สตรีที่ฟื้นจากความตาย

แม้ร่างกายใหม่นี้จะอ่อนเพลียอยู่มาก จนพี่ชายคนโตอาสาอุ้มเธอขึ้นมานอนบนเตียงไม้แคบๆ ผ้าผืนบางถูกพันตัวของหวงอี้หนิงจนมาถึงต้นคอ ท่าทางนิ่งเงียบทำหลายคนเริ่มเข้ามาพูดคุยเพราะอยากรู้ว่าคนที่ฟื้นจากความตายนี้สติอยู่ครบถ้วนหรือไม่

“แม่นางน้อยหวงผ้าผืนนี้ข้ายกให้เจ้า ไหนเจ้าลองตอบมาสิ เมื่อกี้เจ้า…ไม่ใช่ว่าวิญญาณหลุดออกไปเที่ยวเล่นหรือ” ผู้นำหมู่บ้านที่เห็นความยากลำบากของคนบ้านหวงเป็นฝ่ายเอ่ยแทน หวงอี้หนิงที่พยายามสงบใจไม่ให้ตื่นตระหนก หากชาวบ้านรู้ว่าเธอคือวิญญาณเร่ร่อนที่มาอาศัยอยู่ที่นี่ รับรองว่าการล่าปีศาจจะเกิดขึ้น!!

“ข้าสบายดี รู้สึกเพียงว่าหลับลึกและเข้าสู่ห้วงความมืดเท่านั้น…เจ้าค่ะ” ถึงแม้คนอื่นจะกล้าๆกลัวๆแต่มีเพียงคนในครอบครัวหวงที่นั่งเฝ้านางอย่างใกล้ชิด

“เจ้าไม่ใช่ว่าเป็น…เอ่อ เจ้าคือคนเดิมใช่หรือไม่” สตรีผู้นึงที่ยืนอออยู่ตรงประตูถามด้วยความเกรงใจ แต่ก็แฝงด้วยความอยากรู้

“ข้าชื่อหวงอี้หนิง เป็นบุตรสาวคนเดียวของบ้านหวง ข้าลงไปเก็บหอย แต่เกิดมวลความเย็นจนขยับตัวไม่ได้ ข้ารู้ทุกอย่างเพียงแต่…ลืมตาไม่ขึ้นเท่านั้นเจ้าร่ะ” นางยืนยันว่าจำทุกอย่างได้ดีให้ผู้คนสบายใจ เสียงถอนหายใจจากชาวบ้านบ่งบอกว่าโล่งใจแค่ไหน

“หมู่บ้านข้างเคียงมีคนล่ำลือกันว่า ปีศาจแมวทำโลกใบนี้เปลี่ยนไป จู่ๆเกิดอากาศหนาวเย็นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งๆที่หิมะยังไม่มีด้วยซ้ำ พวกข้าจะถามเยอะสักหน่อยคนบ้านหวงก็อย่าได้ถือสา” ท่านผู้นำหมู่บ้านเซี่ยบอกอย่างเกรงใจ

“ข้ามั่นใจว่านี่…คือบุตรสาวข้า” หวงอี้เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มือที่บีบมือเล็กไว้สั่นเทา

“ขอบคุณพวกท่านมาก วันนี้ขอให้บุตรสาวข้าได้พักผ่อนเถิดนะขอรับ” หวงเกาเฉินอยากให้ลูกสาวคนรองได้พักสักหน่อยจำต้องไล่ทุกคนทางอ้อม

“ชาวบ้านก็เป็นเช่นนี้ อยากรู้เรื่องคนอื่นไปหมด ช่างเถิดขอรับ” เหยียนปิงรับหน้าที่ปลอบโยนบิดามารดาให้คลายกังวล อี้หนิงที่มองทุกคนในครอบครัว ทั้งบิดา มารดา พี่ชายและน้องชายตัวเล็กก่อนจะมองบ้านหลังเล็กที่มีปีกไม้แปะไว้ตามข้างฝา

“หากอยู่เช่นนี้ไม่แน่ว่าอาจตายกันหมด” คนที่ถูกครอบครัวหวงฮ้อมล้อมเอ่ยช้าๆชัดๆ

“หนิงเอ๋อร์เจ้าอย่าพูดเรื่องความตาย” หวงอี้เฟยที่ยังจับมือบุตรสาวไม่ปล่อยทำคนที่อ่อนแรงค่อยๆขยับลุกขึ้น โดยมีพี่ชายประคอง

“ท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านเชื่อเรื่องสิ่งมหัศจรรย์จากสตรีที่ฟื้นจากความตายหรือไม่” ในโลกเดิมนางเคยอ่านเรื่องนี้ ในตอนนั้นนางไม่เคยเชื่อ เพราะความที่เป็นนักวิทยาศาสตร์มาเกือบสามสิบปี แน่นอนว่าตอนอ่านยังขำในใจ แต่แปลกนางจำเรื่องราวในหนังสือได้ทั้งหมด ทั้งที่ความเป็นไปได้แทบจะ0.001%ด้วยซ้ำสำหรับคนที่เชื่อทางวิทยาศาสตร์มากกว่าอย่างเธอ

“เจ้า…หมายความว่าอย่างไร”