5

สมัยเรียนอยู่ปีสอง ภัควรรธน์ป๊อปมากในหมู่นิสิตนักศึกษาสาว ด้วยความที่เป็นหนุ่มรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา อีกทั้งฐานะทางบ้านก็ดี ผู้หญิงก็อยากเข้าหา รวมไปถึงผู้หญิงของกันธรด้วย

ไอ้หมอกันธรมันถูกแฟนสาวหักอกและคนที่เป็นต้นเหตุของความเลิกราของมันกับแฟนก็คือเขา

สาบานเลยว่าภัควรรธน์ไม่รู้เลยสักนิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนของกันธร ถ้ารู้เขาไม่เสียเวลาหิ้วขึ้นห้องแน่ นึกแล้วมันน่าโมโห เขาก็ถูกผู้หญิงคนนั้นหลอกมาอีกทีว่าโสดสนิท

ที่ไหนได้มีผัวเป็นตัวเป็นตนและไม่ใช่ใครที่ไหนเลย ไอ้หมอกันธรนั่นแหละ

นับแต่นั้นมาเขากับกันธรก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด ก่อนหน้านี้กันธรก็เป็นหมอเด็กอยู่ที่นี่ เพิ่งลาออกไปเปิดคลินิกของตัวเองไม่ถึงปีด้วยซ้ำ ไม่คิดเลยว่ามันยังผูกใจเจ็บ ใช้วิธีโง่ ๆเอาคืนเขา

“ฉันสารภาพความจริงกับคุณไปหมดแล้ว คุณจะไม่เอาผิดฉันแล้วใช่ไหมคะ ?”

“คุณเห็นแก่เงินแค่ไม่กี่บาทรับงานโง่ ๆโดยไม่ใช่สมองไตร่ตรองให้ดีถึงผลเสียที่จะตามมา ถึงไม่บอกว่าเป็นฝีมือไอ้หมอกันต์ คนอย่างผมก็มีปัญญาตามหาจนได้ว่าใครที่เป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด”

“ฉันขอโทษค่ะ ฉันจำเป็นต้องทำจริง ๆนมกับแพมเพิสของสกายใกล้จะหมด ฉันเหลือเงินติดตัวไม่ถึงพัน” ครั้งนี้ฟ้ากระจ่างไม่ได้พูดปดเลยแม้แต่คำเดียว ที่ตัดสินใจรับทำงานให้หมอกันธรก็เพราะความจำเป็น ฟ้ากระจ่างเองก็ลืมคิดไปถึงผลที่จะตามมาจากการกระทำที่โง่เขลาของตนเอง

“ที่พูดมาเนี่ย คิดมาก่อนแล้วใช่ไหมว่าจะพูดแบบนี้” ภัควรรธน์ยอมรับว่าไม่เชื่อคำพูดของยาย

ต้มตุ๋น จะให้เชื่อได้อย่างไร คนที่กล้าเอาลูกมาเป็นเครื่องมือทำให้คนอื่นเดือดร้อน จะไปยากอะไรกับการโกหกเรื่องเงินเรื่องทอง

“ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้เตี๊ยมว่าจะมาพูดกับคุณแบบนี้จริง ๆ”

“เหรอ”

“ถ้าคุณไม่เชื่อฉันมีหลักฐานให้ดูค่ะ” เดินกลับไปที่รถเข็นเด็ก ล้วงกระดาษออกมาจากกระเป๋าแล้วส่งให้หมอหนุ่ม “นี่ค่ะ”

ภัควรรธน์หยิบกระดาษมาจากมือของ

ฟ้ากระจ่างแล้วไล่สายตาอ่านตัวอักษรที่เขียนอยู่บนกระดาษ เหลือเชื่อเลย เขียนมาเป็นข้อ ๆและเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเขาทั้งนั้น

“หมอกันต์เป็นคนให้ข้อมูลของคุณ ฉันจดไว้และท่องจำจนขึ้นใจ เวลาที่เจอคุณ ฉันจะได้ไม่มีพิรุธ”

“สิ้นคิดมาก” ตำหนิอย่างซึ่งหน้า สายตาแสดงชัดว่ารู้สึกอย่างที่พูดจริง ๆ “ไม่มีใครโง่เชื่อคำพูดเพียงไม่กี่คำหรอกนะ เขาใช้วิธีทางการแพทย์พิสูจน์หาความจริงกันทั้งนั้น ไม่รู้เหรอ ?”

“รู้ค่ะแต่ลืมคิด”

เป็นคนคิดง่ายแบบนี้สินะ ถึงได้โง่ให้ไอ้หมอกันธรหลอกใช้ได้ มันก็เป็นหมอ เขาก็เป็นหมอ ไอ้กันธรมันย่อมรู้อยู่แล้วว่าวิธีนี้ใช้ไม่ได้ผล มันแค่หลอกใช้ผู้หญิงคนนี้ ถ้าทำสำเร็จมันก็ได้ประโยชน์ ถ้าทำพลาดมันก็แค่ลอยตัวเหนือปัญหาทั้งหมดเท่านั้นเอง

“โดนไอ้หมอกันต์หลอกใช้ยังไม่รู้ตัวอีก คนอย่างมันไม่ยอมเสียเงินหมื่นให้คุณแน่”

ฟ้ากระจ่างก็เพิ่งจะเข้าใจทุกอย่างชัดขึ้น ก็จริงอย่างที่เขาพูด กันธรเป็นหมอ ผู้ชายคนนี้ก็เป็นหมอ พวกเขาย่อมรู้อยู่แล้วว่าการพิสูจน์อัตลักษณ์ของบุคคลมันใช้วิธีตรวจทางการแพทย์

เธอถูกหมอกันธรหลอกใช้

ยายโง่เอ๊ย!

“ฉันขอโทษนะคะ ฉันยอมรับผิดทุกอย่าง ฉันยินดีที่จะไปแก้ข่าวให้คุณ คนอื่นจะได้ไม่เข้าใจคุณผิด ฉันขอแค่อย่างเดียว คุณอย่าเอาเรื่องฉันเลยนะคะ ถ้าฉันติดคุก ก็ไม่มีใครดูแลสกาย ฉันกับสกายเรามีกันแค่สองคนค่ะ” ยกมือขึ้นไหว้หมอหนุ่ม เอ่ยขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาปริ่มน้ำสีใสมองไปยังลูกสาวตัวน้อยที่ยังส่งเสียงอ้อแอ้อย่างไร้เดียงสา

“แล้วพ่อของเด็กล่ะ”

“ไม่รู้ค่ะ” ตอบเขาด้วยเสียงสั่นปนสะอื้น

“ไม่รู้อะไร ?”

“ไม่รู้ว่าเป็นใครค่ะ”

โอ้โห! แม้แต่พ่อของลูกยังไม่รู้จักหน้าตา ต้องเป็นผู้หญิงผ่านอะไรมามากขนาดไหน ถึงได้มั่วจนท้องแล้วไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก

ด้วยชนชั้นทางสังคมที่ภัควรรธน์เติบโตมาค่อนข้างเป็นชนชั้นที่มีฐานะ แน่นอนว่าเขาย่อมไม่มีโอกาสเกี่ยวข้องกับคนที่เกิดมาในฐานะที่ต่ำต้อยกว่า

เขาไม่เคยเดือดร้อนเงิน ไม่รู้ว่าการดิ้นรนหาเงินมันต้องลำบากมากขนาดไหน แต่อย่างหนึ่งที่คิดว่าไม่ควรเกิดขึ้นในชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งคือการไม่รักตัวเองจนถึงขั้นปล่อยเนื้อปล่อยตัวท้อง ไม่ว่าจะเกิดจากความผิดพลาดหรือความตั้งใจ สิ่งแรกที่ควรจะระลึกไว้เสมอคือการมีลูกในขณะที่ไม่มีความสามารถในการเลี้ยงดู มันส่งผลกระทบต่อสังคมและตัวของเด็กด้วยเช่นกัน

รู้สึกถึงภาวะทิ้งตัวของคนที่นั่งอยู่บนอ้อมแขน ภัควรรธน์ก้มหน้ามองก็เห็นว่ายายเด็กน้อยนอนหลับคอพับพิงอยู่ที่แขนไปแล้ว

หิวก็ร้อง ท้องอิ่มก็นอน แค่นี้จริง ๆ

หมอหนุ่มอุ้มเด็กหญิงไปนอนที่รถเข็นเด็ก ก่อนที่ฟ้ากระจ่างจะรีบหยิบผ้าอ้อมผืนเล็กมาคลุมที่อกของลูก ตบลงบนอกของลูกแผ่วเบาเมื่อเห็นว่าลูกบิดตัวเล็กน้อย

“พาลูกกลับไปซะ แล้วอย่ามาสร้างความวุ่นวายที่นี่อีก” ถ้าไม่เห็นแก่เด็ก เรื่องคงจบที่สถานีตำรวจไปแล้ว ภัควรรธน์ไม่ใช่คนใจดี แต่ก็ไม่ใจร้ายใจดำซ้ำเติมชีวิตของคนที่กำลังลำบาก

ไอ้คนต้นเรื่องต่างหากที่เขาควรจัดการ

ไม่ใช่ผู้หญิงโง่ ๆที่โดนหลอกใช้เพียงเพราะเห็นแก่เงินแค่หมื่นเดียว

“ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆค่ะ ฉันสัญญาว่าจะไม่มายุ่งกับคุณอีก” ยกมือขึ้นไหว้หมอหนุ่มอีกครั้งแล้วรีบเข็นรถเข็นออกไปจากห้องโดยไม่รอให้เขาเอ่ยปากไล่เป็นครั้งที่สอง