บทที่ 2

คนที่นอนบนเตียงเธอดูจะงงๆ นิดหน่อย...เขายังคงนอนอยู่บนนั้น ตามองจ้องมายังเธอ สายตาของเขาหยาดเยิ้มมาก มันดูเบิกโตเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเธออยู่ในชุดอะไร เขาหายไปจากงานตั้งแต่หัวค่ำแล้ว ปล่อยให้พี่ชายรับบทดูแลงานเลี้ยง สนุกกับงาน ดูแลพนักงาน ส่วนชยางกูรหลีกไปดื่มเงียบๆ ไม่มีใครรู้ว่าเขาวาร์ปหายไปไหนมา แม้กระทั่งเลขาส่วนตัวของเขา ใครจะไปคิดว่าตามหาเจ้านายแทบตายเขาจะมาอยู่ในห้องของเธอแบบนี้

วลาลีเมื่อหายตกใจได้ เธอก็เดินตรงมาหาเขาที่เตียง ชยางกูรยังคงกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียงเธอ วลาลีนั้นยืนกอดอก...ลืมไปว่าตัวเองอยู่ในชุดไหน ยิ่งกอดอกแบบนั้น อะไรๆ ที่เคยซ่อนในเสื้อเชิ้ตแบบพอดีตัว มันนูนเด่นเตะตามาก เพราะแบบของคอเสื้อที่เว้าลึก เกาะกับรูปร่างแบบนาฬิกาทรายของเจ้าตัว สีดำขับผิวลออของเจ้าตัว ให้ยิ่งขาวผ่องลออตา

ตาคมที่ตอนนี้เคลือบด้วยแวววาวหวานฉ่ำ มองไล่เธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เลขาของเขาวันนี้สวยเกินไป

แน่นอนว่าเขาจำหล่อนได้ ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ? ก็ทำงานกันมาตั้งสองปีแล้ว...

“บอสคะ บอสกลับห้องไปได้แล้วค่ะ เข้าห้องผิดเหรอ?”

“คนสวยต่างหาก เข้าห้องผิดเหรอ”

“เอ๊ะ”

แก้มแดงเมื่อเขาเรียกเธอว่าคนสวย อะไรกันนะ นี่การแปลงโฉมของเธอทำให้เขาจำไม่ได้เลยหรือยังไง ก็ไม่น่าแปลกใจหรอก วันนี้ไม่มีใครจำเธอได้เลยนอกจากแวววดี ตอนเธอใส่ชุดแสนเซ็กซี่นี่ เธอชี้นิ้วที่ตัวเองแล้วทำตาปริบๆ

“บอสจำฉันไม่ได้เหรอคะ นี่ลีค่ะ ลีเอง”

“ลีไหน? มานี่มา เข้าห้องผิดต้องทำโทษนะ”

มือใหญ่ของคนที่นอนเขลงอยู่ เอื้อมมาคว้าเธอ คนที่ยืนไม่ระวังตัวอยู่ตกใจมาก ที่เจ้านายของเธอที่เธอนั่งทำงานด้วยทุกวัน คนเย็นชาหน้าดุ จู่ๆ ทำไมมาทำแบบนี้

เขาเมาเหรอ?

ทำไมคุณกูรทำอะไรแบบนี้อะ

ขยับจะร้องกรี๊ด แต่ปากนั้นก็ประกบมาปิดปากเธอเสียก่อน วลาลีถึงกับตัวแข็งทื่อ เมื่อโดนปล้นจูบแบบไม่ตั้งตัว ไม่ได้เตรียมใจเขามีกลิ่นแอลกอฮอล์เจือฟุ้งไปหมด จูบของบอส ของเธอกำลังมอมเมาเธอให้ลุกไหม้ตามเขาไปด้วย

มือของเธอยันอกเขาไว้แต่มันอ่อนแรงเหลือเกิน ชยางกูร จูบเธอแทบทำให้เธอลืมหายใจ เพราะรสจูบเร่าร้อนนั่น ลิ้นของเขาสอดเข้ามาในปากเธอ มันเหมือนกับเขาจะกลืนกินเธอ และทำให้เธอเมากลิ่นรสของเขา

อะไรกัน นี่มันอะไร?

เลขาสาวได้แต่ถามตัวเองอย่างมึนงง เมื่อโดนจู่โจมจูบแล้วจูบเล่า จากคนที่เธอไม่คิดว่าเขาจะสัมผัสแตะต้องตัวเธอด้วยซ้ำ มือของเขาก็เริ่มลูบไล้ไปทั่วตัวเธอ เมื่อควานเจอซิปเขาก็รูดมันลงจนสุดสาย ปากก็ยังจูบ มือก็เริ่มเคล้าคลึงไปทั่ว จน วลาลี ได้แต่เนื้อตัวสั่นในอ้อมแขนอันเร่าร้อนเหมือนไฟนั่น

“น่ารักมาก คนสวย”

เสียงเอ่ยพึมพำ เมื่อเขาซุกหน้ากับอกกลมขนาดเต็มไม้เต็มมือ วลาลีสะท้านเยือก ปากของเขาจูบดูดดื่มยอดอก โจมตีเธอแบบไม่ทันได้ตั้งตัวใดๆ ทั้งสิ้น คำถามหายไปจากสมองของเธอ ไม่เมาก็เหมือนเมาแล้วเมื่อความรู้สึกร้อนเร่าด้วยปรารถนากำลังโจมตีเธอ

“บะ บอส อื้อ”

“หืม...”

เขาขานตอบ ยังคงมียอดทรวงสีสวยในอุ้งปากร้อนๆ นั่น วลาลีหลับตาแน่น แสงสีพร่างพราวไปหมด ให้ตายเถอะ เธอไม่เคยโดนใครทำแบบนี้มาก่อน แฟนของเธอที่เคยคบหาสมัยเรียนยังไม่เคยได้ทำขนาดนี้ อื้อ...แล้วเขา...

มือของชยางกูรไล้ลงไปจนถึงปราการลูกไม้ชิ้นสุดท้ายของเธอ กระชากมันออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้นิ้วสอดเข้าไป กลีบกุหลาบสาวฉ่ำเปียกและแน่นฟิตนิ้วเขา เธออุทานเบาๆ ชยางกูรสัมผัสได้ถึงความแน่นหนึบ สัญญาณบอกเขาว่า เธอไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน

เขาเงยหน้าขึ้นจากอกอวบตึง ที่มีรอยจูบของเขาเป็นจ้ำ มามองตาเธอ นัยน์ตานั้นร้อนเร่าเหมือนจะหลอมเหลวเธอ

“แน่นมาก...จะเข้าไปได้ไหม?”

“คะ ค่ะ”

อะไรเข้า อะไรแน่น สมองของวลาลีตอนนี้ไม่มีคำว่าสติหลงเหลืออยู่แล้ว มีแต่ความรัญจวนจากฝีมือของเขากล่อมเกลาเธอเอาไว้

เขายิ้มนิดๆ รอยยิ้มนั้นทำให้วลาลียิ่งเคลิ้ม ท่านรองของเธอเป็นคนหล่อมาก เธอแอบมองเขาทุกวันตอนเผลอ ไม่กล้ามองตรงๆ หนึ่งคือเขิน สองคือกลัวเขาด่าเอา...เป็นอันรู้กันว่าท่านรองชยางกูร ค่อนข้างเข้ม และไม่ชอบการทอดสะพานของผู้หญิงในออฟฟิศที่เขาทำงานอยู่

แล้ว...

ก็ถ้าเขาไม่ชอบแล้วทำไมตอนนี้มากอดจูบลูบไล้เธอ ทำให้เธอเตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว หรือว่าเขาเมา แต่เมาเกินไปนะคะบอส?

“จะทำให้เบาที่สุด แต่ดีที่สุด”

เขากระซิบ ก่อนจะจูบเธอ ลูบไล้ให้เธอเคลิ้มอีกหน คำถามความสงสัยใดๆ หายปลิวไปจากสมอง มารู้ตัวอีกทีเธอก็ถูกอะไรบางอย่างสอดเข้ามาตรงปากทางสาวที่เปียกเยิ้มไปหมด

“อะ อุ๊ย”

คำว่าเจ็บจนตาเหลือกไม่เกินจริงสำหรับวลาลี เธอนิ่วหน้า ยันอกเขาไว้ เขาจุ๊ปากปลอบเธอแล้วจูบคลอเธอ เจ็บจนน้ำตาปริ่ม มือของเขาอีกข้างก็ขยำฟอนเฟ้นเต้าสวย หยุดค้างการสอดบุกรุกไว้แค่นั้น วลาลีจำต้องเผยอปากให้เขารุกราน เพราะการที่เขาทำแบบนี้มันทำให้ความเจ็บคลายลง เมื่อโดนโจมตีหลายทาง เลขาคนสวยก็เลือนเจ็บ สะดุ้งอีกทีเมื่อเขากระแทกเข้าไปแบบรวดเดียวสุด

มันเต็มไปหมด แน่นไปหมด จนจะหายใจไม่ออก

“อา...มันแน่นมาก คนสวย ผมจะไม่ไหว”

“ลีก็จะไม่ไหว”

เสียงหวานครางอ่อย เจ็บ อึดอัด เสียวซ่าน มันปะปนกันไปหมด

ตาต่อตามองสบกัน นัยน์ตาสีดำเข้มของเขา หรี่ปรือแสนเซ็กซี่นัก ขณะที่ของเธอนั้น น้ำตาปริ่มตาอย่างน่าสงสาร

“โธ่...ผมห้ามมันไม่ได้จริงๆ มันต้องเจ็บ ก็คุณยังไม่เคย”

“เอาออกไปก่อนได้ไหม?”

“ไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ”

“อื้อ...อืม”

เขาประกบจูบลงมาอีก มือข้างหนึ่งจับแก้มสะโพกของเธอไว้ อีกข้างบีบเคล้นเต้าอวบ แล้วค่อยๆ กระแทกจังหวะเบาๆ เพื่อสร้างความคุ้นชิน ความลื่นชื้นที่กายสาวขับออกมาทำให้ความเคลื่อนไหวค่อยๆ เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ วลาลีไม่เจ็บอีกแล้ว หากแต่เสียวซ่าน เมื่อเขากระแทกไปด้วย จูบเธอไปด้วย และบีบปลายยอดเต้าสาวไปด้วยพร้อมกัน

เสียงเนื้อกระทบเนื้อเป็นจังหวะ ดังก้องเข้าไปในหูของ วลาลี ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงกระชากให้ไปสู่ความเสียวซ่านสุดยอด

สะโพกสอบขยับเคลื่อนถี่ขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกนั้นก็พุ่งทะยานขึ้นเรื่อยๆ เธอเกาะกอดเขาแน่น ปากก็รับจูบแสนเข้มข้นร้อนแรง ในที่สุดทุกอย่างก็ระเบิดพร่างพรายในสมองของเธอ

โอนี่มันอะไรกันนะ

เธอกับบอส?

ฝันไหมนะยัยลี