พรรคพวกของหลี่เจียนเจียน

หลี่เจียนเจียนนั่งนิ่งมาตลอดเส้นทางกลับบ้านเกิดที่เมืองหนานโจว บางคราเธอก็ส่งสายตาออกไปมองข้างนอกรถด้วยใบหน้านิ่งสงบ ไม่ทราบว่าในวัยทำงานนี้แต่ยังไม่มีแฟนเป็นความผิดปกติที่ตรงใดหรือไม่ บิดาถึงได้

ดิ้นรนอยากจะจับคู่คลุมถุงชนเธอกับบรรดาลูกชายเศรษฐีพวกนั้นนัก

การเดินทางครั้งนี้ใช้เวลาทั้งสิ้นราวสี่ชั่วโมงด้วยกัน เมื่อหลี่เจียนเจียนเดินทางไปถึงก็พบว่าครอบครัวของเธอต่างอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างครบครัน แต่ทว่าเหล่าบรรดาพี่สะใภ้และคนรักของพี่ชายนั้นกลับไม่ได้มาด้วย

พวกเขาต่างให้เหตุผลว่า ฝากให้ภรรยาช่วยดูแลงานที่บริษัทบ้าง และพวกเธอมีธุระบ้างจึงไม่ได้ให้ติดตามมาด้วย พร้อมบอกว่าอยากให้การเจอกันครั้งนี้มีเพียงคนในครอบครัวมากกว่า หลี่เจียนเจียนจึงไม่ได้ว่าอะไรและพยักหน้าลงน้อย ๆ เป็นเชิงรับรู้ หลังจากที่กล่าวถ้อยคำทักทายกันพอให้หายคิดถึง ก็เป็นเวลากินอาหารเที่ยงร่วมกันพอดี ทุกคนจึงได้พากันไปรวมตัวกันในห้องอาหารขนาดใหญ่

ต้องบอกก่อนว่าคฤหาสน์ที่หลี่เจียนเจียนอาศัยอยู่ตั้งแต่เกิดนั้นมีขนาดที่ใหญ่โตกว้างขวางเป็นอย่างมาก กินพื้นที่ไปมากมายหลายไร่เลยทีเดียว รายการอาหารวันนี้ก็มีมากมายหลายอย่าง หลี่เฉียนรีบกล่าวขึ้นอย่างเอาใจ

ลูกสาวและอวดอ้างถึงฝีมือการทำอาหารของภรรยาอย่างเต็มที่ว่าอาหารมื้อนี้จูถิงหยงได้เป็นผู้ลงมือทำอาหารให้กับบุตรสาวด้วยตัวของเธอเอง

หลี่เจียนเจียนนั่งกินอาหารฝีมือมารดาด้วยสีหน้าท่าทางมีความสุข หลังจากกินอาหารร่วมกันไปได้สักพัก บิดาตัวดีก็ยังไม่วายวกกลับมาที่การนำเสนอเหล่าบรรดาชายหนุ่มลูกเศรษฐีที่เขาได้ทำการพูดคุยทาบทามเอาไว้ เรื่องการทำความรู้จักสานสัมพันธ์และการนัดหมายดูตัวกันต่อ แต่ทว่าหลี่เจียนเจียนกับยังคงทำเป็นไม่ใส่ใจในคำกล่าวของบิดาเท่าใดนัก เธอเพียงส่งสายตาอ้อนวอนไปยังมารดาและเหล่าบรรดาพี่ชายให้ช่วยเหลือเธอจากการถูกบิดาจับมัดมือชกคลุมถุงชนเช่นนี้ด้วย

จูถิงหยงเห็นสายตาอ้อนวอนของลูกสาวคนเล็กเช่นนั้นแล้ว จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขึงขังว่า

“คุณก็เว้นเจียนเจียนของเราเอาไว้สักคนเถอะค่ะ ลูกสาวของเราออกจะสวยหยาดฟ้ามาดินขนาดนี้ เรื่องของความรัก เรื่องของหัวใจก็ให้ลูกสาวเราเขาคิดเอง ตัดสินใจเองเถอะค่ะ”

“โถ่ หยงหยงจะไปรู้อะไรกันเล่า คนที่ป๊าหามาให้กับเจียนเจียนเซ็ทนี้มีแต่คนเด็ด ๆ โปร์ไฟล์ดี ๆ กันทั้งนั้นเลยนะ ไม่แน่ว่าหากเจียนเจียนลองอ่านประวัติของพวกเขาเหล่านั้นดูแล้ว อาจจะให้ความสนใจพวกเขาขึ้นมาบ้างก็เป็นได้” ไม่พูดเปล่าหลี่เฉียนยังได้หยิบสมุดปกแข็งที่ห่อหุ้มด้วยผ้าไหมอย่างดีสีน้ำเงินเข้ม มีตัวอักษรสีทองปรากฏอยู่ด้านหน้าสมุดเล่มนั้นว่า ข้อมูลของเหล่าบรรดาว่าที่ลูกเขย ยื่นส่งให้กับหลี่เจียนเจียนด้วย

สีหน้าแววตาภาคภูมิใจอย่างถึงที่สุด ไม่ทราบว่าเขาไปตระเตรียมการเรื่องราวเหล่านี้มาตั้งแต่เมื่อครั้นยามใด เมื่อเห็นหลี่เจียนเจียนลูกสาวเพียงคนเดียวของเขายังคง

อ้าปากหวอขึ้นมาน้อย ๆ ด้วยความตื่นตะลึง หลี่เฉียนก็ไม่รอช้า เขาได้หยิบสมุดเล่มนั้นยัดใส่มือของหลี่เจียนเจียนในทันใด พร้อมกล่าวกำชับออกมาอีกด้วยว่า

“กลับไปแล้วหนูค่อยเปิดดูก็ยังไม่สาย หากดูแล้วรู้สึกยังไม่ค่อยพอใจในประวัติพวกเขาเท่าไหร่นักก็บอกป๊ามาได้เลย เดี๋ยวป๊าจะนัดหมายตัวจริงของพวกเขาให้ออกมาพบเจอกับหนูเอง”

หลี่เฉียนยังคงกล่าวแนะนำแคตตาล็อคเหล่าบรรดาว่าที่ลูกเขยด้วยกิริยาที่หน้าชื่นตาบานเป็นอย่างยิ่งทำเอา

หลี่หวังเฮ่อพี่ชายคนโตของบ้านทนฟังต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เขาจึงได้เอ่ยถ้อยคำปรามบิดาขึ้นมาสักหน่อยว่า

“ปล่อยเจียนเจียนไปเถอะอาป๊า เจียนเจียนเขาไม่จำเป็นต้องเสียสละมากแบบพวกเราก็ได้ครับ”

“จริงด้วย ๆ ป๊าก็ทำเกินไป เจียนเจียนเขาเป็นนักศิลปะ เป็นศิลปินตัวน้อยของพวกเรา เขาย่อมมีอารมณ์ความรู้สึกที่ละเอียดอ่อน และอ่อนไหวกว่าพวกเรามาก เช่นนั้นเรื่องนี้ให้เจียนเจียนเขาตัดสินใจเองเถอะป๊า”

หลี่เฉินเฉินพี่ชายคนรองกล่าวเข้าข้างให้กำลังใจหลี่เจียนเจียนอย่างเต็มที่

“นี่พวกนายสองคนไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลยนะ เห็นมั้ยเล่าว่าการที่ลูก ๆ เชื่อฟังป๊านั้น ได้ดีกันทุกคน

พวกนายก็ได้ตบแต่งกับลูกสาวผู้ดีคุณหนูมีตระกูลที่ป๊าช่วยจัดหามาให้จนมีครอบครัวที่อบอุ่นไปแล้วไม่ใช่หรือไงกันหะ” หลี่เฉียนกล่าวเข้าข้างตัวเองอย่างเต็มที่

“ที่พวกเรายอมป๊า ฟังป๊า ทำตามที่ป๊าบอกทุกอย่าง ก็เป็นเพราะผลประโยชน์เกี่ยวพันทางธุรกิจเท่านั้น และที่ครอบครัวยังอยู่ดีมีสุขได้ เพราะพวกเราเป็นคนไม่เจ้าชู้ต่างหากล่ะครับ” หลี่เต๋อพี่ชายคนที่สามกล่าวขึ้นอย่างมีเหตุผล

ตบท้ายที่พี่ชายคนที่สี่ หลี่เหยาที่พูดกับหลี่เจียนเจียนขึ้นมาว่า

“เจียนเจียนคนดีเธอไม่ต้องเอาใจไปใส่กับอาป๊ามากนักหรอก เธอรักใคร ชอบพอใคร แค่เพียงเขาเป็นคนดี ที่สามารถรักและดูแลเธอได้เป็นอย่างดี พวกเราเหล่าพี่ชายทั้งสี่ ล้วนไม่มีทางขัดขวางความรักของเธอเป็นอันขาด กลับกันพวกเราจะยิ่งภาวนาเอาใจช่วยเธอ ให้เธอมีความสุขสมหวังกับความรักดี ๆ ที่เธอพบเจอมันด้วยตัวของเธอเองต่างหาก”

หลังได้ยินว่ามารดาและเหล่าพี่ชายต่างกลายเป็นพรรคพวกที่ดีของเธออย่างงดงามสมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติแล้ว เธอจึงได้ส่งยิ้มมหวานไปมอบให้กับทุกคนด้วยความขอบคุณอย่างแท้จริง ก่อนจะก้มหน้าลงน้อย ๆ กินอาหารร่วมกันกับครอบครัวต่อไปอย่างมีความสุข

นี่สินะคือป้อมปราการอันแข็งแกร่ง และพรรคพวกของหลี่เจียนเจียนอย่างแท้จริง