ตอนที่ 8 ผสมเทียม NC

หลังจากจบภารกิจเก็บน้ำเชื้อเรียบร้อยแล้ว ภควดีก็ประคองกระป๋องบรรจุน้ำเชื้อมาส่งมอบให้พยาบาลสาวที่ประจำอยู่หน้าห้องตรวจ

“เดี๋ยวคุณภควดีรอทางห้องปฏิบัติการตรวจเพื่อคัดกรองน้ำเชื้อสักหนึ่งถึงสองชั่วโมงนะคะ” ชุติมนต์พยาบาลสาวบอกกับภควดีด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“นานขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

หญิงสาวขมวดคิ้วสงสัย เพราะหลงคิดไปว่าเมื่อเก็บน้ำเชื้อเสร็จแล้วจะสามารถนำมาฉีดเข้าสู่ร่างกายได้ในทันที

“อย่างเร็วที่สุดก็น่าสักชั่วโมงแต่ดิฉันต้องขอเผื่อเวลาเอาไว้ค่ะ”

ชุติมนต์เอ่ยอธิบายเบาๆ ก่อนจะรีบนำกระป๋องน้ำเชื้อไปส่งตรวจที่ห้องปฏิบัติการ เพื่อเข้าสู่กระบวนการคัดกรองเชื้ออสุจิที่แข็งแรงที่สุด แล้วนำกลับมาให้คุณหมอฉีดเข้าสู่โพรงมดลูกอีกครั้ง

“ค่ะ งั้นเดี๋ยววดีขอออกไปรอที่ร้านกาแฟใกล้ ๆ นี้นะคะ”

“ค่ะ ถ้าคัดกรองเชื้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว ดิฉันจะโทรไปบอกนะคะ”

กาลเวลาหมุนผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม ภควดีก็ยังคงไร้สัญญาณการติดต่อจากชุติมนต์ พยาบาลสาวหน้าห้องตรวจว่าจะโทรมาแจ้งคิวตามที่รับปากไว้

หญิงสาวตัดสินใจลุกเดินออกจากร้านกาแฟสด แล้วตรงไปยังห้องตรวจของคุณหมอสุดหล่อทันที เดิมทีเธอตั้งใจว่าจะลางานเพียงแค่ครึ่งวัน ทว่าดูจากเวลาในตอนนี้แล้วคงกลับไปทำงานไม่ทันอย่างแน่นอน เธอจึงพิมพ์ข้อความทางไลน์ส่งไปบอกให้ผู้เป็นสามีช่วยเอ่ยปากฝากฝังกับเพื่อนสนิทที่เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนให้ช่วยจัดการเรื่องวันลาให้

ทว่าในระหว่างที่ภควดีกำลังจะก้าวเท้ากลับไปยังห้องตรวจของคุณหมออชิรวิชญ์ เธอกลับสายตาไวเห็นชุติมนต์ พยาบาลสาวหน้าห้องตรวจ กำลังยกโทรศัพท์ขึ้นคุยพลางรีบเร่งเดินผ่านหน้าเธอไป ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด ภควดีจึงชะงักและไม่กล้าเอ่ยทักท้วงถามไถ่ ทำได้เพียงเดินตรงมุ่งหน้าไปยังห้องตรวจของคุณหมอหนุ่มทันที

“สวัสดีค่ะ คุณหมอ ถ้าวันนี้ทางโรงพยาบาลยังตรวจคัดกรองน้ำเชื้อไม่เสร็จ วดีมาวันหลังก็ได้นะคะ”

เสียงหวานช้อยเอ่ยขึ้นบริเวณหน้าห้องตรวจ เรียกสายตาของคุณหมอหนุ่มให้หันมามอง

“อ๋อ ทางห้องปฏิบัติการส่งน้ำเชื้อมาให้แล้วครับ ผมก็กำลังจะให้พยาบาลไปตามคุณอยู่พอดี”

คุณหมอหนุ่มจรดปลายปากกาวางลงบนแฟ้มเอกสารที่กำลังเขียนอยู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นตอบหญิงสาวตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มละมุนตา

“แล้วมีปัญหาอะไรมั้ยคะ” หญิงสาวส่งรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มตอบกลับไปให้คุณหมอสุดหล่อ

“ไม่มีครับ น้ำเชื้อที่ส่งมาจากห้องปฏิบัติการ ทางเราจะเลือกเฉพาะน้ำเชื้อที่ยังมีชีวิตและเคลื่อนไหวได้ดีเท่านั้น”

“ตอนนี้คุณวดีพร้อมที่จะทำการฉีดแล้วใช่มั้ยครับ”

“พร้อมค่ะ”

“งั้นเชิญนั่งรอด้านในดีกว่าครับ เดี๋ยวหมอขอเตรียมอุปกรณ์สักครู่”

เมื่อหญิงสาวเดินเข้ามาภายในห้องตรวจอันมิดชิด อชิรวิชญ์ก็เอ่ยบอกให้เธอไปเตรียมร่างกายให้พร้อม ครั้งนี้ภควดีเดินไปเปลี่ยนสวมชุดคลุมด้วยตัวเองเพราะรู้ดีว่าพยาบาลชุติมนต์ไม่อยู่ จากนั้นเรือนร่างระหงจึงก้าวขึ้นไปนอนขยับขาพาดไว้บนเตียงตรวจของแผนกสูตินรีเวช เพื่อรอคอยให้คุณหมอหนุ่มทำการฉีดน้ำเชื้อเข้าสู่ร่างกาย

“คุณหมอคะ เมื่อกี้วดีเห็นพยาบาลที่หน้าห้องคุณหมอ เค้าเดินไปไหนก็ไม่รู้ แต่สีหน้านี่เคร่งเครียดมาก ๆ เลย..มีอะไรหรือเปล่าคะ”

ในระหว่างที่คุณหมอหนุ่มหันหลังจัดเตรียมอุปกรณ์ทางการแพทย์และสวมถุงมือยางปลอดเชื้ออยู่นั้น ภควดีที่อดสงสัยไม่ได้จึงเอ่ยถามขึ้น

“พอดีคุณพ่อของคุณชุติมนต์ เค้าล้มหัวฟาดพื้นครับ รถพยาบาลกำลังไปรับมา”

“โห!! แย่จังเลยนะคะ แบบนี้คุณหมอ ก็ขาดผู้ช่วยยาวเลยสิ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ช่วย ๆ กัน เธอมีปัญหาจริง ๆ”

หลังจากนั้น อชิรวิชญ์จึงเดินตรงมาดึงม่านกั้นปิดล้อมรอบเตียงตรวจ ภควดีที่พอจะรู้ขั้นตอนว่าคุณหมอหนุ่มกำลังจะใช้เครื่องมือขยายช่องคลอด เพื่อสำรวจส่องดูปากมดลูกของเธอ ก็เกิดอาการหัวใจเต้นระทึกขวัญ นอนหายใจถี่กระชั้นจนอกอวบย่อขยาย คุณหมอหนุ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

“คุณวดี คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

“ปะ เปล่า ๆ ค่ะ คือว่ามันรู้สึกตึง ๆ”

“อ๋อ ไม่ต้องเกร็งนะครับ” คุณหมอเอ่ยปลอบน้ำเสียงนุ่มทุ้มเพื่อให้อีกฝ่ายผ่อนคลาย

“เดี๋ยวหมอขอสำรวจให้เห็นปากมดลูกอีกนิด”

เมื่อสำรวจและเห็นตำแหน่งปากมดลูกชัดเจนเรียบร้อยแล้ว คุณหมอหนุ่มจึงนำท่อสายพลาสติกขนาดเล็กพิเศษที่ออกแบบมาเพื่อใช้ฉีดเชื้อเข้าสู่โพรงมดลูกโดยเฉพาะ มาต่อเข้ากับกระบอกฉีดยา ก่อนจะจรดปลายดูดน้ำเชื้ออสุจิเข้มข้นเข้ามาในกระบอก จากนั้นจึงค่อยๆ สอดสอดปลายสายพลาสติกละมุนผ่านช่องปากมดลูก และค่อยๆ กดลูกสูบฉีดเชื้ออสุจิเข้าสู่โพรงมดลูกอย่างช้าๆ

“อ๊าห์ คุณหมอ อื้อม”

สัมผัสแปลกใหม่ลึกล้ำภายในกายทำเอาหญิงสาวเผลอครางกระเส่า สายตาแลมองใบหน้าคมคายเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกวาบหวิวรัญจวนใจ

“เจ็บเหรอครับ”

“มันรู้สึกวูบวาบไปหมดเลยค่ะ อ๊ะ!!!”

“อู้ยยย!! คุณหมอ”

“อีกนิดเดียวครับ จะหมดแล้ว วันนี้ได้ตั้ง 20 ล้านตัวเชียวนะ” คุณหมอหนุ่มเอ่ยบอกเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

“คุณหมอคะ มันหยดหรือเปล่าคะ” ภควดีเกร็งสะโพกถาม เมื่อรู้สึกถึงความชุ่มชื้นที่ไหลซึมย้อนออกมา

“ไม่เป็นไรครับ มันเข้าไปเยอะแล้ว ล้นออกมานิดหนึ่งไม่เป็นไร”

“อ๊าร์ ใกล้เสร็จหรือยังคะคุณหมอ” หญิงสาวบิดกายสยิวระส่ำ หลับตาพริ้มรับสัมผัสสยิวซ่าน

“เสร็จแล้วครับ”

คุณหมอหนุ่มค่อยๆ ถอดอุปกรณ์ทั้งหมดออกจากช่องคลอดอย่างเบามือ จากนั้นจึงจัดท่าทางให้ภควดีนอนพักนิ่งๆ บนเตียงตรวจ

“คุณวดีนอนบนเตียงนี้สักพักนะครับแล้วค่อยลุก”

พูดจบ คุณหมออชิรวิชญ์ก็เดินถอยออกมา แล้วไปนั่งลงเขียนลงบันทึกในแฟ้มประวัติคนไข้ที่โต๊ะทำงาน ทิ้งให้หญิงสาวนอนทอดกายอยู่บนเตียงด้วยอารมณ์ซาบซ่านที่ยังคงตกค้างอยู่ภายในใจ