ตอนที่ 7 ห้องรีดน้ำ NC

ภายในห้องเก็บน้ำเชื้อเงียบสงบปราศจากสิ่งรบกวนใดๆ ภควดีก้าวเท้าเข้ามาภายในห้อง สายตากวาดมองไปเห็นผู้เป็นสามีนอนรออยู่บนเตียงแคบๆ ข้างกายมีหนังสือปลุกใจเสือป่าและเครื่องเล่นวิดีโอพร้อมแผ่นภาพยนตร์ผู้ใหญ่จัดวางเอาไว้ ทว่าทุกอย่างยังคงอยู่ในสภาพปกติโดยไร้การเปิดใช้งาน หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยสั้นๆ กับสามี

“หนังสือโป๊ก็มี หนังเอวีก็มี...ทำไมพี่ไม่ใช้พวกนี้ล่ะคะ”

“ก็พี่อยากให้วดีเป็นคนช่วยนี่น่า” อติรุจเอ่ยออดอ้อนภรรยาสาวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

“นี่เรามาถึงจุด ๆ นี้กันแล้วเหรอนี่ เห่อ!!!” ภรรยาสาวพ่นลมหายใจออกมาอย่างเอือมระอา

“อย่าคิดมากสิ รับรองว่าถ้าพี่ได้มรดกจากคุณแม่มา เราก็จะไม่ลำบากกันแล้วนะ”

สามีเอ่ยปลอบใจภรรยา หวังให้เธอคล้อยตาม

“พี่ก็แค่ทำให้น้ำเชื้อออกมา มันก็แค่เรื่องง่าย ๆ แต่วดีเนี่ยสิต้องถูกฉีดน้ำเชื้อเข้าตามท่อรังไข่เลยนะ”

หญิงสาวเอ่ยตัดพ้อด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เพราะเธอไม่ได้เป็นคนที่ปรารถนาอยากจะมีลูกมาตั้งแต่แรก ทว่าสามีต่างหากที่อยากได้มรดกจนเนื้อตัวสั่น และดูการกระทำของเขาสิ ไม่คิดจะลงมือทำอะไรเลยแม้กระทั่งการช่วยตัวเอง ซึ่งเป็นเรื่องพื้นฐานที่ผู้ชายถนัด ทว่าเขากลับไม่ยอมพยายาม มีแต่จะคอยเรียกใช้ให้เธอมาช่วยซะทุกอย่าง

“เรื่องฉีดน้ำเชื้อไม่ต้องกลัวไปหรอก มันไม่ได้อันตรายอะไรเลย”

สามีรีบเอ่ยปลอบประโลมภรรยาสาว ก่อนจะดึงร่างระหงเข้ามาโอบกอดไว้ด้วยความรักใคร่ เขาพยายามเอาอกเอาใจเธอสารพัดไปพร้อมๆ กับการเล้าโลม ฝ่ามือหนาของสามีบีบเค้นปทุมถันอวบอัดของเธอเบาๆ ผ่านเนื้อผ้า ภรรยาสาวถอนหายใจยาว ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งและยื่นมือไปปลดเข็มขัดของสามีออก อติรุจรีบขยับถอดกางเกงลงไปกองที่ปลายขา ก่อนที่ภรรยาจะเป็นคนถอดกางเกงบ็อกเซอร์ชั้นในออก แล้วใช้มือเรียวเกลานวดคั้นท่อนเนื้อร้อนเพื่อช่วยให้เขาเสร็จสมภารกิจ

“ให้วดีใช้ปากบิ้วให้พี่ก่อนมั้ยคะ” ภรรยาสาวเงยหน้าขึ้นถามสามี เพราะไม่อยากเสียเวลาอันยาวนานในห้องนี้

“ไม่ได้..พยาบาลบอกว่าให้ใช้ได้แค่มือเท่านั้น แล้ววดีล้างมือมาหรือยัง”

“ยังค่ะ งั้นพี่รอแป๊บ เดี๋ยววดีเข้าไปล้างมือก่อน”

สิ้นเสียงหวาน หญิงสาวก็ก้าวเข้าห้องน้ำภายในห้องเก็บเชื้อไปอย่างรวดเร็ว เมื่อล้างมือจนสะอาดเรียบร้อย เธอก็รีบกลับมาทำภารกิจให้สามี ภรรยาสาวเริ่มจากการใช้ปลายผู้หญิงชะโลมกุมแล้วค่อยๆ เปิดหนังหุ้มปลายหัวบานหยักออกอย่างช้าๆ ก่อนจะออกแรงรูดมันเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ จนตัวสามีเริ่มเกร็งกระตุก นั่งไม่ติดเตียง

“อะ โอ๊ยย วดีจ๋า อ่าร์ ครางหน่อยสิ พี่อยากเสร็จเร็ว ๆ”

“ไม่เอา!!!..เดี๋ยวใครอยู่ข้างนอกก็ได้ยินหมดหรอก”

“นิดเดียวน่า จะได้เสร็จเร็ว ๆ ไง”

“ไม่เอาพี่รุจ”

“งั้นวดี ถอดเสื้อผ้าออก”

“ห๊า!!! อะไรกันพี่ นี่มันโรงพยาบาลนะคะ เค้าไม่ได้ให้เรามาทำเรื่องอย่างว่านะ”

“พี่ไม่ได้หมายความอย่างนั้น แค่ถอดเสื้อผ้าเพื่อสร้างอารมณ์เฉย ๆ”

ภรรยาสาวถอนหายใจออกมาด้วยความจำใจ เธอต้องยอมปลดเปลื้องเสื้อผ้าจนเรือนร่างเปลือยเปล่าขาวโพลน แล้วลงมานั่งข้างๆ ตามที่สามีสั่ง ฝ่ามือหนาโอบกอดเรือนร่างระหงเอาไว้ ขณะที่มืออีกข้างเลื่อนขึ้นไปลูบคลำเค้นเต้านมอวบเต่งตึงอย่างมันมือ ภควดีประกบจูบปากกับสามีอย่างดูดดื่มเร่าร้อน ก่อนที่มือหนาจะเคลื่อนต่ำจากปทุมถันลงสู่เบื้องล่าง หญิงสาวพลางนึกในใจว่า หากเขารู้จักเล้าโลมและทำเช่นนี้กับเธอที่บ้านบ้าง ก็คงไม่ต้องระเห็จมาใช้วิธีทางวิทยาศาสตร์เช่นนี้ ทว่าวันนี้สามีกลับดูแปลกไปจริงๆ ทั้งที่ทุกคืนยามนอนอยู่ข้างกาย เขาไม่เคยคิดจะแตะต้องหรือทำแบบนี้กับเธอเลยสักนิด

“พี่อย่า!!!” ภรรยาสาวรีบห้ามทัพเมื่อสัมผัสได้ว่ามือหนาไม่ได้แค่ลูบไล้ภายนอก แต่กำลังจะสอดนิ้วเข้าไปในร่องเนื้อชุ่มฉ่ำ

“นิดเดียวเอง”

“ห้ามเอานิ้วเข้าไปนะ เดี๋ยวมันจะเลอะ”

“เลอะตรงไหนกัน”

“พี่สร้างอารมณ์ให้ตัวเองก็พอ ไม่ต้องสร้างให้วดีหรอก พี่จะออกยัง วดีจะไปเตรียมกระป๋อง”

สามีหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนเกร็งสะโพก ก่อนที่ภรรยาจะเอื้อมมือไปหยิบกระป๋องปลอดเชื้อที่วางอยู่ใกล้ๆ มาเปิดฝารอรับ

“ใกล้แล้ว อีกนิดเดียว วดีจ๋า อ๊าห์ อาร์ ซีดดดดด!!!”

ภรรยาสาวที่ถือกระป๋องเตรียมพร้อมไว้รีบเอามารองรับสายน้ำรักสีขาวขุ่นที่พุ่งทะลักออกมาจากปลายหัวบานหยักอย่างรุนแรง

“อ๊ะ อาร์ ซี๊ดดดส์ อื้มมม!!!!”

“หมดยังพี่”

สามีกระตุกกายหงึกๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาคว้ากระป๋องเก็บน้ำเชื้อไปถือเอาไว้เอง เขารีบปิดฝาสนิทเมื่อหยาดน้ำรักหยดสุดท้ายพุ่งเข้าสู่ภาชนะจนหมดสิ้น ก่อนจะเอ่ยปากขอร้องภรรยาสาวเป็นครั้งสุดท้ายด้วยความกระสันค้าง

“อื้มมมม ซี๊ดดดส์ อาร์!!!...ดูดไข่ ๆ”

ภควดีได้ยินสามีเอ่ยบอก ก็รีบยกส่วนโคนขึ้นแล้วใช้ริมฝีปากดูดอมเลียถุงไข่ให้สามีเป็นการปิดฉากภารกิจลงอย่างสมบูรณ์

“อาร์!!! การเปลี่ยนที่..นี่มันก็รู้สึกดีเหมือนกันนะ”

“โอเคแล้ว ใช่มั้ยพี่รุจ”

ภรรยาสาวเอ่ยถามพลางหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของอติรุจก็ดังขึ้น เมื่อกดรับ สายจากเจ้านายก็แจ้งว่าต้องการแฟ้มเอกสารรายงานการประชุมของเมื่อวานด่วนที่สุด แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ทำให้อติรุจต้องรีบเดินทางกลับไปที่ทำงานในทันที

“เดี๋ยววดีเอาน้ำเชื้อนี้ไปให้คุณหมอเองนะ พอดีเจ้านายพี่โทรตามแล้วล่ะ”

“ค่ะ ๆ งั้นพี่รีบไปเถอะ” ภควดีรับกระป๋องน้ำเชื้อมาถือไว้ พยักหน้ารับคำ ก่อนที่ผู้เป็นสามีจะรีบแต่งตัวแล้วผละออกจากห้องไป