จงอดเหมือนที่ข้าอด2

”เยี่ยนฟาง ทำเวลาหน่อย เราอยู่ที่นี่ได้แค่1ก้านธูปเท่านั้น!!“ นางพยักหน้าและลงมือ เท้าเล็กๆเข้าไปในห้องนอนของแม่เลี้ยงก่อนก้มมองใต้เตียงตวัดมือครั้งเดียวหีบสมบัตินั่นหายไปทันที!! ก่อนจะเดินไปที่ตู้เครื่องประดับกวาดทั้งหมดใส่มิติ

มือบางถือกรรไกรเอาไว้มั่นลงมือตัดฉับลงบนผมยาวสวยของแม่เลี้ยงใจร้าย

“สวยงามตามแบบฉบับของข้าก็แล้วกัน!!” จากนั้นไปที่ห้องน้องสาวแสนร้ายของนาง กวาดของมีค่าเข้ามิติทั้งหมด และทำเช่นเดียวกัน กรรไกรตัดฉับลงจนหัวโกร๋นแบบไม่ลังเล

ก่อนจะเข้าไปที่ห้องบัญชี ที่นั่นเหมือนคลังสมบัติดีๆนี่เอง นางฉีกยิ้มที่เห็นตั๋วเงินนับ200ปึก ทองแท่ง เงินแท่ง ผ้าไหมอย่างดี เครื่องทองหรูหรา เครื่องประดับที่แวววาวนี้ช่างถูกใจ และโฉนดที่ดินอีกหลายใบ

”อยู่กันแบบคนหมดตัวเจ้าจะได้รู้จักการตายทั้งเป็น!!“ นางกวาดตามองดูข้าวสาร ธัญพืชต่างๆด้วยดวงตาแวววาว มันมีเยอะเป็นกองพะเนินจนนางนึกถึงความยากลำบากหากต้องเดินทางไปหูเป่ย

“หากต้องถูกเนรเทศอาหารและเงินทองพวกนี้จำเป็นนัก อย่างไรคนของทางการก็ต้องมาริบสมบัติ ไม่สู้ ข้ากลับไปเก็บทุกอย่างให้เรียบไม่ดีกว่าหรือ!!“ คิดได้เช่นนั้นนางก็กวาดข้าวของ อาหารแห้งทุกอย่างใส่ในมิติทั้งหมด ไม่ให้เหลือแม้แต่ข้าวเม็ดเดียว

”สาวใช้พวกนั้นมีนับ20คน หากข้าจัดการได้ จะได้ระดับป้องกันถึง24เชียวนะ รวมอันเดิมที่มี1ระดับ ก็ได้ถึง25 นับว่าไม่เลว!!“ นางวิ่งเข้าไปในครัวก่อนจะกวาดอาหารและเครื่องปรุงมาหมดจนโล่งเตียนคล้ายกับไม่เคยมีสิ่งใดอยู่ในนี้มาก่อน แต่เมื่อมองดูน้ำมันหมูแล้ว รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้านวล

”มีน้ำมันหมูก็ต้องมีพริกป่น“ นางอุ้มไห2อย่างนี้ขึ้นมาก่อนเดินตรงไปห้องบิดา ราดน้ำมันหมูลงพื้น ตามด้วยพริกป่น ไล่ทำทุกห้องๆ จนมาถึงห้องสาวใช้ ครานี้นางเทราดลงบนตัวพวกนางคล้ายรดน้ำต้นไม้ก่อนจะหยิบพริกป่นออกมาราดทับอีกที

”หมดเวลาแล้วรีบออกไป!!“ เสียงระบบแจ้งเตือนในตอนที่นางกระโดดขึ้นหลังม้าพอดี ทักษะการควบม้าที่พริ้วไหวนี้มอบความดีความชอบให้ชีวิตก่อน ที่เรียนการต่อสู้มาเพื่อวันสิ้นโลกโดยเฉพาะ ทันทีที่ม้าหยุดลงที่กำแพงจวน นางรีบเปิดประตูและเดินเข้าไปอย่างเงียบเฉียบ

”คิดว่าคนพวกนั้นจะมาเมื่อไหร่“ พูดไปด้วยถอดชุดคลุมสีดำไปด้วยก่อนจะโยนลงไปในคลองข้างจวนที่มีสายน้ำไหลผ่าน ปล่อยให้มันไหลออกไป จากนั้นจึงคว้าชุดใหม่มาสวมใส่ และนั่งลงบนเตียงด้วยความเหนื่อยหอบ

”คาดว่าจะมาในไม่กี่ชั่วยามนี้“ ความอ่อนแรงเข้าถาโถม จนนางต้องล้มตัวลงนอน

”เหตุใดจึงไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น“ เปลือกตาที่พร้อมปิดทุกเมื่อยังคงฝืนขึ้นมากดอัพเกรดระบบป้องกันของตนเอง

”เยี่ยนฟาง การใช้ระบบนี้มีข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือช่วยให้คุณปลอดภัย แต่ข้อเสีย…คือการฟื้นฟูร่างกายของคุณระดับ1นั่นหมายความว่าพลังคุณหมดง่ายเกินไป รอระบบอัพเกรดเสร็จ ถึงจะกลับมามีแรงเหมือนเดิม“ นางปิดเปลือกตาพร้อมถอนหายใจ

”ข้าต้องพักฟื้นร่างกายนี้ให้ดีขึ้น เพื่อที่จะได้ไม่ใช้ระบบจนร่างกายข้าพังเช่นนี้อีก“ นางตอบอย่างง่วงหงุ่น

”ไม่สู้…เจ้าแช่ตัวในน้ำพุวิญญาณไม่ดีกว่าหรือ…“ เสียงนั้นแผ่วเบาจนนางไม่ได้ยิน ปิดเปลือกตาแลเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างสมบูรณ์…