คุณผู้ชาย 2

ภายในมีตู้เก็บของที่ทำด้วยไม้ดูโทรมๆ

โต๊ะไม้ที่ล้อมด้วยเก้าอี้ไม้สี่ตัว ตั้งอยู่กลางบ้าน

ด้านในสุดมีบันไดขึ้นชั้นสอง

หน้าต่างที่เปิดอยู่สองบานที่ผนังข้างฝาบ้านมีผ้าม่านม้วนอย่างเรียบร้อย

จากนั้นเจ้าของบ้านคือราปิสก็ทำอาหารจากอีกห้องหนึ่งมาให้ฟุ้นทาน

ทั้งสามคนนั่งคุยกันเรื่องต่างๆเกี่ยวกับโลกนี้

โลกนี้แบ่งคนออกเป็นพวกใช้อสูรรับใช้ได้ กับประเภทที่ใช้ไม่ได้

พวกที่ใช้ได้คือนักเวท นอกนั่นจะนับเป็นพวกสามัญชน

พลังเวทไม่ได้สืบทอดทางสายเลือด

ดังนั้นหากทาสมีพลังเวทจะได้เลื่อนขั้นเป็นชาวบ้านทั่วไป

อาณาจักรโรฮันน่าขึ้นชื่อเรื่องอิสรภาพ

ภายใต้การดูแลจากพวกนักเวทที่คอยตระเวนทั่วเมือง

พระราชามีความสามารถในการบริหารประเทศและการจัดการสูงมาก

บรรดาข้าราชบริพารคนไหนคิดกบฏจะถูกจับอย่างรวดเร็ว

จึงไม่มีเหตุการณ์ล้มล้างระบอบกษัตริย์

ผู้เฒ่ารามอสเป็นชายแก่ถือไม้เท้าสีน้ำตาล

ใส่เสื้อคลุมสีเทายาวจนปิดเท้า ด้านนอกเป็นเเจ็กเก็ตสีเขียว

เครายาวถึงบริเวณอก ทั้งเส้นผมและหนวดเคราขาวทั้งสิ้น

ตัวสูงราวหนึ่งเมตร

ราปิสคือหญิงสาวที่อายุราวสิบหกปี

ดูทะมัดทะแมงและห้าวนิดๆเพราะเป็นอดีตหัวหน้าองครักษ์

ที่เอวมีดาบเหน็บเอาไว้ในฝักสีน้ำตาล

ทรงผมสั้นประบ่าดูเรียบร้อยสีทอง ใส่เสื้อแจ็กเก็ตสีน้ำเงิน

คลุมทับเสื้อสีขาว

ท่อนล่างเป็นกางเกงวินเทจสีน้ำเงิน

' สมเป็นผู้เฒ่าอยู่มานาน เลเวลสี่สิบ ...

ส่วนผู้หญิงเลเวลสิบสอง ....อืม.

คงไม่ใช่ว่าเป็นหัวหน้าแล้วเลเวลสิบสองหรอกนะ

น่าจะเป็นเพราะร่างใหม่ล่ะมั้ง '

ฟุ้นเห็นเลเวล ชื่อ แถบHP และMPลอยอยู่เหนือหัวของทั้งสอง

คล้ายกับระบบในเกม

" วันนี้เจ้าก็พักที่นี่ละกัน ...

ราปิส ข้าฝากเจ้าดูแลด้วยนะ"

" ค่ะ ท่านรามอส ..

ให้ฉันตามไปส่งนะคะ"

จากนั้นทั้งสองก็ออกจากบ้านไป

' พาคนแปลกหน้าเข้าบ้าน แถมยังทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียวแบบนี้

พวกนี้นี่จะแปลกคนเกินไปแล้ว '

ฟุ้นลุกจากเก้าอี้และเดินดูรอบๆบ้าน เห็นเพียงทุ่งหญ้าเตียนโล่งๆ

ไร่ของราปิสชนกับกำแพงพอดี ดูเหมือนว่าพวกที่เป็นชาวไร่จะมีไร่ติดกับกำแพงเป็นวงนอกสุด

มองไปยังเมืองเห็นปราสาทสูงเด่นอยู่ไกลๆ

' นั่นคงเป็นที่ที่พระราชาอยู่ล่ะมั้ง '

สายลมพัดโบกเบาๆตลอดเวลา อากาศเย็นสบาย

เสียแค่ไม่สามารถปลูกพืชผักได้

มีแต่ต้นไม้ที่ไม่มีผลและพืชที่กินไม่ได้ที่เติบโตอย่างอิศระ

"เสียงอะไรน่ะ !"

เสียงดังเป็นจังหวะดังขึ้น ราวกับมีคนโทรมา

และมันดังรอบๆหูของฟุ้น

พอฟุ้นนึกว่า จะรับสายนี้

ทันใดนั้นเสียงของชายแก่ก็พูดขึ้นมา

⟨ อ๊ะ ติดแล้ว ติดแล้ว ⟩

" ฮัลโหลครับ ใครเหรอ "

⟨ พระเจ้าน่ะ ในที่สุดก็ได้คุยกับเจ้าสักที ⟩

' โทรมาเอาตอนที่อยากจะถามพอดี'

⟨ก่อนอื่น... ต้องขอโทษจริงๆที่วิสาสะพาเจ้ามาแบบนี้

แต่อยากให้ช่วยฟังคำอธิบายกันสักหน่อย ⟩

" ครับ "

⟨ ที่จริงคือ ....

เจ้าหมดอายุขัยในโลกนั้นไปแล้ว ....

ข้าว่าเจ้าคงรู้ใช่ไหมว่าทำไม ⟩

ฟุ้นลองทบทวนเหตุการณ์ก่อนตาย

'อืมมม.....

เราจำได้ว่าเราไม่หลับไม่นอนตลอดสามวันเพราะมัวแต่เล่นเกม

ใช้เครื่องดื่มชูกำลังช่วยวันละสิบขวด ...

อย่าบอกนะว่า!?'

⟨ เอาเถอะ เจ้าค่อยไปทบทวนทีหลังก็แล้วกัน

แต่ตอนนี้ที่เจ้าตายแล้วก็เป็นความจริง

ที่มาเกิดใหม่ได้ก็เพราะข้าสนใจความสามารถในการเล่นเกมของเจ้า

ก็เลยเลือกมาที่นี่เพื่อช่วยโลกนี้

ต้องขอโทษอีกครั้งที่พามาดื้อๆก่อนจะคุยตกลงกันก่อน

แล้วเจ้ามีคำถามไหม ⟩

" มีสิครับ "

และฟุ้นก็เริ่มถามกับพระเจ้ารวดเดียวโดยไม่เว้นช่องว่างให้ตอบ

⟨ เป็นเด็กขี้สงสัยเอาเรื่องนะเนี่ย..

ฟังดีๆล่ะ

ข้อแรก ที่ข้าไม่ส่งเงินจำนวนมากหรือเพิ่มพลังต่อสู้ให้เจ้าเพราะว่า

มันเป็นกฏสากล ต้องขอโทษจริงๆที่เอาแต่สะดวกของทางนี้

แต่ก็เพื่อป้องกันสมดุลของโลกไม่ให้ผันผวนมากนัก

แต่ข้าก็ส่งตัวช่วยเจ๋งๆให้ไปแล้วนะ

ระบบเกมที่เจ้าเคยดูบนรถม้าก่อนจะถึงเมืองนั่นน่ะ

เจ้าเป็นเพียงคนเดียวบนโลกที่มีเชียวนะ ...⟩

' อื่มมมม .... ถึงมันจะเจ๋ง

แต่มันก็ต้องใช้เงินที่นี่ซื้ออยู่ดีนี่นา '

⟨....จะซื้ออะไรก็ได้ตามใจ ถ้าแบบนี้ก็พอหยวนๆได้บ้างล่ะนะ

ข้อสอง ที่ข้าไม่ลงไปจัดการเองเพราะปัญหามันต้องใช้เวลา

ก็จริงที่ข้าสามารถจัดการคนชั่วได้โดยใช้เวลาไม่นาน

แต่เจ้าลองคิดดูสิว่า ถ้าอยู่ดีๆ มนุษย์ที่ชั่วช้ามีการหายตัวไป

หรือการตายที่หาสาเหตุไม่ได้เกิดขึ้น ทุกคนจะต้องเอะใจ

และรับรู้ถึงความมีตัวตนของพระเจ้าแน่นอน

และนั่นก็และนั่นก็ผิดกฏอึก ....⟩

" เป็นพระเจ้านี่ก็ลำบากนะครับ "

⟨ ก็ใช่น่ะสิ แต่ว่าไม่ต้องห่วง

ข้าได้ตรวจอนาคตของเจ้าแล้ว

ภารกิจนี้สำเร็จแน่นอน

เพราะงั้นถึงเลือกเจ้าไงล่ะ ⟩

" เด็กอายุสิบห้าจะไปทำได้ยังไงล่ะครับ

เท่าที่ได้ฟังผู้หญิงที่ท่านส่งมาช่วยเล่ามา

น่าจะมีเรื่องการเมืองมาเอี่ยวด้วย"

⟨ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก อีกอย่างนะ

ถ้าเจ้าเกิดอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับอะไรก็ลองหาข้อมูล

ในอินเตอร์เน็ตก็แล้วกัน มันอยู่ในส่วนเดียวกับของร้านค้าน่ะ

อ๊ะ!... แต่ติดต่อโลกเดิมไม่ได้หรอกนะ ⟩

' ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ...

อีกอย่างจะให้หาเงินมายังไง สเตตัสก็อ่อนแอ เเถมเลเวลหนึ่งแบบนี้'

"แล้วเงินล่ะครับ ของในร้านต้องใช้เงินซื้อทั้งนั้นเลย

ท่านช่วยลดราคาหน่อยไม่ได้เหรอ "

⟨ ไม่ได้หรอก นั่นก็เป็นราคาต่ำสุดของที่โลกนั้นแล้วนะ

มันเป็นราคามาตรฐานเพื่อป้องกันไม่ให้โลกผันผวนเกินไป⟩

' ตกลงท่านจะให้ผมมาช่วยโลกนี้จริงรึเปล่าครับเนี่ย

กฏเยอะแยะไปหมด '

⟨ ในร้านค้าจะมีแถบค้นหาอยู่ เจ้าลองเข้าไปดูสิ

นั่นเป็นส่วนของการเพิ่มเติมไอเทมใหม่ที่เจ้ารู้จักรูปร่างและวิธีใช้งานมัน

แต่ถ้าเป็นสกิลของนักเวทก็ต้องรู้ชื่อและผลลัพธ์อย่างละเอียดล่ะนะ

จากนั้นมันจะเพิ่มเติมลงในรายการให้เอง แล้วค่อยซื้อทีหลัง

...

ส่วนของสโตร์เก็บของมีช่องผสมไอเทม

ลองเข้าไปดูสิ

จะมีแถบขาวๆ ถ้าเลือกเข้าไปจะมีช่องให้ใส่ไอเทมอยู่

มันจะผสมไอเทมตามที่เจ้าต้องการ แต่ว่าต้องใส่วัตถุดิบก่อนนะ ⟩

" ออกจะดูวุ่นวายไปหน่อยเพราะรายละเอียดเยอะแต่ว่างๆจะลองใช้ดูครับ "

ฟุ้นกล่าวพลางเลือกไอค่อนต่างๆตามที่พระเจ้าบอก

⟨ ถ้างั้นก็โชคดีเน่อ ข้าไปล่ะ ⟩

" เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อนสิครับ "

⟨ มีอะไรเหรอ ⟩

" แล้วสกิลสี่อย่างพวกนี้มันอะไรกันครับ "

⟨ โอ๊ะ !จริงด้วย...

หมายถึง

เสาสายฟ้าโอเบลิสก์

น้ำแห่งชีวิตโอซิลิสก์

นิวเคลียร์มิสไซล์

และระเบิดปรมาณูสินะ

นิวเคลียร์มิสไซล์กับระเบิดปรมาณู เจ้าคงรู้จักจากโลกเดิมแล้ว

ผลลัพธ์ความรุนแรงก็เท่ากันใช้พลังเวทศูนย์

นั่นก็เป็นตัวช่วยที่ข้าส่งไปเช่นกัน

ส่วนเสาสายฟ้าโอเบลิสก์คือสายฟ้าที่ผ่าตรงๆคล้ายทรงกระบอก

น้ำแห่งชีวิตโอซิลิสสามารถแก้สถานะผิดปกติได้ทุกอย่าง

เท่านี้คงช่วยได้มากเลยสิใช่ไหม ⟩

เสียงพระเจ้าพูดราวกับกำลังดีใจ

" ไว้ผมจะลองใช้ดูทีหลังนะครับ "

' เหอะ! นั่นมันสำหรับทำลายล้างโลกชัดๆ เอาอะไรมาให้กันเนี่ยย!!

เเค่ระเบิดปรมาณูก็ทำลายได้ทั้งอาณาจักรแล้ว....'

⟨ หลังจากนี้หากมีอะไรก็โทรมาได้

ข้าบันทึกชื่อตัวเองลงในรายชื่อเพื่อนของเจ้าแล้ว⟩

" ครับ ว่าแต่ท่านบอกมาเลยไม่ได้เหรอว่าต้องทำยังไงต่อ

มันจะง่ายขึ้นเยอะเลยนะครับ

ตอนนี้ไม่รู้จริงๆว่าต้องเริ่มจากตรงไหน "

⟨ บอกไม่ได้ ถ้าบอกแล้วล่ะก็

อนาคตเจ้าจะเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง

ยังไงก็ลองหาทางหน่อยนะ⟩

' นี่มันพระเจ้าอะไรกันเนี่ย

พึ่งพาอะไรไม่ค่อยจะได้เลย '

⟨ ถ้างั้นแค่นี้ก่อนล่ะนะ

เอาไว้มีเวลาค่อยคุยกัน ⟩

จากนั้นสายจากพระเจ้าก็ถูกตัดไป

ฟุ้นเดินไปเรื่อยพลางคิดอะไรหลายๆอย่าง

' ยังไงตอนนี้ก็ตายไปแล้ว

ได้กลับมาเกิดใหม่มันก็ดีอยู่หรอก '

'เฮ้อ... สกิลแต่ละอย่าง ถ้าใช้ไม่ระวังล่ะก็

มีหวังได้ลบแผนที่ของโลกนี้ออกได้ง่ายๆเลยนะ '

ฟุ้นเลือกส่วนไอค่อนสกิลและปิดการใช้งานชั่วคราวทั้งสี่อย่างเพื่อกันพลาด

' ตอนนี้เงินก็มีศูนย์ ...'

ฟุ้นดูสเตตัสตัวละครในลำดับถัดมา

สเตตัสตัวละคร

เลือด 100

มานา 100

โจมตี 10

ป้องกัน 15

ความเร็วในการเคลื่อนที่ 15

ทะลวงเกราะ 0%

ไม่มีอัตราการฟื้นฟูเลือดโดยอัตโนมัติ

ไม่มีอัตราการฟื้นฟูมานาโดยอัตโนมัติ

ไม่มีอัตราต่อต้านพิษ

' แบบนี้จะไปรอดได้ยังไงกันล่ะ เฮ้อออ...'

จากนั้นฟุ้นก็ตรวจสอบแผนที่ต่อ

' จะว่าไป ต้นไม้ที่อยู่กลางแผนที่คงเป็นต้นนั้นล่ะมั้ง

ห่างจากนี่เอาเรื่องเชียวนะ ...

....ส่วนมอนสเตอร์หลักๆก็....

เลเวลหนึ่งคือหนอนไหมที่อยู่ใกล้ๆนี้เอง

ส่วนมากที่สุดคงเป็นไวเวิร์นที่เลเวลสามสิบสินะ

ถึงจะมีเลเวลสี่สิบปะปนมาบ้างแต่ก็มีไม่กี่ตัวเอง '

ฟุ้นปิดหน้าต่างไอค่อนทั้งหมดและเดินเข้าบ้าน

'' ไว้พรุ่งนี้ให้ราปิสมาให้พาไปชมเมืองท่าจะดีกว่า

อย่างน้อยคงต้องสำรวจกันสักหน่อยล่ะน้า"