ตอนที่ 10 ใกล้ชิดกว่าที่คิด

หลังจากขับรถออกจากบริเวณหน้าโรงพยาบาล อชิรวิชญ์ก็เหลือบไปเห็นภควดีที่กำลังยืนรอรถเมล์อยู่เพียงลำพังด้วยท่าทีอ่อนแรง เขาจึงตัดสินใจจอดรถหรูข้างทาง แล้วเปิดประตูเดินลงไปเรียกเธอให้ขึ้นมาบนรถด้วยกัน แพทย์หนุ่มตั้งใจว่าจะไปส่งเธอที่พักด้วยตัวเอง เพราะยังคงนึกห่วงว่าอาการหน้ามืดของเธอจะกำเริบขึ้นมาอีกระหว่างเดินทาง

“คุณวดียังไม่กลับอีกเหรอครับ”

ร่างสูงสง่าในชุดชุดสแลกเชิ้ตเข้ารูปดูเนี๊ยบกริบดูดีที่ก้าวลงมาจากรถสปอร์ตคันหรู เอ่ยถามหญิงสาวที่กำลังยืนรอรถอย่างตั้งอกตั้งใจ

“พอดีสามีเค้าประชุมต่อค่ะ วดีก็เลยจะกลับรถเมล์” ภควดีหันมาเอ่ยบอกเสียงแผ่ว

“งั้นให้ผมไปส่งดีกว่าครับ ผมเป็นห่วงอาการข้างเคียงของคุณ”

“แล้วคุณหมอมีธุระไปไหนมั้ยคะ” สายตาหวานเชื่อมช้อนมองด้วยความเกรงใจทว่าซ่อนความยินดีไว้มิดชิด

“ไม่ครับ..ผมไม่มีธุระที่ไหนแล้ว ผมกำลังจะกลับคอนโด ให้ผมไปส่งคุณนะครับ..คุณวดี”

หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มตรงหน้าทั้งสุภาพ นุ่มนวล และเอาใจใส่ยิ่งกว่าสามีตนเองหลายเท่านัก ภควดีจึงตัดสินใจเดินตามคุณหมอหนุ่มไปที่รถ อชิรวิชญ์รีบเอื้อมมือเปิดประตูรถให้เธอเข้ามานั่งอย่างให้เกียรติ จากนั้นคุณหมอหนุ่มก็ก้าวขึ้นมานั่งฝั่งคนขับแล้วเคลื่อนรถออกไปอย่างนุ่มนวล

เมื่อแล่นรถไปได้สักระยะหนึ่ง ภควดีก็เริ่มคุ้นเคยกับเส้นทางว่าตรงกับทางกลับคอนโดมิเนียมของเธอ จึงตัดสินใจเอ่ยถาม

“คุณหมอพักอยู่แถวไหนคะ”

“ผมพักอยู่ลาดพร้าวซอย 11 ครับ แล้วคุณวดีล่ะ”

“อุ๊ย!!!..ที่เดียวกันเลยค่ะ” หญิงสาวตื่นเต้น

“คุณหมอพักคอนโดหรือบ้านคะ”

“คอนโดครับ”

“อุ๊ย!!!..อย่าบอกนะคะ ว่าเราอยู่คอนโดเดียวกันน่ะ” ภควดียิ้มแย้มอย่างดีใจ เมื่อคุณหมอหนุ่มเอ่ยเอ๋ยนามคอนโดหรูออกมา

“ตายแล้ว!!..คุณหมอ โลกกลมจังเลยนะคะ วดีก็อยู่คอนโดเดียวกับคุณหมอเลย แต่วดีอยู่ชั้น 14 ค่ะ”

“งั้นก็ดีเลยครับ เราไปทางเดียวกัน”

“ขอบคุณค่ะ ไม่น่าเชื่อเลยนะคะเนี่ย”

“คุณวดีแต่งงานกับสามีมานานหรือยังครับ” ระหว่างจอดรถติดสัญญาณไฟแดง อชิรวิชญ์ก็เอ่ยถามหญิงสาวเสน่ห์แรงที่นั่งอยู่ข้างกาย

“ก็เกือบจะครบรอบสามปีเดือนหน้านี้แล้วค่ะ”

“แล้วตั้งใจจะมีลูกกันสักกี่คนดีครับ”

“คนเดียวก็ขอให้มีก่อนเถอะค่ะ อันที่จริงสามีวดีเป็นฝ่ายที่อยากจะมีลูกค่ะ ส่วนวดียังไงก็ได้”

“ดวงสามีของวดี ถ้าจะมีลูกควรจะต้องมีภายในสองปีนี้ ไม่งั้นดวงเราจะชงกัน แต่คุณแม่ของสามีก็อยากอุ้มหลานแล้วด้วย” หญิงสาวเปิดใจคุยเรื่องส่วนตัวไปเรื่อยๆ

“คุณวดีเชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอครับ”

“ก็เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้างค่ะ แต่อันนี้ซินแสเป็นคนดูให้ตั้งแต่ปีแรก ๆ ที่เราแต่งงานกันแล้วค่ะ จากนั้นเราสองคนก็ลองปล่อยกันตามธรรมชาติ แต่ก็ยังไม่มีลูก แต่พอระยะหลัง ๆ มานี้สามีได้เลื่อนเป็นผู้บริหารระดับสูง เราจึงไม่ค่อยมีเวลาอยู่ด้วยกัน ก็เลยเลิกล้มที่จะมีลูกกันไป แต่พอมาปีนี้ แม่ของสามีบอกว่าถ้าสามีของวดีมีลูกได้ แม่สามีจะแบ่งมรดกให้ ตลกมั้ยคะ! ตอนแรกวดีก็คิดว่าสามีมาพูดเล่น ๆ กับวดีซะอีก”

“ท่านคงอยากอุ้มหลานมั้งครับ”

“ก็คงงั้นค่ะ วดีแต่งงานกับสามีทั้ง ๆ ที่ตัวเองยังเรียนมหาลัยไม่จบเลยด้วยซ้ำ ตอนนั้นสามีเป็นอาจารย์สอนมหาลัย วดีก็เป็นลูกศิษย์ ไป ๆ มา ๆ เราก็ได้เสียกัน หลังจากเรียนจบสามีก็ฝากงานให้วดีสอนภาษาจีนที่โรงเรียนมัธยม หลังจากนั้นสามีก็ลาออกจากการเป็นอาจารย์ ไปทำงานบริษัทอสังหาอีกที่หนึ่งค่ะ”

อชิรวิชญ์รับฟังเรื่องราวชีวิตของเธอเงียบๆ โดยไม่ได้เอ่ยขัดหรือถามซ้ำซ้อน

“เอ่อคุณหมอคะ...” หญิงสาวเหมือนนึกบางอย่างขึ้นมาได้

“มีอะไรเหรอครับ..คุณวดี”

“วดีลืมบอกคุณหมอไปเลย เมื่อปีที่แล้วนี่ วดีเคยตรวจพบ ภาวะถุงน้ำในรังไข่หลายใบ มันมีผลเสียอะไรมั้ยคะคุณหมอ วดีก็ลืมบอกคุณหมอไปสนิทเลย”

“อื้ม!!!..อันที่จริงโอกาสท้องเองตามธรรมชาติมันก็สามารถมีได้นะครับ คนไข้ของหมอก็เคยเป็น พวกภาวะถุงน้ำในรังไข่เนี่ยแหละ แต่มันก็ระบุไม่ได้ ว่าจะท้องเมื่อไหร่..แค่นั้นเอง”

“อ่อค่ะ”

“ไม่ต้องห่วงนะครับ หมอตรวจร่างกายของคุณวดีกับสามีแล้ว ยังไงเดี๋ยวคุณดวีก็ต้องได้มีลูกสมใจแน่นอนครับ แต่ช่วงนี้คุณวดีต้องพยายามดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีเสียก่อน” พูดจบ คุณหมอหนุ่มก็หมุนพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าสู่ลานจอดรถของคอนโดมิเนียม

“ถึงพอดีเลยนะคะ ว่าจะถามคุณหมอเพิ่มอีกสักหน่อย แต่ไม่ดีกว่า”

“นี่นับว่าเรามาถึงช้านะครับ ถ้าเป็นวันศุกร์รถก็จะติดมากกว่านี้อีก”

“ถ้าวดีอยากปรึกษาคุณหมอเพิ่ม คุณหมอสะดวกมั้ยคะ ไหน ๆ เราก็อยู่คอนโดเดียวกันแล้ว” หญิงสาวหยอดคำถามด้วยสายตาแพรวพราว

“ได้ครับ..ผมยินดี แต่ว่าช่วงตอนเย็นเกือบทุกวัน..ผมจะออกไปฟิตเนสครับ”

“คุณหมอมีคลินิกมั้ยคะ”

“กำลังจะเปิดอาทิตย์หน้านี้ครับ งั้นเดี๋ยวผมให้นามบัตรคุณวดีไปดีกว่า ถ้าคุณมีอะไรก็โทรหาผมได้เลยครับ”

คุณหมอหนุ่มหยิบนามบัตรที่เสียบไว้ตรงคอนโซลรถยื่นส่งให้เธอ อันที่จริงภควดีมีนามบัตรของเขาอยู่แล้วหนึ่งใบ แต่มันเก็บอยู่ที่สามี หญิงสาวจึงรับนามบัตรใบใหม่นี้มาด้วยรอยยิ้มพริ้มพราย ก่อนจะผละเปิดประตูเดินลงจากรถไป

คุณหมอหนุ่มดับเครื่องแล้วก้าวลงรถเดินตามหลังหญิงสาวมา ชายหนุ่มสังเกตเห็นว่าเธอเดินช้าลงคล้ายกับกำลังรอคอยเขา พออชิรวิชญ์เดินมาทัน ข้างกาย เธอก็เริ่มเปิดฉากชวนเขาพูดคุยอีกหน