
บทย่อ
"นังคนสารเลว แกกล้าดีอย่างไรถึงมาทำให้เหลียนเหลียนต้องหวาดกลัว แกมันตัวซวย ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้" ซูเจียงผสมโรง "เห็นไหมว่าเหลียนเหลียนจิตใจดีแค่ไหน ทั้งที่แกเคยรังแกเธอสารพัด นี่ยังจะหน้าด้านกลับมาอีก ยาม ไล่มันออกไปให้พ้นหน้า" ท่ามกลางเสียงด่าทอ ซูเตียนและจื่อเย่ พ่อแม่บังเกิดเกล้าก็เดินออกมาจากตัวคฤหาสน์ เมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนคือใคร ใบหน้าของจื่อเย่ก็บิดเบี้ยวด้วยความขยะแขยงทันที "แกมาทำไม นังลูกทรพี แกอยากให้บ้านเราฉิบหายหรืออย่างไรถึงได้เสนอหน้ากลับมา" จื่อเย่แผดเสียงด่าทออย่างเกรี้ยวกราด ไร้ซึ่งเยื่อใยของความเป็นแม่
บทที่ 1 ลืมตาตื่นในยุค 80 พร้อมระบบขั้นเทพ
ซูหนิงนอนจมกองเลือด ร่างกายกระตุกเกร็งด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส หูของเธอได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังก้องอยู่ในหัว
'พี่สาวที่แสนดี ยาพิษถ้วยนี้รสชาติเป็นอย่างไรบ้างคะ'
นั่นคือเสียงของซูเหลียน นังงูพิษที่แย่งชิงทุกอย่างไปจากเธอ ซูเหลียนไม่ได้เอื้อนเอ่ยออกมาทางริมฝีปาก ทว่าใช้ระบบส่งเสียงในใจที่คอยเป่าหูทุกคนในตระกูลซูมาตลอดชีวิต
'รู้หรือไม่คะว่าคุณพ่อคุณแม่และพี่ชายทั้งสองคนรังเกียจพี่แค่ไหน พวกเขาแทบจะรอให้พี่ตายไม่ไหวเลยล่ะค่ะ พี่มันก็แค่ตัวกาลกิณีที่มีไอปีศาจ ไม่มีใครต้องการพี่หรอก'
ลมหายใจของซูหนิงรวยริน ความเคียดแค้นสลักลึกถึงกระดูก ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะดับวูบลง เธอสาบานกับฟ้าดิน หากชาติหน้ามีจริง เธอจะขอทวงคืนทุกสิ่งและลากพวกมันทุกคนลงนรกให้จงได้
เฮือก
ซูหนิงเบิกตาโพลงกว้าง ร่างบางผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงไม้กระดานแข็งกร้าว เธอหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เหงื่อเย็นเฉียบไหลซึมชื้นไปทั่วแผ่นหลัง มือเรียวบางยกขึ้นลูบคลำลำคอของตนเองอย่างตื่นตระหนก ไม่มีเลือด ไม่มีรอยไหม้ ไม่มีความเจ็บปวดใดๆ หลงเหลืออยู่
ดวงตากลมโตหันมองไปรอบด้าน แสงจันทร์สลัวลอดผ่านหน้าต่างกระดาษที่ขาดวิ่นเข้ามา กระทบกับผนังดินเหนียวซอมซ่อ ข้าวของเครื่องใช้เก่าคร่ำคร่า กลิ่นอายความยากจนคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ที่นี่ไม่ใช่คฤหาสน์ตระกูลซูในปักกิ่ง แต่เป็นบ้านพักในชนบทห่างไกลอย่างเป่ยเจียง
นี่คือห้องนอนของเธอในวัยเยาว์
ซูหนิงก้มลงมองฝ่ามือของตนเอง ผิวพรรณหยาบกร้านจากการกรำงานหนัก ไม่ใช่ผิวพรรณซีดเซียวของหญิงสาวที่เพิ่งถูกวางยาพิษตาย เธอรีบก้าวลงจากเตียง วิ่งตรงไปยังหน้ากระจกทองเหลืองบานเก่าที่มุมห้อง สะท้อนในกระจกคือเด็กสาววัยแรกรุ่นที่มีใบหน้าหมดจดงดงาม แม้จะซูบผอมไปบ้าง ทว่าแววตานั้นกลับเปล่งประกายดุดัน
สวรรค์เมตตาให้เธอย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง กลับมาก่อนที่โศกนาฏกรรมทุกอย่างจะสายเกินแก้
ความทรงจำอันโหดร้ายหลั่งไหลเข้ามาในหัว ซูหนิงแค่นยิ้มหยันให้กับโชคชะตาที่บิดเบี้ยวของตนเอง เธอคือคุณหนูตัวจริงแห่งตระกูลซู แต่กลับต้องมาใช้ชีวิตแร้นแค้นอยู่ที่นี่ เพียงเพราะความโง่งมของซูเตียนและจื่อเย่ พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด
เมื่อหลายปีก่อน สองสามีภรรยาตระกูลซูเดินทางไปไหว้พระที่วัดต้าเยียน ทว่ากลับถูกนักพรตหลงเหิงหลอกลวง นักพรตชั่วผู้นั้นทำนายทายทักว่าลูกสาวอย่างซูหนิงมีไอปีศาจติดตัว หากเลี้ยงดูไว้จะนำพาความวิบัติมาสู่ตระกูล ทำให้ธุรกิจล้มละลาย
พ่อแม่ที่หลงเชื่องมงายรีบนำเธอมาทิ้งไว้ที่เป่ยเจียง ให้ย่าซูซึ่งหย่าขาดจากปู่ซูกงเป็นคนเลี้ยงดู จากนั้นก็รับเอาเด็กกำพร้าจากปักกิ่งอย่างซูเหลียนมาอุปการะแทน มอบความรัก ความอบอุ่น และฐานะคุณหนูแห่งตระกูลซูให้กับลูกสาวจอมปลอมอย่างหน้าชื่นตาบาน
แต่สิ่งที่ซูเตียนและจื่อเย่ไม่เคยรู้เลยก็คือ ซูเหลียนไม่ใช่เด็กกำพร้าที่ไหน นังเด็กนั่นคือลูกสาวแท้ๆ ของนักพรตหลงเหิงที่วางแผนสับเปลี่ยนตัว เพื่อให้สายเลือดของตนเองได้เสวยสุขบนกองเงินกองทองของตระกูลซู
ในชาติก่อน ซูเหลียนครอบครองระบบส่งเสียงในใจ นังนั่นใช้มันส่งเสียงสะอื้นไห้ สร้างภาพลักษณ์น่าสงสาร และใส่ไฟซูหนิงสารพัด
ทำให้พ่อแม่เกลียดชังลูกในไส้ ยิ่งไปกว่านั้น พี่ใหญ่ซูต้าและพี่รองซูเจียง ในวัยเด็กพวกเขาเคยรักและคอยปกป้องเธอ ทว่าทันทีที่ซูเหลียนก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน นังงูพิษนั่นก็ใช้เสียงในใจสะกดจิตพวกเขาทีละน้อย กรอกหูด้วยถ้อยคำโกหกมดเท็จจนทำให้สายสัมพันธ์พี่น้องต้องขาดสะบั้น พวกเขากลายเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของซูเหลียน คอยดุด่าและลงไม้ลงมือกับซูหนิงเพียงเพื่อให้คุณหนูตัวปลอมพอใจ พวกเขาพร้อมใจกันผลักไสไล่ส่งเธอลงเหว โดยไม่เคยฟังเสียงร้องขอความเป็นธรรมจากน้องสาวตัวจริงเลยแม้แต่น้อย
ติ๊ง
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของซูหนิง ดึงเธอออกจากภวังค์แห่งความแค้น
[ ตรวจพบคลื่นสมองที่ตรงกับเงื่อนไข ระบบดัดแปลงเสียงและระบบช่วยเหลือขั้นเทพกำลังทำการเชื่อมต่อ ]
[ การเชื่อมต่อเสร็จสิ้น ยินดีต้อนรับโฮสต์ซูหนิงสู่ชีวิตใหม่ ]
ซูหนิงนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนที่ริมฝีปากจะค่อยๆ เหยียดยิ้มกว้างออกมา ระบบดัดแปลงเสียงและระบบช่วยเหลือขั้นเทพงั้นหรือ นี่คืออาวุธชิ้นใหม่ที่สวรรค์ประทานมาให้เธอเพื่อใช้ต่อกรกับระบบส่งเสียงในใจของซูเหลียนสินะ
"ระบบ อธิบายความสามารถของนายมาให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้" ซูหนิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบและเด็ดขาด
[ รับทราบครับโฮสต์ ระบบดัดแปลงเสียงสามารถแทรกแซง ดัดแปลง และสะท้อนกลับคลื่นเสียงทุกชนิด รวมถึงเสียงในใจของระบบฝ่ายตรงข้าม โฮสต์สามารถควบคุมให้ใครได้ยินหรือไม่ให้ใครได้ยินสิ่งใดก็ได้ตามต้องการ ส่วนระบบช่วยเหลือขั้นเทพจะมอบทักษะพิเศษและสิ่งของจำเป็นในการเอาชีวิตรอด การวางแผน และการบริหารธุรกิจ เพื่อให้โฮสต์ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ]
เสียงตอบรับจากระบบทำให้หัวใจของซูหนิงเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ในอดีตซูเหลียนเคยใช้เสียงในใจหลอกลวงทุกคนจนพวกเขากลายเป็นหุ่นเชิด คราวนี้เธอจะใช้ระบบดัดแปลงเสียงนี่แหละ ปั่นหัวพวกมันกลับ ให้พวกมันได้ลิ้มรสชาติของการถูกหลอกใช้จนแทบกระอักเลือดตาย
ซูหนิงทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าเริ่มทอแสงรุ่งอรุณ วันนี้คือจุดเริ่มต้นของการล้างแค้น เธอรู้ดีว่าอีกไม่นานย่าซูที่กำลังล้มป่วยหนักก็จะจากโลกนี้ไป แต่ก่อนตาย ย่าซูจะทิ้งจดหมายฉบับหนึ่งไว้ให้ปู่ซูกง จดหมายที่มีความสำคัญระดับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
เนื้อความในจดหมายระบุชัดเจนว่า ปู่ซูกงจะต้องรับซูหนิงกลับปักกิ่ง ดูแลเธอให้ดีประดุจเจ้าหญิง และสมบัติทุกชิ้นของตระกูลซูจะต้องตกเป็นของทายาทแท้ๆ อย่างซูหนิงแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น ย่าซูเป็นเพียงคนเดียวในตระกูลที่มองทะลุถึงธาตุแท้ของซูเหลียนและปกป้องซูหนิงมาโดยตลอด
นอกจากนี้ เธอยังจำได้ดีถึงผู้ชายคนหนึ่ง ผู้กองเฟิงเสวียน
ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมและเป็นคู่หมั้นที่ผู้ใหญ่เคยตกลงกันไว้ตั้งแต่เธอยังแบเบาะ ในชาติก่อนซูเหลียนพยายามแย่งชิงเขาไปสารพัดวิธี ทว่าเฟิงเสวียนกลับเป็นคนเดียวที่ไม่เคยหลงกลลวงของซูเหลียน เขามองเห็นความจริงและพยายามช่วยเหลือซูหนิงเสมอ แต่น่าเสียดายที่ในตอนนั้นเธออ่อนแอเกินไปจนต้องพบจุดจบอันน่าอนาถ
คราวนี้ซูหนิงจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งชิงสิ่งที่ควรจะเป็นของเธอไปได้อีก ไม่ว่าจะเป็นฐานะคุณหนูตระกูลซู ทรัพย์สมบัติมหาศาล หรือแม้แต่คู่หมั้นอย่างผู้กองเฟิงเสวียน
"รอฉันก่อนเถอะ ซูเหลียน นักพรตหลงเหิง รวมถึงทุกคนในบ้านตระกูลซูที่เคยทำร้ายฉัน"
ซูหนิงกระซิบกับสายลมเย็นเยียบยามเช้า ดวงตาของเธอทอประกายเหี้ยมเกรียมแฝงรอยยิ้มเย้ยหยัน
"ชีวิตใหม่นี้ ฉันจะกระชากหน้ากากจอมปลอมของพวกแกออกมา เหยียบย่ำความทะนงตัวของพวกแกให้จมดิน และทำให้พวกแกได้รู้ซึ้งว่าการตกนรกทั้งเป็นมันทรมานแค่ไหน"
