่ใส่ขิงกินเพื่อเรียกน้ำนม วัตถุดิบทุกอย่างล้วนหยิบออกมาจากมิติลับทั้งสิ้น นางยีงคิเไม่ออกเลยว่าหากไม่มีมิตลับนางจะมีชีวิตรอดได้อย่างไร ในบ้านที่ยากจนเช่นนี้

“แอ้ แอ้” ตักข้าวเข้าปากไปได้สองคำ ทารกตัวน้อยก็ร้องออกมาสุดเสียง นางพึ่งรู้ซึ้งในวันนี้ว่าเป็นแม่มันไม่ง่าย นางแทบจะตื่นทุกสอง-สามชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ ยิ่งอยู่ในยุคที่ยากแค้นเช่นนี้ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกยิ่งเหนื่อยกว่าหลายเท่า

“แม่มาแล้วๆเจินเจินน้อยมาๆกินนมเสียหน่อย” นางอุ้มทารกที่เริ่มมีผิวพรรณที่ฟูฟ่องขึ้นแนบอก ก่อนจะเปิดอกที่เป็นแหล่งอาหารให้ทารกน้อยได้ดื่มกิน ปากเล็กอ้ากว้างพร้อมงับลงทันทีที่เจอสิ่งที่ต้องการ แรงดูดทำหน้านางเหยเก

“กินไปพร้อมกันแล้วกันนะเจ้าลูกหมู” นางตักข้าวเข้าปากระหว่างลูกน้อยดูดกินนม สายตาหวายกวาดตามองบ้านที่นางอาศัยกับลูกแค่สองคนอย่างหวาดกลัว กลัวว่าหากมีคนคิดร้ายประตูผุพังนี้จะคุ้มภัยให้นางได้หรือไม่ ไหนขายบุรุษที่ควรจะเป็นหัวหน้าครอบครัวนั่นอีก

“พรุ่งนี้แม่ต้องหาเงินมาซ่อมบ้านเสียหน่อย เจ้าอย่าดื้อนักหล่ะ อยู่กับท่านยายกับท่านป้าไปก่อนนะลูก” แม้ร่างกายจะยังไม่หายดีนักแต่นางจะอยู่เช่นนี้ไม่ได้