ตอนที่ 2
“บ้านน็อกดาวน์สำเร็จรูป ยกวางแล้วอยู่ได้เลย นี่คือคำขอครั้งสุดท้าย ถ้าได้จะขอบคุณมากครับ” คำพูดลอยๆ ของเทียนทำให้ภรรยาใหญ่และภรรยารองมองหน้ากันแล้วเหลือบมองคนตัดสิน
“ทำไมไม่อยู่ด้วยกัน หลังนี้อยู่กันแค่ซ้อใหญ่ ซ้อสาม และฉันซ้อรอง กว่ายัยหนูจะกลับมาจากโรงเรียนเหงาแย่” หญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเทียนเดินเข้ามาพร้อมยกเหยือกน้ำผลไม้เข้ามารินใส่แก้ว ชุดกี่เพ้าสีชมพูยาวแหวกข้างรับกับส่วนสูงเพิ่มความสวยดุจหงส์ให้ทั้งสามหญิงที่ล้วนเป็นภรรยาของเจียงหวงทั้งหมดสร้างความตกใจให้กับเทียนอยู่ไม่น้อยไม่คิดว่าเขาจะมีภรรยามากมายและยิ่งไม่คิดว่าเขาจะมีรสนิยมต่อเพศเดียวกัน
เจียงหวงหยิบสูทมาสวมเองพร้อมก้าวมายืนด้านหลังเทียนที่ไม่คิดจะหันหลังกลับไปประชันหน้ากับเขา
“นี่เหม่ยลี่ ภรรยาคนแรกของผมเรามีลูกด้วยกันหนึ่งคนชื่อฮวา และอีกสองคนด้านหลังคือ นิรากับรีญาเป็นพี่น้องกัน คุณคือคนที่สี่ ถ้าต้องการผมจะให้คนจัดการให้สำหรับบ้านน็อคดาวน์”
“พูดได้หน้าตาเฉย ขอบคุณครับ” ได้มาแค่เสียงแต่ไม่ได้สบตาเพราะเทียนไม่ยอมหันมาหาเขาทำให้เจียงหวงจำต้องเดินออกไปขึ้นรถตู้กับลูกน้องออกจากคฤหาสน์ทิ้งไว้เพียงความอึดอัดให้แก่คนที่เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ เทียนเหลียวหลังมองเล็กน้อยก่อนมองสบตาบรรดาภรรยาของเจียงหวง
“ไม่อยากอยู่แล้วเข้ามาเป็นเมียคนที่สี่ทำไม” นิรา ภรรยารองหรือซ้อรองเอ่ยถามด้วยความสงสัยพร้อมยื่นแก้วน้ำผลไม้ที่รินไว้ส่งให้เทียน มือรับไว้แต่ไม่ได้ตอบกลับยืนอยู่ข้างกระเป๋าเพื่อรอบ้านที่ร้องขอ
“เฮียเคยบอกว่าจะไม่รับใครมาเลี้ยงดูเพิ่มแล้ว ซ้อสี่ทำยังไงถึงได้เข้ามา เฮียดุมากเลยนะ ขนาดเราสองคนพี่น้องร้องขอแทบตายกว่าจะได้เป็นภรรยา แถมเข้ามายังได้แค่การเลี้ยงดูไม่ได้หลับนอนด้วยกัน แต่อย่างว่าเงินทองมันหอมหวาน ซ้อสี่ทำยังไง” รีญา ภรรยาคนที่สามหรือซ้อสามเข้ามาจับแขนเทียนตีสนิทอย่างเป็นมิตรถึงกับขมวดคิ้วมองมาทางภรรยาคนแรกที่มีลูกกับเจียงหหวงอย่างหาคำตอบ
“เฮียเจียงน่าจะถูกใจเลือกมาเอง” คำพูดของเหม่ยลี่ทำให้เทียนละสายตาไม่สนใจ
“ขอออกไปรอด้านนอกนะครับ” เธอรีบบอกพร้อมลากกระเป๋าเดินทางออกไปทันทีเพื่อตัดปัญหาในการสนทนากับบรรดาภรรยาของเจียงหวง เสียงมือถือดังขัดจังหวะทำให้ต้องรีบรับสายหลังจากออกมานั่งรอที่ศาลาข้างคฤหาสน์
“โอม (เป็นไงบ้างเข้าไปบ้านนั้นหรือยัง สรุปเขามีเมียไหม) คิดว่าไง (ไม่น่า) ไม่เหลือ (อะไรนะแต่คนรวยอะเนอะ ทำใจหน่อย แกตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม) อืม กำลังแยกมาอยู่หลังเล็ก ปล่อยให้เมียสามคนเขาดูแลผัวตัวเองไป ก็แค่มาตามสัญญาไม่ได้มาด้วยใจ (มีอะไรไม่สบายใจโทรมาละ) อือ” ปลายสายตัดไปพร้อมลมหายใจผ่อนยาวของเทียนรอบ้านอยู่ครู่ใหญ่จนมีรถเฮี๊ยบหกล้อขับเข้ามาอย่างระวังด้านหลังบรรทุกบ้านน็อคดาวน์พร้อมรถยกขนย้ายขับตามกันมาปิดท้ายด้วยรถตู้ที่มีเจียงหวงก้าวลงมาคุมการย้ายด้วยตนเอง ทุกครั้งที่สั่งการลอบมองมาทางเทียนที่ยืนอยู่ข้างกระเป๋าเดินทางมองดูอยู่ห่างๆ จนการขนย้ายสำเร็จ เจียงหวงยื่นเงินจ่ายก่อนเดินเข้าไปสำรวจในบ้านที่วางไว้หลังคฤหาสน์ตามใจภรรยาใหม่ก่อนเดินออกมาคว้ากระเป๋าเดินทางของเทียนลากเข้าไปในบ้านให้โดยไม่ต้องร้องขอทำให้เทียนต้องรีบเดินตามเข้าไป
“ขอบคุณครับ” กล่าวเพียงสั้นๆ พร้อมยื่นมือจะคว้ากระเป๋าตนเองหลังจากตามเขาเข้ามาในห้องนอนที่มีตู้เตียงพร้อมใช้งาน กระเป๋าถูกเบี่ยงหลบหลังไม่ให้จับได้กลายเป็นหยุดชะงักเมื่อหน้าเกือบชนอกเจียงหวง
“ต่อไปนี้ทุกคนจะเรียกคุณว่าซ้อสี่ คืนนี้ผมจะมานอนด้วย” เจียงหวงก้มหน้าลงมากระซิบข้างหูเทียนพลางเอียงหน้ามองสีหน้าเรียบนิ่งแสดงออกมา ท่าทีของเทียนนิ่งเสียจนไม่รับรู้ถึงความรู้สึกเกร็งหรือหวั่นไหวทำให้เขาต้องจำใจละออกก้าวเดินออกจากห้องก่อนหันมาจับแขนเทียนที่กำลังเอื้อมหยิบกระเป๋ากลายเป็นถูกดึงเข้าหาตัวชายที่ดูเหมือนจะเดินออกแต่ไม่ออก มือขวาจับแขนที่เซเข้ามาก้มหน้าหวังประกบริมฝีปากด้วยความเสน่หากลายเป็นริมฝีปากจรดลงที่แก้มแทนแทนสร้างความเร้าใจให้กับเจียงหวง หลุดยิ้มมุมปากยอมปล่อยมือออกจากแขนเทียนยืนเหยียดตัวตรงมองสายตาเย็นชา
“เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี”
“คิดว่าคนเรามีรสนิยมเดียวกับคุณหรือไง คุณควรใส่ใจภรรยาทั้งสามคนมากกว่า”
“ใครๆ ก็ชอบของใหม่ทั้งนั้นเพราะกลิ่นหอมหวนชวนลิ้มลอง” คำพูดของเขาสร้างความอคติให้แก่เทียนอย่างมากแม้จะเตรียมใจมาแล้วครึ่งหนึ่งแต่ก็ไม่ใช่เต็มร้อยเหมือนเหล่าภรรยาทั้งสามที่ผูกมิตรใช้สามีร่วมกันได้อย่างราบรื่น เทียนใช้ความนิ่งสยบจนเจียงหวงยอมถอยออกจากบ้านเหลือเพียงตนเองเซไปนั่งลงบนเตียงหลับตานิ่งนึกถึงความผิดพลาดเพราะคิดว่าเขาจะมีแค่ตนไว้เป็นคู่นอนชั่วคราวแต่ความเป็นจริงคือกลายเป็นภรรยาคนที่สี่ ศักดิ์ศรีที่ไม่เหลือทำให้ยิ่งไม่เหลือสิ่งใดกดดันอารมณ์ให้ดิ่งมากกว่าเดิมจนต้องยกมือปิดหน้าปล่อยน้ำตาไหลออกมาจนเกิดเสียงสะอื้นทำให้คนที่กำลังจะเคาะประตูหยุดชะงักยืนถือชุดขาว บรรยากาศแสนเศร้าสร้างความกดดันให้เหม่ยลี่ต้องแขวนชุดไว้หน้าบ้านแล้วเดินกลับคฤหาสน์ อาทิตย์ตกดินเทียนเดินออกมาด้านนอกเมื่อมีคนรับใช้เคาะประตูเรียกเพื่อนำอาหารมื้อเย็นมาให้แต่สิ่งที่เป็นจุดสังเกตกลับไม่ใช่อาหารที่ถูกนำมา ชุดกี่ชาว ที่แขวนอยู่ดึงดูดสายตาจนต้องเอื้อมหยิบมาดูเนื้อผ้าทำให้รู้ทันทีคัดสรรมาอย่างดีและแพงเอาเรื่อง