บทที่ 3 ทีมแฟนเก่า
ทีมงานหนุ่มยืนมองหน้าลีออนกับเฮนรี่สลับไปมา เพราะตั้งแต่ชี้ให้ทั้งสองหนุ่มหันไปมองนางแบบที่จะต้องมาถ่ายงานในวันนี้ หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไม่มีใครขยับสายตาไปไหนเลย มองตาค้างอยู่แบบนั้น ทำให้อดยกมือขึ้นมาปัดป่ายด้านหน้าของพวกเขาไม่ได้ แม้จะพยายามมากแค่ไหนแต่ทั้งสองคนก็ไม่ยอมสนใจเลย
“คุณลีออนครับ” ลองเรียกชื่อดูเผื่อท่านประธานจะได้สติขึ้นมาบ้าง
“...” ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก
“คุณเฮนรี่ครับ”
ลองเรียกอีกคนดู แต่ไม่ต่างกัน ไม่มีใครให้ความสนใจเขาเลย ในเมื่อไม่รู้ว่าจะดึงสติของท่านประธานทั้งสองกลับมาได้อย่างไร ทีมงานคนนั้นก็เลือกที่จะปล่อยให้ท่านๆมองตาค้างไปแบบนั้นเดี๋ยวตาแห้งคงได้สติกลับคืนมาเอง
ทว่า สิ่งที่เรียกสติของสองหนุ่มกลับมาไม่ใช้แสงแดดหรือสายลม แต่เป็น...
“บิกินี่ของนางแบบอยู่ไหน รีบเอามาให้น้องเอาไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ เร็วๆทุกคน” เสียงจากทีมงานสักคนหนึ่งดังขึ้นมา จะใครก็ไม่สนใจทั้งนั้นเพราะ คำว่า บิกินี่ ดังกระแทกหูของลีออน
“มึงจะให้น้องเดมี่ใส่บิกินี่ถ่ายแบบเลยเหรอวะลีออน?” เฮนรี่ถามทั้งที่ไม่ได้หันมามองหน้าของเพื่อนด้วยซ้ำมัวแต่มองตามหลังของอมีนาที่เดินจับมือกับเดมี่เข้าไปที่เต็นท์เปลี่ยนชุดของนางแบบ
“กูไม่ได้เป็นคนเลือกชุด” แม่งใครเลือกวะ ลีออนยังจำได้ดีว่าเดมี่มีผิวพรรณที่สวยผุดผ่องขนาดไหน แน่นอนว่าช่วงเวลาที่เคยคบกันเขาก็มีพาเดมี่ไปเที่ยวทะเลอยู่บ้าง เดมี่ในชุดบิกินี่ เขาให้เธอใส่ได้นะแต่จะต้องเล่นน้ำอยู่ในสระส่วนตัวเท่านั้น ห้าม! ไม่ให้ใครเห็น หวงเว้ย แต่...ตอนนี้เขามีสิทธิ์หวงเธอที่ไหน
“เฮ้ยๆๆ ลีออนมึงจะไปไหนวะ” เฮนรี่รีบเรียกพร้อมกับเดินตามลีออนไป ก็จู่ๆมันอยากจะเดินก็เดินไปเลยไม่พูดไม่จาสักคำ อาการหุนหันแบบนี้ อย่าบอกนะ?
“เดี๋ยวๆลีออน มึงหยุดเดินก่อน” รีบเดินไปขวางด้านหน้าของลีออน เลื่อนแว่นตากันแดดของตัวเองลงพร้อมหรี่ตามองหน้าเพื่อนแบบมีเสศนัย
“มึงจะรีบเดินไปไหน อย่าบอกนะว่าจะไปทักน้องเดมี่?”
“...” ลีออนไม่ตอบ แต่เขาถอนหายใจออกมาแทน ที่ทำแบบนั้นก็เพราะถูกเฮนรี่จับได้น่ะสิ
‘แม่ง ไอ้เพื่อนตัวแสบมึงจะรู้ทันกันแบบนี้ทุกเรื่องไม่ได้นะ’
“กูเดาถูกสินะ ฮะฮะ และขอแนะนำในฐานะเพื่อนนะเว้ย กูว่ามึงอย่าพึ่งเสนอหน้าไปหาน้องเดมี่ตอนนี้ดีกว่า เชื่อกูเถอะถ้าน้องเขาเห็นหน้ามึง เขาจะทำตัวไม่ถูกและเสียสมาธิทำงาน จากนั้นงานวันนี้จะล่มก็เพราะท่านประธานเป็นคนทำพังด้วยตัวเอง”
คำพูดของเฮนรี่มีเหตุผลค่อนข้างมากและลีออนก็เห็นด้วยกับคำพูดนั้น งานจะต้องมาก่อนและเขาจะเป็นตัวปัญหาทำลายงานนี้ไม่ได้ เพราะทีมงานทุกคนต่างเสียสละวันพักผ่อนเพื่อมาถ่ายงานไกลถึงพัทยา ฉะนั้น งานจะต้องเสร็จวันนี้!
“กูเบื่อมึงว่ะเฮนรี่” หันไปยิ้มให้คนรู้ทันก่อนจะเปลี่ยนทิศทางจากตอนแรกจะตรงไปหาเดมี่ แต่ลีออนเลือกเดินไปหาที่ยืนหลบมุม เพื่อที่เขาจะได้ยืนมองการทำงานของทีมงานและจะได้มองดูเดมี่ถ่ายแบบจากมุมที่มั่นใจว่าเดมี่จะมองไม่เห็นเขา
“มายืนสะไกลเลยนะมึง” เฮนรี่พูดกึ่งขำพร้อมหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา เปิดกล้องถ่ายรูปและเตรียมที่จะถ่ายอะไรบางอย่าง
ลีออนเห็นเพื่อนตั้งท่าแบบนั้นก็อดที่จะอยากรู้ไม่ได้ เขาจึงขยับเขามาใกล้เฮนรี่มากขึ้นแอบมองที่โทรศัพท์ของเห็น อยากรู้ว่ามันจะถ่ายอะไร
‘ถ้าจะเก็บภาพเดมี่ในบิกินี่ มึงมีปัญหากับกูแน่ไอ้เพื่อนเวร’
นั่นคือสิ่งที่ลีออนคิด ทว่า ความเป็นจริงแล้วเฮนรี่ไม่ได้เตรียมจะจับภาพเดมี่เลย เขาแอบถ่ายอริยาบทต่างๆของอมีนาต่างหาก
“มึงยังรักน้องมีนาอยู่เหรอ” ลีออนเอ่ยถามทั้งที่เขาเองก็รู้อยู่แล้วว่าเฮนรี่ยังเหมือนเดิม
“แล้วมึงล่ะ?” นอกจากเฮนรี่จะไม่ตอบ เขายังละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์หันมามองหน้าลีออน แค่มองก็รู้แล้วว่าคำตอบของลีออนคืออะไร
เฮนรี่เป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของลีออน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าต่อให้เวลาผ่านไปนานสักแค่ไหน ลีออนก็ยังคงเหมือนเดิม หัวใจของมันยังอยู่ที่เดิม เพียงแค่รอโอกาสที่จะได้แก้ไขในเรื่องที่พลาดไป และดูเหมือนเวลานั้นจะวิ่งมาชนมันเข้าแล้ว
“มึงกับกูก็ไม่ต่างกันหรอกเฮนรี่”
“ใช่ เรามันทีมแฟนเก่านี่ แต่เรื่องของมึงตอนนี้โอกาสที่มึงรอเดินเข้ามาหามึงแล้ว จะทำอะไรก็คิดให้ดีๆ กูจะเอาใจช่วยมึงนะลีออน” วางมือบนบ่ากว้างของเพื่อนพร้อมรอยยิ้มให้กำลังใจเต็มเปี่ยม
“แล้วมึงละ? น้องมีนาก็อยู่แค่เอื้อมนี่เอง มึงจะปล่อยไปโดยที่ไม่ทำอะไรเลยเหรอวะ” ลีออนยิงคำถามตรงเข้าประเด็น ดูก็รู้ว่าเพื่อนตัวเองใจยังคงอยู่ที่แฟนเก่า แต่ทำว่างท่าอยู่ได้
“เรื่องของกูมันเป็นไปไม่ได้หรอก ขอบใจนะเพื่อนแต่อย่าลุ้นเลย กูกับมีนา...ไม่มีทางกลับมาคบกันได้ มันละเอียดอ่อนว่ะ”
“มึงไม่พยายามมากกว่าเฮนรี่ แต่ช่างเถอะ มันเป็นเรื่องของมึงกับน้องมีนา ถ้ามึงว่าไงกูก็แล้วแต่มึงเลย” เหตุผลหลักๆที่ทำให้สองคนนี้เลิกกันตัวลีออนเองก็ยังหาสาเหตุไม่ได้ และเฮนรี่ก็ไม่ยอมพูดอะไร เขารู้เพียงว่าทั้งสองคนจบทั้งที่ยังรัก รักมากด้วย
มันก็ไม่ต่างจากคู่ของเขากับเดมี่เท่าไหร่นัก เขายังรักเดมี่เพียงแต่เขาทำพลาด หากเขามั่งคงกับความรู้สึกตัวเอง ไม่เกิดความกลัวในใจขึ้น เรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้ สถานะแฟนเก่าที่ไม่อยากเป็น
“กูให้มึงมองเดมี่ผ่านๆได้ ห้ามมึงจ้องเฉพาะส่วนเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นกูจะควักลูกตามึงออกมาเฮนรี่” คำขู่ถูกประกาศออกมา เมื่อลีออนเห็นเดมี่เดินออกมาในชุดบิกินี่สีส้มท้าแดด และเตรียมตัวเข้าเซ็ตเพื่อจะที่เริ่มถ่ายงาน ความหวงก็ขึ้นหน้าในทันที
ผิวขาวเนียนผ่องกระทบแดดยิ่งเปล่งประกาย ออร่าทิ่มตาดีแท้ เดมี่เป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างสมส่วนหุ่นเหมือนนางแบบดีๆนี่เอง หน้าอกหน้าใจก็ไม่ได้เล็ก เอวคอด สะโพกผายชวนหน้ามองทุกสัดส่วนเสียจริง และคุณสมบัติเหล่านั้นเริ่มทำให้คนที่แอบดูอยู่ห่างๆ เริ่มเต้นเร้าๆ ใจร้อนรุ่มจนจะเก็บอาการไม่ไหวอยู่แล้ว หวง!
“มึงหายไปไหนมาวะ?” ลีออนหันไปถามเพื่อนสนิทที่พึ่งเดินกลับมายืนข้างๆเขาเหมือนเดิม เพราะก่อนหน้านี้ขณะที่กำลังดูงานถ่ายแบบอยู่นั้นจู่ๆเฮนรี่ก็กระซิบบอกลีออนว่า “เดี๋ยวกูมา” แล้วมันก็หายไปเสียนานพึ่งจะเดินกลับมาเนี่ย
“เดี๋ยวมึงก็รู้ และมึงจะต้องมาขอบคุณกูทีหลัง” เฮนรี่กอดอกส่งยิ้มกะล่อนมาให้ลีออน
“มึงไปทำไรมาเฮนรี่” ท่าทางแม่งไม่น่าไว้ใจเลยจริงๆ
“...” เฮนรี่ไม่ตอบเขาทำเพียงยกมุมปากขึ้นเท่านั้น
และแล้วช่วงเวลาที่ลีออนเฝ้ารอคอยก็มาถึง การถ่ายแบบผ่านไปได้ด้วยดี ทีมงานทุกคนทำงานอย่างหนักเห็นอย่างนั้นแล้วลีออนไม่รู้สึกเสียดายค่าจ้างเลยจริงๆ และรู้สึกขอบคุณทุกคนสำหรับความทุ่มเทในครั้งนี้ และแน่นอนว่าทุกคนจะได้รับโบนัสอย่างงาม
เรื่องตอบแทนพนักงานอันนี้แน่นอน แต่เรื่องต่อจากนี้เขาจะรอให้ถึงสิ้นปีไม่ได้ ต้องรีบทำเดี๋ยวนี้
ลีออนอดทนรอให้เดมี่ถ่ายงานจนเสร็จ ใจเขาอยากจะเดินเข้าไปพาตัวเดมี่ออกมาแล้วจับตัวเปลี่ยนชุดให้รู้แล้วรู้รอด แต่ทำไม่ได้
ข้อแรก งานต้องมาก่อน การที่ใส่บิกินี่โชว์ผิวสวยท้าแดดมันก็เป็นการสร้างความมั่นใจให้ลูกค้าได้ ลูกค้าสามารถทานอาหารเสริมป้องกันแสงแดดของเขาได้อย่างปลอดภัย ไร้กังวลและยังช่วยป้องกันผิวสวยๆจากแดดที่อันตรายอีกด้วย
ข้อสอง เขาไม่ควรขัดจังหวะการตั้งใจทำงานของเดมี่ และถ้าเขาโผล่หัวออกไปมีหวัง พัง พังแน่แท้ และแผนการบุกเข้าหาแฟนเก่าจะไม่สำเร็จ
แต่แล้วตอนนี้เขาไม่ต้องหลบอีกต่อไป เดมี่ถ่ายงานเสร็จแล้ว และกำลังเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า หัวใจออกคำสั่งให้ลีออนรีบตรงไปรอหน้าเต็นท์ที่เดมี่เข้าไปเปลี่ยนชุด และแน่นอนมีเฮนรี่เดินตามมาติดๆ
“เดมี่เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วจ้ะมีนา เราออกไปกันเลยดีไหม”
“ไปเลยก็ได้ มีนาเช็กของทุกอย่างเรียบร้อยแล้วไม่น่าจะลืมอะไรนะ ส่วนเรื่องค่าตัวทางพี่ทรายจะจัดการให้ภายในสองสามวันนี้นะเดมี่ รอนิดนึงนะ” มีนาพูดด้วยน้ำเสียงสดใสพร้อมยกแขนข้างขวาขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้เดมี่ควงแขนของตัวเอง
“ไม่มีปัญหาเดมี่รอได้ แค่สองสามวันเอง งานนี้ต้องขอบคุณมีนามากๆเลยนะ ถ้าไม่ได้มีนาช่วย เดือนนี้เดมี่ได้หุงข้าวกินกับไข่ต้มทั้งเดือนแน่” ซบศีรษะลงบนไหล่เล็กของเพื่อนพร้อมถูไถอย่างออดอ้อนเหมือนแมว
ชีวิตนี้สิ่งหนึ่งที่โชคดีของเดมี่ นั่นก็คือมีเพื่อนสนิทที่น่ารักและดีมากๆอย่างอมีนา สุขก็สุขด้วยกัน ทุกข์ก็จับมือทุกข์ไปด้วยกัน แบบนี้แหละเรียกว่าเพื่อนตาย
ในขณะที่สองสาวกำลังหัวเราะกันอย่างชอบใจพร้อมกับพากันเดินออกจากเต็นท์เปลี่ยนเสื้อผ้า เพียงก้าวแรกที่โผล่พ้นเต็นท์ออกกมา ทั้งสองก็ต้องงุนงง เมื่อพบกับแผ่นหลังกว้างของผู้ชายสองคนที่ยืนหันหลังอยู่ มือสองข้างสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ยืนท่าเดียวกันเป๊ะ และดูเหมือนพวกเขาจะรับรู้แล้วว่าตอนนี้สาวๆได้ออกมาจากเต็นท์แล้ว
“สวัสดีค่ะเดมี่ จำพี่ได้ไหมคะ” สองหนุ่มหันหลังกลับมาพร้อมกัน และเป็นลีออนที่เริ่มทักทายก่อน เสียงเขาเกือบจะสั่นด้วยซ้ำ ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะตื่นเต้นได้ขนาดนี้
“สวัสดีครับมีนา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” เฮนรี่ทักทายได้เป็นธรรมชาติมากทำเหมือนคนเจอกันทุกวัน ทั้งที่เขาก็ไม่ได้เจอหน้าอมีนามาสองปีแล้ว เห็นนิ่งแบบนี้หารู้ไม่ว่าภายในใจของเฮนรี่เต้นเหมือนลิงโลดแล้ว ตัวเขาก็ตื่นเต้นไม่แพ้กับลีออนเลยสักนิด
ทางด้านสองหนุ่มกำลังพากันหัวใจเต้นแรงที่ได้พบหน้าแฟนเก่าของตัวเองที่ยังคงคิดถึงไม่เคยลืมเลือน ต่างกับสองสาว เมื่อได้พบว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือแฟนเก่าของตัวเอง ทั้งเดมี่และอมีนาเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น ไม่แน่ใจว่าตกใจหรือว่าช็อกจนสติหลุดออกจากร่างไปแล้ว ทำไมพวกถึงมาอยู่ที่นี่?
สิ่งแรกที่เดมี่สัมผัสได้ คือความอบอุ่นจากรอยยิ้มละมุนของลีออน และสายตาที่เขามองเธอ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ความรู้สึกที่เดมี่ทิ้งเอาไว้เมื่อสองปีที่แล้ว ตอนนี้กำลังผุดขึ้นมาในใจของเธอ และนั่นรวมถึงเหตุการณ์วันที่เธอเลิกกับลีออนด้วย
