ตอนที่ 2 แตงกวาในตู้เย็นกับสายตาที่แอบมอง

วันนั้นเรากลับถึงบ้านประมาณเกือบทุ่มครึ่ง พี่เมฆกลับมาก่อน วันนี้เขาดูอารมณ์ดี บอกว่าจบงานเร็ว เลยอยากกินข้าวกับเราสองคน

เรากินข้าวด้วยกัน คุยเรื่องงาน เรื่องบ้าน เรื่องทั่วไป แต่สายตาเรามองไปที่เป้ากางเกงของเขาเป็นระยะ หวังลึก ๆ ว่าคืนนี้เขาจะมีอารมณ์มากกว่าปกติ

หลังกินข้าวเสร็จ เราอาบน้ำก่อน ใส่ชุดนอนผ้าซาตินบาง ๆ สีครีม ไม่ใส่ยกทรง หน้าอกเด้ง ๆ ใต้เนื้อผ้า เราเดินไปหาพี่เมฆที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่

“พี่เมฆ…ชุดนี้เป็นไงบ้างนิดเพิ่งสั่งมาใหม่”

เราพูดพร้อมส่งสายตายั่วยวนเหมือนทุกครั้ง แต่หวังว่าคืนนี้มันจะต่างออกไป พี่เมฆหันมามองแล้วลุกขึ้นมาจูบเราทันที

เราจูบกันที่ขอบเตียง เขาถอดเสื้อผ้าเราออกอย่างรวดเร็วเหมือนเคย ทั้ง ๆ ที่เราเพิ่งอวดว่าซื้อมาใหม่ พี่เมฆไซร้ซอกคอและติ่งหูเราจนขนลุก ก่อนจะก้มลงดูดเลียหัวนมของเราสลับกับใช้ปลายลิ้นวนไปมาจนเราเริ่มเสียวขึ้นมาบ้าง

พี่เมฆนอนทับเราเอาไว้พอดุ้นเนื้อของเขาแข็งได้ที่ก็สอดเข้ามาในร่องเสียวของเราทีเดียวมิดลำ

“อ่าส์ พี่เมฆ ดีจังค่ะ วันนี้นิดมีอารมณ์มากเลย ช่วยนิดหน่อยน๊า อื๊มมมม”

พอทุกอย่างเข้าที่พี่เมฆก็เริ่มขยับสะโพกเข้าออกในร่องเสียวของเรา เขากระแทกมันเข้ามาแรง ๆ จนเราเกร็งไปทั้งตัวเพราะเริ่มเสียวขึ้นมาบ้าง แต่แล้วทุกอย่างก็เหมือนเดิมเพราะเขากระแทกได้ไม่ถึงสองนาทีก็ปล่อยน้ำใส่ร่อวเราก่อนจะฟุบหน้าลงมาที่อก

“เสร็จแล้วเหรอพี่เมฆ” เราถามเสียงแผ่ว

“อืมมม…ขอโทษนะ”

ขอโทษ คำพูดที่เราไม่อยากได้ยิน เขาหันจูบหน้าผากเรา แล้วพลิกตัวไปนอนหันหลังให้ก่อนจะหลับไปอย่างรวดเร็ว

เรานอนนิ่ง ความต้องการทางเพศยังคุกรุ่นอยู่ในตัว ร่องเสียวยังตอดตุบ ๆ อยากให้มีอะไรสอดเข้ามาอีก อยากให้มีใครมาดูดติ่งเสียว มาเลียหัวนม มาทำให้เราเสียวจนถึงจุดสุดยอด

แล้วเราก็ทนไม่ไหว ลุกขึ้นจากเตียง เดินลงมาชั้นล่างแบบเงียบ ๆ เปิดตู้เย็น หยิบแตงกวาขนาดกำลังพอดีที่เพิ่งซื้อมาวันนี้ออกมาถือไว้ แม้จะรู้สึกว่ามันน่าอายแต่เราทนเก็บความรู้สึกค้างเติ่งในอารมณ์เอาไว้ไม่ไหว

เรานั่งลงบนเก้าอี้ไม้ที่ห้องครัว ถอดกางเกงในออก ยกขาข้างหนึ่งวางบนเก้าอี้ ปากอมนิ้วมือตัวเองจนชุ่มน้ำลายแล้วป้ายลงที่ปากร่องเสียว ก่อนที่แตงกว่าในมือจะถูกจ่อลงตรงเป้าหมายกลางหว่างขาแล้วเริ่มถูกกดเข้าไปภายในช้า ๆ

“อ่ะ อ๊าส์ อืมมมม เอาแบบนี้ไปก่อนแล้วกัน อย่างน้อยก็แก้ขัดได้ อูยยยย แน่นมาก แต่อยากได้ของจริงจัง อ่าส์ ซี๊ดดดดส์”

ความเย็นผสมกับความแข็งของแตงกวาทำให้เราขนลุก เราดันมันเข้าไปลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบสุดมือ แล้วดึงออกช้า ๆ แล้วดันเข้าใหม่ เร็วขึ้นเรื่อย ๆ

“โอ๊ววววว อื๊มมมม เสียวจัง อ่าส์ ซี๊ดดดดดส์”

เราครางเบา ๆ มือที่ว่างเคล้นคลึงเต้านมและหัวนมของตัวเองช่วยเพิ่มความเสียว ในหัวคิดถึงภาพหมอเอกกำลังใช้ดุ้นเนื้อของเขากระแทกเข้ามาในร่องเสียวเรา

“อื๊มมมม หมอเอก เอาเลยค่ะ กระแทกของนิดแรง ๆ เลย อูวววว ทั้งใหญ่ ทั้งแข็งเลย เสียวที่สุดเลยหมอเอกขา”

เราครางไปตามอารมณ์ แตงกวาในมือยังคงถูกชักเข้าออกในร่องเสียวอย่างต่อเนื่องพร้อมกับนิ้วมือที่เขี่ยคลึงหัวนมขอตัวเองไปด้วย ถึงตอนนี้เราไม่แคร์แล้วว่าพี่เมฆจะลงมาเห็นเรื่องน่าอายที่เราทำอยู่หรือเปล่า ยิ่งอารมณ์ของเราไต่ระดับสูงขึ้นมากเท่าไหร่เราก็ยิ่งส่งเสียงครางดังขึ้นเรื่อย ๆ

“อ่ะ อื๊ยยยยย หมอเอกขา นิดเสียวที่สุดเลย ของหมอเอกใหญ่ถูกใจนิดมาก เอาเลยค่ะหมอขา กระแทกเข้ามาแรง ๆ นิดใกล้แล้ว อ๊าส์ แรงอีกค่ะ อูยยยยย หมอขา นิด อื๊มมมม ติดไม่ไหวแล้ว นิดเสร็จ เสร็จแล้ววววว อ๊าส์หมอขา”

แล้วเราก็กระตุกถึงจุดสุดยอดพอดึงแตงกว่าออกน้ำเสียวของเราก็ไหลออกมาเป้นทางจนเปื้อนไปทั้งต้นขาไหลลงไปเปียกพื้น

เราหยิบแตงกว่าในมือเอาเข้าปากแล้วดูดเลียราวกับมันเป็นดุ้นเนื้อของผู้ชายจริง ๆ กลิ่นร่องเสียวและกลิ่นของอารมณ์ใคร่ที่ติดมากับแตงกวาทำให้เราดูดเลียอย่างอร่อยพร้อมกับหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข โดยหารู้ไม่ว่าทุกการกระทำของเราถูกใครบางคนแอบมองอยู่แถมยังถ่ายคลิปเอาไว้เป็นหลักฐานอีกด้วย!!!

เช้าวันรุ่งขึ้นเราตื่นไปทำงานตามปกติ แต่วันนี้พี่เมฆตื่นก่อนเรา แถมยังชงกาแฟกับปิ้งขนมปังเอาไว้ให้เราด้วย นาน ๆ ทีที่เราจะเห็นพี่เมฆเอาใจเราแบบนี้

“วันนี้อากาศก็ดีนะพี่เมฆทำแบบนี้เดี๋ยวน้ำก็ท่วมกรุงเทพฯ หรอก”

“ก็พี่อยากเอาใจนิดบ้าง ถือว่าไถ่โทษเรื่องเมื่อคืน เอ่อ แล้วก็เรื่องที่พี่ทำให้นิดถึงจุดสุดยอดไม่ได้มานานแล้ว เอาไว้พี่จะพยายามปรับปรุงนะ ถ้าไม่ดีขึ้นอาจจะต้องพึ่งหมอ นิดอย่าโกรธพี่เลยนะ พี่รู้ตัวดีว่าทำให้นิดอารมณ์ค้างตลอด”

คนผิดมาสารภาพบาปแบบนี้เราเลยไปไม่เป็นเลยเดินเข้าไปหาพี่เมฆแล้วก้มตัวลงหอมแก้มเบา ๆ

“ไม่เป็นไรนะพี่เมฆ นิดเข้าใจ พี่คงเหนื่อยกับงาน แต่ทุกอย่างพี่ก็ทำเพื่อครอบครัวเรา”

“ขอบคุณนะนิดที่เข้าใจพี่ เอาไว้ตอนไหนหยุดยาวเราไปเที่ยวกันนะ เผื่อเปลี่ยนบรรยากาศแล้วมันจะดีขึ้น”

เราพยักหน้ารับ แล้วนั่งดื่มกาแฟกับกินขนมปังที่พี่เมฆทำไว้ให้ ก่อนจะเดินออกมาจากบ้านเพื่อขับรถไปทำงาน พอออกมาพ้นประตูบ้านก็เจอลุงแหวงยืนอยู่ เราทักทายตามปกติพร้อมกับสั่งงานแกเอาไว้

“ลุงแหวงวันนี้ช่วยย้ายต้นชวนชมฝั่งติดครัวมาไว้แถวโรงรถให้หน่อยนะคะ นิดว่าจะบอกลุงหลายวันแล้ว”

“ได้ครับคุณนิด เดี๋ยวผมจัดการให้”

ลุงแหวงรับคำ เราสั่งงานเสร็จก็เดินไปที่โรงรถแต่เราสังเกตสายตาของลุงแหวงที่มองมาที่เรา มันต่างจากทุกวัน เหมือนแกมีอะไรจะพูดที่ตัดสินใจเก็บมันเอาไว้ และเราไม่รู้เลยว่าสายตาของแกที่มองมานั้นมันเป็นสายตาของเสือผู้หญิงที่กำลังจ้องจะจับเหยื่อกินแถมยังไม่เปิดทางรอดเอาไว้ให้มีโอกาสหนีอีกด้วยล่ะ!!