จงอดเหมือนที่ข้าอด

เมื่อพิธีทุกอย่างนางทำเสร็จสิ้นท่ามกลางความกังวลของทุกคน ท้องฟ้าด้านนอกที่ยังมือมิดบ่งบอกว่าตอนมานางคงมาในยามโฉ่ว(ตี1) ชั่งรีบขับไสไล่ส่งนางเหลือเกิน ทั้งๆที่พึ่งล่วงเข้าสู่วันใหม่ได้ไม่นานก็รีบส่งตัวนางเข้าจวนอ๋องตามฤกษ์เดิมเสียอย่างนั้น

“พวกท่านพักผ่อนเถอะ ข้าเองจะอยู่ในห้องหออย่างดี” นางบอกทุกคนก่อนรับเหล้ามงคลมาและปิดประตูห้องหอ นางสำรวจทุกอย่างในห้องนี้ด้วยความสนใจ

”ระบบ“ นางเรียกปุ๊ป แผงโปร่งใสเกิดขึ้นมาทันที

”ข้าอยู่ที่นี่แล้ว“ เสียงตอบรับทันทีที่นางกดจอเปิดระบบป้องกัน

”จวนอ๋องนี้ป้องกันได้หรือไม่“ ไม่นานรูปพื้นที่รอบจวนก็ขึ้นโชว์ที่หน้าจอ

”ระบบป้องกันภัยระดับ1“ นางส่ายหัวอย่างคิดไม่ตกก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้

”ถ้าอยากช่วยคนดีให้รอดพ้นหล่ะ“ ค่าความดีของแม่สามีและบ่าวรับใช้ไม่ต่ำกว่า90สักคน นางจึงอยากช่วยทุกคนให้รอดพ้นจากภัยนี้ อีกทั้งตอนความทรงจำหลั่งไหลเข้ามา จำได้ว่าหยางอ๋องผู้นี้คือคนที่ปกป้องชาวบ้านตาดำๆตามชายแดนจนตนเองบาดเจ็บ ชั่งเป็นคนดีไม่น้อยที่เดียว

”ระดับคุณยังไม่ถึง แต่คิดว่าของทุกอย่างในจวนนี้ช่วยคุณได้“ คำตอบแบบเปิดปลายทำนางคิดหนัก

”ถ้าอยากเพิ่มพื้นที่ในมิติและระบบป้องกันต้องทำอย่างไร“ ในเมื่อช่วยไม่ทันก็ต้องสร้างความแข็งแกร่งให้ตนเองก่อน

”ช่วยเหลือคนดี สั่งสอนคนเลว 1คนได้ค่าระบบป้องกันขึ้น1ระดับ พื้นที่เพิ่ม10ตารางเมตร พลังฟื้นฟู่+1” นางเบ้หน้ากับความขี้เหนียวของระบบ

“ได้แค่นี้จะพออะไร!!”

“เช่นนั้นก็ไปสั่งสอนคนที่ทำร้ายร่างเดิมสิ!! ได้คะแนนเยอะพอๆกัน” นางฉีกยิ้มทันที ก่อนกดเปิดระบบป้องกันทั้งในจวนและห้องหอ ในเวลาแค่ตี2แบบนี้ต่างคนคงกลับไปพักผ่อน ร่างเล็กลัดเลาะตามจวน

“ทางสะดวกทุกคนหลับหมดแล้ว” เสียงระบบบอกทำนางยกยิ้ม

“เปิดระบบป้องกันแบบนี้เจ้ารายงานข้าตลอดเลยหรือ” ในขณะที่สายตาสอดส่องหาโรงเลี้ยงม้าหน้าจอระบบก็ขึ้นมาให้นางเดินตามไปทันที

”ใช่แล้ว เพราะข้าป้องกันการรุกรานได้เพียงหนึ่งระดับ เจ้าต้องรีบทำเวลาหน่อย“ นางพยักหน้าก่อนกระโดดขึ้นหลังม้า ควบขี่ไปตามเส้นทางที่แสดง ”จวนมู่“

ความเงียบเฉียบของคนในจวนทำนางรีบสอดส่อง

”ต้องการให้หลับหรือไม่“ นางพยักหน้า เพียงเท่านั้นทั้งทหารเวรและคนเฝ้าตามหน้าห้องหลับไหลทันที

”หากคนรวยพวกนี้สมบัติหายโดยที่จับมือใครดมไม่ได้ เจ้าคิดว่า ทั้งจวนจะวุ่นวายแค่ไหนกันนะ“ นางเปิดแผนที่จวนขึ้นมา มองหาจุดสีแดงและขึ้นเป็นตัวหนังสือว่า ’ของมีค่า‘ อย่างดีใจ

”เยี่ยนฟาง ทำเวลาหน่อย เราอยู่ที่นี่ได้แค่1ก้านธูปเท่านั้น!!“