แสงเทียนในงานศพ

เช้าวันงานแถลงข่าวเปิดตัวโครงการ 'The Empress' โครงการอสังหาริมทรัพย์ระดับซูเปอร์ลักชัวรีที่ รินรดา ซุ่มปั้นมากับมือ บรรยากาศภายในโรงแรมใจกลางเมืองถูกเนรมิตให้กลายเป็นสวนสวรรค์ที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ แต่สำหรับรินรดา มันคือสนามรบที่เธอวางกับดักไว้ทุกตารางนิ้ว

รินรดาในชุดราตรีสีดำสนิทแหวกหลังโชว์ผิวเนียนละเอียดตัดกับสร้อยคอเพชรน้ำงาม เธอดูสง่างามและน่าเกรงขามจนนักข่าวทุกคนต้องรุมล้อมถ่ายภาพ เธอไม่ได้ดูเหมือนผู้หญิงที่เพิ่งถูกสามีนอกใจเลยแม้แต่น้อย

"คุณรินรดาคะ มีกระแสข่าวว่าคุณภีมจะมาร่วมงานวันนี้ด้วยเพื่อสยบข่าวลือเรื่องเตียงหัก จริงไหมคะ?" นักข่าวคนหนึ่งยิงคำถาม

รินรดาคลี่ยิ้มบางๆ "ความจริงมักจะสวยงามกว่าข่าวลือเสมอค่ะ เดี๋ยวทุกคนจะได้คำตอบพร้อมกันบนเวทีนะคะ"

หน้ากากที่พังทลาย

ไม่นานนัก ภีม ก็ปรากฏตัวในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม พยายามรักษามาดนักธุรกิจหนุ่มผู้มั่งคั่ง แต่รอยช้ำที่มุมปากซึ่งถูกพอกด้วยรองพื้นหนาเตอะก็ไม่อาจตบตาใครได้ และที่ทำเอาแขกในงานต้องซุบซิบกันเกรียวกราว คือการที่เขามี แพรว เดินควงแขนมาด้วยในชุดราตรีสีทองที่พยายามจะแข่งรัศมีกับรินรดา

แพรวเชิดหน้าขึ้นด้วยความลำพองใจ เธอคิดว่าการที่ภีมพาเธอมางานนี้คือการ "เปิดตัว" เธออย่างเป็นทางการ

"พี่ภีมคะ รินดีใจนะคะที่พี่มา" รินรดาเดินเข้าไปทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานจนภีมตายใจ

"เพื่อริน พี่ทำได้ทุกอย่างครับ" ภีมกระซิบพลางส่งสายตาสำนึกผิด "พี่ทำตามสัญญาแล้วนะ รินต้องถอนฟ้องพี่นะ"

"แน่นอนค่ะ... แต่ก่อนอื่น รินอยากให้แพรวช่วยขึ้นไปบนเวทีกับรินหน่อย ในฐานะ 'เพื่อนที่รินไว้วางใจที่สุด' รินมีอะไรจะมอบให้ค่ะ" รินรดาหันไปยิ้มให้แพรว แววตานั้นดูเยือกเย็นจนแพรวเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี

ของขวัญกลางแสงไฟ

เมื่อถึงเวลาสำคัญ รินรดาก้าวขึ้นไปบนเวทีท่ามกลางแสงสปอตไลต์ที่จับจ้อง เธอเชิญภีมและแพรวขึ้นไปยืนเคียงข้าง ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ในห้องบอลรูม

"วันนี้ นอกจากจะเป็นงานเปิดตัวโครงการใหม่ รินยังมีของขวัญชิ้นพิเศษที่จะมอบให้แก่คนสองคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตรินรดาด้วยค่ะ"

รินรดาส่งสัญญาณให้ทีมงานเปิดวิดีโอพรีเซนเทชั่นบนจอยักษ์ ภีมและแพรวยืนยิ้มค้าง เตรียมรับคำขอบคุณที่คิดว่าจะได้รับ แต่ทันทีที่วิดีโอเริ่มเล่น... เสียงหัวเราะคิกคักและภาพเหตุการณ์ในห้องนอนที่รินรดาแอบบันทึกไว้เมื่อไม่กี่วันก่อนก็ปรากฏแก่สายตาชาวโลก!

“รินรดามันโง่จะตายไปภีม... มันคิดว่าที่แพรวมาหาบ่อยๆ เพราะเหงา ที่ไหนได้ แพรวมาหา 'ผัว' มันต่างหาก”

เสียงของแพรวดังชัดเจนผ่านลำโพงเซอร์ราวด์รอบทิศทาง ตามมาด้วยภาพภีมที่พร่ำบอกรักแพรวและด่ารินรดาว่าเป็นผู้หญิงจืดชืด

ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งงานชั่วขณะ ก่อนที่เสียงแฟลชจากกล้องนักข่าวจะระรัวดุจห่ากระสุน ภีมหน้าซีดจนเขียว แพรวกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจและพยายามจะวิ่งลงจากเวที แต่รินรดากลับคว้าข้อมือของแพรวไว้แน่น

"จะรีบไปไหนล่ะคะเพื่อนรัก? ยังมีอีกคลิปนึงนะที่ทุกคนต้องดู!"

จอบนเวทีเปลี่ยนเป็นไฟล์เอกสารบัญชีลับและการโอนเงินยักยอก 20 ล้านบาท รวมถึงเสียงที่รินรดาแกล้งปั่นหัวแพรวให้ไปขโมยสมุดปกน้ำเงินของภีม ซึ่งในภาพวงจรปิดเห็นชัดเจนว่าแพรวกำลังรื้อทำลายห้องทำงานของภีมอย่างบ้าคลั่ง

"มึง! นังริน! มึงหลอกกู!" แพรวสติหลุด เธอพุ่งเข้าใส่รินรดาหมายจะตบให้หายแค้น

เพี๊ยะ!!

แต่คราวนี้รินรดาไม่หลบ เธอสวนกลับด้วยฝ่ามือหนักๆ จนแพรวหน้าหันล้มลงไปกองกับพื้นเวที "ฉันไม่ได้หลอกแกแพรว... แต่แกมันโง่และโลภจนมองไม่เห็นทางตันที่ฉันวางไว้ให้ต่างหาก!"

จุดจบของคนพาล

ภีมพยายามจะหนีลงจากเวทีเช่นกัน แต่ทว่า... ตำรวจในเครื่องแบบสี่นายที่รินรดาประสานงานไว้ล่วงหน้าได้เดินเข้ามาขวางทางไว้

"คุณภีมครับ คุณถูกจับในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกทรัพย์สินบริษัท รวมถึงการพยายามทำร้ายร่างกายตามที่ได้รับแจ้งหลักฐานวิดีโอเมื่อครู่ครับ"

"ไม่จริง! รินรดา! เธอทำแบบนี้ได้ยังไง ฉันเป็นผัวเธอนะ!" ภีมตะคอกอย่างหมดท่าขณะถูกใส่กุญแจมือ

"ผัวที่นอนกับเพื่อนสนิทฉันน่ะเหรอคะ? พี่มันตายไปจากใจรินนานแล้วภีม" รินรดาเดินเข้าไปกระซิบที่ข้างหูเขา "เงินทุกบาทที่พี่เอาไป รินยึดคืนมาหมดแล้วในฐานะสินสมรสที่เป็นการทุจริต พี่จะออกจากคุกมาในฐานะคนล้มละลายที่ไม่มีแม้แต่บ้านจะซุกหัวนอน!"

แพรวที่นั่งร้องไห้โฮอยู่บนพื้นก็ถูกควบคุมตัวไปเช่นกัน ในข้อหาเป็นสมรู้ร่วมคิดและลักทรัพย์ (สมุดปกน้ำเงิน)

รินรดายืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนเวทีท่ามกลางความโกลาหล เธอหยิบไมโครโฟนขึ้นมาแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท

"โครงการ 'The Empress' แปลว่าจักรพรรดินี... และจักรพรรดินีที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องมีราชาเคียงข้าง โดยเฉพาะราชาที่เน่าเฟะ ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในการ 'ล้างขยะ' ออกจากชีวิตของรินรดาในวันนี้ค่ะ"

เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้อง รินรดาเดินลงจากเวทีด้วยรอยยิ้มที่สงบที่สุดในชีวิต

การเปิดตัว 'ตัวแปรใหม่'

ที่มุมมืดหลังห้องบอลรูม ชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเข้มยืนพิงผนังมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสายตาชื่นชม เขาคือ ‘อคิน’ มหาเศรษฐีลึกลับเจ้าของอาณาจักรโรงแรมที่รินรดาเพิ่งไปเช่าสถานที่แห่งนี้

อคินเดินเข้ามาหารินรดาที่กำลังจะเดินออกจากงาน เขาขวางทางเธอไว้พร้อมรอยยิ้มที่มีเสน่ห์

"เป็นโชว์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมาเลยครับคุณรินรดา"

รินรดาชะงัก มองชายตรงหน้าด้วยความระแวดระวัง "คุณเป็นใครคะ?"

"ผมชื่ออคินครับ... และผมคิดว่าเราสองคนมีศัตรูคนเดียวกัน" อคินยื่นนามบัตรทองคำให้เธอ "ภีมไม่ได้แค่หักหลังคุณ แต่เขาเคยทำลายครอบครัวของผมเมื่อสิบปีก่อน... ผมรอวันนี้มานาน วันที่มีคนทำให้เขาย่อยยับได้สะใจขนาดนี้"

รินรดามองนามบัตรในมือแล้วสบตาอคิน "คุณต้องการอะไรจากฉัน?"

"ผมไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณ... ผมแค่ต้องการ 'ร่วมมือ' กับจักรพรรดินีอย่างคุณ เพื่อฝังพวกมันให้ลึกกว่าเดิม"

สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ท่ามกลางซากปรักหักพังของความแค้นที่เพิ่งเริ่มต้น... สงครามบทใหม่กำลังจะถูกจารึก