บทที่ 4

“วันนี้นึกไงวะ เป็นฝ่ายชวนกูออก ไอ้พล”

“ก็...อยากออกมาเจอแสงสีบ้าง ฟังเพลงบ้าง ร้านนี้ดนตรีสดเล่นเพราะใช้ได้เลย ก็เลยอยากมา”

“เอาจริงอยากดริ๊งก์หรือว่าเงี่ยน?”

คำถามห่าม ๆ จากคนกวนประสาท เลยโดนคนหน้านิ่งเอามะเหงกเขกกบาลเอาดังโป๊ก!

“กูไม่เงี่ยน อยากฟังเพลงกับกินเหล้าเท่านั้นโว้ย”

“ตัดไอ้นั่นทิ้งไปตั้งแต่เลิกกะเมียว่างั้น”

คำถามนั้นเล่นเอานัยน์ตาของอีกฝ่ายไหวระริก ก่อนจะไม่ตอบคำถามนั้น เขาคร่อมมอเตอร์ไซค์คันเก่ง แล้วสวมหมวกกันน็อกก่อนจะขี่ออกมาโดยไม่รอเพื่อนซี้ ที่เห็นอาการของเพื่อนแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าตามหลัง พลางพึมพำกับตนเองเบา ๆ

“อาการหนักแหะพักนี้ หรือว่าจะมีอะไรหว่า ก็ไอ้พลมันซาโรคเศร้าไปพักหนึ่งแล้วนี่หว่า เลิกกับ...”

ไม่อยากจะพูดถึงชื่อให้นึกเคือง แม้จะชอบหล่อนในตอนแรก ๆ เรียกได้ว่าแทบจะแย่งเพื่อนจีบ เมื่อหล่อนมาลงเอยกับเพื่อนของเขาแล้ว เขาก็รับหล่อนเป็นเพื่อนด้วยอีกคน อยากช่วยเหลือดูแลทั้งคู่ เรื่องของทั้งคู่คล้ายกับนิยายสักเรื่องก็ไม่ปาน เรื่องดอกฟ้ากับหมาวัดอันแสนจะน้ำเน่า ที่จบลงแบบไอ้หมาวัดโดนไล่ตบเตะถีบลงมาจากสวรรค์ โดนกีดกันทุกสิ่งจากพ่อแม่ของทางนั้นพลพรหมถอยออกมาเงียบ ๆ ไม่มีปากเสียง รักเค้าล้นอกแต่กลัวเค้าตกต่ำ

โธ่...ไอ้หมาวัดพลที่น่าสงสาร เป็นเขาหน่อยไม่ได้ กระเจิงหมดละคนที่มากีดกัน ถ้ารักขนาดนั้นก็ควรจะต้องแย่งชิงมาไว้กับอกสิวะ จะถอยทำไม ถ้ามันอยู่สูงนักก็ถีบตัวเองขึ้นไปก็หมดเรื่อง

ด่าเพื่อน ปลอบเพื่อนสารพัด สุดท้ายเพื่อนก็ไม่สู้ ได้แต่ยอมระทมอกไหม้ไส้ขมตามลำพัง เพื่อนบอกว่านั่นคือสิ่งที่ดีของอดีตเมียและครอบครัว ก็คงจะต้องตามนั้น แต่เขาก็ตามเสือกเรื่องของหล่อนคนนั้นเป็นระยะ ไม่ปล่อยวาง...เพราะอยากจะรู้นักว่าจะไปได้ดีตามที่เพื่อนคิดไหม

ว่าแล้วไม่ได้เสือกมาหลายเดือนแหะ ไปเสือกเสียหน่อยดีไหม? แม่คนนั้นถูกจับใส่ตะกร้าล้างน้ำ ประเคนให้กับผู้ชายโคตรรวยไปแล้ว เห็นข่าวอยู่แวบ ๆ หรือว่าแม่นั่นจะมีอะไร ไอ้พลถึงได้มีอาการขนาดนี้ ท้องหรือเปล่าวะ?

เขาไถหน้าจอมือถือใช้เฟซบุ๊กสำรองเข้าไปส่องดูเจ้าหล่อน ว่าเป็นตายร้ายดียังไง แต่ไม่ค่อยมีความเคลื่อนไหวอะไรเลยเพราะหล่อนดูจะไม่ใช่คนที่จะชอบมาระบายอะไรในนี้นัก...สุดท้ายที่หล่อนอัปก็เกือบเจ็ดเดือนก่อน ก็ตอนเกิดเรื่องนั่นแหละ แล้วก็ไม่มีอะไรอีกเลย เขาเลยเข้าไปดูของฝ่ายชาย ที่เคลื่อนไหวรัว ๆ ดูจะเสพติดโซเชียลเอามาก เพราะคอยอัปสถานการณ์ชีวิตทุก ๆ ชั่วโมงก็ว่าได้ รูปตัวเอง รูปเที่ยว รูปกิน ใช้ชีวิตหรูหรา ลักซ์ชัวรี เห็นรูปหล่อนหลายรูปในเฟซบุ๊กของหมอนั่น หน้าตาไม่ได้มีความสุขสักนิด

นั่นยิ้มแล้วหรือ? สายตาของหล่อนราวกับก๊อปปี้ไอ้พลไปก็ไม่ปาน ดูมาจากดาวอังคารก็รู้ว่าไร้สุขขนาดไหน เฮ้อ....

กำหนดวันพิเศษมาแล้ว วันของเรา เตรียมตัวเป็นคุณสาที่ดีนะครับ...

นี่ยังไงล่ะ สาเหตุที่ทำให้ไอ้พลหน้าตรมขนาดนั้น สเตตัสล่าสุดของไอ้หมอนี่ ขัดอกขัดใจจริง ๆ ให้ดิ้นตายเถอะ! แต่เขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพื่อนเสือกไม่สู้ จะฉุดสาวมาให้เพื่อน...มันก็กระไรอยู่

เอ...

หรือจะดีวะถ้าทำแบบนั้น

คิดแล้วก็อมยิ้ม นัยน์ตาคมกริบแพรวพราวเมื่อนึกถึงเรื่องแผลง ๆ ที่ตนคิดจะทำ

ไอ้พลไม่ลุย เดี๋ยวกูลุยให้เอง

หึ หึ หึ

คิดแผนร้ายได้แล้วก็โทรศัพท์หาคนที่จะมาร่วมด้วยช่วยกัน ซึ่งก็ต้องหมอนั่น...เพียงคนเดียวเท่านั้นแหละ

ไอ้เสือ...

แล้วเจอกันนะแม่ดอกฟ้า พี่จะพามาหาหมาวัดอีกหน หึ หึ หึ

ก่อนจะขับรถโฟวิลคันเก่ง ตามเพื่อนรักไป