โต้วโต้วรักท่านพ่อที่สุด 4

ไม่นาน ทั้งสองก็เดินเข้าสู่ตลาด ร้านแรกคือเขียงหมู

"เอาไก่หนึ่งตัว แล้วก็หมูหนึ่งกิโล" ป้าหลี่สั่ง ต้าเหล่ยจึงเอ่ยถามขึ้นบ้าง

"ไก่ขายยังไงครับ"

แม่ค้ารีบตอบกลับทันที

"ขายเป็นกิโลจ้ะ แต่ละตัวหนักประมาณ 2-3 กิโล ไก่บ้านตอนนี้กิโลละประมาณ 20 หยวน"

ต้าเหล่ยพยักหน้า สายตาไล่มองไก่ที่วางเรียงรายอยู่อย่างสวยงาม

"ผมเอา 10 ตัวครับ"

ป้าหลี่ชะงักเล็กน้อย แต่ไม่ได้ถามอะไร

"10 ตัวเลยเหรอพ่อหนุ่ม!"

"ครับ"

แม่ค้าหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเริ่มจับไก่ไปขึ้นเครื่องชั่งรวดเดียว แต่ละตัวขนาดไล่เลี่ยกัน

"ไก่ 10 ตัว 450 หยวนจ้ะ"

ป้าหลี่จึงเอ่ยเสริมขึ้น

"ลองดูไส้กรอกพวกนี้สิ อร่อยนะ เด็ก ๆ ชอบกินกัน"

ต้าเหล่ยมองตามไส้กรอกสีแดงมันวาวเรียงรายหลายขนาด ทั้งลูกชิ้นที่มีสลากและสีต่างกัน

"เอาไส้กรอกสีแดงอันใหญ่ ลูกชิ้นหมู ลูกชิ้นเนื้อ ลูกชิ้นปลา อย่างละ 2 กิโลครับ"

"ได้จ้ะ ไส้กรอกกิโลละ 30 หยวน ลูกชิ้นพวกนี้กิโลละ 25 หยวน รวม 8 กิโล…คิดเป็น 210 หยวน"

"รวมทั้งหมด 660 หยวนจ้ะ"

ต้าเหล่ยหยิบเงินออกมาจ่าย การซื้อในปริมาณมากพลอยทำให้เขาได้ของแถมมาด้วย

"เอ้า แถมไส้กรอกใกล้หมดอายุให้อีกหน่อยนะ ล้าง ๆ ลวกน้ำร้อนหรือปิ้งก็กินได้"

"ขอบคุณครับ"

เสร็จธุระจากร้านลูกชิ้น ต้าเหล่ยก็เดินไปสมทบกับป้าหลี่ที่อยู่ร้านหมูติดกัน

"เสี่ยวเหล่ย มาอีกแล้ว!"

"ครับเถ้าแก่ วันนี้ผมเอาหมูสามชั้นกับเนื้อแดง อย่างละ 20 กิโลครับ"

เถ้าแก่อู๋ยิ้มกว้างอย่างพอใจ มือก็หยิบเนื้อชิ้นโตมาชำแหละหาส่วนที่ลวดลายสวยงามให้ลูกค้าขาประจำ

"ได้เลย จัดให้!"

เสียงมีดกระทบเขียงดังฉับ ๆ เนื้อหมูสีแดงสดถูกจับขึ้นชั่งน้ำหนัก ไม่นานก็ครบตามจำนวนที่ป้าหลี่กับต้าเหล่ยสั่ง

"สามชั้นโลละ 25 หยวน เนื้อแดงโลละ 30 หยวน รวม 40 กิโล… 1100 หยวน"

"นี่เงินค่าของ ฝากของไว้ก่อนนะครับ"

"ได้เลย!"

ร้านขายผักทั้งสามร้าน ต้าเหล่ยซื้อผักกาด กะหล่ำ หัวไชเท้า ผักกวางตุ้ง มะเขือ พริก ถั่ว ผักบุ้ง คะน้า รวมแล้ว 200 หยวน

สุดท้ายเป็นร้านข้าวสาร ต้าเหล่ยสั่ง ข้าวสาร 200 กิโล เกลือ 20 กิโล น้ำตาล 10 กิโล เถ้าแก่คิดราคาส่งให้ จ่ายเงินไปทั้งหมด 920 หยวน

"ช่วยเอาของทั้งหมดไปส่งที่เดิมนะครับ แล้วแวะรับของที่ร้านหมู ร้านไก่ ร้านผักด้วย"

เขาหยิบเงินออกมาเพิ่ม

"นี่ค่าเหนื่อย คนละ 20 หยวน"

คนงานยิ้มกว้างแล้วรีบทำงานอย่างกระตือรือร้น

"ได้เลยพี่ชาย!"

หลังจากนั้นต้าเหล่ยก็ช่วยป้าหลี่ถือของกลับร้าน

"ใบผักนี่เอาไปเถอะ ป้าเก็บมาก็เพราะเสียดายของ"

ป้าหลี่เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นต้าเหล่ยแบ่งไปเพียง 1 ถุงเท่านั้น

"ไม่เป็นไรครับป้า เท่านี้พอแล้วครับ"

"เอาไปเถอะเสี่ยวเหล่ย เดี๋ยวป้าเดินกลับร้านเอง หลานก็รีบไปเก็บของเถอะ สั่งของมาเยอะขนาดนั้น"

"ครับ เสร็จแล้วผมจะรีบตามไปครับป้า"

"จ้ะ ไม่ต้องรีบนะ จัดการธุระตัวเองให้เรียบร้อย"

หลังจากป้าหลี่เดินแยกไปอีกทางหนึ่ง ต้าเหล่ยก็เดินไปรับของที่สั่งไว้ จากนั้นก็เดินกลับไปที่ซอยเดิม เมื่อกลับไปถึงก็เป็นเวลาเดียวกับที่คนงานร้านข้าวสารเอาของมาส่ง เขาจึงพาคนงานเดินเข้าไปในซอย แล้วบอกว่าให้วางของไว้ตรงไหน

"วางไว้ตรงนี้เลยครับ รถเข็นแบบนี้ ฝากหามาให้ผมสักคันนะครับ พรุ่งนี้ผมจะไปรับพร้อมจ่ายเงินที่ร้าน"

"ได้เลยพี่ชาย ผมจะบอกเถ้าแก่สั่งมาให้!"

เมื่อทุกคนไปหมด เขารีบเก็บของเข้ามิติแล้วเอาชุดน้ำชากับแจกันนกกระเรียนคู่ออกมา จากนั้นก็เดินกลับไปที่ร้านขายของชำ ระหว่างนั้นเมื่อนึกถึงเงินที่จ่ายออกไปก็ทำให้ต้าเหล่ยพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ

ตั้งแต่ได้เงิน 7,500 หยวนมา ถึงตอนนี้เขาใช้เงินไปแล้ว 4,638 หยวน เหลืออยู่แค่ 2,682 หยวนเท่านั้น

"เงินไหลออกเหมือนน้ำ…แต่ถ้าขายได้ ก็คงกลับมาเป็นสายฝน"