1

เล่ม 1 หย่า (รัก) สถานเพื่อน

"นัดเดทครั้งที่สิบเก้าของเดือน ให้มันได้อย่างนี้สิ"

รชตะ หรือ "รัช" ทายาทเพียงคนเดียวของอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ถอนหายใจเฮือกยาวเป็นรอบที่ไม่รู้เท่าไรของวัน

เขาคลายเนกไทออกอย่างหงุดหงิด พลางกวาดสายตามองรายชื่อ 'ลูกสาวตระกูลไฮโซ' ที่มารดาคัดสรรมาให้ราวกับตารางนัดหมายรายวัน

นับตั้งแต่แฟนเก่าตัดสินใจทิ้งเขาไว้เบื้องหลัง แล้วบินไปเรียนต่อต่างประเทศจากการสอบชิงทุน มารดาของเขาก็แทบจะส่งสาวโปรไฟล์เลิศจากทุกตระกูลชั้นนำมาให้ดูตัวไม่เว้นแต่ละวัน

แต่เขาไม่สน...

คนอย่างรชตะ ถ้ารักใครก็รักจริง

เมื่อความรักพังลง เขาจึงตั้งใจทุ่มเททุกลมหายใจให้กับงาน มุ่งมั่นพิสูจน์ตัวเองเพื่อก้าวขึ้นนั่งเก้าอี้ประธานบริหารอย่างเต็มภาคภูมิ เมื่อถึงวันนั้น เขาจะเป็นคนกำหนดชีวิตตัวเอง ไม่ใช่ปล่อยให้ใครมาจับคลุมถุงชนอีก

"เอาล่ะ... วันนี้ฉันจะเล่นบทไหนดีนะ"

ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง พลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับมีแผนร้ายบางอย่างผุดขึ้นมาในหัว

ร้านอาหารฝรั่งเศสฟิวชันระดับมิชลินสตาร์ใจกลางเมือง

คุณหนูแพรวา บุตรสาวของท่านทูตชื่อดัง นั่งรออยู่ด้วยบุคลิกสง่างามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เสื้อผ้าหน้าผมเนี้ยบไร้ที่ติ สมกับเป็นคุณหนูไฮโซตัวจริง

รชตะก้าวเข้ามาในร้านด้วยสูทราคาแพง แต่จงใจปลดกระดุมผิดเม็ดจนเสื้อเบี้ยว แถมนิ้วมือยังมีคราบซอสเปื้อนจาง ๆ ซึ่งเจ้าตัวแอบไปป้ายมาจากร้านรถเข็นหน้าปากซอยก่อนเข้าร้านโดยเฉพาะ

"สวัสดีครับน้องแพรวา นี่พี่รัชเองครับ"

ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะกล่าวทักทายจบ ชายหนุ่มก็กวักมือเรียกพนักงานเสียงดังลั่นร้าน จนแขกหลายโต๊ะหันมามองพร้อมกัน

"น้อง! เอาขาหมูเยอรมัน ต้มยำน้ำข้น แล้วก็ขอพริกน้ำปลาถ้วยใหญ่ ๆ เลยนะ อ้อ... มีข้าวเหนียวไหม"

คุณหนูแพรวากะพริบตาปริบ ๆ สีหน้าช็อกจนแทบพูดไม่ออก

"เอ่อ... พี่รัชคะ ที่นี่เป็นร้านอาหารฝรั่งเศสฟิวชันนะคะ ไม่มีข้าวเหนียวหรอกค่ะ"

"อ้าว... เหรอครับ ว้า... วัยรุ่นเซ็งเลย ปกติพี่ชอบกินส้มตำปูปลาร้าหอยดองครับ เลยติดสั่งข้าวเหนียวมากินด้วยกัน ถ้ามีไก่ย่างด้วยยิ่งดีเลยครับ"

รัชถอนหายใจทำหน้าเสียดาย ก่อนจะใช้มือเปล่าหยิบขนมปังฝรั่งเศสเข้าปาก เคี้ยวตุ้ย ๆ จนเศษขนมปังร่วงเกลื่อนเต็มอกเสื้อ

"แล้วน้องแพรวาชอบกินอะไรล่ะครับ พี่น่ะชอบกินทุกอย่างที่ขวางหน้าเลยครับ" พูดไปทั้ง ๆ ที่อาหารเต็มปาก

แพรวาได้แต่นั่งอึ้ง สีหน้าค่อย ๆ ซีดลงทุกวินาที ถึงจะมีเงิน แต่ถ้าสกปรกซกมก มูมมาม ตะกละเธอก็ไม่ไหวเหมือนกัน ยังไม่ทันจะตั้งหลักได้ ซุปหัวหอมก็ถูกยกมาเสิร์ฟ

รัชก้มหน้าซดทันที

"ซู๊ด!"

เสียงดังสนั่นจนบรรยากาศเงียบหรูของร้านสะดุด แขกทั้งร้านพร้อมใจกันหันมามองเป็นตาเดียว

แพรวาแทบอยากมุดโต๊ะหนี

แต่ความพีคยังไม่จบ เมื่อกินอิ่ม รัชก็แกล้งเรอเสียงดัง

"เอิ๊ก!"

หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะฟาดมือลงบนโต๊ะดังปังแล้วลุกพรวดขึ้น

"คนบ้า! ทั้งสกปรก ทั้งตระกละ แพรไม่มีวันแต่งงานกับคนแบบพี่เด็ดขาด!" พูดจบก็สะบัดตัวเดินจากไปในทันที ทิ้งให้สายตาทั้งร้านจับจ้องมาทางชายหนุ่มเพียงคนเดียว

รชตะกลับหัวเราะชอบใจ หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดปาก พลางผิวปากอารมณ์ดี

"ฮ่า ๆ ๆ ด่านที่สิบเก้า... ผ่านฉลุย!"

ค่ำวันเดียวกัน

โรงแรมหรูใจกลางเมืองกำลังจัดงานนิทรรศการศิลปะเพื่อการกุศลของตระกูลชั้นนำ บรรยากาศเต็มไป

ด้วยแขกผู้มีเกียรติ นักธุรกิจ นักการเมือง และคนในวงสังคมระดับประเทศ

แสงสปอตไลต์สาดส่องไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่หน้าเปียโนแกรนด์สีดำกลางเวที ปลายนิ้วเรียวงามร่ายรำบนคีย์ขาวดำอย่างพลิ้วไหว ท่วงทำนองคลาสสิกที่บรรเลงออกมาทั้งอ่อนโยนและทรงพลัง สะกดให้ทั้งห้องจัดเลี้ยงเงียบกริบ

เธอคือ "พิมพ์นรี" หรือ "พิมพ์"

เพื่อนสนิทของรชตะตั้งแต่เด็ก ชนิดที่โตมาด้วยกันจนรู้ไส้รู้พุงกันทุกเรื่อง

พิมพ์นรีเติบโตภายใต้การดูแลของคุณตาคุณยายผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพลในวงสังคม ส่วนพี่ชายของเธอก็เป็นนักการเมืองดาวรุ่งที่กำลังมาแรง

เธอเป็นหญิงสาวสายอาร์ตโดยแท้ ทั้งดนตรี การวาดภาพ และงานศิลป์แทบทุกแขนง ล้วนเป็นสิ่งที่เธอทำได้อย่างโดดเด่น

ค่ำคืนนี้ พิมพ์อยู่ในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มขับผิวขาวผ่อง บุคลิกอ่อนหวาน สง่างาม จนหลายคนในงานอดกระซิบชื่นชมไม่ได้

แต่ไม่มีใครรู้ว่าหัวใจของหญิงสาวคนนี้แอบมีใครคนหนึ่งครอบครองมานานหลายปี

คนคนนั้นก็คือรชตะ เพื่อนรักของเธอนั่นเอง

เธอหลงรักความจริงใจ ความอบอุ่น และนิสัยบ้าบอของเขา แม้จะรู้ดีว่าเขาเคยมีแฟนเก่าซึ่งฐานะต่างกันมาก และเธอก็เป็นเพียงคนที่คอยให้กำลังใจอยู่ห่าง ๆ เสมอ

เมื่อบทเพลงสุดท้ายสิ้นสุดลง เสียงปรบมือก็ดังสนั่นทั่วทั้งห้อง

พิมพ์นรีก้าวลงจากเวที ก่อนจะสบตาเข้ากับชายหนุ่มที่ยืนถือแก้วแชมเปญอยู่ไม่ไกล พร้อมรอยยิ้มกวนประสาทตามแบบฉบับของเขา

"เป็นไงบ้างพิมพ์ วันนี้เล่นดีจนขนลุกเลย สวยฉ่ำจนจำเกือบไม่ได้" รชตะเดินเข้ามา พร้อมใช้ศอกสะกิดแขนเพื่อนอย่างคุ้นเคย