ตอนที่ 4 - 1

ตัดขาดสายสัมพันธ์เน่าเฟะ

เช้าของวันใหม่สาดแสงสีทองอาบไล้เหนือหมู่บ้านชนบท ทว่าอากาศอันสดชื่นในยามเช้ากลับไม่ได้ทำให้จิตใจของคนตระกูลฟางเบิกบานขึ้นเลยแม้แต่น้อย

ข่าวเรื่องหัวหน้าหวังถูกผู้กองหลี่เจิงถิงจับกุมตัวไปเมื่อคืน กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่เผ็ดร้อนที่สุดในรอบปีของชาวบ้าน แต่สำหรับครอบครัวตระกูลฟางแล้ว มันคือหายนะ! เพราะก่อนหน้านี้เพียงหนึ่งวัน สวี่เมิ่งเจียวได้แอบนำเงินจำนวนสามสิบหยวน พร้อมกับคูปองเนื้อสัตว์อีกหลายใบมามอบให้ลุงใหญ่ฟาง และป้าสะใภ้ฟางโดยมีข้อแม้ว่า พวกเขาต้องช่วยบีบบังคับให้ฟางซินเยว่ยอมรับสารภาพเรื่องขโมยสมุนไพร เพื่อแลกกับการที่สวี่เมิ่งเจียวจะใช้เส้นสายฝากฝังลูกชายคนโตของตระกูลฟางให้เข้าไปทำงานในโรงงานทอผ้าของตัวเมือง

แต่ตอนนี้แผนพังไม่เป็นท่า! หัวหน้าหวังโดนจับ ส่วนฟางซินเยว่กลับรอดตัวไปได้อย่างปาฏิหาริย์ หากสวี่เมิ่งเจียวโกรธขึ้นมาและเรียกเงินคืนพร้อมกับยกเลิกโควตาเข้าทำงานในโรงงาน ครอบครัวฟางคงต้องกลับไปตกระกำลำบากและอดตายแน่!

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงทุบประตูไม้ของกระท่อมท้ายหมู่บ้านดังสนั่นหวั่นไหวตั้งแต่ฟ้าเพิ่งสาง

"ฟางซินเยว่! นังเด็กเนรคุณ! เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ!" เสียงแหลมปรี๊ดของป้าสะใภ้ฟางดังทะลุเข้ามา ตามด้วยเสียงกระแทกประตูอย่างหยาบคาย

ภายในกระท่อม ฟางซินเยว่ที่เพิ่งจะต้มน้ำร้อนดื่มเพื่อบรรเทาอาการเจ็บคอ ค่อยๆ วางถ้วยกระเบื้องบิ่นๆ ลงบนโต๊ะ ดวงตาหงส์คู่งามทอประกายเย็นเยียบ เธอรู้อยู่แล้วว่าพวกปลิงดูดเลือดเหล่านี้จะต้องมาหาเรื่องเธอแต่เช้า ศัลยแพทย์สาวจัดเสื้อผ้าที่ปะชุนของตนให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินไปดึงกลอนประตูออก

ทันทีที่ประตูเปิด ป้าสะใภ้ฟางก็ชี้หน้าด่าทอทันที "นังตัวดี! เมื่อคืนแกทำบ้าอะไรลงไป! ทำไมถึงไม่ยอมรับผิดเรื่องสมุนไพร แกอยากให้ตระกูลฟางของเราต้องอับอายขายหน้าจนไม่มีแผ่นดินจะอยู่หรือยังไง!"

ลุงใหญ่ฟางที่ยืนอยู่ข้างๆ พร้อมกับปู่สามซึ่งเป็นผู้อาวุโสและผู้นำตระกูลฟาง ก็ถลึงตาใส่เด็กสาว

"ซินเยว่ แกมันดื้อด้านจริงๆ เมิ่งเจียวอุตส่าห์หวังดีเตรียมจะช่วยพูดลดโทษให้ แกยังไปฉีกหน้าหัวหน้าหวังจนเขาถูกจับกุมอีก! ตอนนี้เมิ่งเจียวโกรธมาก แกต้องไปที่สถานีตำรวจอำเภอเดี๋ยวนี้ ไปบอกผู้กองหลี่ว่าแกเป็นคนบังคับให้หัวหน้าหวังทำเรื่องทั้งหมด แล้วแกก็เป็นคนขโมยสมุนไพรจริงๆ!"

ฟางซินเยว่ได้ยินข้อเรียกร้องที่ไร้ยางอายนั้นแล้วก็แทบจะหลุดหัวเราะออกมาดังๆ

"ลุงใหญ่ ป้าสะใภ้สมองพวกคุณทำด้วยเต้าหู้เน่าหรือไงคะ" ฟางซินเยว่กอดอก พิงกรอบประตูด้วยท่าทางสบายๆ ทว่าสายตาที่มองมากลับคมกริบดุจใบมีด

"ให้ฉันไปสารภาพเท็จกับตำรวจ เพื่อช่วยคนที่เพิ่งจะใส่ร้ายฉันเนี่ยนะ สวี่เมิ่งเจียวเอาเศษเงินกับเศษกระดูกมากองให้พวกคุณกินไปเท่าไหร่ล่ะ ถึงได้ยอมขายหลานสาวแท้ๆ ของตัวเองเพื่อไปรับโทษจำคุกแทนคนอื่นแบบนี้"

"ก... แก! นังเด็กปากเสีย!" ป้าสะใภ้ฟางหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธที่ถูกแทงใจดำ "ใครกินสินบนอะไร ไม่มีทั้งนั้น! ฉันพูดเพราะเห็นแก่หน้าตาของตระกูล แกมันเป็นแค่ตัวซวยของบ้าน พ่อแม่แกก็ตายไปหมดแล้ว ข้าวสุกที่แกกินก็เป็นของตระกูลฟาง ถ้าวันนี้แกไม่ไปสถานีตำรวจ ฉันจะให้ผู้นำตระกูลไล่แกออกจากบ้าน!"

ปู่สามก้าวออกมาข้างหน้า ตีหน้าขรึมและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ "ซินเยว่ การกระทำของหลานเมื่อคืนถือว่าอกตัญญูต่อผู้มีพระคุณอย่างเมิ่งเจียว และยังสร้างความบาดหมางกับคณะกรรมการหมู่บ้าน ถ้าหลานไม่ทำตามที่ลุงใหญ่สั่ง ปู่ในฐานะผู้นำตระกูล จะขอขับไล่หลานออกจากตระกูลฟาง ตัดชื่อออกจากทะเบียนราษฎร์ของตำบล และริบกระท่อมตลอดจนสิทธิ์ในที่ดินทำกินคืนซะ!"

คำขู่เรื่องการตัดออกจากทะเบียนบ้าน และไล่ออกจากตระกูลในยุค 80 ถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับหญิงสาวชาวบ้าน เพราะถ้าระบบทะเบียนบ้านถูกระงับ ก็จะไม่มีสิทธิ์เช่าที่ดินทำกินในระบบรับผิดชอบครัวเรือน ไม่มีสิทธิ์เบิกสวัสดิการจากหมู่บ้าน และไม่มีใครกล้ารับเข้าทำงาน เท่ากับเป็นการบีบให้ไปตายเอาดาบหน้า

ทว่าแทนที่ฟางซินเยว่จะคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอนเหมือนในอดีต เธอกลับหัวเราะออกมา

เสียงหัวเราะของเธอใสกังวานแต่กลับเย็นยะเยือกจนคนฟังขนลุกซู่ รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าซูบซีด "ไล่ออกจากตระกูล? ริบกระท่อมซ่อมซ่อที่หลังคารั่วจนหนูยังไม่อยากอยู่นี่น่ะหรือ?"

ฟางซินเยว่ก้าวออกมายืนประจันหน้ากับผู้นำตระกูลและญาติหน้าเลือดทั้งสอง แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นดุดันและทรงพลังจนลุงใหญ่ฟางต้องเผลอก้าวถอยหลัง

"พวกคุณคิดว่าฉันกลัวคำขู่ปัญญาอ่อนนี่เหรอ ดีเลย! ฉันเองก็รังเกียจที่จะนับญาติเป็นคนตระกูลฟางร่วมกับพวกปลิงดูดเลือดที่จ้องจะขายหลานกินอยู่แล้ว!" ฟางซินเยว่เชิดหน้าขึ้น

"แต่ก่อนจะขับไล่ฉัน พวกคุณคงลืมข้อกฎหมายที่ผู้กองหลี่เพิ่งพูดไปเมื่อคืนสินะ การรับสินบนเพื่อขัดขวางกระบวนการยุติธรรม และการบีบบังคับให้ผู้อื่นรับสารภาพเท็จต่อหน้าเจ้าพนักงาน ถือเป็นความผิดฐานสมรู้ร่วมคิดและให้การเท็จ..."

ฟางซินเยว่จงใจลากเสียงยาว เน้นทีละคำชัดๆ ให้ซึมลึกเข้าไปในโสตประสาทของญาติๆ "โทษของการรับเงินสามสิบหยวนจากสวี่เมิ่งเจียว เพื่อมาบังคับให้ฉันเป็นแพะรับบาปน่ะ อย่างเบาก็ถูกส่งไปดัดนิสัยในค่ายแรงงานห้าปี อย่างหนักก็คือติดคุกมณฑลเจ็ดปีพร้อมริบทรัพย์สินทั้งหมด!"

"ล... หล่อนพูดจาเหลวไหลอะไร! ตำรวจที่ไหนจะมาจับเรื่องในครอบครัว!" ป้าสะใภ้ฟางปากคอสั่น แต่แววตาเริ่มลุกลี้ลุกลน

"ผู้กองหลี่เจิงถิงไงคะ" ฟางซินเยว่ยกยิ้มมุมปาก เอ่ยชื่อมัจจุราชหนุ่มแห่งสถานีตำรวจออกมาอย่างฉะฉาน

"พวกคุณก็เห็นเมื่อคืนแล้วว่าผู้กองหลี่เฉียบขาดแค่ไหน ถ้าฉันเดินไปหาผู้กองหลี่ตอนนี้ แล้วแจ้งความว่าลุงใหญ่กับป้าสะใภ้รับเงินสินบนจากสวี่เมิ่งเจียวมาบีบบังคับฉัน คุณคิดว่าผู้กองหลี่จะเชื่อฉันที่มีหลักฐานการโอนคูปอง หรือเชื่อพวกคุณที่เอาแต่อ้างเรื่องหน้าตาตระกูลล่ะ"

"แก... นังงูพิษ! แกกล้าขู่พวกฉันงั้นเหรอ!" ลุงใหญ่ฟางโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ง้างมือเตรียมจะตบหน้าเด็กสาว