เกมใหม่บนซากปรักหักพัง

กลิ่นอับชื้นและบรรยากาศที่แสนเย็นเยียบภายในห้องขังสถานีตำรวจ คือโลกใบใหม่ที่ ภีม และ แพรว ไม่เคยคาดคิดว่าจะต้องมาสัมผัส ภีมนั่งกุมขมับอยู่บนม้านั่งไม้แข็งๆ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาบัดนี้เต็มไปด้วยหนวดเคราครึ้มและแววตาที่ล่องลอย ส่วนแพรวถูกแยกไปอีกห้องหนึ่ง เธอเอาแต่กรีดร้องและทุบประตูจนเล็บที่เคยทำมาอย่างดีฉีกขาดเลือดซิบ

"รินรดา... นังผู้หญิงใจเพชร" ภีมสบถออกมาด้วยความแค้นใจ

เขาจำภาพสายตาที่เยือกเย็นของภรรยาบนเวทีได้ติดตา มันไม่ใช่สายตาของคนที่เจ็บปวด แต่มันคือสายตาของคนที่มองขยะชิ้นหนึ่งที่ถูกกำจัดทิ้งอย่างถูกวิธี

พันธมิตรที่น่าสงสัย

ในขณะเดียวกัน ที่ห้องอาหารส่วนตัวบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรู รินรดา นั่งเผชิญหน้ากับ อคิน ชายหนุ่มลึกลับที่เพิ่งปรากฏตัวในงานแถลงข่าว แสงไฟจากตึกระฟ้าสะท้อนในแก้วไวน์แดงที่รินรดาถืออยู่ เธอจ้องมองชายตรงหน้าด้วยสายตาจับผิด

"คุณบอกว่าคุณมีศัตรูคนเดียวกับฉัน... ฉันจะเชื่อคุณได้ยังไงคะคุณอคิน?" รินรดาถามเสียงนิ่ง

อคินวางแฟ้มเอกสารเก่าๆ ลงบนโต๊ะ มันคือบันทึกการล้มละลายของบริษัทก่อสร้างขนาดกลางเมื่อสิบปีก่อน "พ่อของผมถูกภีมยักยอกแบบแปลนโครงการไป แล้วใส่ร้ายว่าพ่อผมทุจริตจนท่านต้องตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง... ภีมสร้างฐานะขึ้นมาจากคราบน้ำตาของครอบครัวผม รินรดา... เราสองคนแค่เจอกันคนละช่วงเวลาเท่านั้น"

รินรดาไล่สายตามองเอกสาร แววตาของเธอวูบไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นความโหดเหี้ยมของภีมที่สั่งสมมานาน "แล้วคุณต้องการให้ฉันทำอะไร?"

"ภีมยังมี 'เครือข่าย' ลับที่หนุนหลังอยู่ คนพวกนั้นกำลังพยายามจะประกันตัวเขาออกมาภายในคืนนี้" อคินโน้มตัวเข้ามาใกล้ "ถ้าเขาหลุดออกมาได้ เขาจะมุ่งเป้ามาที่ตัวคุณเป็นคนแรก รินรดา... เขาไม่ได้ต้องการแค่เงิน แต่เขาต้องการ 'ทำลาย' ผู้หญิงที่ทำให้เขาเสียหน้า"

การแว้งกัดของหมาจนมุม

เป็นจริงอย่างที่อคินคาดไว้ ด้วยอำนาจมืดและเงินสินบนที่ภีมเคยหว่านไว้ก่อนหน้านี้ เขาถูกประกันตัวออกมาได้ในช่วงดึกของคืนนั้น ภีมพุ่งตรงไปที่คอนโดลับของแพรวทันที ไม่ใช่เพื่อไปรับเธอออกมา แต่เพื่อไปเอา "เงินสำรอง" และ "อาวุธ" ที่เขาซ่อนไว้

แต่ทว่า... เขาพบว่าแพรวที่ถูกปล่อยตัวออกมาด้วยเงินประกันของที่บ้านเธอก่อนหน้านั้น กำลังขนกระเป๋าเตรียมหนีไปต่างประเทศ!

"มึงจะหนีไปไหนอีแพรว!" ภีมคำราม พุ่งเข้าไปกระชากผมแพรวแล้วเหวี่ยงเธอเข้ากับผนังห้องอย่างรุนแรง

"ปล่อยกู! ภีม! มึงมันคนล้มละลาย มึงมันไม่มีอนาคตแล้ว กูไม่อยู่ตายไปกับมึงหรอก!" แพรวโต้กลับพร้อมถ่มน้ำลายใส่หน้าเขา

ภีมฟิวส์ขาด ความโกรธแค้นที่สะสมมาจากรินรดาถูกระบายลงที่แพรว เขาบีบคอเธอจนหน้าเขียวคล้ำ "เพราะมึงคนเดียว! ถ้ามึงไม่เงี่ยนอยากจะกินกูจนออกนอกหน้า นังรินมันก็จับไม่ได้! มึงต้องอยู่รับกรรมกับกูที่นี่!"

ภีมลากแพรวเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำเย็นจัดรดหัวเธอเพื่อเรียกสติที่บ้าคลั่ง "พรุ่งนี้... มึงต้องไปหานังรินกับกู ไปหลอกให้มันออกมาข้างนอก ถ้ามึงทำไม่ได้ กูจะฆ่ามึงหมกห้องนี้แหละ!"

แพรวสั่นเทิ้มด้วยความกลัว เธอเห็นปีศาจร้ายในดวงตาของภีม ปีศาจที่เกิดจากการถูกรินรดาทำลายศักดิ์ศรีจนหมดสิ้น

กับดักซ้อนกับดัก

เช้าวันรุ่งขึ้น รินรดาได้รับข้อความจากแพรว: "ริน... แพรวขอโทษ แพรวมีหลักฐานสำคัญเรื่องที่ภีมสั่งเก็บแก แพรวทนไม่ไหวแล้ว มาเจอกันที่โกดังหลังไซต์งานเก่าได้ไหม แพรวจะมอบทุกอย่างให้แกแล้วจะหนีไปเอง"

รินรดามองข้อความนั้นแล้วหันไปหาอคินที่ยืนอยู่ข้างๆ "แผนตื้นๆ ของภีมสินะคะ"

"ใช่ครับ... ภีมใช้แพรวเป็นเหยื่อล่อ" อคินตรวจสอบตำแหน่งพิกัด "คุณจะไปไหม?"

"ไปสิคะ... แต่ไม่ได้ไปเป็นเหยื่อนะ" รินรดาคลี่ยิ้มร้าย "ฉันจะไปดูวาระสุดท้ายของละครน้ำเน่าเรื่องนี้ด้วยตัวเอง"

รินรดาเตรียมตัวอย่างดี เธอไม่ได้แจ้งตำรวจในทันทีเพราะรู้ว่าภีมมีหูตาอยู่ในกรม แต่เธอให้อคินเตรียมทีมบอดี้การ์ดมืออาชีพแฝงตัวไปรอบโกดัง

เมื่อรินรดาเดินทางไปถึงที่นัดหมาย เธอเห็นแพรวนั่งร้องไห้อยู่กลางโกดังที่รกร้าง แต่ทันทีที่รินรดาก้าวเข้าไป ภีมก็ปรากฏตัวออกมาจากเงามืดพร้อมปืนในมือ!

"ไงจ๊ะเมียรัก... มาตามนัดเลยนะ" ภีมแสยะยิ้ม ใบหน้าดูบ้าคลั่งอย่างเห็นได้ชัด "ฉลาดนักใช่ไหม? วางแผนเก่งนักใช่ไหม? วันนี้ดูสิว่าสมองเพชรของเธอจะกันกระสุนปืนได้ไหม!"

รินรดายืนนิ่ง ไม่แสดงท่าทีหวาดกลัว "พี่จะฆ่ารินเหรอคะภีม? ฆ่ารินไปพี่ก็ไม่ได้อะไรคืนมานะ หุ้นทั้งหมดถูกโอนเป็นชื่อแม่รินไปแล้ว และเงินในต่างประเทศก็ถูกอายัดไว้หมด"

"กูไม่เอาเงินแล้ว! กูจะเอาชีวิตมึง!" ภีมตะคอก ลั่นไกปืนขึ้นฟ้าหนึ่งนัดจนเสียงก้องกังวาน

"พี่รู้ไหมคะว่าความผิดพลาดที่สุดของพี่คืออะไร?" รินรดาก้าวเท้าเข้าหาปากกระบอกปืนอย่างช้าๆ "คือพี่คิดว่ารินมาที่นี่คนเดียว... และพี่คิดว่ารินจะให้พี่ตาย 'ง่ายๆ' ด้วยกระสุนนัดเดียว"

ทันใดนั้น แสงเลเซอร์สีแดงนับสิบจุดก็จับไปที่หน้าอกและศีรษะของภีม!

"วางปืนลงเถอะครับคุณภีม... ก่อนที่หัวของคุณจะกระจายเป็นเศษเนื้อ" เสียงของอคินดังมาจากมุมมืดด้านบน

ภีมเบิกตากว้าง มองไปรอบๆ อย่างเสียขวัญ แพรวที่เห็นโอกาสจึงพยายามจะวิ่งหนี แต่ภีมกลับคว้าคอเสื้อเธอไว้แล้วจ่อปืนที่หัวของแพรวทันที!

"ถอยไป! ไม่งั้นกูฆ่าอีนี่จริงๆ ด้วย!" ภีมขู่ด้วยเสียงสั่นเครือ

รินรดามองภาพเพื่อนรักที่กำลังถูกชายชู้จ่อหัวด้วยสายตาสมเพช "ฆ่าเลยสิคะภีม... รินไม่แคร์อยู่แล้ว อดีตเพื่อนที่หักหลังรินกับสามีที่กำลังจะกลายเป็นฆาตกร ตายไปพร้อมกันก็น่าจะเหมาะสมดีนะคะ"

คำพูดของรินรดาทำเอาทั้งภีมและแพรวถึงกับชะงัก นี่คือความเยือกเย็นของนางเอกที่พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้เจอ!