5 น้ำรักของพี่หมอ Nc+

ฉันจ้องมองสิ่งที่เห็นตรงหน้าตาไม่กะพริบ กางเกงสแล็คถูกเขาร่นลงไปกองกับพื้น ทำให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ร่มผ้า ความเป็นชายที่ตื่นตัวเต็มที่เด้งดึ๋งออกมาตรงหน้า เส้นเลือดปูดโปนตามความยาวของมันบอกให้ฉันรู้เลยว่าพี่หมอเขาคงอัดอั้นและมีอารมณ์มากแค่ไหน

ฉันที่นอนแยกขาอยู่บนเก้าอี้ขาหยั่งถึงกับชะงักนิ่ง ปากอ้าเผยอออกนิดๆ ลมหายใจฉันสะดุดไปเลย ว้าวว ดวงตาสั่นระริกขณะจ้องมองแก่นกายลำเขื่องนั่น หน้าอกฉันกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะที่หอบหายใจ ร่างกายช่วงล่างมันตอบสนองกับสิ่งที่เห็นจนรู้สึกได้เลยว่าหยาดน้ำเสียวมันไหลเยิ้มออกมาจนชุ่มเบาะรองนั่งไปหมด

"ซี๊ดดด" ฉันครางแผ่วเบาหลุดออกจากคอ สายตายังคงฉ่ำปรือและจ้องมองความเป็นชายนั้นแบบไม่ยอมกะพริบ "พี่หมอขาา ของจริงดุดันกว่าที่มินคิดไว้เยอะเลย มันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอค้าา"

หมอเท็นชะงัก คิ้วเข้มๆ ของเขาขมวดเข้าหากันทันที ฉันเห็นแววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นนั้นสั่นไหวด้วยความสับสน ลมหายใจเขาสะดุดไปชั่วครู่เมื่อเห็นว่าฉันมีปฏิกิริยาแบบนี้

"คุณพูดบ้าอะไรออกมา มินตรา ปกติแค่ผมแตะตัว คุณก็ทำหน้ารังเกียจแล้วด่าว่าผมป่าเถื่อนไม่ใช่หรือไง แล้วสายตาแบบนี้มันคืออะไร"

"ก็มินพูดเรื่องจริงนี่คะ ซี๊ดดด มินชอบของใหญ่แบบนี้จังเลยค่ะ"

ฉันกัดริมฝีปากตัวเอง ส่งสายตาเว้าวอนช้อนมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก

"พี่หมอขา น้ำมันไหลเยิ้มตรงหัวแล้ว ขอ... มินชิมน้ำหน่อยสิค้าา"

คำขอร้องของฉันทำเอาสติของหมอเท็นแทบขาดสะบั้น เขาจ้องมองหน้าฉันนิ่งงัน สันกรามเขานูนเด่นขึ้นมาเพราะการกัดฟันแน่น ฉันมองลำคอหนาที่ขยับกลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก

"นี่คุณ... เป็นบ้าไปแล้วหรือไง ถึงได้มาร้องขอเรื่องแบบนี้ด้วยตัวเอง" เขาเค้นเสียงถาม แววตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ แต่สัญชาตญาณดิบในตัวเขามันคงสั่งงาน พี่หมอถึงได้ก้าวเข้ามาหาฉันช้าๆ เขายืนประชิดขอบเก้าอี้ ปล่อยให้ท่อนเอ็นร้อนระอุมาจ่ออยู่ในระดับเดียวกับหน้าฉันพอดี

ฉันไม่รอช้า ขยับหน้าเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ฉันอ้าปากช้าๆ แลบลิ้นที่เปียกชุ่มออกไปแตะลงบนส่วนหัวหยักสีแดงก่ำนั่นเบาๆ

"อืมม" ฉันครางในลำคออย่างพอใจสุดๆ กวาดลิ้นเลียไปรอบๆ รอยหยักอย่างเอร็ดอร่อย เก็บเกี่ยวหยาดน้ำใสที่ปริ่มอยู่ตรงปลายหัวเข้าปากจนหมดจด ความรังเกียจคืออะไรฉันไม่รู้จักหรอกในเวลานี้

"อึ่ก..." หมอเท็นสะดุ้งเฮือก มือหนาของเขาสอดเข้ามาขยุ้มผมฉันไว้ทันที สัมผัสจากลิ้นที่ตวัดเลียไปมาคงไปกระตุ้นอารมณ์เขามากไป ฉันได้ยินเขาสูดลมหายใจเข้าลึก ร่างกายสูงใหญ่สั่นสะท้านไปทั้งแผ่นหลัง

ฉันช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าที่เริ่มบิดเบี้ยวด้วยความเสียวของพี่หมอ ก่อนจะตัดสินใจอ้าปากกว้าง อมแก่นกายนั้นเข้าไปในปากจนเต็มลำ

จ๊วบ จ๊วบ จุ๊บ อ๊อก อ๊อก

ฉันใช้ริมฝีปากรูดรั้งดุ้นเอ็นนั้นเข้าออก เริ่มจากจังหวะเนิบนาบสลับกับรัวเร็ว ปรนเปรอเขาอย่างเอาอกเอาใจ ลิ้นฉันตวัดรัดสลับกับดูดดึงส่วนโคนอย่างมูมมาม

"ซี๊ดดด มินตรา" เขาครางเสียงต่ำ เชิดหน้าขึ้นหลับตาแน่น กัดกรามจนนูนเป็นสัน มือหนาที่ขยุ้มผมฉันอยู่เริ่มออกแรงกด บังคับจังหวะให้ฉันกลืนกินเขาเข้าไปลึกขึ้นอีก

"คุณมัน... ซี๊ดดด ดูดแรงๆ แบบนั้นแหละ อ่าส์..." เขาหอบหายใจกระชั้นชิด หน้าอกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วง ฉันรู้เลยว่าความต้องการที่ถูกอัดอั้นมานานทำให้น้ำของเขาแทบจะแตกออกมาแล้ว

ฉันรับรู้ได้ถึงแรงเต้นตุบๆ ที่มันขยายใหญ่คับปากมากขึ้นเรื่อยๆ จังหวะหายใจของเขาก็หอบกระชั้น มือฉันที่เพิ่งเป็นอิสระเลยเอื้อมไปจับตรงส่วนโคนไว้แน่น ช่วยรูดชักเป็นจังหวะประสานกับปากที่เร่งดูดดึงอย่างแรง

"มิน อ๊ะ ผมจะ ซี๊ดดด"

พี่หมอเกร็งกระตุกอย่างแรง ลมหายใจเขาขาดห้วง มือหนากดหัวฉันไว้แน่น แล้วในเสี้ยววินาทีที่ความอดทนขาดสะบั้น หยาดน้ำรักอุ่นจัดก็พุ่งทะลักเข้ามาในปากฉันอย่างจัง

ฉันหลับตาพริ้ม ยอมดูดกลืนน้ำรักของไอดอลในนิยายลงคอไปอย่างเต็มใจ

ฉันค่อยๆ ถอนปากออกช้าๆ ปล่อยให้ริมฝีปากตัวเองเคลือบไปด้วยคราบน้ำรัก มีรอยเปื้อนเลอะอยู่ตรงมุมปาก ฉันกดจูบเบาๆ ลงบนส่วนหัวหยักที่ยังคงแดงก่ำและสั่นระริกอย่างหลงใหล ทิ้งท้ายด้วยการตวัดลิ้นเลียทำความสะอาดให้อีกครั้งอย่างอ้อยอิ่ง

หมอเท็นหอบหายใจหนักหน่วง เขายืนนิ่งค้างไปเลย แววตาคมกริบก้มลงมามองฉันที่เพิ่งจะปรนเปรอเขาจนเสร็จสมอารมณ์หมาย คิ้วพี่หมอขมวดเข้าหากันแน่น ปากเม้มเข้าหากันเหมือนพยายามค้นหาคำตอบจากหน้าฉัน

"นี่คุณ... ใช่คนที่เกลียดผมจริงๆ งั้นเหรอ" เขาพึมพำเสียงพร่า แววตายังคงสั่นไหวด้วยความสับสนและความหลงใหลที่ตีรวนกันมั่วไปหมด

ฉันใช้หลังมือเช็ดมุมปากลวกๆ แล้วส่งรอยยิ้มหวานหยดย้อยไปให้เขา ช้อนสายตาที่เต็มไปด้วยความซุกซนและท้าทายขึ้นมองใบหน้าหล่อๆ นั่น

"อร่อยจังเลยค่ะพี่หมอ แต่ว่า ที่นี่มันอับแล้วก็แคบไปหน่อยน่ะค่ะ"

หมอเท็นเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ แววตาเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง เขายังคงเงียบ รอฟังสิ่งที่ฉันกำลังจะพูดต่อ

"พี่หมอกลับกันเถอะนะค้า มินจำได้นะคะ ว่าพี่หมอมีห้องลับอยู่ที่บ้าน ห้องที่พี่หมอเอาไว้ใช้บำบัดอาการเครียดไงค้า"

ดวงตาภายใต้กรอบแว่นของเขาเบิกกว้างขึ้น ร่างกายเขาเกร็งวาบขึ้นมาทันที มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนฉัน แล้วบีบแน่น

"คุณรู้เรื่องห้องนั้นได้ยังไง มินตรา ห้องนั้นไม่มีใครเคยเข้าไปเหยียบ แม้แต่ตัวคุณเอง"

"ไปบำบัดมินต่อที่นั่นเถอะค่า" ฉันขยับสะโพกเบียดขาหยั่งอีกรอบ ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านกับแรงบีบที่ต้นแขนเลยสักนิด รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนหน้าฉัน

"ที่นั่นมีของเล่นตั้งเยอะแยะ พี่หมออยากจะมัดมิน โบยมิน หรือจะเย็ดมินแรงๆ มินก็จะยอมเป็นของเล่นให้พี่หมอระบายความแค้นทั้งคืนเลย นะคะคนดีของมิน"