หมากรุกกระดานแค้น

ค่ำคืนที่แสนยาวนานผ่านพ้นไปพร้อมกับรอยคราบน้ำตาที่เหือดแห้งบนใบหน้าของ รินรดา เธอไม่ได้ข่มตานอนแม้แต่นาทีเดียว หลังจากที่ไล่ตะเพิด ภีม และ แพรว ออกไปจากบ้านในสภาพกะรุ่งกะริ่ง รินรดาก็นั่งลงที่โต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่กลางห้องโถง แสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สะท้อนลงบนนัยตาที่แข็งกร้าวของเธอ

รินรดาไม่ได้เป็นแค่สถาปนิกที่วาดฝันบนแผ่นกระดาษ แต่เธอคือ "นักยุทธศาสตร์" ที่มองเห็นโครงสร้างของความพินาศล่วงหน้า เธอเปิดไฟล์ลับที่รวบรวมข้อมูลการเงินของบริษัท 'ภีม คอร์ปอเรชั่น' ซึ่งแท้จริงแล้วเงินทุนตั้งต้น 90% มาจากสินเดิมของเธอทั้งสิ้น

"พี่คิดว่าพี่เก่งนักใช่ไหมภีม... พี่คิดว่าการยักยอกเงินไปเปิดบริษัทนอมินีกับอีแพรวจะไม่มีใครรู้" รินรดาพึมพำเสียงเย็น เธอจิบกาแฟดำรสขมจัดพลางไล่ดูสเตตเมนต์ธนาคารที่เธอแอบจ้างแฮกเกอร์ฝีมือดีเจาะข้อมูลมาได้

ภีมยักยอกเงินไปกว่า 20 ล้านบาทเพื่อไปสร้างคอนโดมิเนียมโครงการ 'The Heaven' โดยใช้ชื่อแพรวเป็นนอมินีถือหุ้นใหญ่ พวกมันคิดว่าจะสร้างรังรักบนความล่มจมของเธอ แต่พวกมันลืมไปว่า... ใบอนุญาตก่อสร้างและแบบแปลนทั้งหมด รินรดาเป็นคนเซ็นกำกับในฐานะสถาปนิกผู้ควบคุมงาน

การทำลายล้างขั้นที่ 1: ตัดวงจรการเงิน

รุ่งเช้าวันใหม่ รินรดาปรากฏตัวที่บริษัทในชุดสูทสีแดงเพลิงที่ดูทรงพลัง ลิปสติกสีแดงเข้มขับให้ใบหน้าของเธอดูเหมือนนางพญาที่พร้อมจะประหารศัตรู พนักงานทุกคนต่างก้มหน้าทำงานด้วยความยำเกรง เพราะข่าวลือเรื่องเมื่อคืนเริ่มหลุดลอดออกมาบ้างแล้ว

"เรียกประชุมบอร์ดบริหารด่วนที่สุดค่ะ" รินรดาสั่งเลขาฯ เสียงเรียบ

ภายในห้องประชุม ภีมเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่มีรอยฟกช้ำจากการถูกรินรดาตบเมื่อคืน เขาพยายามปั้นหน้านิ่งแต่แววตาสั่นระริก เมื่อเห็นรินรดานั่งอยู่ที่หัวโต๊ะแทนที่ตำแหน่งของเขา

"ริน! ทำไมมานั่งตรงนี้ นี่มันตำแหน่งของพี่!" ภีมตะคอกเบาๆ เพื่อกู้หน้าต่อหน้ากรรมการคนอื่น

รินรดาไม่ตอบ แต่เธอโยนซองเอกสารลงบนโต๊ะกลางห้องประชุม "ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ฉันในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ 60% ของบริษัท ขอสั่งระงับการเบิกจ่ายงบประมาณโครงการ 'The Heaven' ทั้งหมด และขอปลดคุณภีมออกจากตำแหน่งประธานบริหารชั่วคราว เพื่อตรวจสอบการทุจริตค่ะ"

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้องประชุม ภีมหน้าถอดสี "ริน! เธอเอาอะไรมาพูด ฉันไม่เคยทุจริต!"

"งั้นอธิบายเงิน 20 ล้านที่โอนเข้าบัญชีบริษัท 'พีแอนด์พี พร็อพเพอร์ตี้' ที่มีชื่อ 'นางสาวแพรวพรรณ' เป็นเจ้าของหน่อยสิคะ... หรือต้องให้ฉันเปิดคลิปเสียงที่พวกคุณวางแผนจะฮุบหุ้นของฉันให้ท่านกรรมการฟังด้วย?"

รินรดากดเปิดไอแพด เสียงสนทนาของภีมและแพรวเรื่องการยักยอกเงินดังชัดเจนไปทั่วห้อง ภีมทรุดลงกับเก้าอี้ มือสั่นเทาจนคุมไม่อยู่ เขาถูกต้อนจนมุมด้วยความฉลาดและเตรียมการมาอย่างดีของภรรยา

"ถ้าพี่ไม่อยากให้เรื่องนี้ถึงตำรวจ... เซ็นใบหย่าและโอนหุ้นทั้งหมดคืนมาให้รินซะ ไม่งั้นพี่เตรียมตัวไปกินข้าวแดงในคุกได้เลย!"

ความริษยาของนางบำเรอ

ในขณะเดียวกัน แพรวที่หลบไปกบดานอยู่ที่คอนโดหรูซึ่งภีมซื้อให้ กำลังคลั่งตายด้วยความริษยา เธอเห็นข่าวการประชุมด่วนผ่านกรุ๊ปไลน์พนักงานที่เธอแอบแฝงตัวอยู่

"นังรินรดา! แกคิดว่าแกชนะแล้วเหรอ?" แพรวขว้างแจกันดอกไม้ทิ้งด้วยความแค้น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเบอร์หาภีมทันที

"ภีมคะ! ทำอะไรสักอย่างสิ! นังรินมันจะยึดทุกอย่างไปนะ แพรวไม่ยอมนะคะ!" แพรวแผดเสียงใส่โทรศัพท์

"หุบปากไปเลยแพรว! เพราะเธอนั่นแหละที่รั้งฉันไว้เมื่อคืนจนรินมาเจอ เรื่องมันถึงได้พังขนาดนี้!" ภีมตะคอกกลับด้วยความเครียด

ความสัมพันธ์ที่สร้างบนความลุ่มหลงเริ่มร้าวรานทันทีที่ผลประโยชน์หายไป แพรวเริ่มเปลี่ยนท่าที เธอไม่ได้รักภีมที่ตัวบุคคล แต่เธอรักเงินและความสุขสบายที่เขาปรนเปรอให้ เมื่อเห็นว่าภีมกำลังจะล้มละลาย สัญชาตญาณเอาตัวรอดของเธอก็ทำงาน

แพรวแอบเปิดลิ้นชักลับของภีม เธอหยิบเอกสารสำคัญบางอย่างออกมา... มันคือเอกสารการรับสินบนของข้าราชการระดับสูงที่ภีมเคยทำไว้เพื่อขอใบอนุญาตก่อสร้าง

"ถ้าแกไม่ให้เงินฉัน... ฉันก็จะทำลายพวกแกทั้งคู่ให้ย่อยยับไปเลย!" แพรวยิ้มร้าย สายตาเต็มไปด้วยความพยาบาท

จูบที่เคลือบด้วยยาพิษ

เย็นวันนั้น ภีมซมซานกลับมาที่บ้านหลังเดิมที่เขาถูกไล่ออกไป เขาเห็นรินรดานั่งจิบไวน์อยู่ที่ริมสระน้ำ ความสวยและสง่าของเธอในยามนี้กลับทำให้เขาเกิดความปรารถนาอย่างบ้าคลั่ง ภีมคิดว่าเขายังมีไพ่ตายคือ "ความรัก" ที่รินรดามีให้เขามาตลอด 5 ปี

"ริน... พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว" ภีมเดินเข้าไปคุกเข่ากอดเอวรินรดาไว้ "พี่ถูกนังแพรวมันยั่ว มันเอายาให้พี่กิน พี่ไม่ได้ตั้งใจจะหักหลังรินเลยนะ"

รินรดามองหัวสามีที่ซบอยู่บนตักด้วยความขยะแขยง แต่เธอกลับเอื้อมมือไปลูบผมเขาเบาๆ

"จริงเหรอคะพี่ภีม... พี่ถูกหลอกจริงๆ เหรอ?" เสียงของเธออ่อนลงจนภีมตายใจ

"จริงครับริน พี่รักรินคนเดียว ให้โอกาสพี่อีกครั้งนะ พี่จะหย่ากับมัน จะไล่มันไปให้ไกลที่สุด"

ภีมเงยหน้าขึ้น จ้องมองริมฝีปากอิ่มของรินรดา เขาโน้มตัวเข้าไปจูบเธอด้วยความโหยหา รินรดาไม่ขัดขืน... เธอจูบตอบเขาอย่างดูดดื่มจนภีมเคลิ้มไปกับรสสัมผัสที่แสนหวาน

แต่ในจังหวะที่ภีมกำลังจะเคลิ้มถึงที่สุด รินรดากลับถอนจูบออกแล้วตบหน้าเขาอย่างแรงจนภีมกลิ้งลงไปกองที่พื้น!

"จูบนี้... คือจูบลาสำหรับเศษเดนอย่างพี่ค่ะภีม!" รินรดาเยาะเย้ย "พี่คิดว่ารินโง่ขนาดที่จะเชื่อคำโกหกพรรค์นั้นเหรอ? ระหว่างที่พี่กำลังจูบริน... รินให้ทนายไปขนของของพี่ออกจากห้องทำงานและเปลี่ยนรหัสเซฟหมดแล้ว"

ภีมเบิกตากว้าง "ริน! นี่เธอ..."

"พี่มันก็แค่เบี้ยบนกระดานของรินเท่านั้นแหละภีม... ต่อไปนี้ เตรียมพบกับความนรกที่แท้จริงได้เลย เพราะคนอย่างแพรว มันไม่ปล่อยพี่ไว้แน่ เมื่อมันรู้ว่าพี่ไม่มีเงินให้มันผลาญอีกต่อไป!"

รินรดายืนมองสามีที่กำลังสติแตกด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ เธอไม่ได้แค่ต้องการหย่า แต่เธอต้องการเห็นคนทั้งคู่ทำลายกันเองจนไม่เหลือซาก และเธอจะเป็นคนคอยดูความพินาศนั้นจากยอดหอคอยที่เธอสร้างขึ้นมาเอง