ตอนที่ 6 แรงดึงดูดและการรุกราน(NC)

คอนโดของอวิ๋นเหยาตั้งอยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคารหรูใจกลางเมือง การตกแต่งเรียบง่ายทันสมัยแต่แฝงไปด้วยความหรูหราและรสนิยมอันประณีต หน้าต่างกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นทิวทัศน์อันรุ่งโรจน์ของเมืองหลวง

เมื่อเข้ามาในห้อง อวิ๋นเหยาเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ครัวเพื่อเตรียมกาแฟ เธอหันหลังให้เขาเพื่อซ่อนความประหม่า แต่เธอสัมผัสได้ถึงสายตาของเผยอวี้ที่จ้องมองแผ่นหลังของเธออย่างร้อนแรงและแน่วแน่

ท่ามกลางเสียงน้ำเดือด ฝีเท้าข้างหลังก็ใกล้เข้ามา วินาทีต่อมาแผ่นอกที่กว้างและอุ่นจัดก็แนบชิดกับแผ่นหลังของเธอ วงแขนแข็งแรงโอบรอบเอวคอดกิ่ว รวบตัวเธอเข้าไปในอ้อมกอดอย่างแนบแน่น

"อ่าา..." อวิ๋นเหยาอุทานเบาๆ ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ

คางของเขาเกยอยู่ที่ซอกคอ ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินใบหูและลำคอของเธอ ปลุกเร้าอาการสั่นสะท้านที่ยากจะควบคุม

"อวิ๋นเหยา" เขาพึมพำที่ข้างหู เสียงแหบพร่าด้วยความต้องการที่เปิดเผย "คุณรู้ไหมว่าการชวนผู้ชายขึ้นมาบนห้อง... มันหมายความว่ายังไง?"

ร่างกายของเขาเบียดชิดกับเธอจนสัมผัสได้ถึงเส้นกล้ามเนื้อ และ... บางสิ่งที่แข็งแกร่งและร้อนจัดที่เบียดเสียดอยู่ตรงร่องสะโพกของเธอ ขนาดและอุณหภูมิของมันทำให้อวิ๋นเหยารู้สึกวูบวาบที่โคนขา ความว่างเปล่าในส่วนลึกของร่างกายรุนแรงขึ้น จนเกิดความรู้สึกเปียกชื้นที่น่าอาย

"ฉัน... ฉันรู้ค่ะ" เธอพยายามทำใจดีสู้เสือ แต่เสียงกลับสั่นเครือ เธอหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ทำให้ร่างกายของทั้งคู่ยิ่งแนบสนิทกันจนไร้ช่องว่าง

เมื่อได้สบตาที่เต็มไปด้วยพายุแห่งตัณหาในระยะประชิด อวิ๋นเหยารู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก พายุในดวงตาเขานั้นเพียงพอที่จะแผดเผาความเย็นชาและเหตุผลของเธอให้เป็นจุล

"ถ้าอย่างนั้น คุณพร้อมหรือยัง?" ฝ่ามือของเผยอวี้แนบกับปรางแก้ม นิ้วหัวแม่มือคลึงผิวเนียนนุ่มของเธออย่างเบามือ "พร้อมที่จะ... ยอมรับผมหรือยัง?"

คำถามของเขานั้นตรงไปตรงมาและรุกราน ไม่เหลือทางให้เธอหนี

อวิ๋นเหยามองสบตาเขา หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ทั้งความตื่นเต้น ความคาดหวัง และความปรารถนาที่สั่งสมมาตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน บัดนี้มันได้ระเบิดออกมาจนอยู่เหนือเหตุผลทั้งปวง

เธอไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่ให้คำตอบด้วยการกระทำ

เธอเขย่งปลายเท้าขึ้น แล้วเป็นฝ่ายเริ่มจูบเขาเอง

จูบนี้เปรียบเสมือนประกายไฟสุดท้ายที่โยนลงในคลังระเบิด ความอดกลั้นที่เผยอวี้พยายามรักษามาตลอดพังทลายลงในพริบตา

เขาคำรามเบาๆ ในลำคอแล้วพลิกกลับมาเป็นฝ่ายรุกราน บดจูบริมฝีปากของเธออย่างรุนแรง ลิ้นร้อนชอนไชเข้าสู่โพรงปากอย่างหิวกระหาย ตักตวงความหวานและลมหายใจของเธออย่างบ้าคลั่ง จูบนี้ร้อนแรงและลึกซึ้งยิ่งกว่าครั้งก่อน มันเต็มไปด้วยความต้องการและความรู้สึกอยากครอบครองอย่างชัดเจน

เขาจูบเธออย่างหนักหน่วงไปพร้อมๆ กับการอุ้มเธอขึ้นมาแล้วมุ่งตรงไปยังห้องนอน

เมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับฟูกที่นอนหนานุ่ม อวิ๋นเหยาก็รู้สึกพร่าเลือนไปชั่วขณะ แสงไฟในห้องนอนถูกปรับให้สลัว เหลือเพียงแสงนีออนจากนอกหน้าต่างที่สาดส่องเข้ามาสร้างบรรยากาศที่เย้ายวน ร่างของเผยอวี้ทาบทับลงมาปกคลุมเธอไว้ในเงาของเขา

เขาละริมฝีปากออกมาพรมจูบที่ปลายคาง ลำคอ และกระดูกไหปลาร้าที่บอบบาง ทุกที่ที่เขาจูบลงไปทิ้งไว้ซึ่งความร้อนและความเปียกชื้น มือใหญ่ของเขาไม่ได้อยู่นิ่ง แต่ล้วงเข้าไปใต้ชายเสื้อกีฬา ลูบไล้ไปตามหน้าท้องที่เรียบเนียน

"อืม..." ความเสียวซ่านที่ไม่คุ้นเคยทำให้อวิ๋นเหยาหลุดเสียงครางหวาน ร่างกายสั่นสะท้าน เธอไม่เคยถูกใครสัมผัสอย่างใกล้ชิดและเปี่ยมไปด้วยราคะขนาดนี้มาก่อน ทุกอณูผิวที่เขาพาดผ่านเหมือนถูกไฟจุดให้ลุกไหม้

เผยอวี้จัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกอย่างชำนาญ เผยให้เห็นชุดชั้นในกีฬาและผิวขาวเนียนละเอียดดุจหิมะ สายตาของเขาเข้มจัดขึ้นทันทีราวกับสัตว์ป่าที่จ้องตะครุบเหยื่อ

เขาก้มลงครอบครองความนุ่มนวลผ่านเนื้อผ้า ลิ้นร้อนละเลียดชิมยอดอกที่เริ่มชูชัน

"อา... เผยอวี้..." อวิ๋นเหยาสะดุ้งเฮือก ความรู้สึกดีอย่างประหลาดระเบิดออกจากทรวงอกลามไปทั่วร่าง เธอขยุ้มผมสั้นของเขาไว้แน่น แยกไม่ออกว่าพยายามจะผลักออกหรือดึงเขาให้เข้ามาใกล้กว่าเดิม

เผยอวี้เล้าโลมอย่างอดทนจนกระทั่งยอดปทุมถันแข็งขึงเป็นไตอยู่ใต้ผ้า เขาจึงใช้ฟันคาบขอบบราและรั้งมันลงมา ทรวงอกอิ่มเด้งออกมาสู่สายตา ยอดอกสีหวานชูชันรอการสัมผัส

เขาอ้าปากอมยอดอกข้างหนึ่งไว้ในทันที ลิ้นรัววนรอบจุดอ่อนไหวนั้นสลับกับการดูดดึง

"อื้อ... อย่า..." อวิ๋นเหยาบิดกายเร่า ความสุขสมพุ่งเข้าจู่โจมระลอกแล้วระลอกเล่าจนเหตุผลพังทลาย ความว่างเปล่าในส่วนลึกของร่างกายรุนแรงขึ้น น้ำหวานสายหนึ่งหลั่งไหลออกมาจนเปียกชื้นชิ้นส่วนปกปิดชิ้นสุดท้าย

ปฏิกิริยาที่ไร้เดียงสาและเสียงครวญครางอย่างมีอารมณ์ของเธอคือยากระตุ้นชั้นดีสำหรับเผยอวี้ เขาบดจูบเร่าร้อนขึ้น มือใหญ่เลื่อนผ่านหน้าท้องลงไปใต้ขอบกางเกงกีฬา สัมผัสผ่านแพนตี้บางเฉียบเข้าสู่ดินแดนที่ลับที่สุดของเธอ

"อ๊ะ... อ่าาา...!" เมื่อฝ่ามือของเขาบดเบี้ยลงบนจุดอ่อนไหวที่เปียกชื้น อวิ๋นเหยาแอ่นกายขึ้นทันทีด้วยความตกใจและเสียวซ่าน ที่ตรงนั้นเปียกชุ่มและร้อนรุ่มไปหมดแล้ว

เผยอวี้สอดนิ้วเข้าไปใต้ขอบกางเกง สัมผัสกับกลีบดอกไม้ที่แสนบอบบางโดยตรง นิ้วของเขาค่อยๆ แหวกความนุ่มนวลและสะกิดเข้าที่ติ่งเกสรที่แข็งขึง

"อ๊ะ--!" ความกระสันทำให้เธอหวีดร้องออกมา ร่างกายสั่นกระตุก ขาเรียวพยายามหนีบเข้าหาตัวแต่กลับถูกร่างหนาของเขาแทรกกลางไว้

"ไม่ต้องกลัว ผ่อนคลายนะ..." เผยอวี้ปลอบโยนชิดใบหู เสียงแหบพร่าเซ็กซี่ ทว่านิ้วของเขากลับไม่อาจหยุดพัก ทั้งนวดเฟ้นจุดกระสันและเริ่มสอดแทรกนิ้วเข้าไปในร่องทางที่คับแน่น สัมผัสกับผนังนุ่มที่ตอดรัดนิ้วของเขาไม่หยุด

ดินแดนที่ไม่เคยถูกรุกรานบัดนี้กลับตอบสนองต่อการเย้าแหย่ของเขาอย่างน่าอัศจรรย์ ความเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อวิ๋นเหยาทำได้เพียงกอดไหล่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาไว้แน่น บิดส่ายสะโพกตามแรงชักนำของนิ้วเขา พร้อมกับส่งเสียงครางที่น่าอายออกมา

"เผยอวี้... ฉัน... ฉันไม่ไหวแล้ว..." เธอรู้สึกเหมือนถูกแผดเผา บางสิ่งในร่างกายกำลังขยายตัวและจวนจะระเบิดออก

"ยังก่อนที่รัก..." เผยอวี้หอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อหยดลงตามแนวกรามที่ตึงเครียด เขาต้องใช้ความอดทนอย่างยิ่งยวดเพื่อเตรียมความพร้อมให้เธอ เพื่อให้ครั้งแรกของเธอสมบูรณ์แบบที่สุด

เขาเพิ่มความเร็วของนิ้วมือ สลับจากการบดขยี้จุดกระสันเป็นการสอดแทรกนิ้วเพิ่มขึ้นเพื่อจำลองการร่วมรัก ค้นหาจุดที่อ่อนไหวที่สุดในร่างกายเธอ

"อ๊าส์..เผยอี้..อื้อ..อื้มม"

ในที่สุด เมื่อเขากดเน้นเข้าที่จุดสำคัญด้านในพร้อมกับบดบี้เกสรด้านนอก อวิ๋นเหยาก็เกร็งค้างไปทั้งตัว รูม่านตาขยายกว้าง เธอหวีดร้องเสียงหลงพร้อมกับน้ำตาซึม ความรู้สึกเหมือนดอกไม้ไฟระเบิดในหัว แสงสีขาววาบขึ้นตรงหน้าขณะที่เธอพุ่งเข้าสู่จุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิต น้ำรักอุ่นๆ ไหลบ่าออกมาเปียกชุ่มนิ้วของเขาและผ้าปูที่นอน

..