EP 6 : ถอดออกให้หมด NC18+

ตอนที่ 6 : ถอดออกให้หมด

กลับมาปัจจุบัน

สายตาคมมองใบหน้าหวานของเด็กสาวที่เปี่ยมล้นไปด้วยความกลัว ถึงแม้จะรู้สึกถูกใจกับสินค้าชิ้นนี้ตั้งแต่แรกเห็นแต่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าหรือแววตาอะไรออกมาให้คนตรงหน้าได้รับรู้ ใบหน้าคมคายยังคงเรียบนิ่งและไร้ความรู้สึกเหมือนเดิม อาการตื่นกลัวของเธอก็ไม่ได้ทำให้ไทเลอร์รู้สึกสงสารแม้แต่นิดเดียว

ระยะทางจากนครศรีธรรมราชมาถึงกรุงเทพเป็นเวลาหลายชั่วโมง ทำให้ฉันได้ตกผลึกความคิดกับการตัดสินใจในครั้งนี้

...ฉันทำเพื่อครอบครัวแท้ ๆ ของตัวเองถึงแม้ทั้งสองคนจะไม่มีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้แล้ว ไม่ใช่เพราะอยากช่วยเหลือแม่เลี้ยงใจร้าย หวังว่าสิ่งที่ฉันขอให้ลูกน้องเขาจัดการจะส่งผลให้แม่เลี้ยงตกที่นั่งลำบากแบบที่ฉันกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้

มือหนาคลายมือออกจากปลายคางมน และเดินไปนั่งที่ปลายเตียง จัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกจนครบทุกเม็ดทำให้เปิดเผยแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามต่อสายตาของเด็กสาว

"ถึงเวลาเช็คของ ทำหน้าที่เธอซะ"

รู้สึกเสียวสันหลังวาบกับคำสั่งที่เรียบนิ่ง อีกทั้งเจ้าของร่างกายกำยำยังเปิดเผยให้ฉันได้เห็นกล้ามเนื้อทุกสัดส่วน

"ฉันขอถามสักนิดได้ไหมคะ"

คิ้วหนาเลิกขึ้นหนึ่งข้างเป็นเชิงคำถามและใช้ความเงียบแทนการตอบ

"ฉันต้องทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนถึงจะได้โฉนดที่ดินคืน ในเมื่อฉันยอมใช้ร่างกายใช้หนี้แทนคนอื่นแล้ว โฉนดที่ดินนั้นจะกลับมาเป็นของฉันเหมือนเดิมใช่ไหม"

"หึ เป็นคำถามที่แสนโง่ ไม่แปลกที่เธอยืนอยู่ตรงนี้"

คำพูดที่เจ็บแสบบาดลึกไปจนถึงขั้วหัวใจ ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าคมคายของชายหนุ่มและรู้สึกหวั่นใจ

"ฉันจะบอกให้ฉลาดขึ้นนะมีนตรา...สถานะของเธอไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้น สิ่งที่เธอควรทำตอนนี้คือปรนนิบัติฉัน ที่ดินเท่าเห็บหมานั่นฉันจะคืนให้เธอหรือไม่ก็อยู่ที่การกระทำของเธอว่าทำให้ฉันพึงพอใจแค่ไหน คุ้มกับสิ่งที่เธออยากแลกหรือเปล่า" เสียงที่เย็นยะเยือกเอ่ยบอกเด็กสาวให้เข้าใจ สายตาคมกริบจ้องมองคนที่ยืนอยู่ไม่วางตา และเธอก็ไม่กล้าที่จะถามอะไรอีกทำให้ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ

"ถอดออก"

ฉันถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินคำสั่งที่แสนเย็นชานั้นหลังจากภายในห้องตกอยู่ในความเงียบเกือบห้านาที สายตาคมจ้องมองมาที่ฉันและมองต่ำลงไปที่ต้นขาเรียวสวย มือที่สั่นเทาจับชายกระโปรงของชุดเดรสไว้แน่น แววตากลับมาอ่อนไหวอีกครั้งที่ต้องทำเรื่องอย่างว่าโดยที่ฉันไม่เคยทำมาก่อน

พรึบ

เดรสตัวสั้นค่อย ๆ หลุดออกจากร่างอรชรทำให้เผยร่างกายเปลือยเปล่าที่มีเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วกับบราเซียปกปิดส่วนสงวนไว้เท่านั้น ฉันรับรู้ถึงสายตาของเขาที่จ้องมองมาจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสู้สายตาคมกริบคู่นั้น ทำให้แขนเรียวเล็กพยายามปกปิดร่างกายตัวเองด้วยความเขินอายรู้ทั้งรู้ว่าไม่สามารถปกปิดได้มิดชิด

สายตาคมกริบมองผิวขาวเนียนของเด็กสาวแต่ค่อนข้างหงุดหงิดที่แขนของเธอปกปิดส่วนที่เขาอยากเห็นมากที่สุด

"ถอดออกให้หมด"

"....." น้ำเสียงที่กดดันทำให้มีนตราไม่มีทางเลือก มือเรียวเล็กเอื้อมไปด้านหลังเพื่อปลดตะขอบราเซียจนหลุดออกจากเต้าอวบ โน้มตัวลงเพียงนิดเพื่อถอดแพนตี้ตัวจิ๋วออกจากร่างอรชร จนตอนนี้ร่างกายไม่มีสิ่งไหนปกปิดได้อีก ต่อให้ไม่เงยหน้าขึ้นไปมองก็รู้ว่าสายตาคมคู่นั้นยังไม่ละสายตาไปไหน

"เดินมา"

ทุกย่างก้าวของเธอเรียกสายตาคมให้จ้องมองไม่วางตา หน้าอกขนาดใหญ่กระเพื่อมไปตามจังหวะที่เธอเดินพยายามสังเกตรอยผ่าเสริมซิลิโคนแต่กลับไม่เห็น น่าแปลกที่เด็กสมัยนี้มีขนาดที่ใหญ่โดยธรรมชาติ อีกทั้งยอดปทุมถันสีชมพูอมน้ำตาลดูสดใสราวกับเด็กแรกเกิด สายตาคมไล่ระดับผ่านเต้าอวบอิ่มมาถึงหน้าท้องแบนราบ และต่ำลงมาที่เนินสามเหลี่ยมอันโหนกนูนที่ไร้ซึ่งขนปกปิด ความขาวเนียนราวกับแก้มเด็กชวนให้สายตาของไทเลอร์จ้องมองไม่ละสายตาไปที่ไหนอีกเลย และในที่สุดเนินสามเหลี่ยมนั้นก็มาอยู่ตรงหน้าในระยะห่างกันแค่คืบ ภาพที่เห็นไม่คิดว่าเด็กต่างจังหวัดจะมีดีขนาดนี้

"เธอทำให้ฉันหงุดหงิดมากเลยนะมีนตรา" ไทเลอร์พูดด้วยอารมณ์คุกรุ่น เพราะเธอไม่ทำอะไรต่อถ้าเขาไม่สั่ง ความไร้เดียงสาของเธอเริ่มทำให้ไทเลอร์รำคาญ

"ฉันไม่เคย" น้ำเสียงที่สั่นเทาเอ่ยบอกอย่างตรงไปตรงมา ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงแค่ยืนแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายก็อายมากแล้ว

หมับ ตุบ

"โอ๊ย เจ็บ"

ฝ่ามือหนาเอื้อมไปกระชากแขนหญิงสาวและเหวี่ยงเธอลงเตียงนอนด้วยความรุนแรง สายตาคมกริบมองร่างอรชรที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงและลดระดับสายตามาที่เนินนูนสามเหลี่ยมแต่เธอกลับหนีบขาเข้าหากันแน่นจนมองไม่เห็นร่องสวาท

"แหกขาออก"

มีนตราส่ายหน้าเป็นพัลวันเมื่อรู้สึกกลัวจนไม่อยากทำอะไรแบบนี้แล้ว ร่างเล็กพยายามดันตัวเองลุกขึ้นแต่กลับถูกมือหนาผลักให้ตัวฉันลงไปนอนกับเตียงเหมือนเดิม อีกทั้งเขายังจับขาทั้งสองข้างของฉันแหกออกและชันขาขึ้นเหมือนรูปตัวเอ็มจนเผยกลีบกุหลาบบานแย้มที่ไม่เคยมีชายคนไหนได้รุกล้ำเข้าไป ฉันผงกหัวมองคนที่อยู่กลางหว่างขาทำให้เห็นว่าสายตาคมคู่นั้นจ้องมองตาไม่กะพริบทำให้ฉันใช้มือเอื้อมไปหวังจะปกปิดแต่กลับถูกมือหนากระชากออก

กลีบกุหลาบสีชมพูระเรื่อล่อสายตาคมกริบ เนื้อด้านในที่ยังปิดสนิทบ่งบอกถึงความบริสุทธิ์

"แหกไว้แบบนี้ แหกให้กว้าง ๆ ถ้าหุบขาเมื่อไหร่ฉันจะทำให้เธอตายคาเตียง"

"อึก" คำขู่ของเขาทำให้ฉันกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคอ ไอความเย็นพัดผ่านร่างกายจนขนลุกซู่

ไทเลอร์ดันตัวเองลุกขึ้นก่อนจะถอดเสื้อผ้าที่เหลือออกจากร่างกายกำยำ สายตาคมยังไม่ผละออกจากร่องสวาทที่ปิดสนิท และไม่นานร่างกายกำยำก็ได้เปลือยเปล่าจนเผยท่อนเอ็นขนาดใหญ่ต่อหน้าคนที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียง ท่อนลำผงาดชูชันพร้อมใช้งานโดยที่ไม่ต้องเล้าโลม ปลายหัวเห็ดสีชมพูบานออกใหญ่กว่าท่อนลำที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูน ความยาวสามารถทำให้คนที่นอนอยู่จุกและเจ็บแบบทุรนทุราย

แววตาวูบไหวเมื่อได้เห็นความใหญ่ ขนาดใหญ่กว่าข้อมือฉันด้วยซ้ำ ฉันไม่สามารถทนจ้องมองร่างกายของเขาได้นานจนต้องเบือนหน้าหนี แต่เมื่อรับรู้ถึงแรงยุบของเตียงทำให้มีนตรามองคนที่อยู่ตรงกลางหว่างขาด้วยความตื่นกลัว ขนาดที่ใหญ่โตของสิ่งนั้นกำลังจะเข้าไปในร่างกายของฉัน อยู่ ๆ ความรู้สึกกลัวก็ถาโถมเข้ามาจนฉันไม่อยากทำอะไรแบบนี้แล้ว

"ปล่อยฉันไปได้ไหมคะ ให้ฉันทำงานใช้หนี้ก็ได้ ฉันไม่อยากทำแบบนี้แล้ว"

"กลัวงั้นเหรอ? ถ้าเธอกลัวก็ไม่ควรมาที่นี่ตั้งแต่แรก"

"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันเลยด้วยซ้ำ"

"แต่เธอยอมที่จะขึ้นรถมากับลูกน้องฉันเอง ยอมแม้กระทั่งนอนแหกขาให้ฉันมองอยู่แบบนี้"

มีนตราส่ายหน้าเป็นพัลวันจ้องมองใบหน้าคมคายด้วยแววตาขอร้องแต่เขาไม่ได้สนใจฉันเลยด้วยซ้ำ อีกทั้งตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกถึงของแข็งขนาดใหญ่กำลังวนเวียนอยู่บริเวณร่องสวาท มันกำลังจะแทงเข้ามาทำให้มือเรียวเล็กจิกเข้าที่ผ้าปูเตียงจนร่างกายเกร็งไปทุกส่วน

ปลายหัวเห็ดจ่อไปที่ร่องสวาท เขี่ยไปเขี่ยมาที่ปากทางเข้าที่ปิดสนิทและจัดการแหวกกลีบกุหลาบให้บานออกก่อนจะค่อย ๆ ดันเข้าไปในร่องสวาทแต่กลับไม่สามารถแทรกเข้าไปได้เพราะมันไร้ซึ่งน้ำหล่อลื่นจนไทเลอร์หัวเสียที่รูของเธอไม่ยอมขยายใหญ่ให้ท่อนเอ็นเข้าไป ปลายหัวเห็ดกลับมาเขี่ยติ่งเกสรรัว ๆ เพื่อให้น้ำหวานของเธอไหลออกมาเบิกทาง

มีนตราเม้มปากเข้าหากันแน่นเพราะฉันรู้สึกแปลก ๆ จนเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง มือเรียวเล็กยังกำผ้าปูที่นอนแน่นและเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ปลายเท้าจิกลงบนที่นอนกับอาการที่เกิดขึ้น

น้ำหวานสีใสไหลออกมาเบิกทางทำให้ปลายหัวเห็ดพยายามแทรกตัวเข้าไปอีกครั้ง และครั้งนี้เขาใช้แรงมากกว่าเดิมเพื่อยัดมันเข้าไปในตัวเธอ

ปึก

"กรี๊ดดดด ฉันเจ็บ ฮรือออ" เสียงหวานส่งเสียงกรีดร้องดังลั่นกับความเจ็บปวดที่ได้รับ ใบหน้าหวานส่ายหน้าไปมาเป็นพัลวันและปล่อยน้ำตาสีใสออกมา มันเจ็บปวดที่ร่องสวาทเหมือนกับโดนเข็มแท่งใหญ่ทิ่มเข้าที่เนื้อ ร่างกายของฉันรับมันไม่ได้แน่นอน

"ปล่อยฉัน ฮืออ พอแล้ว ไม่เอาแล้ว"

ไร้ซึ่งความเห็นใจจากผู้ชายไร้ความรู้สึก สายตาคมกริบมองท่อนเอ็นที่เข้าไปได้เพียงหัวเห็ดแต่รับรู้ถึงการฉีกขาดของเส้นบาง ๆ ภายในร่องสวาท ความคับแน่นกำลังบีบรัดจนปวดหนึบ มือหนารวบข้อมือเรียวเล็กทั้งสองข้างไว้ที่หน้าท้องแบนราบเมื่อเธอดิ้นพล่าน และใช้นิ้วมืออีกข้างเข้าไปขยี้ติ่งเกสรเพื่อให้น้ำออกมาเบิกทางให้เยอะกว่าเดิม

"ไม่เอา ไม่เอาแบบนี้ ฮือ...พอแล้ว ฉันไม่อยากทำแบบนี้แล้ว อือออ..." ร่างอรชรดิ้นพล่านทั้งเจ็บและรู้สึกแปลก ๆ ที่ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไรเมื่อถูกนิ้วของเขาขยี้อยู่บริเวณจุดเสียว และการที่ฉันดิ้นพล่านมันกลายเป็นว่าทำให้ท่อนเอ็นนั้นค่อย ๆ แทรกตัวเข้ามา ความเจ็บทวีความรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม

"หึ น้ำเยอะใช้ได้"

ปึก

"กรี๊ดดดด" เสียงกรีดร้องดังลั่นห้องอีกครั้ง ครั้งนี้หนักกว่าครั้งแรกจนฉันจุกและเจ็บปวดราวกับร่างกายแตกเป็นเสี่ยง สายตาที่พร่ามัวมองคนที่อยู่กลางหว่างขาแต่เขากลับเย็นชาและไร้ความรู้สึกเหมือนเดิม

กลิ่นคาวเลือดตลบอบอวลไปทั่วห้องสร้างความพึงพอใจให้กับไทเลอร์ไม่น้อย เด็กสาวอายุยี่สิบกำลังถูกชายหนุ่มผู้น่าเกรงขามพรากความบริสุทธิ์