ตอนที่3 จัดการสาวใช้ทรยศ

หลังจากรับประทานอาหารที่ภัตตาคาร เสิ่นม่านม่านแวะซื้อหนังสืออีกหลายเล่ม ก่อนจะพาเสี่ยวเฉ่ากลับถึงบ้านในเวลาเกือบสี่โมงเย็น

และในเวลานี้คนรับใช้ที่ชื่อเสี่ยวอี้ก็โผล่หน้ามาพอดี แต่ผู้หญิงคนนี้เมื่อเข้ามาก็พูดไม่หยุด จนน้ำลายแทบจะกระเด็นลงไปในขนมที่อยู่บนโต๊ะของเธอ เสิ่นม่านม่านจึงรีบเลื่อนจานขนมออกไปข้างๆ ด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจเท่าใดนัก

"คุณหนูคะ วันนี้ออกไปข้างนอกทำไมไม่เรียกฉันไปรับใช้ล่ะคะ เมื่อเช้าตอนออกไปซื้อของ ฉันได้ยินคนพูดกันว่าดอกไม้ที่สวนสาธารณะกำลังเบ่งบานสวยงามมาก ฉันเองก็อยากออกไปชมเหมือนกัน พอดีกับที่คุณชายฉีอยากจะชวนคุณหนูไปเดินเล่นด้วย พรุ่งนี้คุณหนูสนใจอยากจะไปไหมคะ"

เสิ่นม่านม่านฟังแล้วก็ไม่ได้ตอบอะไร ปล่อยให้แม่นมหลี่ที่เพิ่งเดินเข้ามาจัดการผลักเสี่ยวอี้ออกไปด้านข้าง

"แม่นมหลี่! คุณทำอะไรคะ!" เสี่ยวอี้แอบจ้องหญิงวัยกลางคนด้วยสายตาดุร้าย จากนั้นก็หันไปมองเสิ่นม่านม่านด้วยท่าทางน่าสงสาร อยากให้คุณหนูช่วยพูดต่อว่าอีกฝ่ายให้เธอได้หน้าคืน

เสิ่นม่านม่านไม่มีความคิดที่จะปกป้องสาวใช้คนนี้แม้แต่น้อย เธอนั่งจิบชาต่อไปโดยไม่สนใจสายตาของสาวใช้ และปล่อยให้แม่นมหลี่เป็นฝ่ายจัดการ

เมื่อคุณหนูไม่ได้คิดปกป้องสาวใช้คนนี้ แม่นมหลี่จึงสั่งให้คนควบคุมตัวเสี่ยวอี้อย่างรวดเร็ว "นางเด็กคนนี้! ปกติก็ไม่ตั้งใจปรนนิบัติคุณหนู คุณหนูใจดีไม่ถือสา แต่ตอนนี้กลับรับผลประโยชน์จากคุณชายฉี กล้ามาหลอกล่อคุณหนูให้ออกไปเดินเล่นกับเขา ช่างไม่รู้จักบุญคุณเสียเลย!"

แม่นมหลี่คิดบัญชีแค้นเก่า นำความผิดพลาดในอดีตของเสี่ยวอี้และการกระทำที่ทรยศในปัจจุบันมาแฉทั้งหมด สั่งสอนเธออย่างรุนแรง พร้อมกับใช้โอกาสนี้สั่งสอนคนอื่นๆ ในคฤหาสน์ให้ถือเป็นเยี่ยงอย่าง อย่าได้ทำตามไม่อย่างนั้นจะไม่ไว้หน้า

เสี่ยวอี้ไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกอุดปาก มัดมือ ไม่มีโอกาสได้พูดอะไรอีกต่อไป

"คุณหนูจะจัดการอย่างไรกับเด็กคนนี้คะ" แม่นมหลี่หันมาถาม

เสิ่นม่านม่านโบกมือ "จัดการทำตามกฎของบ้านเถอะค่ะ"

เสี่ยวอี้ไม่ได้ภักดีต่อเธอเลยแม้แต่น้อย คนแบบนี้ไม่มีเหตุผลที่ต้องเก็บเอาไว้ให้รกบ้าน

โดยปกติคนรับใช้ที่ถูกไล่ออกจะหางานใหม่ได้ยากมาก แทบไม่มีใครกล้ารับเข้าทำงานอีก ชีวิตต่อจากนั้นจะลำบากขึ้นเรื่อยๆ ทางรอดเดียวคือต้องย้ายเมือง หรือไม่ก็ต้องหันไปทำอาชีพอื่นอย่างค้าขาย แต่คนขี้เกียจอย่างเสี่ยวอี้คงไม่มีวันทำหรอก

เสี่ยวอี้อยู่ในคฤหาสน์ตระกูลเสิ่นมาหลายปีย่อมรู้ดีถึงเรื่องนี้ เมื่อได้ยินว่าเสิ่นม่านม่านจะไม่ปกป้องเธออีกต่อไป ใบหน้าก็ซีดเผือดทันที พยายามส่งเสียงอ้อนวอน แต่ก็ถูกปิดปากไว้

แม่นมหลี่ลงมืออย่างรวดเร็ว สั่งให้คนพาเสี่ยวอี้ออกไปทันที เธอจะต้องจัดการสั่งสอนสาวใช้คนนี้ก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายพูดจาเหลวไหลหลังจากถูกไล่ออกไป

ในเวลาเดียวกันมีคนอื่นทำตามคำสั่งของแม่นมหลี่ รีบม้วนห่อที่นอนของเสี่ยวอี้รวบมัดรวมกันเพื่อเตรียมให้เธอนำติดตัวออกไปด้วย เป็นการแสดงถึงความใจกว้างของคุณหนูผู้เป็นเจ้าของบ้าน

ขณะที่กำลังวุ่นวายกันอยู่หลังบ้าน ก็มีเสียงรถยนต์ดังขึ้นจากข้างนอก เป็นเสิ่นจื่อเหิงที่เพิ่งกลับมาจากทำงานพอดี

"เอะอะโวยวายอะไรกัน ในบ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้น" เสิ่นจื่อเหิงเดินขมวดคิ้วเข้ามาถาม

ระหว่างนั้นก็มีคนรับใช้หญิงเดินเข้ามาช่วยถอดเสื้อสูทออก และทางห้องครัวก็รีบส่งชาและขนมชุดใหม่มาให้

"เสี่ยวอี้ทรยศฉันค่ะ แม่นมหลี่กำลังจัดการเธอ" เสิ่นซีอธิบายสั้นๆ