ราชนิกูลแห่งอาณาจักร 3

" แล้วเอลฟ์ของท่านล่ะ ท่านผู้เฒ่า"

" กระผมขอให้เธออยู่แต่ในห้อง

เพราะเกรงบิชอปคนนั้นจะมาเจอน่ะครับ"

" แบบนั้นก็ลำบากอยู่นะ

ให้ทานอะไรรึยัง "

" เรียบร้อยแล้วครับ"

เช้าของวันถัดมาพวกฟุ้นก็มากินข้าวกันกับราชา

พระราชาทานาทอสนั่งหัวโต๊ะตามระเบียบ ฝั่งซ้ายมีเซฟานี่ ฟุ้น อัลมินี่ตามลำดับ

ฝั่งขวามีราชินีรีเบคก้า ราปิส ท่านผู้เฒ่า

ที่ยืนอยู่ใกล้ๆรอรับคำสั่งคือพ่อบ้าน

หลังจากกินข้าวกันเสร็จก็กำลังตามด้วยผลไม้

และเริ่มคุยเรื่องราวต่างๆกัน

" เอาแบบนี้เป็นไง

ไว้เดี๋ยวข้าจะยกสถานะความเป็นทาสของเอลฟ์ตนนั้นออกให้

ทีนี้จะได้ไม่มีปัญหาแล้วนะ"

" ขอบคุณมากจริงๆครับ "

ท่านผู้เฒ่ายิ้มพลางก้มหัวขอบคุณ

" ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ถือว่ายังน้อยสำหรับความช่วยเหลือจากท่าน.."

' นอกจากเรากับอัลมินี่แล้ว ราปิสนั่งตัวเกร็งจังเลยนะ '

ฟุ้นเหลือบมองไปทางพระราชาที่กำลังคุยกับผู้เฒ่า

บางครั้งก็เหลือบมองเจ้าหญิงเซฟานี่เหมือนกัน

เจ้าหญิงเป็นคนผมยาวสีดำสนิท ปากเล็ก จมูกหน่อย ผิวขาว

นัยตาสีแดงเป็นธรรมชาติ

' ดูดีๆก็น่ารักแฮะ ....ไม่นึกเลยว่าคนแบบนี้จะมาอยากแต่งงานกับเรา'

ฟุ้นหยิบชาขึ้นมาดื่มพลางมองไปยังราปิสที่กำลังเกร็งอยู่

" ถ้างั้นเรามาคุยเรื่องงานแต่งของเซฟานี่ต่อกันดีไหม

คุณฟุ้น "

พรูดดดดด-------

" เอ๋! ฟุ้นจะแต่งงานเหรอ..."

" นายไปทำอะไรไว้อีกห๊ะ! "

พอพระราชาพูดออกมาแบบนั้น

ทั้งอัลมินี่และราปิสต่างก็ตกใจทั้งคู่

ส่วนน้ำชาก็ลอยคว้างในอากาศ

" เป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ "

ท่านผู้เฒ่าพูดพลางยิ้มออกมา

" เดี๋ยวสิครับ ...

ผมยังไม่ได้ตกลงเรื่องนั้น-.."

ระหว่างที่พยายามจะอธิบาย

แขนเสื้อก็โดนจับ หมับอย่างแรง

" ท่านฟุ้น..รังเกียจฉันเหรอคะ?....."

เจ้าหญิงเซฟานี่มองมาด้วยสายตาน่าเอ็นดู

' นะ...น่ารักชะมัด!... ไม่ใช่แล้ว!'

" ปะ..เปล่าหรอก ไม่ใช่แบบนั้น"

" ถ้างั้นก็แต่งงานได้เลยสินะ"

' คุณราชินีรีเบคก้า คุณก็เอาด้วยเหรอ!'

เซฟานี่เผยรอยยิ้มที่สดใสออกมา

" ที่สำคัญกว่าคือ ทำไมเจ้าหญิงถึงคิดจะแต่งงานกับผมล่ะ"

" เรื่องนั้น... จะให้พูดตรงนี้เหรอคะ "

' หืม ...มันเป็นเรื่องที่ต้องเก็บเป็นความลับงั้นเหรอ ...

แต่เราก็พึ่งจะมาเจอกันครั้งแรก

แล้วมันเรื่องอะไรหว่า...'

ฟุ้นพยักหน้าให้สัญญาณอธิบาย

" ค่ะ เรื่องที่ท่านฟุ้นช่วยชีวิตฉันกับท่านแม่ก็เรื่องหนึ่ง...

แต่ว่าท่านฟุ้นคือคนที่คอยช่วยอาณาจักรมาหลายครั้งแล้วค่ะ"

" หมายความว่ายังไง เซฟานี่..

ลูกช่วยอธิบายหน่อย"

พระราชาถามด้วยความสงสัย

สายตาทุกคนก็จับจ้องไปที่เซฟานี่

' เราเองก็อยากรู้'

" การบุกโจมตีของมังกรเมื่อหลายวันก่อน ทั้งผู้บุกรุกอาณาจักรในตอนกลางคืน เหตุการณ์ทั้งสองนี้หนูเห็นทั้งหมดเเล้วค่ะ

ท่านฟุ้นคือคนจัดการทั้งหมดค่ะ

นิสัยเองก็น่าพอใจมาก

เพราะแบบนี้ค่ะ หนูเลยอยากอยู่ข้างๆเขาชั่วชีวิต

นี่เป็นครั้งแรกที่หนูคิดแบบนี้ค่ะ"

" งั้นหรอกรึ.... เป็นความจริงที่น่าทึ่งไม่น้อยเลยล่ะ "

ในขณะที่ทุกคนทำเหมือนยอมรับเรื่องแบบนั้นได้

และดูเหมือนว่าฟุ้นคงต้องแต่งงานจริงๆ

" เดี๋ยวก่อนนน ...

ไปรู้เรื่องแบบนี้มาจากไหนครับ!"

ฟุ้นรีบยกมือตัดฉาก เพราะกลัวจะเลยเถิดไปยิ่งกว่านี้

" เพราะว่าจริงๆแล้ว เซฟานี่มีดวงตาที่มีพลังแบบดวงตาของมังกรน่ะ

มันมีพลังที่สามารถมองเห็นในที่ไกลเหมือนที่ใกล้

...ลูกคงไปเห็นตอนที่ออกไปเดินแถวระเบียงใช่ไหม "

องค์ราชินีช่วยอธิบายถึงความสามารถของดวงตาเซฟานี่

' ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ปราสาทกับกำแพงมันไกลลิบเลยนะ '

" ใช่ค่ะ"

" ทั้งที่มีพลังถึงขนาดนั้น

ก็ยังคอยปกป้องอาณาจักรอย่างเงียบๆ

สมแล้วที่ท่านฝึกมาท่านผู้เฒ่ารามอส "

" ไม่หรอกครับ ส่วนตัวแล้วยังไม่ได้ทำอะไรเลยมากกว่า"

พระราชาหันไปคุยกับท่านผู้เฒ่าราวกับจะบอกว่า"ทำได้ดีมาก"

' เหมือนโดนคลุมถุงชนซะแล้วสิแบบนี้... '

" ที่สำคัญ เจ้าหญิงเซฟานี่อายุเท่าไหร่ครับ "

" พึ่งจะอายุสิบสี่ปีนี้ค่ะ"

" มันยังเร็วเกินไปไม่ใช่เหรอครับ ...

แล้วอีกอย่างผมเป็นแค่สามัญชน

คงไม่เหมาะล่ะมั้งครับที่จะแต่งงานกับเจ้าหญิง "

' ถ้าใช้เรื่องนี้มาอ้างต้องได้ผลแน่

จะให้รับคนไม่มีหัวนอนปลายเท้ามาเนี่ย

หลายฝ่ายต้องคัดค้านแน่นอน'

ทั้งราปิส ท่านผู้เฒ่า อัลมินี่ ต่างนิ่งเงียบฟังการสนทนาของฟุ้นกับพระราชา

" สำหรับเรื่องนั้นน่ะ

ข้าสามารถแต่งตั้งให้เป็นขุนนางบรรดาศักดิ์ขั้นดยุคได้เลย

เมื่อเทียบกับผลงานความดีความชอบที่ปกป้องอาณาจักรนี้จากการล่มสลาย "

" อึก!..."

ฟุ้นกลืนน้ำลายตัวเอง

' ถ้าลองคิดดีๆ จะว่าไปก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธเลยนี่นะ

ทางพ่อแม่ก็ยอมรับ แถมเด็กคนนี้ยังน่ารักมากๆด้วย

เอาจริงๆแล้วก็ไม่เห็นต้องเล่นตัวเลยนี่'

" คุณฟุ้นอายุเท่าไหร่แล้วล่ะ "

" สิบห้าครับ พึ่งจะสิบห้าปีนี้"

ฟุ้นตอบคำถามราชินีรีเบคก้าไปแบบนั้น

แววตาของเซฟานี่ก็ดูมีชีวิตชีวา

รอยยิ้มของพระราชาทานาทอสก็เริ่มฉายบนใบหน้า

' เอาแล้วไง...นี่สินะที่เขาเรียกว่าปลาหมอตายเพราะปาก'

" ที่จริงฉันกับราชาทานาทอสก็แต่งงานกันตอนอายุสิบสี่

ก็หมายความว่าสามารถจัดงานแต่งได้ทันทีเลยนะ

...ก็อยากจะพูดแบบนั้นอยู่หรอก แต่พอลองมาคิดดูแล้ว

ทั้งคู่ก็ยังไม่รู้จักกันดีเลย

เอาเป็นว่าหมั้นไว้ก่อนดีไหม จะได้มีเวลาให้คุณฟุ้นด้วยไง"

' ใช่ๆ ... เอ๊ย ! แบบนี้มันก็ต้องแต่งอยู่ดีนี่นา'

" คุณฟุ้น...ถ้างั้นเอาแบบนี้ไปก่อนแล้วกัน

ยังไงก็ให้ลองดูกันไปก่อน ถ้าหากว่าถึงตอนนั้นแล้ว

ยังยืนยันว่าไม่คิดจะแต่งงาน เราก็จะยอมตัดใจ"

" ครับ...ถ้าแบบนั้นมันก็..."

' ถ้าถามตอบไปมากกว่านี้คงไม่ได้อะไรขึ้นมา

อีกอย่าง...เซฟานี่ก็ยังเด็ก

ถึงจะห่างปีเดียวก็เถอะ

แต่น่ารักขนาดนี้คงได้เจอคนดีกว่าเราสักวันล่ะนะ'

" เอาล่ะ ถ้างั้นหลังจากนี้ก็ย้ายไปอยู่ด้วยกันเพื่อดูใจกันอย่างใกล้ชิดซะเลย

เดี๋ยวจะเตรียมคฤหาสน์หลังใหญ่ไว้ให้เอง "

" ท่านพ่อ!"

" เดี๋ยวสิ ให้อยู่ด้วยกันเลยเหรอ!"

' มันไม่ไวเกินไปหน่อยเหรอ

ให้อยู่ด้วยกันเพื่อดูใจกันเนี่ย

มีที่ไหนเขาทำกัน'

" ค่อยยังชั่วเนอะ เซฟานี่

ในช่วงนี้ต้องเอาชนะคุณฟุ้นให้ได้เลยนะ "

" ค่ะท่านแม่ ...จากนี้ต้องขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

ท่านฟุ้น "

เจ้าหญิงยิ้มอย่างกับว่ากำลังจะได้แต่งงานกันพรุ่งนี้ทีเดียว

" พวกเธอน่ะช่วยพูดอะไรบ้างสิ "

" ยินดีด้วยนะ"

" ถ้าให้อัลมินี่ไปอยู่ด้วยก็ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ...

ได้ใช่ไหมคะท่านพระราชา"

อัลมินี่กับราปิสดูเหมือนจะไม่มีการคัดค้านกับเรื่องของฟุ้น

และยังหันไปขออนุญาตพระราชาอีกด้วย

' ไม่ได้ช่วยอะไรเลย'

" เรื่องนั้นข้าไม่มีปัญหาหรอก

ถ้าคุณฟุ้นกับเซฟานี่ไม่ว่าอะไรนะ"

" หนูไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ

มีคนเยอะๆสนุกดีด้วย "

เซฟานี่ยิ้มอย่างเปร่งประกาย

" เอ่อ ครับ

คฤหาสถ์ก็น่าจะใหญ่

ให้อยู่กันสองคนคงไม่ไหวมั้งครับ "

" ถ้างั้นก็ตกลงตามนี้!

ฝากดูแลลูกสาวข้าด้วยนะ

คุณฟุ้น! "

อาณาจักรโรฮันน่าเขตใน เป็นที่อยู่ของพวกเศรษฐีใหญ่และพวกขุนนาง

เมฆลอยเอื่อยๆบนท้องฟ้าที่สดใส ลมพัดเบาๆเย็นสบาย

" ในฐานะขุนนางบรรดาศักดิ์ขั้นดยุค และว่าที่สามีของเซฟานี่

ลูกรัก ....คฤหาสถ์ขนาดนี้แหละเหมาะสมที่สุด"

" มันไม่ใหญ่เกินไปหน่อยเหรอครับ "

' แถมอยู่ใกล้ปราสาทสุดๆอีกต่างหาก สักร้อยเมตรถึงไหมเนี่ย..'

หลังจากกินข้าวเสร็จพวกฟุ้นก็มาดูคฤหาสถ์ที่ว่าทันที

" อีกอย่าง มันคงไม่ดีแน่ถ้าปล่อยให้ว่าที่สามีของเซฟานี่ลำบาก

เพราะฉะนั้น..."

หลังจากพระราชาทานาทอสพูดจบ

พ่อบ้านที่มาด้วยกันก็ก้าวออกมาพร้อมกับถุงเงินบนถาด

' ไม่ใช่แค่บ้าน แต่ยังให้เงินอีกเหรอ '

" ในนี้มีสองร้อยเหรียญทองคำดำ ...."

" สองร้อยเหรียญทองคำดำ!!"

ผู้เฒ่ารามอส ราปิส และคาเทียร์ที่พึ่งถูกปลดจากการเป็นทาสสานเสียงออกมาพร้อมกัน

' ก็ไม่แปลกหรอกนะที่จะตกใจ หนึ่งเหรียญทองคำดำมีค่าหนึ่งพันเหรียญทองเเดงเลยนี่นา

งั้นถ้าสองร้อยเหรียญก็คง...สองแสน!!...

ไม่ใช่ว่านี่เป็นของขวัญหมั้นหรอกนะ '

" คือว่าผมคง..."

" ถ้าปฏิเสธสิ่งที่พระราชามอบให้มันคือการหยามเกียรติของอีกฝ่ายนะ"

ราปิสเข้ามากระซิบจากข้างหลังฟุ้นเพราะอัลมินี่กับเจ้าหญิงเซฟานี่ขนาบข้างอยู่

' งั้นก็แปลว่าต้องรับไว้สิแบบนี้ '

" ขอบคุณมากครับ "

ฟุ้นยิ้มแห้งๆให้พระราชาพร้อมทั้งรับเงินมา

ดูเหมือนว่าพวกฟุ้นคงไม่ต้องห่วงเรื่องเงินอีกนานเลย

" ถ้างั้นพวกเราเข้าไปดูข้างในกันดีกว่า

ท่านพ่อกับท่านผู้เฒ่าก็คงจะกลับแล้วใช่ไหมคะ "

พระราชากระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที

ส่วนท่านผู้เฒ่าก็ดูเหมือนจะอึ้งเล็กน้อย

' คงยังอยากเข้าไปด้วยสินะแบบนี้'

" ข้างในกว้างจังเลย "

ราปิสพึมพำออกมากับบ้านหลังใหม่ที่อยู่เขตในใกล้ปราสาทของพระราชา

มันมีหลังคาสีแดงผนังสีขาว มีสองชั้นสไตล์ฝรั่งเศษแต่ตัวคฤหาสน์ยาวมาก

" ใหญ่มาก ... .การออกแบบภายในก็คล้ายๆกับในปราสาทเลย"

" ....ถึงแม้ฉันจะเป็นเจ้าสาวในอนาคตก็ตาม

ฉันไม่ได้คิดจะผูกมัดท่านฟุ้นเอาไว้คนเดียวหรอกนะคะ

เพราะแบบนั้น ทั้งคุณราปิส คุณอัลมินี่ และคุณคาเทียร์

ก็มาอยู่ด้วยกันเถอะนะคะ "

ระหว่างที่ทุกคนกำลังดูภายในคฤหาสน์หลังใหญ่

เจ้าหญิงเซฟานี่ก็พูดประโยคที่ทำให้ทุกคนหยุดกึ๊ก

และจ้องมองด้วยความประหลาดใจทันที

" เอ๊ะ! "

' อะไร อยู่ดีๆก็พูดอะไรแปลกๆออกมา..'

" ได้ใช่ไหมคะ ท่านฟุ้น"

" อะ ...นั่นสินะ คงเป็นเรื่องลำบากที่ต้องดูแลบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้"

" อะไรกันน่ะ จะบอกว่าให้พวกเราอยู่ด้วยกัน...

ห้าคนน่ะเหรอ "

ราปิสถามพร้อมทำตาหลุบต่ำดูรนรานและหยุกหยิกไปมา

' เป็นอะไรน่ะ ทำไมหน้าแดงแจ๋ขนาดนั้น ...

คาเทียร์ก็ด้วย อัลมินี่ก็อีกคน '

" ถะ...ถ้างั้นฉันไปดูที่ชั้นสอง!"

" ราปิส อัลมินี่ไปด้วย"

" คาเทียร์ขอไปด้วยคนค่ะ !"

แล้วทั้งสามคนก็รีบวิ่งไปดูชั้นสองพร้อมกัน

" เป็นอะไรน่ะสามคนนั้น "

หลังจากนั้นฟุ้นก็ตรงไปเปิดประตูดูสวนหลังบ้านตามคำแนะนำของเซฟานี่

มีสนามหญ้าเตียนโล่งๆกับสวนดอกไม้เป็นหย่อมๆ ที่เบ่งบานรอบๆน้ำพุเล็กๆ

ข้างบ้านมีคอกม้าขนาดใหญ่แต่ยังไม่มีม้า

" ที่นี่สงบกว่าที่คิดอีกนะ "

ฟุ้นพึมพำในขณะที่เซฟานี่ที่เกาะอยู่ข้างๆที่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก

"ก็ท่านพ่อมอบบ้านหลังนี้ให้ท่านฟุ้นอยู่กับฉันนี่คะ ..."

เซฟานี่ที่พาฟุ้นเดินทัวรอบบ้านยิ้มกว้างสดใสหลังจากพูดจบ

' น่ารักง่ะ...จะน่ารักเกินไปแล้ว! '

ตอนต่อไป >>> ยินดีต้อนรับเจ้าหญิงสู่กลุ่มนักผจญภัย