ตอนที่ 2

ตึก ตึก … ตึก

เสียงหัวใจเริ่มเบาลงอีกครั้งในทุกย่างก้าวที่นางเดินออกห่างเกินสิบก้าวและยิ่งห่างไปเรื่อยๆจนร่างหนาเข่าทรุดล้มลงจับหน้าอก

“ฝ่าบาท!!” เสียงตกใจจากขันทีและนางกำนัลดังขึ้นอีกครั้งสร้างความโกลาหลไม่น้อย ชายหนุ่มเงยหน้ามองหญิงสาวเดินห่างออกไปราวกับนางนำลมหายใจของตนไปด้วย นิ้วเรียวยาวยื่นไปตรงหน้าชี้บอกความหมายแต่ไม่มีใครเข้าใจจนต้องรวบรวมกำลังตะเบ็งเสียงออกเอง

“จับนางไว้ อึก” ลมหายใจเริ่มติดขัดใกล้หมดสติไร้ลมยื้อต่อ

“ทหารจับนางไว้!” ขันทีรีบหันไปสั่งทหารทันทีเมื่อตั้งสติได้ สิ้นเสียงคำสั่งทหารวิ่งกรูเข้ามาล้อมตัวหญิงสาวทำนางตกใจจับผ้ารัดอกแน่นตวัดหางตามองไปทางชายหนุ่มนอนสลบอยู่ในอ้อมแขนชายผู้ครองตำแหน่งขันที

“น่าชิงชังนัก!” เสียงใสตะเบ็งตอกกลับอย่างไม่ชอบใจก่อนยกมือสัมผัสหัวใจเริ่มเจ็บปวดไร้สาเหตุขาเริ่มอ่อนแรงทรุดตัวล้มลงกับพื้นสร้างความโกลาหลเพิ่มเป็นสองเท่ายากแก้การเข้าใจ

...

.......

..........

ย้อนกลับไปก่อนแบ่งแยกแคว้นปกครองแผ่นดินสวรรค์สร้างพื้นดินพื้นน้ำและมนุษย์ดำเนินชีวิตแต่การสร้างไม่ได้สร้างเพียงสิ่งที่ดีงามขึ้นมา เหล่ามารภูตหลุดออกจากสวรรค์เกิดความปั่นป่วนอาละวาดครั้งใหญ่จนสวรรค์ต้องสร้างกองทัพรับมือกับผู้นำมารปีศาจอย่างกระทิงเหล็ก ผู้แก่กล้าอมตะ เมื่อเทพสวรรค์ไม่สามารถจัดการได้เดือดร้อนถึงมังกรดำผู้บรรลุศีลหมื่นปีจากทะเลทิศบูรพาหนึ่งเดียวที่ถือกำเนิดจากเจ้าแม่หนี่วา

“หลี่จวินรับคำสั่งเง็กเซียนฮ่องเต้ ศึกสวรรค์ครั้งนี้ข้ารับบัญชาปราบปีศาจกระทิง” เสียงขรึมกล่าวดังลั่นนำกองทัพสวรรค์ลอยตัวกลางอากาศมองซากตำหนักสวรรค์หักพังด้วยฝีมือปีศาจกระทิงกำลังกระโดดเหยียบตำหนักหนึ่งไปอีกตำหนักใช้เขางัดตำหนักสวรรค์แตกหักค่อยๆหันมาสนใจมังกรดำที่แหวกว่ายวนอยู่เหนือท้องฟ้าส่งเสียงคำราม กระทิงเหล็กย่อตัวขยับขาพุ่งเข้าขวิดกลางลำตัวยาวหุ้มเกล็ด ขาอันแข็งแกร่งรั้งเขากระทิงเหล็กก่อนง้างขากรรไกรฝังเขี้ยวลงบนลำตัวกระทิงเหล็กเริ่มเกรี้ยวกราดเพิ่มทวีคูณ ร่างสองร่างดิ่งลงสู่พื้นดินจนเกิดไอคละคลุ้งเป็นวงกว้าง ชุดดำยาวลากพื้นจากชายหนุ่มร่างสูงโปร่งยืนสุขุมมองชายร่างกำยำยืนเปลือยท่อนบนกอดอกแสยะยิ้ม

“เจ้าไร้ปัญญาปราบข้าไม่ได้ เจ้างูน้อย”

“ปีศาจสมควรอยู่ในที่ตน” สิ้นเสียงไม่รอฟังคำตอบใดวิ่งเข้าใส่ชายหนุ่มกำยำออกตัววิ่งหวังปะทะเช่นกัน ร่างสองร่างเปลี่ยนเป็นกายจริงกลับขึ้นสู่สวรรค์พลังปลดปล่อยออกมาเกิดการทำลายล้างมากมายจากทั้งสองฝ่าย ขุนพลสวรรค์ยืนอยู่บนก้อนเมฆแบมือเรียกเจดีย์เจ็ดชั้นปล่อยลอยขยายใหญ่จังหวะเดียวกับที่มังกรดำฝังเขี้ยวลงเข้ากลางลำตัวกระทิงอีกครั้งแล้วเหวี่ยงลอยขึ้นด้านบนดิ่งลงมาด้านล่างพร้อมเจดีย์ครอบตัวกระทิงเหล็ก มังกรดำเปลี่ยนร่างกลายเป็นชายชุดดำผมยาวดำขลับยืนเอามือไพล่หลังมองเจดีย์สูงตระหง่านก่อนมองเจ้าของเจดีย์ลงจากก้อนเมฆยืนข้างกาย

“ปีศาจเหล่านี้กำเริบหนักนัก ปราบเท่าใดไม่อาจหมดสิ้น” เสียงขุนพลสวรรค์เรียกความสนใจให้ชายข้างๆเอียงหน้ามองก่อนผ่อนลมหายใจยาว

“ไม่ว่าปีศาจหรือมนุษย์ล้วนมีหัวใจด้วยกันทั้งนั้น” ทิ้งท้ายเพียงเท่านี้ก่อนเปลี่ยนร่างเป็นมังกรดำตัวใหญ่ทะมึนลอยขึ้นสู่สรวงสวรรค์ปล่อยให้ขุนพลใหญ่จัดการกับสิ่งที่อยู่ในเจดีย์

แสงเทียนจากดอกไม้เรืองรองจุดรอบศาลาใหญ่กลางน้ำร่างหนาในชุดดำนอนตะแคงข้างอยู่ริมท่าห้อยมือวักน้ำ เขามังกรสีดำงอกบนหน้าผากปรากฏเผ่าพันธุ์ชัดเจนขัดกับผิวขาวริมฝีปากเรียวบางเผยอรับสุราจากน้ำเต้ายกลอยรินเหนืออากาศเข้าปากก่อนหลับตาลงตกอยู่ในห้วงแห่งนิทรา

“ราตรีนี้ช่างล้ำลึก แสนนานจริงหรือไม่ จิ้งจอกน้อย” หญิงสาวนั่งลูบท้องแก่อยู่ในป่าไผ่เอียงหน้ามองจิ้งจอกสีน้ำตาลนั่งเลียขาอยู่ข้างๆก่อนมองไปทางคบเพลิงแห่เข้ามาล้อมรอบในยามราตรี หญิงท้องแก่ลุกขึ้นยืนทุลักทุเลมองชาวบ้านจ่อไฟมาทางตนอย่างตื่นตระหนัก จิ้งจอกแยกเขี้ยวขู่ก่อนถูกคบเพลิงเหวี่ยงกระเด็น หญิงสาวขมวดคิ้วหันมองร่างจิ้งจอกน้อยนอนสลบกำลังโดนชาวบ้านจุดไฟเผา ขาสองข้างแปรเปลี่ยนเป็นหางแหลมสะบัดปัดป้องชาวบ้านออกห่างจากจิ้งจอกน้อยตกเป็นเป้าหมายโดนจุดไฟล้อมรอบไร้ทางหนี