ไพ่ใบสุดท้าย... สายเลือดอัครเดชโภคิน

บรรยากาศภายในคฤหาสน์อัครเดชโภคินเย็นเยียบราวกับสุสาน หลังจากเหตุการณ์ "ตบ" ในคืนนั้น ‘คุณหญิงกิ่งแก้ว’ ไม่ได้พูดอะไรกับ ‘พงศ์ระพี’ อีกเลย เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ขลุกอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว รวบรวมเอกสารการเงินของบริษัทที่เธอสงสัยมานานว่ามีความผิดปกติ และเธอก็พบร่องรอยการยักยอกเงินจำนวนมหาศาลที่โอนเข้าบัญชีลับ ซึ่งเจ้าของบัญชีนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่คือ ‘มนต์นภา’

“ฉันจะให้แกไปเสวยสุขในคุก แทนที่จะเป็นคฤหาสน์หลังนี้ นังมนต์นภา” กิ่งแก้วกำเอกสารในมือแน่น ดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยว

แต่ทว่า... มนต์นภานั้นไวกว่าเสมอ เธอรู้ตัวว่ากิ่งแก้วเริ่มระไควระแคะเรื่องเงิน และเธอรู้ว่าพงศ์ระพีกำลังลังเลเรื่องการหย่าเพราะแรงกดดันจากคุณหญิงแม่ เธอจึงต้องรีบลงมือก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

ความเจ็บป่วยที่จงใจ

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ออฟฟิศประธานบริหาร มนต์นภาแสร้งเดินถือถาดกาแฟเข้าไปในห้องทำงานของพงศ์ระพี แต่พอเดินไปได้ครึ่งทาง เธอก็แสร้งทำถาดหลุดมือ เสียงแก้วแตกเพล้งดังสนั่น พร้อมกับร่างบางที่ทรุดลงไปกองกับพื้น พลางทำท่าโก่งคออาเจียนอย่างรุนแรง

“ภา! เป็นอะไรไปคุณ!” พงศ์ระพีรีบถลาเข้าไปประคอง

“ภา... ภาไม่รู้ค่ะคุณพี ช่วงนี้ภามึนหัวบ่อยๆ แล้วก็นึกอยากทานแต่ของเปรี้ยวๆ... ภาคงแค่พักผ่อนน้อยค่ะ อย่าถือสาภาเลย” เธอแสร้งตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ใบหน้าซีดเซียว (ที่เกิดจากการแต่งหน้าอย่างแนบเนียน)

พงศ์ระพีชะงักไป ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวัง “ภา... หรือว่าคุณ...”

“ไม่จริงหรอกค่ะคุณพี ภาไม่กล้าหวังขนาดนั้น... เราป้องกันตลอดนี่คะ (แม้ความจริงเธอจะแอบเจาะรูถุงยางมาตลอดหลายเดือน)” มนต์นภาบีบน้ำตา “ถ้าภาท้องจริงๆ ภาจะทำยังไงคะ? คุณกิ่งแก้วต้องฆ่าภาแน่ๆ!”

“ใครจะกล้าแตะต้องคุณ! ถ้าในท้องนั่นคือลูกของผม!” พงศ์ระพีอุ้มมนต์นภาขึ้นทันที “ไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!”

ชัยชนะบนแผ่นกระดาษ

ที่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง มนต์นภาแอบเตี๊ยมกับหมอ (ที่เธอมีประวัติบางอย่างข่มขู่ไว้) ให้ระบุผลตรวจตามที่เธอต้องการ ผลออกมาเป็นไปตามคาด... มนต์นภาตั้งครรภ์ได้ 8 สัปดาห์

พงศ์ระพีจ้องมองใบรับรองแพทย์ด้วยความตื้นตันใจเหมือนคนบ้า เขาอยากมีลูกมาตลอดสิบปี แต่กิ่งแก้วไม่สามารถมีให้เขาได้ ลูกคือสิ่งเดียวที่จะทำให้เขากล้าตัดขาดจากโลกใบเดิมเพื่อไปสร้างโลกใบใหม่กับเมียน้อยคนนี้

“ภา... ขอบคุณนะ ขอบคุณที่มอบของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดให้ผม” เขาจูบมือเธอซ้ำๆ

“แต่คุณแม่ล่ะคะ? ท่านเกลียดภาขนาดนั้น ท่านจะยอมรับลูกของภาเหรอ?” มนต์นภาแสร้งทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

“ท่านต้องยอมรับ! เพราะนี่คือทายาทคนเดียวของอัครเดชโภคิน!”

ระเบิดกลางคฤหาสน์

เย็นวันนั้น พงศ์ระพีพามนต์นภาเดินเข้าคฤหาสน์อย่างเปิดเผย โดยไม่สนคำคัดค้านของคนรับใช้ เขาเดินไปที่ห้องโถงใหญ่ที่ ‘คุณหญิงนวลจันทร์’ และกิ่งแก้วกำลังนั่งปรึกษาเรื่องการฟ้องร้องเมียน้อยอยู่พอดี

“พงศ์! แกพาผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้เข้าบ้านมาทำไม!” คุณหญิงนวลจันทร์ลุกขึ้นตวาด

“ผู้หญิงคนนี้คือแม่ของลูกผมครับคุณแม่!” พงศ์ระพีประกาศก้อง พร้อมชูใบรับรองแพทย์ขึ้น “ภาท้องครับ! และเธอจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ ในฐานะเมียของผมอีกคน... หรือไม่กิ่งแก้วก็ต้องเซ็นใบหย่าให้ผมเดี๋ยวนี้!”

กิ่งแก้วยืนนิ่งราวกับถูกสาป เอกสารหลักฐานการยักยอกเงินที่เธอเตรียมมาสั่นเทาอยู่ในมือ เธออยากจะแฉใจจะขาดว่าผู้หญิงคนนี้โกงเงินบริษัท แต่วินาทีที่ได้ยินว่า "ท้อง" เธอรู้ทันทีว่าพงศ์ระพีจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้นในตอนนี้

“แก... แกวางแผนไว้หมดแล้วสินะ นังมนต์นภา” กิ่งแก้วพูดลอดไรฟัน

มนต์นภาเดินเข้าไปใกล้กิ่งแก้ว แสร้งทำเป็นจะจับมือ “คุณกิ่งแก้วคะ... ภาขอโทษ ภาไม่ได้ตั้งใจจะให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ แต่เด็กในท้องเขาไม่รู้เรื่องนะคะ ให้ภาอยู่ที่นี่เถอะค่ะ ภาสัญญาว่าจะอยู่ในที่ของภา...”

“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!” กิ่งแก้วผลักมนต์นภาออก (ด้วยแรงเพียงเล็กน้อย)

แต่ทว่า... มนต์นภากลับแสร้งเสียหลักล้มลงก้นกระแทกพื้นอย่างแรง พร้อมกับเสียงร้องอุทานด้วยความเจ็บปวด “โอ๊ย! คุณพี ช่วยภาด้วย! ภาเจ็บท้อง!”

“กิ่งแก้ว! นี่คุณจิตใจทำด้วยอะไร! คุณจะฆ่าลูกผมเลยเหรอ!” พงศ์ระพีตวาดลั่นพลางเข้าไปอุ้มมนต์นภา สายตาที่เขามองกิ่งแก้วเต็มไปด้วยความรังเกียจชิงชัง

คุณหญิงนวลจันทร์ได้แต่ยืนอึ้ง ทำอะไรไม่ถูกใจหนึ่งก็เกลียดมนต์นภา แต่อีกใจหนึ่งก็ห่วง "หลาน" ที่รอคอยมานาน

ผู้ชนะที่แท้จริง

มนต์นภาถูกพามือขึ้นไปพักผ่อนบนห้องนอนใหญ่ (ซึ่งเดิมเป็นห้องของกิ่งแก้วที่พงศ์ระพีสั่งให้คนใช้ย้ายของกิ่งแก้วออกไปห้องเล็กแทน) เธอนอนยิ้มกริ่มอยู่บนเตียงหนานุ่ม

ในที่สุดเธอก็ได้เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้... ในตำแหน่งที่เหนือกว่าเมียหลวง

เธอมองออกไปที่หน้าต่าง เห็นกิ่งแก้วเดินร้องไห้ออกไปที่สวน มนต์นภาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหากิ่งแก้วสั้นๆ ว่า:

‘ทะเบียนสมรสก็แค่กระดาษ... แต่สายเลือดในท้องฉันคือของจริง เตรียมตัวย้ายออกจากบ้านหลังนี้ได้เลยนะคะคุณหญิงกิ่งแก้ว’

มนต์นภาหัวเราะเบาๆ ในความเงียบ เธอชนะแล้ว... หรืออย่างน้อยเธอก็คิดเช่นนั้น โดยที่หารู้ไม่ว่า ความโกรธแค้นของคุณหญิงแม่นวลจันทร์ที่ถูกลูบคม กำลังจะกลายเป็นพายุลูกใหญ่ที่จะพัดพาทุกอย่างไปจากเธอในไม่ช้า