เก็บหลักฐาน

นางตวัดมือทีเดียวของหายวับไปกับตา ก่อนจะมองชั้นวางหนังสือที่มีรายงานการวางแผนรบมากมาย รวมถึงหนังสือชาวตะวันตกกับภาษาที่นางคุ้นเคยอย่างดี ภาษาต่างชาติ…

“หมายถึงว่านี่คือบันทึกของขุนนางชาวตะวันตก ก่อนจะต้องแปลเป็นภาษาจีนและรายงานฮ่องเต้สินะ” ในขณะที่นิ้วบางกำลังไล่ดู เสียงเตือนก็ดังขึ้น

“ไม่มีเวลาแล้ว รีบเถอะ!!” ระบบที่นางสั่งให้รายงานความเคลื่อนไหวรีบส่งเสียงเตือน นางตัดสินใจกวาดทุกอย่างใส่ในมิติ แต่มีหนังสือเล่มนึงไม่ยอมหายเข้าไป นางจึงใช้มือดึงแรงๆ ก่อนที่กลไกลจะทำงาน ชั้นวางเลื่อนออกช้าๆ เผยห้องลับด้านในที่มีกล่องไม้ขนาดเท่าฝ่ามืออยู่3-4ใบ แต่เพราะไม่มีเวลานางรูดทุกอย่างเข้ามิติทันที

“ไปห้องครัว!!” นางเข้าไปเก็บเสบียงทั้งหมด รวมถึงหมู เป็ด ไก่เป็นๆ รวมไปถึงยุ้งฉาง จนระบบแจ้งเตือนว่าตอนนี้ระดับการป้องกันนางเพิ่มขึ้นเป็น50%

“คนในจวนนี้สินะ!!” การกระทำของนางคือการช่วยเหลือคนในจวน คะแนนจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบเดินกลับแต่เจอห้องทำงานเข้าเสียก่อน เมื่อมองดูยังเห็นว่าคนในจวนวิ่งวุ่นจึงรีบหลบกายเข้าไป นางมองกล่องที่วางเกะกะเหมือนกับว่าถูกวางอย่างรีบร้อน รีบเก็บมันเข้ามิติทันที รวมถึงราชสาร์นต่างๆด้วย

“เผื่อมีหลักฐานอะไรให้ศึกษาเพื่อโต้แย้ง” พูดจบก็กวาดทั้งหมดเข้าไปในมิติ และเดินออกไปที่ลานหน้าบ้าน เห็นคนของราชสำนักเดินคุมบุรุษร่างสูงใหญ่เข้ามา เขาไม่ได้ถูกตรวนโซ่ หรือมัดมือ นั่นเท่ากับว่าฝ่าบาทไม่ได้ตีค่าว่าเขาเป็นนักโทษ

“ด้วยราชโองการแห่งฟ้า ฝ่าบาทมีพระบัญชา…” เสียงกั๋วกงที่มาพร้อมราชโองการกล่าวด้วยถ้อยคำหนักแน่น ทุกคนพร้อมใจกันนั่งลงคุกเข่าก้มหน้าฟังคำพิพากษาอย่างตั้งใจ

“ให้หยางอ๋องอี้เฉินออกจากราชการ และถอดยศหยางอ๋องออกเป็นเพียงชนชั้นธรรมดา เนื่องจากละเลยหน้าที่ ส่งผลให้พระองค์เสียกองกำลังบูรพาไปอย่างไร้เหตุผล แต่ความดีที่ตีคืนกลับมาได้ ให้ละไว้ที่…ริบทรัพย์ศักดินา เนรเทศให้ไปทำนาที่หูเป่ย จนกว่าการสอบสวนจะเสร็จสิ้น พร้อมทั้งคนสกุลหยางทั้งหมด รวมถึงบ่าวไพร่ในจวน อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว…”

“รับราชโองการ” หยางอี้เฉินรับราชโองการมาด้วยความหนักแน่น เขาไม่มีความเสียใจสักนิด!!

“อี้เฉิน กาลเวลาจะพิสูจน์เจ้าเอง วันนี้ถือว่าเป็นโทษสถานเบาเพราะฮองไทเฮาขอร้องเอาไว้ ท่านเองก็…กลับมาอย่างปลอดภัย” เสียงกระซิบนั้นมีเพียงหยางอี้เฉินและเยี่ยนฟางที่อยู่ไม่ไกลจากเขาได้ยิน

“ข้าจะกลับมาทวงความยุติธรรม” เขาตอบด้วยความมั่นใจ ก่อนจะก้มหน้าลงให้กั๋วกงที่เดินออกไปด้วยความลำบากใจ นางมองเห็นความความดีชายผู้นั้นมีเพียง80%นั่นเท่ากับว่าก็ยังไม่ดีกับสกุลหยางอย่างที่สุด!!

“องค์รัชทายาททรงมีเมตตาส่งพวกข้ามาคุมขบวนการเนรเทศไปยังหูเป่ย เช่นนั้นฟังคำสั่งข้าให้ดี!!” เสียงเหี้ยมของทหารนายนึงดังขึ้น เยี่ยนฟางหรี่ตามองอย่างพิจารณา

“ค่าความเลวเพิ่มขึ้นถึง99%เชียว แน่นอนว่าไม่ได้มาดีสินะ!!” นางพึมพำแต่เหมือนเข้าไปในหูของอี้เฉินที่ตอนนี้หันมามองนางตาเขม่ง

“เจ้า…” เสียวเขาขาดห้วงคิ้วเรียวขมวด

“ข้าเยี่ยนฟาง ภรรยาของท่าน ไม่มีบ้านเดิม เพราะคนสกุลมู่ขับไล่ข้าออกมาแล้ว” นางตอบเรียบ ๆ พิจารณาคนที่มีผ้าปิดใบหน้าไว้ถึงครึ่ง ก่อนจะมีผ้าพันแขนคล้องคอเอาไว้คล้ายบาดเจ็บหนักพอควร

…ค่าความดี98% ค่าความฉลาด99% ค่าความเอาตัวรอด99%…นางอ้าปากหว๋อเมื่อระบบขึ้นเสียละเอียดยิบ

“ทีคนอื่นไม่บอกอะไรข้าสักอย่าง แต่พอเป็นอี้เฉินกลับขึ้นเสียละเอียดยิบ!!”