บทที่8 Dirty Talk NC

เช้าวันใหม่

บรรยากาศยามเช้าภายในอาคารเรียนของมหาวิทยาลัยชื่อดังเต็มไปด้วยความคึกคักและมีชีวิตชีวาของเหล่านิสิตนักศึกษา อลิซในชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดตาและกระโปรงพลีทสั้นเลยเข่าเล็กน้อยกำลังนั่งฟังการบรรยายวิชาการตลาดอยู่ในห้องเรียนขนาดใหญ่

ที่ด้านนอกอาคารเรียน มีรถตู้สีดำทรงหรูจอดซุ่มอยู่ พร้อมชายชุดดำในคราบการ์ดคอยดูแลและจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของเธออยู่ห่างๆ ตามคำสั่งอย่างเข้มงวดของประมุขแห่งตระกูลแบล็กวูด อลิซถอนหายใจออกมาเบาๆ พยายามรวบรวมสมาธิไปที่สไลด์อาจารย์ผู้สอนตรงหน้า

ทว่าเสียงสั่นเตือนของโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงข้อความสั้นๆ จากแอปพลิเคชันส่งข้อความลับที่ตั้งค่าไว้เฉพาะบุคคล ข้อความนั้นทำให้อลิซถึงกับหน้าซีดเผือดและหัวใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม

My Owner: ฉันให้เวลา 5 นาที เดินไปห้องน้ำ

อลิซรีบพิมพ์ข้อความตอบกลับไปด้วยมือที่สั่นเทา ความหวาดหวั่นแล่นปราดไปทั่วร่าง

Alice: แต่ฉันเรียนอยู่ค่ะ

My Owner: ฉันไม่ได้ถามความเห็น และอย่าให้ฉันต้องนับถอยหลัง อลิซ... ถ้าไม่ไปใน 5 นาที ฉันจะให้ฌอนเดินเข้าไปลากเธอออกมากลางห้องเรียนเดี๋ยวนี้

คำขู่ที่เด็ดขาดและไร้ซึ่งความปรานีทำให้หญิงสาวรู้ดีว่าริชาร์ดไม่ได้พูดเล่น มาเฟียใหญ่อย่างเขาทำจริงแน่นอน เธอไม่มีทางเลือกอื่น อลิซจำใจต้องยกมือขึ้นขออนุญาตอาจารย์ผู้สอนด้วยน้ำเสียงติดขัด

“ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะอาจารย์” เมื่ออาจารย์พยักหน้ารับ อลิซก็รีบคว้ากระเป๋าสะพายและโทรศัพท์มือถือ เดินก้าวเร็วๆออกจากห้องเรียนไปยังห้องน้ำหญิงที่ตั้งอยู่สุดโถงทางเดิน โชคดีที่เวลานี้เป็นช่วงเวลาเรียน ทำให้ภายในห้องน้ำเงียบสงบและไร้ผู้คน อลิซเดินเข้าไปในห้องน้ำห้องด้านในสุด ปิดล็อกประตูปากทางอย่างแน่นหนา หัวใจเต้นระรัวด้วยความประหม่า

ทันทีที่ล็อกประตูเสร็จ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นเป็นสายเรียกเข้าแบบวิดีโอคอล อลิซสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกดรับสายและถือโทรศัพท์ตั้งไว้

ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือนายใหญ่แห่งแบล็กวูดคอร์ปอเรชั่น... 'ริชาร์ด แบล็กวูด' ชายวัยสี่สิบเจ็ดปีในชุดสูทหรูหรากำลังนั่งผ่อนคลายอยู่บนเก้าอี้หนังฝั่งเพนต์เฮาส์ สายตาคมกริบสีเทาเข้มจ้องมองเด็กสาวผ่านหน้าจออย่างจาบจ้วงและเต็มไปด้วยอำนาจการครอบครอง

(เด็กดี... ไหนวางโทรศัพท์ไว้ที่พนักพิงบนผนัง แล้วอ้าขาให้ฉันดูสิ) น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าจางสั่งผ่านลำโพงโทรศัพท์

"คุณริชาร์ด..." อลิซเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาทันที "ฉัน... ฉันอยู่ในห้องน้ำมหาลัยนะคะ ถ้ามีใครเข้ามาได้ยินเข้า..."

(ไม่มีใครเข้ามาหรอก ฌอนจัดการปิดป้ายปรับปรุงหน้าห้องน้ำให้เธอแล้ว) ริชาร์ดจุดยาสูบขึ้นจุดสูบ ควันสีเทาจางๆลอยฟ่องผ่านหน้าจอ (ตั้งโทรศัพท์ไว้บนพิงฝาผนัง ให้ฉันเห็นเธอชัดๆ ถอดกระโปรงแล้วก็อะไรที่มันขวางหูขวางตาของเธอออกซะ)

"คุณริชาร์ด... ได้โปรดเถอะค่ะ" อลิซร้องขอความเมตตาทั้งน้ำตา

(ฉันบอกให้ถอด! อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำเป็นครั้งที่สอง) น้ำเสียงเข้มขึ้นบีบบังคับให้อลิซต้องยอมสยบ

ด้วยความหวาดกลัวคำขู่และความเอาแต่ใจของเขา อลิซจำใจต้องวางโทรศัพท์ตั้งพิงไว้กับผนังห้องน้ำ ค่อยๆ ปลดกระดุมกระโปรงพลีทและรูดซิปลง ทิ้งกระโปรงลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้า ผิวขาวเนียนนุ่มท่อนล่างปะทะกับอากาศเย็นในห้องน้ำจนขนอ่อนลุกซู่ จากนั้นมือสั่นเทาก็ค่อยๆเกี่ยวกางเกงชั้นในลูกไม้สีหวานออก ทิ้งลงไปรวมกับกระโปรง

ริชาร์ดทอดสายตามองเรือนร่างส่วนล่างที่งดงามบริสุทธิ์ของเด็กสาวผ่านหน้าจอ นัยน์ตาสีเทาเข้มวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาอันป่าเถื่อน ชายหนุ่มสูดยาสูบเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะพ่นออกมา

(เอานิ้วของเธอสอดเข้าไปข้างใน) ริชาร์ดออกคำสั่งเสียงพร่า (ทำให้ตัวเองมีอารมณ์ บดเอวให้ฉันดู แล้วครางชื่อฉันออกมาเบาๆ)

"อึก..." อลิซกลืนน้ำตาลงคอ ความอับอายและอารมณ์วาบหวามปะปนกันจนสมองพร่ามัว เธอค่อยๆย่อตัวลงเล็กน้อย แยกขาเรียวสวยออกจากกัน สองมือสั่นระริกเอื้อมลงไปแตะความอ่อนนุ่มเบื้องล่างที่เริ่มมีน้ำหวานซึมออกมาจากความกลัวและความกดดัน

(ใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลาง สอดเข้าไปลึกๆเด็กดี) อลิซทำตามคำสั่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอค่อยๆสอดนิ้วเรียวยาวสองนิ้วเข้าไปในช่องทางรักอันคับแคบ สัมผัสความอบอุ่นและฉ่ำชุ่มภายในกายตัวเอง

"อื้อ... คุณ..คุณริชาร์ด" หญิงสาวเผลอร้องครางออกมาเบาๆ ยกมืออีกข้างขึ้นปิดปากไว้แน่น สองขาสั่นสะท้านยามที่ต้องออกแรงถูไถและสอดใส่นิ้วของตัวเองเข้าออกตามจังหวะที่ริชาร์ดคอยบัญชาการผ่านหน้าจอ

(แรงกว่านี้ อลิซ... บดสะโพกเข้าหานิ้วตัวเอง เหมือนตอนที่เธอกำลังขย่มอยู่บนตัวฉัน) ริชาร์ดสั่งเสียงกระสัน สายตาจับจ้องทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของเธออย่างไม่คลาดสายตา

อลิซข่มความอาย ปล่อยให้อารมณ์รักที่ถูกกระตุ้นปลุกเร้าครอบงำจิตใจ เธอค่อยๆเพิ่มความเร็วในการสอดใส่นิ้ว ขยับสะโพกและบดเอวเข้าหานิ้วมือของตัวเองอย่างเป็นจังหวะ เสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ และเสียงหายใจหอบพร่าดังก้องอยู่ในห้องน้ำแคบๆ

"อ๊ะ... อ๊าส์... คุณริชาร์ด... อลิซ... อลิซเจ็บ..." หญิงสาวครางกระเส่า ใบหน้าหวานสบตากับชายรุ่นพ่อผ่านหน้าจอด้วยสายตาฉ่ำปรือที่เต็มไปด้วยตัณหาและความทรมาน

(เรียกฉันว่านายท่าน แล้วบอกฉันสิว่าเธอเป็นของใคร) ริชาร์ดขู่กระซิบพลางปลดเข็มขัดของตัวเองออกเบื้องหลังหน้าจอ

"อลิซ... อลิซเป็นของคุณ... เป็นของนายท่านค่ะ... อื้อ!" อลิซบดเอวเน้นย้ำเข้าไปอย่างหนักหน่วง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อความวาบหวามพุ่งขึ้นสูงถึงขีดสุด ช่องทางรักรัดเกร็งรัดนิ้วมือของเธอแน่น หยาดหยดน้ำหวานทะลักทลายออกมาชโลมนิ้วมือจนเปียกชุ่ม

ร่างบางแทบทรุดลงไปกองกับพื้นห้องน้ำ เธอหอบหายใจรวยระริน ถอนนิ้วมืออยู่ออกจากร่างกายแล้วซบหน้าลงกับหัวเข่า น้ำตาไหลรินอาบแก้มด้วยความอับอายและปลดปล่อย

ริชาร์ดมองภาพเด็กสาวที่สำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองผ่านสายโทรศัพท์ด้วยความพึงพอใจสูงสุด ชายหนุ่มระบายยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ

(เก่งมาก เด็กดีของฉัน...) ริชาร์ดเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลขึ้น (ทำความสะอาดตัวเอง ซับน้ำตาซะ แล้วกลับไปเรียน... คืนนี้ฉันจะไปรับเธอด้วยตัวเอง)

"ค่ะ... นายท่าน" อลิซตอบรับเสียงแผ่ว เมื่อริชาร์ดกดตัดสายไป อลิซก็นั่งร้องไห้สะอื้นอยู่บนพื้นห้องน้ำครู่ใหญ่ เธอค่อยๆใช้ทิชชูทำความสะอาดร่างกาย จัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าและกระโปรงให้เรียบร้อย ส่องกระจกเช็ดรอยคราบน้ำตาออก แล้วเดินออกจากห้องน้ำกลับเข้าห้องเรียนด้วยจิตใจที่บอบช้ำ