2

“เจ้ากล้าดูหมิ่นจวนกั๋วกงถึงเพียงนี้” คำตอบของนางคือการเหวี่ยงปลายทวนลงพื้นเสียงดังสนั่น

“จวนกั๋วกงต่างหากที่ดูหมิ่นข้าก่อน” ไม่รอให้ใครพูดต่อ เซียวหลานเยว่ฉุดข้อมืออู๋หมิง พาเขาเดินฝ่าฝูงชนไปยังม้าศึกสีดำที่ผูกอยู่ริมถนน

นางกระโดดขึ้นหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว ก่อนเอื้อมมือดึงชายขอทานขึ้นนั่งด้านหลัง

“จับให้แน่น” นางเอ่ยสั้น ๆ แต่เต็มไปด้วยความแข็งแกร่งเด็ดขาด

อู๋หมิงชะงักเล็กน้อย ก่อนโอบเอวบางโดยไม่รู้ตัว เว่ยอวี้เฉินตะโกนตามหลังด้วยความโกรธแค้น

“เซียวหลานเยว่ แล้วเจ้าจะเสียใจ”

เซียวหลานเยว่ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เสียงแส้ม้าฟาดดัง

เพียะ!

ม้าศึกพุ่งทะยานออกไปท่ามกลางสายลม ชุดเจ้าสาวสีแดงปลิวไสวราวเปลวเพลิง เซียวหลานเยว่ยิ้มเย็น

“จำไว้ให้ดี” นางพึมพำเบา ๆ

“ข้าเลือกขอทานยังดีกว่าคนทรยศ”

เงาม้าศึกหายลับไปสุดถนน ทิ้งไว้เพียงความอัปยศของซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกง

ประตูจวนแม่ทัพเปิดออกกว้าง ม้าศึกสีดำหยุดลงท่ามกลางสายตาทหารยามที่ยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ

เซียวหลานเยว่กระโดดลงจากหลังม้าอย่างคล่องแคล่วและสง่างาม ก่อนหันไปดึงชายขอทานด้านหลังลงมาอย่างไม่ใส่ใจสายตาใคร

เสื้อผ้าของเขาขาดรุ่งริ่ง ผมยาวยุ่งเหยิง แต่แผ่นหลังกลับตั้งตรงราวกับทหารที่เคยผ่านสนามรบ บรรดาข้ารับใช้ในจวนต่างมองอย่างตกตะลึง

“คุณหนู…นี่คือ…”

เซียวหลานเยว่ตอบสั้น ๆ

“ว่าที่สามีของข้า”

เสียงสูดหายใจดังพร้อมกันทั้งลาน ไม่นานนัก บุรุษชราร่างสูงเดินออกมาจากโถงหลัก ดวงตาคมเข้มยังคงน่าเกรงขามแม้อายุจะล่วงเลยไปมากแล้ว

เขาคือแม่ทัพใหญ่เซียวเทียนฉง ผู้บัญชาการที่แม้แต่ขุนนางยังต้องให้เกียรติ สายตาของเขาหยุดลงที่ชายขอทานเพียงครู่เดียว

เงียบ…นิ่ง…แต่ลึกซึ้ง

“หลานเยว่” เขาเอ่ยเสียงต่ำ

“จวนกั๋วกงทำอะไรเจ้า”

เซียวหลานเยว่เล่าเพียงสั้น ๆ ว่าถูกหยามด้วยเมียลับและลูกนอกสมรส

แววตาของแม่ทัพใหญ่เย็นวาบ แต่ไม่ได้โกรธหลานสาวแม้แต่น้อย เขาเคารพการตัดสินใจของหลานสาว ว่านางจะไม่ทำอะไรวู่วามแน่ ๆ เพราะนางคือแม่ทัพหญิงที่ออกศึกมาตั้งแต่อายุสิบหก เชี่ยวชาญการรบและมีสติรวมถึงเหตุผลอยู่เสมอ จะไม่ทำอะไรโดยไร้สติแน่นอน ท่านเพียงพยักหน้ารับรู้เท่านั้น

“ดีแล้วที่เจ้ากลับมา” จากนั้นจึงหันไปสั่งทหาร

“พาบุรุษผู้นี้ไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ให้หมอหลวงตรวจอาการด้วย” คำสั่งหนักแน่นเด็ดขาด ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งหรือถามอะไรเพิ่ม

ยามค่ำ เมื่อชายที่เคยถูกเรียกว่า “อู๋หมิง” เดินออกมาจากห้องอาบน้ำ ทุกคนในโถงหลักต่างเงียบงัน

เสื้อคลุมสีเข้มเรียบหรูตัดเย็บพอดีตัว ขับให้ใบหน้าคมคายเด่นชัดขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ เขาไม่เหมือนขอทานอีกต่อไป

เขาเหมือนนักรบ ดวงตาของเซียวเทียนฉง หรี่ลงเล็กน้อย

ภาพความทรงจำจากสนามรบผุดขึ้นมา บุรุษหนุ่มในชุดเกราะสีดำ ผู้บัญชาการกองทัพฝ่ายหน้า ผู้ที่ถูกเรียกว่าเทพแห่งสงคราม ฉินอ๋องเยี่ยนหานโจว

แม่ทัพใหญ่ไม่พูดอะไร ไม่แสดงความตกใจ เพียงยกถ้วยชาขึ้นจิบช้า ๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่คำสั่งถัดไปของเขากลับทำให้ทุกคนตกตะลึง

“เตรียมงานแต่ง”

เซียวหลานเยว่ชะงัก

“ท่านปู่”

“คนของตระกูลเซียว ไม่ปล่อยให้หลานสาวถูกหยามแล้วกลับมาไร้ที่พึ่ง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ

“ในเมื่อเจ้าประกาศต่อหน้าทุกคนแล้วก็แต่งให้ยิ่งใหญ่ไปเลย ข้าจะไม่ยอมให้หลานสาวของข้าเสียหน้าอย่างเด็ดขาด ตระกูลของเราจะไม่ยอมให้ใครมาหยามเด็ดขาด”

อู๋หมิงมองสองปู่หลานสลับกัน ดวงตายังมีแววงุนงง แต่เมื่อสายตาหยุดอยู่ที่หลานเยว่ เขากลับยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

สามวันต่อมา จวนแม่ทัพใหญ่ถูกประดับด้วยโคมแดงนับร้อย ผ้าไหมสีชาดพาดยาวตั้งแต่ประตูหลักไปถึงโถงพิธี กลองศึกถูกนำมาตีแทนดนตรีงานแต่ง เสียงหนักแน่นดังกังวานไปทั้งถนน ผู้คนแห่มามุงดู

ข่าวลือแพร่สะพัดว่านางแต่งกับบุรุษนิรนาม ไร้สกุลรุนชาติ แต่ไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใคร

ภายในโถงใหญ่ เซียวหลานเยว่ในชุดเจ้าสาวสีแดงเข้มปักลายมังกรเงินยืนเคียงข้างชายหนุ่มในชุดพิธีสีดำทอง ดวงตาของอู๋หมิงจับจ้องนางไม่วางตา

“เจ้าดูงดงามมาก” เขากระซิบเบา ๆ

เซียวหลานเยว่หัวเราะในลำคอ

“เพิ่งรู้หรือ”

เสียงประกาศดังขึ้น

“คำนับฟ้าดิน” ทั้งสองโค้งตัวพร้อมกัน

“คำนับบรรพชน” เซียวเทียนฉงนั่งอยู่เบื้องบน สีหน้าเรียบนิ่ง แต่แววตาลึกซึ้งอย่างยากจะอ่านได้

“สามีภรรยาคำนับกัน” สายตาของทั้งสองประสานกันใกล้กว่าที่เคย ทำให้ช่วงเวลานั้นเงียบงันราวกับโลกหยุดหมุน

อู๋หมิงกระซิบเบา ๆ

“แม้ข้าจะจำอดีตไม่ได้ แต่ข้ารู้สึกว่า อยากปกป้องเจ้า” หัวใจของเซียวหลานเยว่สั่นไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะยกมุมปากขึ้นอย่างท้าทาย

“งั้นก็อย่าทำให้ข้าผิดหวัง” เสียงปรบมือดังสนั่นทั่วโถง งานแต่งของตระกูลเซียวอลังการดุจชัยชนะในสนามรบ แต่ท่ามกลางความยินดี แม่ทัพใหญ่เซียวเทียนฉงเพียงมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเงียบงัน พลางคิดในใจว่าเทพแห่งสงครามกลับมาแล้ว

เพียงแต่โลกทั้งโลกยังไม่รู้ และที่ประตูจวนไกลออกไป เงาของสายสืบจากจวนกั๋วกงกำลังจ้องมองงานแต่งด้วยสายตาอาฆาต ศึกครั้งใหม่กำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง