คำสั่งเสีย

ชาริมองดูควันสีขาวที่ลอยไปบนฟ้า...

สาวน้อยกอดรูปภาพของมารดาไว้แน่น หูได้ยินเสียงชัชพงศ์หัวเราะเย้ยหยัน เขาเมาในวันเผาแม่เธอ เขาอนุญาตให้แม่มีงานสวดแค่วันเดียวแล้วเผาเลย งานนี้ไม่มีใครค้านเขาเพราะลุงทนายไปเที่ยวต่างประเทศ และไม่ทราบว่ารสรินเสียชีวิตไปแล้ว

ลุงทมโอบไหล่สาวน้อย แกมองหน้าชาริอย่างเห็นอกเห็นใจ แกฝ่าฟันบุกเบิกสวนปาล์มมาตั้งแต่รุ่นพ่อของชัชพงศ์ มองเห็นว่ามันอาจจะพังไปในรุ่นของนายหัวชัชพงศ์นี้แหละ ซึ่งเขาก็ไม่อยากให้มันพังลงไป มันเป็นชีวิตของคนหลายสิบคน หลายครอบครัว เขาเล็งเห็นแล้วว่าใครควรจะเป็นทายาทของที่นี่ที่แท้จริง นายหัวชัชพงศ์ด้วยวิถีการใช้ชีวิตไม่น่าจะอยู่ค้ำฟ้า ล่าสุดก็ไปกวนตีนบ้านนายหัวเทพ สักวันคงจะโดนลูกปืนกรอกปากเอา ทางนั้นเบาเสียที่ไหน

“อดทนนะคุณหนู”

แกบีบไหล่ชาริ สาวน้อยที่อดกลั้นน้ำตามาตลอดวันตอนนี้ปล่อยโฮอย่างอดไม่ได้ ลุงทมรูปร่างสูงใหญ่ แม้แกจะมีอายุแล้วแต่ยังแข็งแรง แข็งแกร่งพร้อมที่จะเป็นร่มโพธิ์ร่มไทร ให้กับนกน้อยอย่างชาริ

“หนู หนูไม่เหลือใครแล้ว ลุงทม หนูกลัวนายหัว...หนูไม่อยากอยู่”

สาวน้อยสะอื้น ลุงทมถอนใจเฮือกใหญ่แกโอบกอดสาวน้อยไว้อย่างจะปกป้อง แกรักคุณหนูชาริเหมือนลูกสาวคนหนึ่งแล้วตอนนี้

“หนูต้องอยู่ เพราะนายหัวไม่ใช่เจ้านายที่ดี พวกลุงหวังพึ่งพาหนูในอนาคต ถ้าหนูไม่อยู่ดูแลรักษาสมบัติในส่วนของหนูไว้ พวกลุงอาจจะเดือดร้อน นายหัวอาจจะขายที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ มีหนูอยู่ หนูจะช่วยคานอำนาจของเขา”

สาวน้อยมองหน้าชายวัยกลางคน ลุงทมยิ้มให้อย่างอ่อนโยน นัยน์ตาเขาแน่วแน่ น้ำเสียงที่เอ่ยจริงจังให้คำมั่น

“หนูชาริ ที่นี่คือที่ของหนู และคือสายน้ำที่หล่อเลี้ยงชีวิตของลุง และอีกหลายครอบครัว ลุงสัญญาว่า ลุงจะทำให้หนูอยู่ที่นี่ได้ไปตลอด ไม่ให้นายหัวมาทำอะไรหนูได้ หนูเป็นเหมือนลูกสาวลุง ลุงจะดูแลปกป้องหนูเหมือนลูกสาวของลุง ใครกล้ามาทำอะไรลูกสาวของลุง มันจะได้รู้จักกับไอ้ทม”

หัวใจของชาริอุ่นวาบ กับถ้อยคำนั้นของลุงทม เธอพยักหน้าและยิ้มเหยเกส่งให้กับชายสูงวัย เธอมั่นใจว่าเขาจะรักษาคำมั่น

ชาริ เขตพงศ์ศรีเลยต้องอยู่ในฐานะน้องสาวของนายหัวชัชพงศ์ ไม่ย้ายจากไปไหน ทำงานเบื้องหลัง และไม่เปิดตัวกับสังคมที่ไหนว่าตนเป็นใคร เธอทำตามคำพูด รักษาสัญญา อดทน อดกลั้น เพื่อรักษาในส่วนมรดกของตัวเองไว้

เพื่อรักษาคำสัญญากับแม่

เพื่อลุงทมและครอบครัวคนงาน

เพื่อที่ดินของพ่อ สวนปาล์มของพ่อ

ชาริจะอดทน...และอุทิศชีวิตให้กับสวนปาล์มเขตพงศ์ศรี