บท
ตั้งค่า

EP 7 ไม่เข้าใจตัวเอง

EP 7

ไม่เข้าใจตัวเอง

........................................

แช็ก! แช็ก! แช็ก!

 

"ไอ้ห่าโซ่! กูก็นึกว่าไปไหน ที่แท้ก็มาสูบบุหรี่อยู่ตรงนี้นี่เอง" เก้าที่เพิ่งเดินมาถึงเอ่ยทักร่างสูงของวิศวะคนดังที่กำลังคาบบุหรี่ยี่ห้อดังไว้ที่ปาก ในขณะที่มือของเขากำลังจุดไฟแช็กอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

"ฟู่ว~" วิศวะหนุ่มคนดังไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่สูดเอาสารนิโคตินเข้าเต็มปอด ก่อนจะพ่นควันสีเทาขึ้นไปบนอากาศ ซึ่งยังไม่ทันที่ควันจะหมดปาก เขากลับแตะก้นบุหรี่ราคาแพงลงบนริมฝีปากหยักที่มีความคล้ำนิด ๆ อีกครั้งราวกับรีบร้อน

 

"ไอ้ห่าโซ่กลัวจะไม่เป็นมะเร็งปอดตายหรือไงวะ" เก้าขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นการกระทำของเพื่อน ซึ่งการที่พวกเขาคบหาเป็นเพื่อนกันมานานก็ทำให้เก้าพอจะรับรู้ได้ว่าเพื่อนของเขากำลังไม่สบอารมณ์กับบางอย่าง เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้เพื่อนผู้แสนเงียบขรึม และ เย็นชามีปฏิกิริยาแบบนี้ได้

 

"..................." วิศวะหนุ่มเมินคำพูดของเพื่อนโดยสิ้นเชิง ปากหนาของเขายังคงสูดเอาสารนิโคตินเข้าปอดไม่หยุดราวกับต้องการให้มันช่วยทำให้เขาสงบใจลงเสียบ้าง แต่ทว่าทั้ง ๆ ที่สูบจนจะหมดมวนแล้วแต่มันกลับไม่ได้ช่วยทำให้เขารู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด ทุกครั้งที่นึกถึงภาพบางอย่างที่ก่อกวนใจ คิ้วหนาทั้งสองข้างของเขาก็มักจะขมวดมุ่นจนแทบจะชนกัน หัวใจก็รู้สึกคันยุบยิบแปลก ๆ ซึ่งเขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นอะไรกันแน่

 

"เบา ๆ ไอ้ห่าโซ่....." เก้าเอ่ยทักเมื่อเห็นว่าวิศวะหนุ่มกำลังล้วงซองบุหรี่ยี่ห้อดังในกางเกงออกมาเพื่อจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบต่อ และก่อนที่เขาจะได้บ่นอะไรเพื่อนจอมเย็นชาต่อ หางตาคมของเขาก็เหลือบไปเห็นเต้ยที่กำลังเดินมาทางนี้ด้วยท่าทางห่อเหี่ยวแปลก ๆ จึงได้เอ่ยทักด้วยความสงสัย

"ไอ้ห่าเต้ยก็เป็นอะไรไปอีกคน"

 

ฟุ่บ.....หมับ!

 

"ฮืออออ ไอ้เก้า (︸0︸) "

 

"เฮ้ย! อะไรของมึงวะ" เก้าเอ่ย ก่อนจะพยายามผลักร่างสูงใหญ่ของเต้ยที่กำลังกอดรัดเขาด้วยท่าทางงอแงราวกับเด็ก ๆ ออก

 

"วันนี้กูจะไปแดกเหล้า พวกมึงต้องไปกับกูนะเว้ย แงงงง (︸︿︸) "

 

"อย่ามาแบ๊วไอ้สัส พูดดี ๆ มึงเป็นอะไร"

 

"อย่าตวาดกูดิเพื่อน ตอนนี้หัวใจกูอ่อนแอเพราะเห็นภาพบาดตาบาดใจมานะเว้ย" 

"พวกมึงหนีมาก่อนก็เลยอดเห็น แต่กูเนี่ยเห็นเต็ม ๆ ตาเลย ปากสองคนนั้นประกบกันแบบนี้เลย" เต้ยทำเป็นแง่งอนใส่เพื่อน ก่อนจะตีหน้าเศร้าต่อ แล้วทำท่าทางประกอบ

 

"ภาพบาดตาอะไร? ใครประกบปากกันนะ" เก้าขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ซึ่งคำถามของเก้าทำเอาใครบางคนที่เอาแต่ทำหูทวนลมเมื่อครู่หันกลับมาจ้องมองเต้ยที่กำลังตีโพยตีพายด้วยแววตาคมเข้ม

 

"ลินดา กับ ไอ้เจสันไง"

 

ตึกตัก!

ที่หน้าอกข้างซ้ายของวิศวะคนดังจู่ ๆ ก็รู้สึกบีบรัดขึ้นมาแปลก ๆ เขาอธิบายความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ไม่ได้เลยสักนิดว่าตัวเองเป็นอะไรไปกันแน่

 

"มองตากันซะหวานหยดย้อย ปากงี้แนบกันแน่นเลย กูช้ำใจว่ะเพื่อน (T0T) "

 

"มึงจะโวยวายทำไม มึงเป็นแค่แฟนคลับนะ ไม่ใช่แฟนเขา แถมนั่นก็แค่การแสดงไม่ใช่หรอ?" 

 

"ก็กูเสียใจอ่ะ" 

"ยิ่งคิดกูก็ยิ่งอิจฉาไอ้เจสัน มันเป็นคนเดียวที่ลินดายอมเล่นจูบจริงด้วยเลยนะ กับคนอื่นเห็นเอาแต่ใช้มุมกล้อง"

"กูว่าสองคนนั้นต้องกำลังคบกันอยู่จริง ๆ แน่เลย" 

 

กึด!

คำพูดของเพื่อนทำเอาวิศวะคนดังเผลอกำมือที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดของตัวเองแน่นโดยไม่รู้ตัว

 

"ไม่รู้แหละ ยังไงวันนี้พวกมึงก็ต้องไปแดกเหล้าเป็นเพื่อนกู"

 

"มึงไม่ได้เสียใจหรอกไอ้เต้ย มึงก็แค่หาเรื่องแดกเหล้าเฉย ๆ เท่านั้นเอง" เก้าส่ายหน้าไปมาอย่างรู้ทันนิสัยเพื่อน

 

"ไอ้สัสอย่ามาทำรู้ดี"

 

"เหอะ! ทำเป็นมาอ้าง ทำไมกูจะไม่รู้จักสันดานมึง"

"แล้วที่สำคัญมึงไม่ได้อยากแดกเหล้าหรอก แต่มึงจะไปล่อหญิงละสิ ช่วงนี้อดอยากปากแห้งนี่มึงอ่ะ"

 

"กูเลี้ยง!"

"ตอบมาคำเดียวเลย ว่าจะไปไม่ไป" 

 

"ไปสิไอ้สัส ของฟรีกูไม่พลาดหรอก ฮ่า ๆ ๆ" หลังจากต่อล้อต่อเถียงกันอยู่นานในที่สุดทั้งสองก็ได้ข้อสรุปจนได้

 

"บ้าแดก" เต้ยแบะปากใส่เก้าเล็กน้อยอย่างไม่จริงจัง

 

"ดีกว่าบ้าเน้ดเหมือนมึงละกัน" เก้ายอกย้อนก่อนจะหันไปถามเพื่อนอีกคนที่เอาแต่ยืนเงียบไม่พูดไม่จามาตั้งแต่ก่อนหน้านี้

"มึงจะไปไหมไอ้โซ่?"

 

"ไม่รู้" วิศวะหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะเปิดประตูรถหรูของตัวเองและขับออกไปทันทีโดยไม่กล่าวคำลาเพื่อนเลยสักคำ

 

บรื้น!

 

"มันไปโมโหอะไรมาวะ?" 

"โทรหาพี่อรดีไหมวะ" เต้ยเอ่ยเมื่อสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลก ๆ ถึงแม้จะรู้นิสัยเพื่อนดีว่าเขาทั้งเงียบขรึม และ ไร้มารยาท แต่ทว่าวันนี้เพื่อนของเขากลับดูดุดันกว่าปกติ ซึ่งครั้งสุดท้ายที่เห็นโซ่เป็นแบบนี้ก็เมื่อนานมาแล้ว และเขาไม่อยากจะคิดเลยว่าหากครั้งนี้เพื่อนสงบใจลงไม่ได้จะเกิดเรื่องยุ่งอะไรขึ้นมาอีก

 

"โทรบอกก็ดีนะ เพราะเวลาไอ้โซ่มันเป็นแบบนี้ คนที่เอามันลงก็คงมีแค่พี่สาวมันเท่านั้นแหละ" เก้าเอ่ยด้วยท่าทางเหนื่อยหน่ายใจ

 

"ขอให้มันใจเย็นลงเร็ว ๆ ทีเถอะ ตอนไอ้ห่าโซ่มันโกรธน่ากลัวฉิบหายเลย" เต้ยเอ่ย ก่อนจะทำท่าขนลุกประกอบ

 

 

อีกด้าน

บรื้น!

ภายในรถหรูที่เปิดแอร์จนเย็นฉ่ำ แต่ทว่าหัวใจของคนขับกลับร้อนรุ่มแปลก ๆ โดยไม่ทราบเหตุผล ทุกครั้งที่คำพูดของเพื่อนแวบเข้ามาในหัวของเขาก็พลันทำให้เท้าหนาเผลอเหยียบคันเร่งเต็มแรงอย่างไม่รู้ตัว

 

"ลินดา" ปากหนาพึมพำชื่อของคนที่เป็นต้นเหตุของความว้าวุ่นใจขึ้นมา ก่อนจะขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ลำคอแกร่งปูดโปน

 

 

 

........................................

เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์

= กำลังใจ(◕‿< ❀ )

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel