ตอนที่ 8 ลูกสาวผู้ใหญ่บ้านหมู่แปด

"กลับมาแล้วค่ะคุณน้ำหนึ่ง" พยูชะเง้อคอมองดูทางหน้าบ้านเห็นรถกระบะสีขาววิ่งมาจอดหน้าบ้าน เธอรีบวิ่งเปิดประตูรั้ว แล้วรีบกลับมาบอกคนที่กำลังทำอาหารในครัวขั้นตอนสุดท้ายให้รู้

"งั้นตั้งโต๊ะเลยพยู" คนทำงานกลับมาต้องหิวมากแน่ๆ จากประสบการณ์เมื่อก่อน

ฟอดดด

'หอมจัง' สวมกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง วางคางลงที่ไหล่แล้วกดจมูกลงบนซอกคอ ตามองร่องอกภายใต้เสื้อกล้ามสีขาว อวบเด้งขาวเนียนเบียดอัดกันเต็มเสื้อชั้นในจึงแกล้งเอาแขนขึ้นโดนหน้าอกเด้งๆ

เพราะได้กลิ่นอาหารหอมๆ ลอยออกมา เดาว่าเจ้าตัวคงอยู่ในนี้ แล้วก็พบว่าใช่จริงๆ

สัดส่วนเย้ายวนเต็มไม้เต็มมือ ไม่ว่าจะทางด้านหน้าหรือด้านหลังเขาจำได้ทุกตารางนิ้ว กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วน้ำหนึ่งชอบใส่ประมาณนี้ เขาชอบที่เมียเซ็กซี่

น้ำหนึ่งหันกลับไปสวมกอดสามีอย่างออดอ้อน เธอชอบอ้อนเขา และรู้ว่าสามีชอบให้อ้อน เขายิ้มแก้มแทบปริ

'หิวมั้ยคะ หนึ่งทำอาหารรอเพราะกลัวคุณจะหิว' เงยหน้าขึ้นถามขณะที่ใบหน้าซุกอยู่กับอกอุ่น กลิ่นกายหอมๆ ของผู้ชายปะปนกับกลิ่นเหงื่อเล็กน้อยให้ความรู้สึกอุ่นใจ

'หิวมาก' มือหนาจับปลายคางเรียวเชยขึ้นอีกนิดเพราะความสูงของเขา แล้วโน้มริมฝีปากลงไปประทับจูบเบาๆ 'กินข้าวเสร็จแล้วขอกินเมียต่อเลยได้ไหม' ทำงานทั้งวันก็คิดถึงเมียไป บางคราวโดนลูกน้องแซวมา

ทำไงได้ คิดถึงเมียมาก ไม่อยากห่างกันเลย

น้ำเสียงแหบพร่าของอีกฝ่ายกับแววตาหื่นกระหายทำเอาน้ำหนึ่งมองค้อน

'เดี๋ยวก็จุกหรอกค่ะ' มีที่ไหนทำรักหลังมื้ออาหาร อย่างน้อยควรรอย่อยก่อนไหมล่ะ 'คืนนี้ค่อยทำนะคะ หนึ่งขึ้นให้ค่ะ'

'มีข้อต่อรองงั้นทำสองยกนะ'

'ค่า' น้ำหนึ่งไม่ติดเพราะเธอก็ชอบเอาใจสามีเหมือนกัน อะไรที่ทำให้เขามีความสุขเธอเต็มใจทุกอย่าง

"อ้าวลุงทอง?" พยูทำหน้างง คิดว่าเป็นเจ้านายตัวเองทว่ากลับเป็นใบหน้าของลูกน้องเขา และเป็นคนที่เขาไว้ใจ

"คุณภาคินล่ะ" ทำไมอีกฝ่ายถึงขับรถกลับมาที่บ้าน แล้วเจ้าของรถล่ะอยู่ไหน

"คุณคินมีนัด" ยื่นกุญแจรถให้สาวใช้เอาไปเก็บ พยูรับมาถือไว้

"นัดที่ไหนจ๊ะ"

"เดี๋ยวนี้สอดรู้สอดเห็นเรื่องเจ้านายแล้ว"

"ลุงทองบ้านี่ ฉันไม่ได้สอดรู้สอดเห็นเรื่องเจ้านายสักหน่อย คุณน้ำหนึ่งทำอาหารไว้รอต่างหากล่ะ"

น้ำหนึ่งเดินออกจากครัวมาพอดี พร้อมถ้วยแกงเขียวหวานหน้าตาหน้าทานวางลงบนโต๊ะ ก่อนจะมองหาสามีตัวเองกลับไม่เจอ

"คุณคินล่ะพยู" ถามคนที่วิ่งมาบอกเธอตาตื่นว่าเขากลับมาแล้ว เธอจึงรีบยกกับข้าวขึ้นโต๊ะ

"คุณคินมีนัดครับคุณน้ำหนึ่ง" เลยให้เขาขับรถกลับมาให้เพราะคงกะไปเมา

"นัดที่ไหนเหรอจ๊ะ แล้วไปนานมั้ย" เธอตั้งโต๊ะกินข้าวแล้วด้วยสิ ถ้าเขากลับมาเร็วๆ นี้คงไม่ต้องเก็บแค่เอาไปเข้าไมโครเวฟอุ่นจะได้ทานร้อนๆ

"บ้านผู้ใหญ่บ้านครับ ผู้ใหญ่บ้านหมู่แปดชวนไปดื่มด้วย"

".." ใช่ผู้ใหญ่บ้านหมู่แปดที่เธอได้ข่าวว่าชอบมาชวนสามีเธอไปทานข้าวที่บ้านบ่อยๆ หรือเปล่า แถมบ้านหลังนั้นยังมีลูกสาวสวยมาก มีดีกรีเป็นถึงนางพยาบาล

น้ำหนึ่งมีใบหน้าเศร้าลง เมื่อก่อนแค่ได้ข่าวก็ใจหวิวๆ แต่เนี่ยของจริง การกลับมาของเธอมันไม่มีผลต่อเขาเลยเหรอ

หนึ่งทุ่มน้ำหนึ่งดูนาฬิกาหลังจากที่เทียวมองแต่นอกรั้วเวลาได้ยินเสียงรถขับใกล้เข้ามา ท้ายที่สุดก็ขับผ่านไปเมื่อเป็นรถของคนที่อยู่ในละแวกใกล้เคียงกัน

สองทุ่มเธอยังคงรอ ลุกเดินบ้าง นั่งบ้าง จิตใจมันกังวลไปสารพัด เขาคงไปยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้นแทนเมื่อเธอเคยเอาความสุขของเขาทิ้งไป เขาจะหัวเราะกันบ่อยไหมคิดจนปวดหัว

หญิงสาวนั่งลงที่หน้าบ้านอีกทีพลางกอดเข่าตัวเองไปด้วยกับท่าทางซึมๆ ภาวนาให้เขารีบกลับมาที

@บ้านผู้ใหญ่บ้านหมู่แปด

"พี่คินลองชิมนี่ดูค่ะ หยกทำเอง" ลูกสาวคนสวยของผู้ใหญ่บ้านหมู่แปดเดินออกจากครัวมาที่หน้าบ้านพร้อมกับจานสปาเกตตีในมือแล้ววางลงตรงหน้าของอีกฝ่าย ไม่แค่นั้นยังเลื่อนเก้าอี้ตัวข้างๆ ออกนั่งเพื่อรอฟังว่าจะถูกปากเขาไหม

วันนี้พ่อเธอนัดเขามาคุยเรื่องโครงการขุดคลองน้ำท้ายหมู่บ้าน และถือโอกาสทำกับข้าวเลี้ยงพร้อมทั้งเครื่องดื่มมึนเมามากมาย

ไม่ใช่แค่เขาที่มา กำนันผู้ใหญ่บ้านคนอื่นๆ ก็มาด้วย ทุกคนล้วนสนิทกันเพราะออกงานเจอกันบ่อย แต่เห็นทีคนอายุน้อยกว่าจะได้รับความสนใจเป็นพิเศษ

แต่ละบ้านก็มีลูกสาวทั้งนั้นต่างอยากชวนเขาไปกินข้าวบ้าง แต่บ้านเธอเท่านั้นที่เขาชอบมาบ่อยๆ อีกอย่างบ้านเขากับบ้านเธอห่างกันเพียงแค่สองกิโลเมตร

วันนี้แม่เธอทำต้มไก่บ้านกับลาบไก่ใส่มะกอกเลี้ยงผู้คน แต่เธอนึกอยากทำอาหารฝรั่งให้เขาทานก็เลยขอแม่เข้าครัว

"แหม..คนนั่งอยู่เป็นสิบเอามาจานเดียวนะอีหนู" คนเป็นพ่อแซว และดูออกแล้วว่าลูกสาวชอบมาก ตัวเขาก็ชอบเหมือนกัน อยากได้มาเป็นลูกเขย รอดูว่าเมื่อไหร่จะสปาร์กกันสักที จะได้รวบหัวรวบหางฝ่ายนั้นให้สิ้นเรื่อง

ภาคินอมยิ้ม จับช้อนและส้อมขึ้นมาม้วนกิน เคี้ยวไปสองสามครั้งพยักหน้าช้าๆ ออกมา

"อร่อยนะ" ภาคินบอกพร้อมวางช้อนส้อมลงแล้วหยิบแก้วเบียร์ขึ้นจิบ

"ถ้าอร่อยพี่คินก็ทานหมดเลยนะคะ"

ภาคินพยักหน้ารับ หยกรินเบียร์ส่งอย่างเอาอกเอาใจ

ยกแก้วบ่อยเข้าก็เริ่มมึน จนเป็นเวลาสี่ทุ่ม งานคุยเรียบร้อยเขาว่าจะกลับ ตกลงว่าอาทิตย์หน้าเริ่มงาน

เป็นอย่างที่คาดการณ์ น้ำหนึ่งลุกมองเมื่อเห็นมีรถมาจอดหน้าบ้าน รถเก๋งสีขาวคันหนึ่ง

สามีเธอลงจากรถ ข้างในนั้นมีผู้หญิงเกล้าผมสวมชุดพยาบาลเป็นฝ่ายขับ ไม่นานรถก็ออกตัวไป พร้อมประตูรั้วที่ถูกเปิดเข้ามา

ความที่กำลังกรึ่มแทบหายเมาเมื่อได้เห็นหน้าคนที่ตัวเองไล่เมื่อเช้ายังอยู่ฉายแววไม่พอใจ

"กลับมาแล้วเหรอคะ" น้ำหนึ่งใจดีสู้เสือยิ้มให้เขาบางๆ ทำเหมือนว่าเหตุการณ์เมื่อกี้ไม่ได้เข้ามากระทบในจิตใจ ทั้งที่มันแทบแหลกเหลวลงไปแล้ว แต่ยิ้มสู้

"ทำไมยังไม่กลับไปอีก ต้องให้เอาตำรวจมาลากคอจริงๆ ใช่ไหมถึงจะยอมกลับไป"

"ไม่เอาค่ะ หนึ่งจะอยู่ที่นี่" เขยิบเข้าไปหาสามี มือเรียวคว้าแขนเขามาเพื่อกอดแต่อีกฝ่ายกลับสะบัดออกจนตัวเธอแทบกระเด็น แบบนี้เรียกเกลียดเลเวลเก้าสิบ ถ้าถีบให้เต็มร้อย

"ถอยไปฉันจะเข้าบ้าน"

น้ำหนึ่งยอมถอยแต่โดยดี เดินตามหลังเขามา ไม่ลืมเสนอเมนูอาหารที่ทำ

"หนึ่งทำ..เอ่อ..พยูทำแกงเขียวหวานกับผัดผักไว้ให้คุณค่ะ" เขาชื่นชอบอาหารไทยมากกว่าอีสาน เพราะบอกว่ากินข้าวเหนียวแล้วชอบท้องอืดเลยไม่ค่อยกิน

"พยู" เรียกหาสาวใช้ในบ้านเมื่อไม่เห็น พยูที่แอบมองอยู่ไกลๆ รีบเดินเข้ามารายงานตัว

"ขาคุณคิน"

"ทำไมยังไม่ไล่กลับอีก ทำไมถึงปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามาเดินเพ่นพ่านในบ้าน"

"เอ่อ.."

"ถ้าวันพรุ่งนี้ฉันยังเห็นยัยนี่อยู่ในบ้านฉันอีกเธอโดน!" ขายาวก้าวเดินชนคนตัวเล็กจนเซอย่างไม่สนขึ้นชั้นสอง ปิดประตูห้องดังปัง เหลือเพียงคนที่ยืนอยู่ด้านล่างทั้งสองคนมองหน้ากัน

พยูมองหน้าเจ้านายสาวอย่างขอความเห็นใจว่าเธอจะทำไงดี คุณภาคินขู่จะไล่เธอออกอีกแล้ว

"พยูไปนอนเถอะ ยังไงฉันก็จะอยู่" น้ำหนึ่งทำเป็นหูทวนลมแล้วผ่านหน้าไป ทิ้งไว้เพียงคนที่ยืนทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก