บทที่ 5 หลงรัก... ตามเฝ้า

บทที่ 5

หลงรัก... ตามเฝ้า

จะไม่ให้พิริตารู้สึกคุ้นเคยกับใบหน้าหล่อเหลาของรัชชานนท์ได้อย่างไร ในเมื่อทั้งสื่อทีวีและสื่อต่าง ๆ ต่างก็ทำข่าวของเขากันอย่างเกรียวกราว ไม่ว่าจะเป็นข่าวที่ให้สัมภาษณ์ หรือข่าวธุรกิจ หรือข่าวซุบซิบ จะต้องมีประเด็นร้อนหัวข้อเรื่องเกี่ยวกับพวกหนุ่ม ๆ จตุรเทพรวมอยู่ในสื่อนั้น ๆ ด้วยทั้งนั้น ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งอยู่ทุกวี่ทุกวัน

โดยเฉพาะในหน้าหนังสือนิตยสารไฮโซที่ทุกคนต่างรู้จักกันดี ซึ่งชอบลงรูปภาพของเขาจนเต็มล้นไปหมด และกลุ่มจตุรเทพของรัชชานนท์นั้นก็เป็นยิ่งกว่ากลุ่มบอยแบนด์ของประเทศไทย เพราะพวกเขาคือบุรุษจตุรเทพที่สาว ๆ ต่างใฝ่ฝันถึง

พิริตาไล่สายตาเย้ายวนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เพศ ไล่มองสำรวจของเล่นชิ้นใหม่ของเธอไปทั้งเนื้อทั้งตัวของรัชชานนท์อีกครั้งอย่างคนที่เจอของเล่นถูกใจ

‘นี่เธอสูงอยู่แค่ปลายคางของเขาเองเหรอ’

พิริตาสอดมือที่ไม่เคยผ่านงานหนักให้ต้องระคายผิวของเธอที่วางแปะเอาไว้เฉย ๆ อยู่ก่อนหน้าแล้วนั้นเลื่อนให้มันได้เข้าไปวางทาบอยู่ในใต้ร่มผ้าที่บริเวณหน้าอกด้านบนของรัชชานนท์ ที่กระดุมไม่ได้ติดอยู่สองเม็ดเพื่อสัมผัสเรือนกายตึงแน่นของเขาที่มันแผ่กระจายไออุ่นแนบร่างของเธออยู่อย่างสงสัย ว่าทำไมตัวของเขานั้นถึงได้มีไอร้อนแผ่ซ่านออกมาแนบร่างของเธอ

‘แต่เนื้อผ้าของเขาที่สวมใส่อยู่นั้นก็อุ่น ๆ นะ หรือจะเป็นเพราะแดด’ พิริตาไม่ยอมหยุดไล่ฝ่ามือที่กำลังสำรวจร่างกายของรัชชานนท์อย่างติดใจ

แต่คนที่กำลังจะตายให้ได้ก็คือรัชชานนท์ เขารีบตะครุบจับฝ่ามือนุ่มนิ่มของพิริตาที่แนบอยู่ที่กล้ามเนื้อหน้าอกของเขาอย่างซุกซน และลูบสัมผัสเนื้อเพรียว ๆ ของเขาขยุ้มเล่นปัดมือไปมาอย่างกับว่าเป็นเจ้าของร่างกายนี้ของเขาเสียเอง

รัชชานนท์จับบีบฝ่ามือของพิริตาเอาไว้เบา ๆ อย่างกลัวเธอเจ็บ ไม่ให้เธอขยับฝ่ามือเพื่อสร้างความทรมานให้กับร่างกายและความรู้สึกของเขาไปมากกว่านี้ เพราะแค่นี้เขาก็เหมือนคนจะช็อกตายเพราะขาดอากาศหายใจอย่างเฉียบพลัน

หัวใจของรัชชานนท์นั้นสูบฉีดเต้นผิดจังหวะไปหมดเหมือนคนเป็นโรคหัวใจกำเริบ แค่เห็นด้านหลังของเธอเขาก็ใจสั่นเหมือนจะตาย แต่พอมาเห็นด้านหน้าตรง ๆ แบบนี้รัชชานนท์ได้แต่อึ้งทำอะไรไม่ถูก เธอสวยจริง ๆ ฆ่าเขาให้ตายเถอะ พระเจ้า! แต่อย่ามาทำให้เขารู้สึกทรมานอย่างนี้

หัวใจหนุ่มของรัชชานนท์ที่ไม่เคยมีใครมาเขย่ามันให้สั่นคลอนได้ถึงกับเต้นไม่เป็นระส่ำ ผู้หญิงสวยเขาก็เคยเห็นมาเยอะ แต่ก็ไม่เคยใจสั่นหรือหัวใจเต้นแรงผิดปกติอย่างนี้มาก่อนเลยเขาสาบานได้

ผมของเธอยาวเป็นลอนอ่อน ๆ แลดูนุ่มเหมือนใยไหม คิ้วเธอเรียวสวยรับกับดวงตากลมโตเป็นประกาย ปลายหางตาดูจิกนิด ๆ แบบเป็นธรรมชาติ จมูกโด่งรั้นบ่งบอกนิสัยเอาแต่ใจตัวเอง ริมฝีปากได้รูปสวยอวบตึงแน่นของเธอนั้นเผยอนิด ๆ เซ็กซี่อย่างร้ายกาจ

และทุกอย่างที่กอปรขึ้นมาเป็นเธอนั้นสามารถขยี้หัวใจของผู้ชายให้ตายได้เลย เธอเป็นผู้หญิงที่สวยจริง ๆ แต่ไม่ได้แค่สวยแบบธรรมดา ใบหน้าของพิริตานั้นสวยแบบเฉี่ยว ๆ เซ็กซี่แบบร้าย ๆ แววตาเยิ้มนิด ๆ แบบเป็นธรรมชาติไม่ได้ปรุงแต่ง

เขาขอสรุปเลยก็แล้วกันว่าหน้าตาของเธอสวยแบบแค่มองผู้ชายก็พร้อมที่จะเป็นแมวเชื่อง ๆ นอนรอเธออยู่บนเตียง ให้เธอนอนหวดเกาคางให้แบบไปไหนไม่รอด รัชชานนท์มองพิริตาค้าง ๆ แบบไม่ยอมคลาดสายตาของเขาไปไหนจากดวงหน้าสวยร้ายของพิริตาเลย

ปัจจุบัน

และแค่นึกย้อนถึงพิริตาครั้งใดริมฝีปากได้รูปของรัชชานนท์ก็ไม่เคยที่จะหุบรอยยิ้มได้เลยสักครั้ง ได้แต่ขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้เขาขับรถชนแมวตัวนั้นจนทำให้เขาได้เจอกับเธอ และแมวน้อยที่รัชชานนท์ขับรถชนก็คอยโชคดีไปด้วย

เพราะที่คลินิกพอรู้ว่าแมวตัวนี้รัชชานนท์เก็บมาจากข้างถนนต่างก็กุลีกุจอขอรับเลี้ยงเอาไว้เพื่อประจบรัชชานนท์ ที่เซ็นต์เช็คช่วยบริจาคเงินให้กับทางคลินิกโทรม ๆ แห่งนี้ไปหลายแสน เพื่อเอาไว้ใช้จ่ายซ่อมแซมบำรุง