
บทย่อ
บอกว่าห่างกันสักพัก ห่างกันสักพักที่ไม่ได้แปลว่า 'เลิก'
บทที่ 1 เราห่างกันสักพักได้ไหม
รถสปอร์ตคันหรูตบไฟเลี้ยวเพื่อเตรียมตัวจะจอดชิดริมไหล่ทาง สาเหตุที่ทำให้เจ้าของรถตัดสินใจทำแบบนั้นก็เพราะ ตัวของเขาได้ฉุกคิดเรื่องสำคัญบางอย่างขึ้น เป็นเรื่องที่เขาจำเป็นจะต้องบอกให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆได้รู้
“เดมี่คะ คือพี่มีเรื่องที่อยากจะพูดกับเดมี่ค่ะ” ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาองค์ประกอบบนใบหน้ารับกันเป็นอย่างดี เขานั่งเอียงตัวเล็กน้อยเพื่อจะได้พูดกับหญิงสาวที่นั่งข้างคนขับได้ถนัดมากขึ้น
“พี่ลีออนอยากพูดอะไรกับเดมี่เหรอคะ ทำไมทำหน้าจริงจังแบบนั้น” หญิงสาวขมวดคิ้วเอ่ยถามด้วยความสงสัยและรู้สึกไม่สบายใจนักเมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่มเหมือนมีเรื่องที่เขากำลังเป็นกังวลอยู่
‘ไม่เคยเห็นพี่ลีออนทำหน้าเครียดแบบนี้มีก่อนเลย’
ลีออน ชายหนุ่มอายุ 26ปี เป็นทายาทเพียงคนเดียวของบริษัทผลิตอาหารเสริมเพื่อสุขภาพที่กำลังมาแรงและเป็นที่น่าจับตามองอยู่ในตอนนี้
เดมี่ หญิงสาวอายุ 22ปี พึ่งเรียนจบปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจและเธอกำลังวางแผนจะสร้างแบรนด์เครื่องสำอางเป็นของตัวเอง ติดที่ผู้ปกครองไม่ยอมสนับสนุนงบประมาณทำให้เธอมุ่งมั่นจะเดินด้วยลำแข้งของตัวเอง (ถ้าไม่ล่วงสะก่อนนะ)
"คือ...” ลีออนรู้สึกกระอักกระอ่วนที่จะพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดออกไป ตอนแรกก็ตั้งใจเต็มที่ว่าจะต้องพูดให้ได้ แต่เมื่อหันมาสบดวงตากลมโต มองกี่ครั้งเขาก็หลงไหลให้กับดวงตาคู่สวยและใบหน้าหวานของเดมี่เสมอ มันเลยทำให้ปากของลีออนขยับได้ยากลำบาก แต่เมื่อเห็นว่าเธอรอฟังสิ่งที่เขาจะพูดอยู่ นั่นทำให้ลีออนกลั้นใจและพูดออกมาในที่สุด
“คือพี่...คือ เราสองคนแบบว่า เราก็คบกันมาหลายปีแล้วใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ เป็น4ปีที่ดีมากๆเลยสำหรับเดมี่ ขอบคุณพี่ลีออนนะคะที่ยังเสมอต้นเสมอปลาย ดูแลเดมี่อย่างดีมาตลอด”
ลีออนเริ่มรู้สึกเหนียวในลำคอ เขาจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะกลืนก้อนน้ำลายลงคอเมื่อได้ยินคำพูดของเดมี่ สิ่งที่เธอพูดออกมามันเป็นอะไรที่ดีมากๆเลยนะ มันทำให้คนฟังอย่างเขาควรจะรู้สึกใจฟู แต่ว่า...
“พี่ยินดีดูแลเดมี่ค่ะ แต่ว่า...พี่คิดทบทวนเรื่องนี้มาได้สักพักแล้ว เรื่องของเรา คือพี่คิดว่าพี่อยากพัก”
“อยากพัก?” เดมีทวนสองคำหลังที่เธอพึ่งจะได้ยินไป คำว่าอยากพักที่ลีออนพูดออกมา มันหมายความอย่างไง ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคำถามและต้องการให้เขาขยายความคำว่า อยากพัก ให้ชัดเจนมากขึ้น
“พี่อยากพักเรื่องของเรา จะพูดว่าขอห่างกันสักพักก็ได้ค่ะ เดมี่อย่าพึ่งเข้าใจพี่ผิดนะคะ พี่ไม่ได้นอกใจเดมี่ พี่ไม่ได้มีคนอื่น เพียงแต่พี่ต้องการเวลา...” ลีออนเริ่มใจกระตุก มันเจ็บแปลบเมื่อเห็นม่านน้ำตาที่เริ่มเอ่อขึ้นของดวงตาคู่สวย
เขารู้ตัวว่าตอนนี้กำลังทำร้ายจิตใจของเดมี่ และที่เขาต้องการเวลาเพราะเขากำลังสับสนและอยากจะถามตัวเอง ว่าเขาพร้อมไหมที่อนาคตจะต้องดูแลชีวิตของผู้หญิงคนนี้จริงๆ
ลีออนไม่เคยวางภาพในอนาคตของเขาที่จะต้องมีใครอีกคนเข้ามาอยู่ในชีวิตด้วยเลย เขารู้เพียงแค่ว่าที่ผ่านมาการที่คบกับเดมี่มันก็เป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ คบในฐานะแฟน เดมี่เป็นแฟนดี เธอน่ารัก นิสัยส่วนตัวก็ดี ไม่มีปัญหาตรงไหนเลยที่เขาจะไม่ชอบ แต่ถ้าวันหนึ่งเขาจะต้องเพิ่มความรับผิดชอบมากขึ้น เขาจะพร้อมหรือเปล่าที่จะดูแลชีวิตของเดมี่
เป็นคำถามที่เกิดขึ้นมาในใจและสร้างความกลัวให้กับเขาอยู่ไม่น้อย มันก็คงเป็นช่วงเวลาที่ผู้ชายเกิดความสับสนและกดดันตัวเอง เมื่อยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ การขอห่างกันสักพักก็อาจจะทำให้ลีออนค้นหาคำตอบในใจของเขาได้มากขึ้น การขอห่างเพราะเขาไม่ได้อยากให้เดมี่หายไป เขายังอยากมีเธออยู่กับเขา
“เดมี่ทำอะไรให้พี่ลีออนไม่พอใจหรือเปล่าคะ” พยายามสบตากับลีออน ร่างบางเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยเพราะเดมี่พยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลลงมา
เธอเข้าใจอย่างท่องแท้ว่าการขอห่างกันสักพักหมายถึงอะไร แต่เธอไม่เข้าใจ เธอทำอะไรพลาดไปอย่างนั้นเหรอ
“เปล่าค่ะ เดมี่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่เป็นพี่ที่เกิดความไม่มั่นใจในเรื่องของเรา พี่อยากใช้เวลาทบทวนความรู้สึกของตัวเอง พี่อยากถามตัวเองให้มั่นใจ ว่าอนาคตพี่พร้อมจะสร้างครอบครัวหรือไม่”
“ถ้าพี่ลีออนมีคำถามแบบนั้น แสดงว่าพี่ลีออนยังไม่พร้อมหรอกค่ะ...เดมี่เข้าใจแล้วค่ะ”
ลีออนมองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เริ่มแดงมากขึ้นของเดมี่ ยื่นมือออกไปเพื่อจะจับมือเล็กมากุมเอาไว้ ตอนนี้เขาเริ่มใจคอไม่ดีแล้ว ความเข้าใจของเดมี่ น่าจะไม่ใช่ในแบบที่เขาอยากให้เข้าใจแน่
“เดมี่คะ พี่ไม่ได้จะเลิกกับเดมี่นะ พี่แค่ขอห่างกันเฉยๆ ไม่ได้แปลว่าพี่จะหายไปจากเดมี่นะคะ”
“ห่างกันแล้วอย่างไงเหรอคะ มันก็เหมือนเลิกกันดีๆนี่เองค่ะ ถ้าพี่ลีออนยังไม่มั่นใจในเรื่องของเรา งั้นก็อย่าเสียเวลาอีกต่อไปเลยค่ะ เราจบกันตอนนี้เลยดีกว่า” พูดจบก็ดึงมือของตัวเองออกจากการเกาะกุมของเขา ใช้หลังมือปาดน้ำตาที่สุดจะกลั้นไหว เบื่อนหน้าหลบสายตารู้สึกผิดของลีออน
“เดมี่ พี่ไม่ได้อยากจะเลิกกับเดมี่นะคะ เดี๋ยว! เดมี่! ...”
ลีออนใจหายแว๊บเมื่อจู่ๆเดมี่ก็เปิดประตูและรีบเดินลงจากรถไป ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบเดินลงจากรถและวิ่งตามคนตัวเล็กไปให้ทัน เขาอยากจะตัดมือตัวเองทิ้งนักที่ไม่ยอมล็อกรถให้ดีกว่านี้
“เดี๋ยวเดมี่ หยุดก่อนค่ะ เดมี่!” คว้าข้อมือของเดมี่เอาไว้ก่อนจะใช้ร่างของตัวเองยืนขวางทางข้างหน้าของเดมี่ไว้
“พี่ลีออนจะตามเดมี่มาทำไมคะ เราเลิกกันแล้ว และช่วยปล่อยมือของจากข้อมือของเดมี่ด้วย”
“เดมี่ ใจเย็นๆฟังพี่ก่อนนะคะ กลับไปขึ้นรถก่อนนะ เราไปคุยกันใหม่ที่คอนโดของเดมี่ก็ได้ พี่ขอโทษที่พูดเรื่องนี้ออกมา”
ลีออนยกมืออีกข้างขึ้นตั้งใจจะเช็ดคราบน้ำตาออกจากแก้มเนียนใสของเดมี่ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมให้เขาทำให้ และยังพยายามแกะมือของลีออนออกจากข้อมือของตัวเอง
“ถ้าพี่ลีออนไม่ยอมปล่อยมือของตัวเองออก เดมี่จะเกลียดพี่ไปตลอดชีวิต และจะหายจากพี่ลีออนไปตลอดด้วย”
เป็นคำขู่ที่ไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด แต่ลีออนก็ยอมปล่อยมือของตัวเองออก เพราะเขาไม่อยากเสี่ยงทำให้เดมี่ต้องเกลียดหน้าเขา เอาแค่ตอนนี้เธอยังไม่ยอมมองหน้าเขาตรงๆเลยด้วยซ้ำ เดมี่ไม่ผิดหรอก เขาสมควรโดนเธอโกรธ
การขอห่างกันสักพักมันคงเป็นอะไรที่ทำร้ายจิตใจของเดมี่มากพอสมควร เธอจะอยากเลิกกับเขามันก็ไม่แปลก แต่เขาไม่ได้อยากเลิกกับเดมี่ ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยสักนิด ทว่าพูดออกไปตอนนี้เดมี่ก็คงไม่ฟัง คงต้องรอให้ใจเย็นกว่านี้ก่อน
“โอเคค่ะ พี่ยอมปล่อยแล้ว แต่เดมี่กลับไปขึ้นรถของพี่เถอะนะคะ ดูสิตาบวมหมดแล้วเดี๋ยวไม่สวยนะ”
“ไม่สวยแล้วอย่างไงคะ พี่ลีออนไม่ต้องสนใจเดมี่หรอกค่ะ และก็ไม่ต้องเป็นห่วงเดมี่อีกแล้ว ต่อจากนี้เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน”
“เดมี่...”
“ขอบคุณนะคะสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมา เดมี่ขอให้พี่เจอคำตอบที่ตามหานะคะ ลาก่อนค่ะพี่ลีออน”
และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ลีออนได้คุยกับเดมี่ หากถามว่าเขาตามไปง้อเธอไหม ขอตอบเลยว่าไป แต่เดมี่ไม่ได้กลับคอนโดของตัวเอง ไม่ได้ไปหาเพื่อนสนิท ส่วนบ้านของเดมี่ยิ่งเป็นไปไม่ได้เพราะครอบครัวของเดมี่อยู่ต่างประเทศ แม่เธอเสียตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนพ่อมีครอบครัวใหม่ที่เข้ากับเดมี่ได้ไม่ดีสักเท่าไหร่นัก นั่นเป็นเหตุผลที่เดมี่ใช้ชีวิตโดยลำพังที่นี่คนเดียว
นอกนั่นก็มีเขา ลีออน แต่แล้วเขาก็ทำมันพัง เขาตามหาเดมี่ไม่เจอ โทรไปเดมี่ก็ปิดเครื่องและน่าจะเปลี่ยนเบอร์ ส่วนคอนโดที่เดมี่เช่าอยู่ ก็ไม่เช่าต่อแล้ว แต่เธอย้ายไปไหน ลีออนถามหาจากทุกคนที่จะตามหาเดมี่ได้ แต่ไม่พบ ไม่มีใครได้ข่าวของเดมี่เลย
จากวันนั้นเวลาก็ล่วงเลยมาสองปีแล้วที่ลีออนไม่ได้เจอกับเดมี่ ผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้เขาได้คำตอบกับตัวเองแล้วว่า เธอคือคนที่เดียวเท่านั้นที่ลีออนต้องการ และอยากให้มีเดมี่อยู่ในชีวิตกับเขาตลอดไป แต่มันคงสายเกินไปแล้ว เขาคงไม่มีโอกาสจะได้บอกกับเดมี่
‘พี่ทำพลาดเอง พี่ขอโทษ’
