ตอนที่ 4

งานเลี้ยงที่คฤหาสน์มิ่งมงคล

เป็นงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของคุณหญิงประไพ แขกที่ถูกเชิญมาล้วนมีฐานะดีทั้งนั้น รวมทั้งครอบครัวของนลินญาด้วย

"ทำหน้าให้ดี ๆ หน่อยสิ พี่รู้ว่าเธอไม่อยากมา แต่อย่าทำหน้าแบบนี้ได้ไหมหลิน"

นลินญาที่หน้าบึ้งตึง หันมาถามพี่สาว

"หน้าหลินเป็นยังไงเหรอพี่"

"ยังจะถามอีกนะ หน้าตาบึ้งตึงซะขนาดนี้ อดทนหน่อยนะหลิน คิดเสียว่ามากินข้าวนอกบ้านละกัน"

อรอินทร์กอดคอนลินญา เธอพยักหน้า สองพี่น้องเดินตามหลังพ่อแม่ที่ทักทายใครต่อใครอย่างคุ้นเคย สุทธิพงษ์เข้ามาจับมือกับณรงค์พล พวกเขาเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่สมัยเรียน คุณหญิงประไพเอ็นดูณรงค์พลเหมือนลูกชายคนหนึ่ง

"นี่...เธอรู้ไหม ฉันได้ยินมาว่า วันนี้คุณหญิงประไพจะเลือกหลานสะใภ้ให้คุณซันด้วยล่ะ"

หญิงสาวคนหนึ่งพูดอย่างตื่นเต้น

"เหรอ...แล้วมีข้อจำกัดไหม อย่างอายุเท่าไหร่ อะไรอย่างเนี้ย"

"ได้ยินว่า...ต้องเข้าเกณฑ์ 4 ข้อนะ 1.อายุ 18-20 ปี 2.ต้องมีฐานะทางสังคมพอสมควร 3.มีความรู้ดี ข้อสุดท้ายสำคัญมากเลยคือ...ต้องสวย"

"จริงเหรอ...ว๊าย แบบนี้พวกเราก็มีสิทธิ์น่ะสิ"

สองพี่น้องได้ยินที่พวกเธอพูดกัน นลินญาหันไปมองคนพูด แล้วเธอก็หันมากระซิบบอกอรอินทร์ว่า

"เอาอะไรมามั่นใจว่าตัวเองสวย"

อรอินทร์หันไปมองแล้วอมยิ้ม ฉุดน้องสาวเดินตามพ่อแม่ให้ทัน

คุณหญิงประไพแต่งตัวสวยตามวัย ใบหน้าอิ่มเอิบสดใส มีคนมาอวยพรและเอาของวัญมาให้ เธอยิ้มอย่างมีความสุข หลานสาวหลายคนยืนอยู่ข้าง ๆ ณรงค์พลก็พาลูกกับเมียเข้ามาอวยพรพร้อมของขวัญ

"ขอให้คุณแม่มีสุขภาพแข็งแรงนะครับ"

"ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะคุณแม่"

คุณหญิงประไพจับมือพวกเขาและยิ้มดีใจ

"รงค์...พรรณ แม่ดีใจจริง ๆ ที่พวกเธอมา"

"ผมระลึกถึงคุณแม่เสมอครับ"

คุณหญิงประไพหันไปมองนลินญาและอรอินทร์ที่ยืนยิ้มอยู่ข้างพ่อแม่

"อิงกับหลินใช่ไหม โตเป็นสาวกันแล้วนะ สวยน่ารักทั้งคู่เลย"

คุณหญิงประไพยิ้มกับสองสาว เธอมองอรอินทร์แล้วพยักหน้า แต่พอหันมาเห็นนลินญา เธอจ้องนิ่งและนาน ศิรินุชเห็นน้องชายกำลังเดินลงมาจากข้างบน เธอจึงกระซิบบอกคุณย่าว่า

"คุณย่าคะ...ซันมาแล้วค่ะ"

ทุกคนหันไปมองตามที่ศิรินุชบอก ก็เห็นร่างสูง ๆ ของศิรชัช หล่อเหลาในชุดสูทสีน้ำตาล กำลังเดินหน้านิ่งลงมาจากข้างบน เขาเอาของขวัญมาให้คุณย่า

พวกสาว ๆ พากันจ้องมองเขาและส่งยิ้มหวานให้ รวมทั้งอรอินทร์ด้วย แต่นลินญากำลังก้มหน้า...หันหลังดูมือถือที่ชนิดาไลน์มาถามว่ารายงานเสร็จหรือยัง เธอมัวแต่ตอบไลน์ จึงไม่ได้สนใจศิรชัช ชายหนุ่มก็พูดคุยกับผู้ใหญ่ ไม่ได้สนใจจะมองผู้หญิงคนไหนเลย

งานเลี้ยงเริ่มต้น...ทุกคนดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน ณรงค์พลกับพรพรรณไปนั่งกับคุณหญิงประไพที่โต๊ะผู้ใหญ่ มีศิรชัชก็นั่งอยู่ด้วย อรอินทร์กับนลินญาสองพี่น้องมานั่งกับพี่สาวทั้งสามคนของศิรชัชที่อีกโต๊ะหนึ่ง

"อิง...เรียนปีไหนแล้วจ๊ะ"

ศิวพรถามยิ้ม ๆ

"อิงเรียนปีสามแล้วค่ะ"

"งั้น...หลินก็ปีเรียนหนึ่งสินะ"

ศิรินุชถามนลินญา เธอพยักหน้ายิ้ม ๆ

"เวลาว่าง...หลินทำอะไรจ๊ะ พี่ได้ยินคุณอาบอกว่า...หลินชอบช่วยงานคุณอาใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ...ก็ช่วยเท่าที่จะช่วยได้ค่ะ"

"เก่งนะ...อีกหน่อยคงเจริญรอยตามพ่อล่ะสิ"

"ได้ก็ดีค่ะ..."

นลินญาหัวเราะเบา ๆ

"อิง...มีแฟนหรือยังจ๊ะ"

ศิวพรถามจนอรอินทร์เขิน

"ไม่มีค่ะพี่...อิงยังไม่คิดจะมีค่ะ"

"หลินล่ะจ๊ะ"

"โอ๊ย...หลินไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอกค่ะ ยังมีอะไรที่อยากทำอีกตั้งเยอะ หลินไม่คิดจะเสียเวลากับเรื่องนี้หรอกค่ะพี่"

สามสาวมองหน้ากัน อึ้งกับคำตอบของนลินญา

"ทำไมฟังดูคุ้น ๆ เนาะ"

ศิรินุชกระซิบบอกพี่สาวทั้งสอง ทั้งคู่พยักหน้า

"ก็เจ้าน้องชายตัวแสบของเราไง พูดแบบนี้เป๊ะเลย"

ศิรินันท์กระซิบบอกพี่น้อง ทั้งสามพยักหน้าให้กัน และมองนลินญาอย่างสนใจ

คุณหญิงประไพกระซิบกับจิตลดา เธอเดินมาเรียกลูกหลานผู้หญิงทั้ง 9 คนให้เดินมาหา ยกเว้นศิวพรที่ท้องอยู่

"พวกเธอไปเดินหาหญิงสาวมา 10 คนที่เห็นว่าเหมาะสม แล้วเอาชื่อมาให้คุณย่า นุช...ถามความเห็นพี่ใหญ่ด้วยนะลูก"

"ค่ะแม่"

ทุกคนเดินไปมองหาหญิงสาวทั่วงาน แต่ได้มาแค่ 8 คนเท่านั้น รายชื่อถูกส่งให้คุณหญิงประไพ เธอเลือกมาได้ 5 คน มีอรอินทร์และนลินญาด้วย

"คุณแม่ค่ะ...เลือกได้แค่นี้เองหรือคะ"

จิตลดากระซิบถาม

"ได้แค่นี้แหละ...น่าจะพิอนะ"

จิตลดายิ้มดีใจ...ที่คุณหญิงประไพเลือกนลินญาด้วย เธอเอ็นดูความสดใสน่ารักของนลินญามาตั้งแต่เด็กแล้ว จิตลดาเดินไปเรียกหญิงสาวทั้งห้าคน มายืนตรงหน้าคุณหญิงประไพ ศิรชัชที่นั่งอยู่ข้าง ๆ คุณย่า กัดปากทำหน้าเซ็ง เขาไม่ปรายตามองพวกเธอเลยแม้แต่น้อย

"ซัน...หลานดูพวกเธอสิ แต่ละคนล้วนเหมาะสมกับหลานทั้งนั้น เลือกมาสักคนสิลูก"

ศิรชัชส่ายหัว เขาไม่พอใจมาก และเริ่มจะอารมณ์เสีย เขาลุกขึ้นยืน...คิดจะเดินออกไปจากงาน จิตลดาที่รู้นิสัยลูกดี...เดินมาจับแขนเขา

"ซัน...แม่รู้ว่าลูกไม่พอใจ แต่วันนี้เป็นวันเกิดของคุณย่านะลูก เห็นแก่คุณย่าสักนิดเถอะ เลือกสักคนก่อน...แล้วค่อยมาว่ากัน"

"แต่แม่ครับ...ผมไม่ชอบ..."

"เอาน่า...แม่ขอนะ"

ศิรชัชจำต้องพยักหน้า เขาหันไปมองหญิงสาวทั้งห้าทีละคน แต่ละคนพยายามส่งยิ้มหวานมาให้เขา พยายามทำให้เขาสนใจ