โต้วโต้วรักท่านพ่อที่สุด 3

ทันทีที่เข้าไป ความว่างเปล่าก็โอบล้อมร่างเขาเอาไว้ ไม่มีลม ไม่มีเสียง มีเพียงพื้นที่กว้างใหญ่ที่นิ่งสนิท ราวกับโลกทั้งใบหยุดหายใจ และในความนิ่งนั้น สายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับกองใบผักที่วางอยู่

ใบผักยังเขียวสด ราวกับเพิ่งเด็ดเมื่อครู่ หยดน้ำเล็ก ๆ ยังเกาะอยู่บนผิวใบ สะท้อนแสงจาง ๆ อย่างมีชีวิตชีวา ต้าเหล่ยเดินเข้าไปช้า ๆ ก่อนจะย่อตัวลงแล้วหยิบขึ้นมาดูใกล้ ๆ ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความกรอบสด ความเย็นชื้นยังคงอยู่โดยไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

"หรือว่าห้วงมิติแห่งนี้จะคงสภาพสิ่งของให้อยู่ดังเดิม…"

เขาพึมพำเบา ๆ

"หากเป็นเช่นนั้นก็เป็นเรื่องดีแล้ว…เห็นทีต้องพิสูจน์"

สายตาของเขาเริ่มจริงจังขึ้น ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวอย่างชัดเจน เนื้อสัตว์คือของที่เสียง่ายที่สุด ในเวลาเดียวกันก็เป็นของที่มีค่าที่สุดในยามนี้ หากมันสามารถเก็บไว้ได้โดยไม่เน่าเสีย นั่นหมายความว่าเขาจะมีคลังเสบียงที่ไม่มีวันหมดอายุ

"ถ้าข้าซื้อมาเก็บไว้…มันจะยังสดเหมือนเดิมไหมนะ!"

เขาพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะสูดลมหายใจลึก ความคิดเริ่มตกผลึกเป็นแผนการ เขาลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดทันสมัย เนื้อผ้านุ่มลื่นแนบผิวต่างจากเสื้อผ้าหยาบในยุคเดิมอย่างสิ้นเชิง

ทันทีที่ก้าวข้ามประตูแก้วภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนเป็นซอยเดิม กำแพงปูนสีหม่นยังคงตั้งอยู่เช่นเคย แต่เสียงรอบตัวกลับแตกต่างโดยสิ้นเชิง เสียงรถยนต์ เสียงผู้คน เสียงชีวิตที่ไหลเวียนไม่หยุด ทำให้โลกใบนี้ดูมีพลังอย่างประหลาด

ต้าเหล่ยก้าวออกจากซอยอย่างมั่นใจ แสงเช้าสาดลงบนถนน ผู้คนเริ่มเดินกันขวักไขว่ บางคนถือถุงอาหาร บางคนเร่งฝีเท้าเหมือนกลัวจะพลาดเวลา กลิ่นหอมจากร้านอาหารข้างทางลอยมาแตะจมูก ทำให้เขาหยุดชะงักโดยไม่รู้ตัว เห็นรถขายอาหารเช้าเรียงราย

ตรงหน้าเขาเป็นร้านน้ำเต้าหู้ ไอน้ำลอยขึ้นจากหม้อใหญ่เป็นสาย ข้าง ๆ กันคือกระทะทอดปาท่องโก๋ที่กำลังเดือดพล่าน เสียง "ฉ่า" ดังไม่ขาดสาย น้ำมันกระเด็นเป็นฟองเล็ก ๆ กลิ่นหอมมันชวนให้ท้องร้องเบา ๆ

เสียงตะโกนเรียกลูกค้าบวกกับกลยุทธ์การขายดึงความสนใจของคนเดินผ่านไปมา ต้าเหล่ยกวาดสายตามองอาหารตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยสั่งอย่างรวดเร็ว

"เอา…น้ำเต้าหู้ 20 ถุงครับ ปาท่องโก๋ 50 ตัว เซาปิ่งไส้เนื้อ 20 ชิ้น ไข่ต้ม 20 ฟอง ข้าวโพดต้ม 20 ฝัก"

แม่ค้าแต่ละร้านชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมา

"โอ้โห ซื้อเยอะนะพ่อหนุ่ม"

"ที่บ้านมีหลายคนครับ" ต้าเหล่ยยิ้มบาง เขาหยุดคิดเล็กน้อยก่อนจะเสริม

"เอาน้ำเต้าหู้เพิ่มอีก 2 ถุง ซาลาเปา 5 ลูก ใส่ถุงแยกนะครับ"

แม่ค้าพยักหน้ารับ ก่อนจะเริ่มคิดเงิน

"ได้จ้ะ ป้าคิดเงินรวมให้เลยนะ น้ำเต้าหู้ถุงละ 2 หยวน…22 ถุง 44 หยวน ปาท่องโก๋ตัวละ 1 หยวน…50 ตัว 50 หยวน เซาปิ่งชิ้นละ 3 หยวน…20 ชิ้น 60 หยวน ไข่ต้มฟองละ 1 หยวน 5 เหมา…20 ฟอง 30 หยวน ข้าวโพดฝักละ 3 หยวน…20 ฝัก 60 หยวน ซาลาเปา ลูกละ 2 หยวน…5 ลูก 10 หยวน รวมทั้งหมด 254 หยวนจ้ะ"

ต้าเหล่ยหยิบเงินจ่ายทันที

"ผมฝากของไว้ก่อนนะครับ เดี๋ยวกลับมารับ"

"ได้เลยจ้า"

หลังจากสั่งน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ชุดใหญ่กับแม่ค้าเสร็จสรรพ ขณะที่เขากำลังจะหมุนตัวเดินต่อ เสียงตะโกนแหลมใสจากร้านข้าง ๆ ก็ดังรั้งเขาไว้เสียก่อน

"พ่อหนุ่ม! รับโจ๊กหมูร้อน ๆ ใส่ไข่เพิ่มไหมจ๊ะ? หมูสับก้อนโต เครื่องในสะอาดไม่มีกลิ่นนะ เช้า ๆ แบบนี้ซดสักคำรับรองว่าสบายท้อง"

ต้าเหล่ยหยุดชะงัก สายตามองไปยังหม้อโจ๊กใบเขื่องที่มีควันสีขาวลอยคลุ้ง เนื้อโจ๊กขาวละเอียดดูนุ่มละมุนตา เขาเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ พลางถามด้วยความสนใจ

"ขายยังไงครับป้า?"

"ธรรมดา 8 หยวน ใส่ไข่ 12 หยวนจ้ะพ่อหนุ่ม รับรองอิ่มอร่อยคุ้มราคา" แม่ค้าตอบพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ

ต้าเหล่ยคำนวณในใจพริบตาเดียว หากคนในครอบครัวได้กินโจ๊กร้อน ๆ นุ่ม ๆ แบบนี้ในยามเช้าคงจะดีไม่น้อย

"ถ้าอย่างนั้นผมเอาโจ๊กหมูใส่ไข่ 20 กล่องครับ"

"ได้เลยจ้า! รอประเดี๋ยวนะ เดี๋ยวป้าเร่งมือให้" แม่ค้ากุลีกุจอหยิบกล่องมาตักโจ๊กอย่างว่องไว

"คิดเงินเลยครับ"

"ทั้งหมด 240 หยวนจ้ะ" ต้าเหล่ยยื่นธนบัตรให้แม่ค้าตามจำนวน

"เดี๋ยวเดินกลับมารับพร้อมกับร้านน้ำเต้าหู้นะครับ"

จากนั้นเขาก็เดินตรงไปที่ร้านป้าหลี่ ประตูร้านเพิ่งเปิด ลุงหลี่กำลังยกโต๊ะออกมา ส่วนป้าหลี่กำลังปัดฝุ่น

"อ้าว เสี่ยวเหล่ย มาเช้าเลยนะ!"

ต้าเหล่ยยิ้ม ก่อนจะยื่นถุงน้ำเต้าหู้กับซาลาเปาให้

"ผมซื้อมาเผื่อครับ กินรองท้องก่อนนะครับลุง ป้า"

ป้าหลี่เห็นแล้วหัวเราะเบา ๆ ในใจก็คิดว่าเด็กคนนี้เรียนรู้ได้เร็วทีเดียว

"ขอบใจมาก มา ๆ ช่วยกันจัดร้านหน่อย"

"ได้ครับ"

ต้าเหล่ยไม่พูดมากเขาลงมือทำงานทันที ยกโต๊ะ เช็ดเก้าอี้ จัดวางอย่างคล่องแคล่ว ป้าหลี่มองเขาอยู่ครู่หนึ่ง แววตาแฝงความคิดบางอย่าง

"อีกเดี๋ยวป้าจะไปซื้อเนื้อหมูกับไก่ เสี่ยวเหล่ยไปกับป้าไหม"

"ไปครับ"