บท
ตั้งค่า

เราทำแบบนี้กันอีกแล้วนะคะ เจ้านาย บทที่ 1

งานเลี้ยงสัมมนาของบริษัท เอส เค แอล อินเตอร์เนชั่นแนลจำกัด

วันนี้เป็นวันฉลองวันสุดท้าย ของการสัมมนาบริษัท ที่จัดขึ้นเพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์อันดีในคณะผู้บริหารและทีมงาน งานจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวในจังหวัดเชียงใหม่ ปีนี้...ท่านซีอีโออยากจะให้จัดขึ้นได้บรรยากาศหนาวทางเหนือ พาพนักงานชมทะเลหมอก รับอากาศหนาวบนยอดดอย พาชมวิถีชีวิตชาวชนเผ่า และประชุมมิตติ้งเพื่อรายงานผลการทำงาน เป้าหมายปีหน้า และสรุปผลงานปีนี้

วลาลีหัวหมุนมาตั้งแต่เริ่มมีโครงการว่าจะจัดงาน เพราะท่านซีอีโอโยนมาให้ท่านรองซึ่งเป็นบอส ของเธอ คนรับมงต่อจากบอสชยางกรูก็คือเธอนี่แหละ

ทั้งแพลนสถานที่ แพลนกิจกรรม ในงบที่ได้มา เสกทุกอย่างให้ท่านรอง ได้ตามที่ท่านต้องการ สภาพของเลขาคนสวยก็จะเยินนิดๆ จนมาถึงวันงานจริง วลาลีก็ยังรับบทคนประสานงาน เกือบประสานงากับผู้จัดไปแล้วสองสามรอบ เพราะแพลนไว้แล้วไม่เป็นตามกำหนดการ พิธีกรติดโควิดกะทันหัน วงดนตรีที่ดีลไว้เกิดอุบัติเหตุ วลาลีต้องวิ่งวุ่นหาคนมาสำรอง กลับไปนี่ผมเธอคงหงอกอีกหลายเส้น

ตอนนี้ก็คือเวลา (เกือบ) ผ่อนคลายของเธอ เธอยังมีงานสุดท้าย พาสาวสวยไซด์ไลน์ที่นัดมาเพื่อการเฉพาะ ไปยังห้องของเจ้านายทั้งสอง

ดูเอาเถอะ เป็นทุกอย่างให้จริงๆ ยันเรื่องนี้

วลาลีย่นจมูกน้อยๆ เวลาปาร์ตี้งานสุดท้ายนี้ ทุกคนสวมชุดสวยงามเพราะมีประกวดแฟนซี เธอเองก็ไม่ได้รับการยกเว้น จำต้องไปเช่าชุดมาสวมเอาหน้างาน ไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าเป็นชุดอะไร มาแกะดูก็ตอนจะเปลี่ยนแล้ว ให้ตาย...ชุดเมดแบบเซ็กซี่ ยัยแววคงไม่ได้แกล้งเธอใช่ไหม? เธอมองค้อนเพื่อนสาวที่เป็นหัวหน้าแผนกบัญชี ที่วันนี้ฉุยฉายแจ้งเกิดในชุดสาวญี่ปุ่นสุดเอ็กซ์ ทุกคนฮือฮามาก ที่หัวหน้าแผนกบัญชีผู้มีภาพลักษณ์สาวเนิร์ด กับคุณเลขาของท่านรองสาวแว่นผู้เรียบร้อย แต่งตัวด้วยเชิ้ตสีเรียบๆ กับกระโปรงสอบยาวถึงน่อง จะสวยสุดใจกันขนาดนี้

ประเด็นคือสองสาวยังโสดด้วยนี่แหละ หนุ่มๆ ต่างแผนก เลยมองกันตาวาว คนยังโสดเหลือไม่กี่คน เพราะนี่เป็นการชุมนุมหัวหน้าแผนกที่วัยนี้ส่วนมากก็จะแต่งงานกันหมดแล้ว ที่โสดน่าหมายปองที่สุดในที่นี้ ก็คือท่านรองชยางกูร กับท่านรองชยันตรัยนี่แหละ

“สวยมาขนาดนี้เซ็งมาก ไอ้เราก็ลืมไปว่าระดับหัวหน้าแผนก มีแต่คนมีเมียแล้ว”

แวววดีกระซิบกับเพื่อนสาวต่างแผนก ที่ตอนนี้ค้อนเธอขวับๆ

“ฉันก็เซ็ง แกไปเช่าชุดอะไรมาให้ฉันหะ?”

“เอ้า เผื่อแจ้งเกิดงะ ยัยลีท่านรองของแกยังโสด เผื่อเห็นแกลุคนี้อยากจะปุ๊บปั๊บจับแกขึ้นมา ไอ้หย่า! เลื่อนสถานะเลยนะ”

“ไม่มีอะไรปุ๊บปั๊บหรอกย่ะ คืนนี้ท่านซีอีโอ จัดของเด็ดไว้ให้ลูกๆ แล้ว ฉันไปดีลมาคนละหมื่นห้าต่อคืน สวยกว่าเราสองคนอีก เขาไม่มองหรอกค่ะ พวกเราน่ะ”

“เหรอ? เซ็ง”

แวววดีครวญ แล้วเริ่มจะชวนเพื่อนออกนอกงาน เพราะวันนี้ทุกคนฟรี ใครจะอยู่ในงานก็ได้ ใครจะไปต่อที่ไหนก็ได้ แค่พรุ่งนี้รวมพลกันก่อนเที่ยงเพื่อขึ้นรถไปที่สนามบินที่จองไฟล์ทไว้แล้วเท่านั้น

“ไปต่อกันมะยัยลี ข้างล่างนี่มีผับ เนี่ย...ในงานเขาก็หายกันไปหลายคนล่ะนะ คงไปหาที่ต่อกัน”

“ก็อยากจะไปต่อหรอก แต่ขอไปรับเด็กให้บอสก่อนได้ปะ เขามารอที่ห้องล็อบบี้ ฉันต้องพาเขาไปส่งที่ห้องบอส ว่าแต่...บอส หายไปไหนอะ?”

“เอ นั่นสิ ไม่เห็นนะบอสของแก เห็นแต่ท่านรองชยันตรัย หล่อออร่าอยู่มุมโน้น”

มองทางนั้นตาเคลิ้มๆ แล้วหันมาขยิบตาใส่เพื่อนสาว

“แกจะว่าไง ถ้าคืนนี้ฉันจะลอง เล่นของสูง ดูสักที”

“ถ้าแกคิดว่าไหว อยากปีนก็ลองได้”

“ไม่เอาอะกลัว”

แวววดีว่า หนนี้วลาลีเลยหัวเราะชอบใจ

“เอ๊า ยังไงนะแกนี่”

“ก็ถ้าจะเล่นกับระดับนี้ ต้องจริงจังน่ะสิ เพราะมันเสี่ยงกับอาชีพการงานใดๆ มากเวอร์ ไปหากินที่อื่นดีกว่า แกละหิวไหมยัยลี ไม่มีผู้ชายตกถึงท้องมานานแล้วไม่ใช่เหรอ?”

แวววดีว่า วลาลีเลยขึงตาใส่ เธอกับแวววดีรู้จักกันตั้งแต่มาทำงานที่นี่ ก็สี่ปีเต็มแล้ว เรียกได้ว่าทำงานที่นี่ตั้งแต่เรียนจบปอโท เป็นที่ทำงานแรกของเธอเลยก็ว่าได้

“ไม่หิวย่ะ”

“หิวหน่อยก็ดีนะ”

แวววดีกระเซ้า รู้แหละว่าเพื่อนเป็นสาวบ้างาน มีเป้าหมายและความสุขกับงาน มากกว่าสรรหาเรื่องความรัก เรื่องผู้ชาย แต่มีก็ดีนะ...ชีวิตจะได้มีสีสันบ้าง

“ยังไม่หิว หาเงินใช้หนี้ก่อน”

วลาลีย่นจมูกน้อยๆ ใส่เพื่อน งานยุ่งจะแย่ใครจะมีเวลาคิดเรื่องรักๆ ใคร่ๆ กันนะ นอกจากแวววดีแล้วเพื่อนสนิทของเธอก็เพิ่งจะไลน์มาให้เธอลองคุยแชตหาคู่ เฮ้อ...ไม่มีเวลาขนาดนั้นหรอก เธอชะเง้อมองหาบอสของเธอ เอ...เขาไปไหนกันนะ เสียงไลน์ดังขึ้นมาอีกหน เธอเลยก้มลงดู

หนูมารอแล้วค่ะพี่

โอเคเดี๋ยวพี่ไปรับค่ะ

วลาลีเดินแกมวิ่งเข้าไปในลิฟต์กดมายังชั้นล่าง ผู้หญิงที่เรียกไว้มาแล้วทั้งสองคน เธอมีกุญแจห้องสำรองของเจ้านายทั้งสอง จึงพาสาวๆ ขึ้นไปยังห้อง...เพื่อรอให้บริการ ชยันตรัยและชยางกูรยังไม่มีใครขึ้นมา เธอส่งไลน์ไปบอกเลขานุการของรอง ชยันตรัยแล้วเรียบร้อย ว่าให้กระซิบบอกคุณตรัยว่ามีของดีรออยู่ จัดการทางชยันตรัยแล้วเรียบร้อย เหลือแต่ทางเธอนี่แหละ ต้องไปบอกชยางกูร แต่เขาไม่ยอมอ่านไลน์เธอเลย สงสัยต้องไปตามตัวเขาอีกที

งานเสร็จสิ้นค่อยแยกไปหาเพื่อนสาว ที่คงไปรอเรียบร้อยแล้วที่ผับซึ่งอยู่ชั้นใต้ดินของโรงแรม ป่านนี้ยัยแววน่าจะได้ดีกรีไปพอสมควร ถ่ายภาพส่งมาทางไลน์รัวๆ ว่าหนุ่มเหนือน่ากินมาก สั่งเหล้ามารอแล้ว กำลังเล็งเป้าหมายอยู่ หาเผื่อด้วยห้ามเบี้ยวต้องมาไม่งั้นไปจิกแน่ๆ ตอนนี้ได้เพื่อนร่วมโต๊ะแล้วเป็นพี่กะเทยนางหนึ่งที่มาเดี่ยว รูปที่ส่งมาล่าสุดคือกอดคอกันแล้ว ณ จุดนี้

วลาลีมองแล้วก็อมยิ้ม เอาจริงเธอก็ไม่ได้หิวผู้ชายหรอก แต่ไปเมา ไปเต้น ไปกรี๊ดสักหน่อยก็ดี คนอื่นๆ มาเพื่อพักผ่อน แต่เธอมาเพื่อทำงานยันวันสุดท้ายสินะ

วลาลีถอนใจ เมื่อเปิดห้องของชยางกูรเจ้านายโดยตรงของเธอให้กับแม่สาวไซด์ไลน์เข้าไปรอแล้ว ตัดสินใจกลับห้องไปก่อน เพราะว่าอยากเปลี่ยนชุด ไอ้ชุดเมดสาวแสนเซ็กซี่นี่จะก้มจะเงยก็กลัวว่าก้นจะโผล่นมจะแพลม กะจะไปเมาไปสนุกไม่ได้ไปเป็นอาหารตาของใคร ถ้าไม่ใช่เพราะแวววดีหามาให้ เธอไม่มีทางใส่เด็ดขาดเสื้อผ้าแบบนี้ เปลี่ยนชุดก่อนค่อยไปตามหาเขาอีกที หาไม่เจอก็ช่างละ เธออยากจะไปสนุกบ้าง

เธอเปิดห้องเข้าไป และแล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นว่ามีคนนอนเขลงอยู่บนเตียงเธอ

นั่นมัน

“บอสคะ นี่มันห้องของฉันคุณมาที่นี่ทำไม”

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel