บท
ตั้งค่า

เทพโอสถพิษจุติ 1

หลังจากตกลงกันว่าจะรับภารกิจที่กิลด์

ฟุ้นก็กะว่าจะพาราปิสอัพเวลจึงคิดจะไปพักแรมกันข้างนอก

ตอนนี้จึงแยกกันไปเตรียมตัว

ราปิสไปรับภารกิจมาเพราะบัตรเลเวลสูงกว่า

ส่วนฟุ้นอัพบัตรไม่ได้เพราะเวลสูงเกินไป

บัตรจึงยังเลเวลหนึ่ง

ฟุ้นจึงต้องไปหาเช่ารถม้าแทน

" สวัสดี ยินดีต้อนรับ!"

ชายร่างใหญ่ที่ยืนหลังเคาท์เตอร์ส่งรอยยิ้มมาอย่างร่าเริง

" ผมอยากซื้อไอเทมสำหรับเรียกรถม้า "

" เอาสิ เชิญเลือกได้เลย"

ราคาต่ำสุดของรถม้าที่มีกระบะท้ายแต่ไม่มีที่มุงบังคือ

ห้าเหรียญเงิน

ส่วนรถม้ามีที่มุงบังที่ถูกที่สุดคือราคาสองเหรียญทอง

' นี่มัน แพงเอาเรื่องเลยนะเนี่ย ...

แต่ถ้าจะพักแรมก็ต้องมีพวกหลังคาล่ะนะ'

" ร้านนี้มีพวกรถเสือลาก หรือสัตว์พวกอสูรไหมลุง"

ลุงทำหน้าตาสงสัยกับคิ้วที่ผูกเป็นปม

" ของแบบนั้นจะไปมีได้ยังไงล่ะ

แล้วเจ้าไปฟังมาจากไหนห๊ะไอ้รถเสือลากเนี่ย "

" อะ... ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรครับ"

ฟุ้นเดินเลือกในร้านอยู่พักหนึ่งเพื่อดูของมีชำรุด

ถ้ามีก็ดีเพราะจะได้ขอลดราคา

' ไม่เจอเลย... เอาไงดี

....ลองใช้วิธีนั้นดูดีไหมนะ'

ระหว่างทางมาที่ร้านขายรถม้าได้ลองคิดหลายวิธีที่จะลดราคาให้มากที่สุด

แต่ก็อยากลองอยู่วิธีหนึ่ง

ฟุ้นหยิบไอเทมรถม้าที่ราคาแพงที่สุด

แปดเหรียญทอง

" ผมอยากซื้ออันนี้แต่ว่าตังไม่พอ

ขอเพิ่มของแทนในราคาใกล้ๆกันได้ไหมครับ "

" หืม .... แล้วทำไมไม่ซื้อที่ตังมันพอล่ะ"

" ผมอยากซื้อเป็นของขวัญให้พ่อน่ะครับ

พอช่วยหน่อยได้ไหม"

จากนั้นฟุ้นวางเหรียญเงินให้สองเหรียญที่เคาท์เตอร์

ลุงก็กอดอกทำหน้าจริงจังใส่ทันที

"แค่นี้เองเรอะ .... แล้วเจ้าคิดว่าอะไรจะพอแทนส่วนที่เหลือได้ล่ะ"

ฟุ้นนำผักจำนวนมากออกมา ซึ่งถูกบรรจุในถุงขนาดใหญ่

'ดูเหมือนการที่คนนำอะไรออกมาจากสโตร์เก็บของจะเป็นเรื่องปกติสินะ

...ตั้งแต่แรกแล้วที่ไม่มีใครพูดอะไรเลย'

ก่อนหน้านี้ฟุ้นไล่หาซื้อผักเน่าที่เขาทิ้งแล้วมาเพื่อลดราคาของในร้านค้า

ทางพ่อค้าแม่ค้าก็ลดราคาให้เหลือกิโลละสองเหรียญทองแดงทั้งที่ฟุ้นหวังสักหนึ่งเหรียญทองแท้ๆ

พ่อค้าแม่ค้าขี้งกจริงๆ

' นี่แหละที่เราจะใช้แลก ...

ในตลาดน่ะ ผักมีค่ามากถึงขนาดขายกิโลละหนึ่งเหรียญทอง

เห็นว่ามีที่ปลูกที่เดียวแต่ส่งขายทั้งอาณาจักร

ก็ไม่แปลกล่ะนะที่แพงนักหนา'

" นี่คือผักครับ ถุงนึงก็หนึ่งกิโลกรัม

ทั้งหมดสิบถุง... แบบนี้พอไหวไหมครับ "

ตอนนี้ร่างกายลุงเหมือนจะถูกแช่แข็งไปชั่วขณะ

สายตาเบิกกว้างและผงะเล็กน้อย

" นี่เจ้าหนุ่ม .. เป็นขุนนางหรือพวกเศรษฐีงั้นเรอะ"

' รู้สึกเหมือนเดจาวู'

" เรื่องนั้นอย่าไปสนใจเลยครับ

แล้วคุณลุงรับข้อเสนอนี้ได้ไหม "

ลุงพ่อค้ากลืนน้ำลายอึกใหญ่ ผักสิบถุงมีค่าตั้งสิบเหรียญทอง

" เจ้าแน่ใจแล้วเหรอ ?"

" ครับ ถ้าลุงยอมล่ะก็นะ "

" ตกลง ขายเลย!"

การเจรจาเสร็จสิ้น หลังจากแลกสินค้าเรียบร้อย

ฟุ้นก็ไล่แลกเปลี่ยนรถม้าทั้งแบบแย่สุดไปจนถึงดีเรื่อยๆตามลำดับ

" นี่ถ้าเจ้าจะแลกด้วยผักเฉยๆข้าก็รับนะ ทำไมต้องให้เศษหนึ่งเหรียญทองแดงมาด้วย?"

" ทิปน่ะครับ "

ทุกครั้งที่แลกเปลี่ยนจะต้องส่งเหรียญทองแดงให้หนึ่งเหรียญเสมอ

เพราะถ้าไม่ส่งให้ราคาในร้านจะไม่ถูกปรับให้ลดลง

"ช้าจังนะ มัวทำอะไรอยู่เนี่ย"

" พอดีมัวแต่ซื้อของเพลินน่ะ..."

หลังจากซื้อไอเทมรถม้าฟุ้นก็ตรงมาหาราปิสทันที

แต่เพราะขับรถม้าไม่เป็นจึงต้องเดินมาแทน

ฟุ้นเลือกใช้ไอเทมรถม้าที่ซื้อมา

เป็นแบบมีกระบะท้ายมีที่มุงบังธรรมดา

จากนั้นราปิสก็เป็นคนขับตามเคย

' ภารกิจคราวนี้เป็นภารกิจปราบปรามโทรลสินะ...

ดูเหมือนว่าต้องผ่านหมู่บ้านด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ออกนอกเมืองด้วยสิ'

ฟุ้นเปิดแผนที่ดูและกำลังคิดว่าจะพักที่ไหนดี

รถม้าค่อยๆแล่นผ่านประตูและสะพานทางทิศเหนือ

จากนั้นก็ตรงตามทางที่ราบเรียบไปเรื่อยๆ

พอเริ่มห่างจากอาณาจักร

นานๆจะมีรถม้าผ่านมาสักที

" พวกเราไปพักที่หมู่บ้านใกล้ๆนี่ไหม

มันจะค่ำก่อนรึเปล่า "

" ไม่น่าจะค่ำก่อนหรอก

กว่าจะถึงหมู่บ้านถัดไปใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงเอง

พวกเราเดินทางยาวได้เลยนะ "

ฟุ้นลองถามราปิสดูแต่ดูเหมือนจะไม่ต้องห่วงอะไร

ระหว่างทางฟุ้นมองไปไกลๆเห็นแต่ป่ากับต้นไม้

ใกล้ๆมีทุ่งหญ้าเตียนๆ ไม่มีวี่แววของมอนสเตอร์สักตัว

ตอนนี้จึงฆ่าเวลาด้วยการลองสกิลที่ได้มาใหม่จากมังกร

สกิลแรก [ดราก้อนวิง]

หลังจากที่ใช้งาน แถบMPก็ลดไปไม่น้อยทีเดียว

จากนั้นก็ลดอย่างต่อเนื่องระหว่างใช้แต่น้อยกว่าการฟื้นฟูMPของชุด

ดูเหมือนชุดทั้งตัวเพิ่มMPอัตโนมัติสูงกว่าการใช้งานของสกิลเลยไม่มีปัญหาอะไร

ปีกค้างคาวยาวข้างละหนึ่งเมตรงอกมาจากหลัง

พอนึกจะบินก็ขยับทันที

' เเจ๋วเลยสิแบบนี้ ไว้คราวหน้าค่อยลองบินละกัน...

ต่อไปก็..'

สกิล[ดราก้อนอาย]

พอลองใช้MPก็ลดแบบ[ดราก้อนวิง]ไม่มีผิด

ถึงแม้จะลองใช้ลกิลสองอันซ้อนกันแต่อัตราการฟื้นฟูMPจากชุดจะฟื้นฟูได้เร็วกว่ามากทีเดียว

[ดราก้อนอาย] ทำให้ดวงตามีลักษณะเป็นสีแดงเข้มแทนที่ดวงตาสีดำ

' อืม... ดูเหมือนสกิลนี้ทำให้เห็นการเคลื่อนไหวอื่นๆช้าลงสินะ

แม้แต่ตั๊กแตนที่่อยู่ไกลออกไปหนึ่งกิโลเมตรก็ยังเห็น

งั้นก็แปลว่าช่วยเรื่องการมองเห็นล้วนๆสิ '

หลังจากทดสอบเสร็จไปสองอย่างเป็นที่เรียบร้อยก็กำลังจะลองอย่างที่สามและสี่

แต่พอดูจากชื่อสกิลจึงขอพักแค่นี้ก่อนน่าจะดีกว่า

' ชื่อ [เอ็กโพรชั่น] น่าจะเป็นระเบิด

ส่วน[ทอร์นาโดเทมเพลส] คงเป็นพวกพายุทอร์นาโด ...

ถ้าเกิดใช้คงวุ่นแน่ๆเลย'

รถม้ายังคงแล่นเอื่อยๆไปตามถนนทางทิศเหนือ

นานๆทีถึงจะมีรถม้าผ่านมาบ้าง

เพราะว่าไม่มีอะไรทำจึงคุยกับราปิสบ้างบางช่วง

แต่ถึงอย่างนั้นก็น่าเบื่ออยู่ดี

' ลองซื้อปืนดีกว่า '

ฟุ้นเลือกเปิดร้านค้าเข้าโหมดปืน

ทีแรกที่ลองดูก็ตกใจที่ท้ายชื่อของปืนถูกวงเล็บว่าใช้พลังเวทเป็นกระสุน

แต่พอลองคิดถึงวิธีใช้ก่อนหน้านี้ก็คิดว่ามันก็คงคล้ายๆในการ์ตูนล่ะมั้ง

' โชคดีนะที่ชอบเล่นเกมแนวยิงปืนเลยพอรู้มาหน่อย

อาวุธหนักอย่างปืนเก็ทลิ่ง ขอไว้ก่อนละกัน

...ปืนหลักก็ดีแต่มันยิงรัวไปนี่สิ

ถ้าเผลอใช้ยิงคนเกิดตายขึ้นมาคงลำบากแย่

อืม....งั้นเอาอัน...

นี้ละกัน '

ฟุ้นเลือกปืนซื้อปืนพกแบบตำรวจสีดำที่ราคาถูกที่สุดออกมา

แต่ถึงจะถูกที่สุดก็ปาไปสิบสองเหรียญทองคำดำ

' โอ๋ ประมาณหมื่นสองพันเหรียญทองแดงเลยแฮะ

...ถ้าจะหวังทำลดราคาแบบผักคงทำไม่ได้แหง

ถึงจะเสียดายแต่ก็ช่วยไม่ได้นะ '

ปืนน้ำหนักเบามาก รึอาจเป็นเพราะว่ามีพลังกายที่สูงขึ้น

มือข้างขวาจับที่ด้ามปืน

พอดูดีๆปืนไม่มีจุดเซฟตี้

แถมไม่มีมีจุดใส่กระสุน

ฟุ้นเลยลองถ่ายพลังเวทลงไปที่ปืนผ่านฝามือ

« กรุณากำหนดธาตุของกระสุนปืนที่ต้องการใช้ »

' มีแบบนี้ด้วยเหรอ '

คราวนี้ฟุ้นลองนึกถึงธาตุไฟ จากนั้นตัวกระบอกปืนก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

จากนั้นก็ชะเง้อหัวมาทางหลังรถและยิงไปที่ก้อนหินที่อยู่ไกลๆ

โดยให้เป้าเล็งตรงกับก้อนหิน

พอเหนี่ยวไกก็เกิดเสียงดังลั่นอย่างกับฟ้าผ่า...ทันทีที่ยิงก็ทำให้ม้ากับราปิสตกใจ

" เกิดอะไรขึ้น!"

" เปล่าไม่มีอะไร พอดีว่ากำลังลองอาวุธเวทน่ะ "

ฟุ้นตะโกนกลับไปพร้อมทั้งใช้ [ดราก้อนอาย] ส่องดูที่หิน

' หินเป็นรูเล็กนิดเดียวจริงด้วยแฮะ

ถ้าใช้ยิงคนคงทะลุแน่ แต่ถ้ายิงมอนสเตอร์พลังก็ไม่น่าจะพอ '

เนื่องจากว่างมากจึงลองใช้พลังเวทธาตุอื่นๆลงไปพร้อมทั้งลองอัดพลังให้มากขึ้น

ผลคือยิ่งอัดพลังมากก็ยิ่งมีพลังทำลายสูง

แต่เพราะเสียงทำให้ม้าตื่นกลัวเลยต้องซื้อที่เก็บเสียงมาเพิ่มอีก

ต่อมาลองใช้สกิลอัดลงไปอย่าง [ เอ็กโพรชั่น ]

แล้วยิงไปที่ก้อนหินอีกก้อนที่กำลังจะแล่นรถผ่าน

เสียงดังสนั่นของก้อนหินที่ถูกยิงดังลั่นอย่างกับโดนยิงด้วยมิสไซน์

คราวนี้รุนแรงอย่างที่ฟุ้นคิด

ก้อนหินระเบิดกระจุยคนละทิศละทาง

แถมพื้นบริเวณรอบๆก็กลายเป็นหลุมลึกเล็กน้อย

ต้นหญ้าตายเรียบเห็นแต่พื้นดิน

' อะ... สกิลนี้แรงเกินไปแล้วขนาดปล่อยพลังเวทของสกิลนี้นิดเดียวเอง'

จาการทดลองฟุ้นสรุปได้ว่ากระสุนธาตุลมนี่ล่ะที่พอใช้กับมนุษย์ได้

นอกนั้นดูจะแรงเกินไป

หลังจากทดสอบเสร็จก็ว่างอีกแล้วจึงไปให้ราปิสสอนควบคุมรถม้าบ้าง

" นี่จับแบบนี้นะ

ถ้าจะให้เลี้ยวขวาก็ดึงเชือกทางขวา

เชือกมันจะดึงจมูกม้าและมันจะรู้เอง

ทางซ้ายก็เหมือนกัน "

ราปิสส่งเชือกมาให้ฟุ้นทดลองขับรถม้าพร้อมทั้งนั่งสอนอยู่ข้างๆ

" นายต้องจับให้มันสมดุลกันนะระหว่างทางซ้ายกับขวา

อย่าทำตัวตื่นกลัวเด็ดขาดเพราะม้ามันรู้..

เวลาจะหยุดก็ดึงเชือกเข้าหาตัว

ถ้าจะเร่งก็สะบัดเชือกตีมัน "

จากนั้นก็ลองขับมาเรื่อยๆ พอเจอทางโค้งก็ลองทำตาม

ทางตรงก็สะบัดเชือก

แต่เพราะแรงไปม้าเลยวิ่งเต็มแรงเลย

' ควบคุมยากอยู่นา'

" ไม่ต้องห่วง ฉันจะนั่งอยู่ข้างๆนี่ล่ะ "

แสงแดดแผดจ้าแต่กลับรู้สึกเย็นคล้ายกับความรู้สึกเย็นในช่วงก้ำกึ่งของฤดูฝนกับฤดูหนาว

ฟุ้นขับรถม้าต่อไปเรื่อยๆ บางทีก็แวะให้ม้าพักบ้าง และก็เดินทางต่อทันที

ไม่นานก็ผ่านหมู่บ้านนูฟเนอร์

ฟุ้นลองตรวจดูในแผนที่ก็เห็นว่ามีคนอาศัยแค่หนึ่งร้อยคนเศษๆ

เส้นทางไม่ได้ผ่านกลางเมืองจึงไม่ได้แวะดูว่าเป็นอย่างไร

หลังจากนั้นสามชั่วโมงก็ถึงหมู่บ้านลั๊งฟอร์ดเป็นช่วงเย็นพอดี

' ใกล้จะถึงแล้วสินะ '

" นั่นไงหมู่บ้านลั๊งค์ฟอร์ด คืนนี้เราพักที่นี่ละกัน "

ฟุ้นตรวจสอบหมู่บ้านด้วยแผนที่ระหว่างขับรถม้า

' ที่นี่มีคนน้อยกว่าเมื่อกี้อีกแฮะ ราวสี่สิบคนได้มั้ง

...อะ..มีคนสามคนยืนอยู่ที่หน้าทางเข้าหมู่บ้านด้วย'

ถนนถูกตัดผ่านใจกลางหมู่บ้านพอดี ฟุ้นจึงตรงไปอย่างช้าๆ

" นี่พวกเจ้าน่ะ เป็นนักผจญภัยรึพ่อค้าสินะ "

ชายวัยสามสิบร่างกายซูบผอมผิวหนังหุ้มกระดูกลุกรับ

จึงต้องหยุดรถอย่างช่วยไม่ได้

" มีธุระอะไรเหรอครับ "

" ฉันคือผู้ใหญ่บ้านของที่นี่ ..มีเรื่องจะให้ช่วยหน่อยน่ะ "

เบื้องหน้าฟุ้นมีชายที่พึ่งบอกว่าเป็นผู้ใหญ่บ้าน

ทางด้านขวามือมีหญิงสาวสองคนกำลังนั่งบนท่อนไม้

คนหนึ่งอายุราวสิบหกกำลังนั่งกอดเขา

อีกคนดูเด็กมากน่าจะราวสิบสอง

'สองคนนี้ทำไมถึงดูสุขภาพดีกว่าล่ะ'

" ช่วยซื้อเด็กคนนี้หน่อยเถอะ เธอเป็นหลานฉันเอง "

จากนั้นหญิงสาวที่อายุสิบสองก็ยืนขึ้นและเดินเข้ามา

" คุณจะขายหลานตัวเองให้เป็นทาสเนี่ยนะ!?"

" ถึงจะยังเด็กแต่รับรองว่าเมื่อโตขึ้นเธอต้องสวยมากแน่ๆ ...

ขืนปล่อยให้อยู่ที่นี่ก็มีแต่จะอดตายกันหมด

สู้ขายให้คนที่ดูมีราศีจับอย่างเจ้าน่าจะดีกว่าอีก "

' ถึงจะแบบนั้นก็เถอะแต่เอาจริงๆก็ไม่รู้ว่าจะซื้อไปทำไม...

งั้นก็แปลว่าที่อยู่กันตรงนี้ก็เพื่อรอขายหลานหรอกเหรอ'

ราปิสหันมาจ้องหน้าเหมือนจะถามว่าจะเอาไง

" ได้โปรดเถอะ ขืนเธอยังอยู่ที่นี่เธอ

คงถูกพวกทหารจับไปเป็นของเล่นที่ป้อมแน่นอน"

" ได้โปรดซื้อฉันไปด้วยค่ะ! ถ้าหากนำเงินนี้ไปซื้ออาหาร

ทุกคนในหมู่บ้านก็จะยังพอประทังชีวิตต่อไปได้ !"

เด็กสาวหลับตาเอามือประสานกันที่อกเพื่อช่วยผู้ใหญ่บ้านขอร้อง

' น่าสงสารจริงๆ คนพวกนี้ขาดอาหารกันขนาดนี้เชียวเหรอ'

ฟุ้นเกิดสงสัยว่าทำไมไม่ไปล่าพวกมอนสเตอร์แทนที่จะมาทำแบบนี้

พอลองตรวจเลเวลพวกคนในหมู่บ้าน มากที่สุดคือเลเวลแปดเอง

แถมยังมีคนเดียวอีก นอกนั้นเลเวลไม่เกินสี่สักคน

" ท่านผู้ใหญ่บ้าน ให้ฉันเจรจาได้รึยังคะ"

หญิงสาวผมทองลุกขึ้นและเดินเข้ามาเรื่อยๆ

เมื่อได้เธอรับอนุญาตแล้วก็เริ่มแก้ผ้าทันที

ตอนนั้นเองที่ราปิสยื่นมือมาปิดตาฟุ้นอย่างรวดเร็ว

' อ๊ะ... มืดไปหมดเลย ..

เกือบจะเห็นแล้วเชียว..'

" ดะ- เดี๋ยวสิ! ไร้ยางอายที่สุด!...

ทำไมเธอต้องแก้ผ้าด้วย!"

เสียงราปิสดูอารมณ์เสีย

" คุณผู้ชาย สนใจซื้อบริการไหม ~

แค่หนึ่งเหรียญเงินรึไม่ก็เนื้อสักสามถึงสี่กิโลก็พอ..

ไม่ต้องเนื้อสัตว์ก็ได้ เป็นพวกมอนสเตอร์ก็ยินดีน้า"

" โอ้ เนื้อมอนสเตอร์ก็ได้เหรอ?"

" ช่าย~ ถึงเนื้อแมลงพวกหนอนจะไม่ค่อยอร่อย

แต่ถ้าเป็นพวกจิ้งหรีดตั๊กแตนก็รับนะ "

เธอพูดด้วยเสียงที่ดูร่าเริง

" ช่วยหน่อยเถอะนะพ่อหนุ่ม พวกเราลำบากกันจริงๆ "

" ผมไม่ได้อยากซื้อบริการหรือทาสทั้งนั้นล่ะ

แต่ที่อยากได้คือข้อมูลต่างหาก"

' เพราะเป็นอาณาจักรเลยเห็นไม่ชัดว่าลำบากแค่ไหน

พอออกมาดูข้างนอกกลับเหนือความคาดหมายซะอีก

บางทีอาจมีข้อมูลที่ราปิสไม่รู้ก็ได้'

" ข้อมูล?"

ผู้ใหญ่บ้านทวนคำ

" ใช่ ...อยากให้บอกข้อมูลแถบนี้ให้หน่อย"

" พวกเราอยู่กันแค่ในเขตหมู่บ้าน บางทีก็ไปรอบๆนี้นิดหน่อยไม่ไกลมากเท่านั้น"

" แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ

ผมจะจ่ายเป็นเนื้อสัตว์กับผักผลไม้ละกัน "

จากนั้นทั้งสามคนก็แสดงอาการดีใจเหมือนปลาขาดน้ำแล้วได้ลงน้ำ

" นี่เธอน่ะ ใส่เสื้อผ้าซะทีเถอะ!"

เสียงราปิสตะโกนสั่งหญิงผมทองที่ยังยืนแก้ผ้า

กลางแจ้ง

' โชคดีนะที่ซื้อผักผลไม้เน่าๆมาปั่นราคาในร้านสำเร็จ'

ตอนต่อไป >>> อัพเลเวล กับ ไฮดร้าห้าหัว

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel