ตอนที่สอง นั่นเป็นแค่ฝันตื่นหนึ่งจริงหรือ2

ตอนที่สอง

นั่นเป็นแค่ฝันตื่นหนึ่งจริงหรือ

ในใจของหญิงสาวย่อมเกิดความยินดีปรีดาในโชคชะตายิ่งนัก

แต่ทันทีที่ความทรงจำของร่างเดิมไหลวนจนเรียบเรียงได้ครบถ้วน นางกลับต้องนอนก่นด่าสวรรค์อยู่ทุกคืนว่าเหตุใดส่งนางกลับมาก่อนหน้าที่คุณหนูคนงามจะถูกจับตัวไปสังหารอย่างเหี้ยมโหดเพียงแค่สองเดือน

เวลาแค่นั้นจะเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้

อุตส่าห์มีร่างงดงามเพียงนี้ยังไม่ทันได้หาความสุขสักนิดก็ต้องตายอย่างน่าอนาถเสียแล้ว

มิน่า...วิญญาณจริงของร่างนี้จึงถอดใจยอมจากไปโดยไม่อาวรณ์

คุณหนูสามนอนเกลือกกลิ้งด้วยความหดหู่อยู่ครึ่งค่อนวัน กว่าวิญญาณในร่างของหมิงเฟยหย่าจะค่อยๆ ทำใจและปลงตกด้วยอย่างน้อยก็ยังได้ใช้ชีวิต

อย่างน้อยร่างนี้ก็งดงามผุดผ่องยิ่งนัก หากรู้จักใช้ให้ดีย่อมมีประโยชน์

เรื่องอะไรจะยอมตายง่ายๆ เพียงนั้น

จู่ๆ คุณหนูสามคนงามจึงลุกขึ้นแต่งกายเดินเตร็ดเตร่ไปมาในจวนหมิงราวไม่ได้กลับมาเยือนเนิ่นนาน สร้างความงุนงงให้แก่สาวใช้ด้วยไม่เข้าใจว่าคุณหนูของนางต้องการทำเรื่องใดกันแน่

“คุณหนูอยากได้สิ่งใดหรือเจ้าคะ?”

“ข้าแค่อยากเดินเล่นเท่านั้น เสี่ยวอัน เจ้าเดินตามมาเงียบๆ ก็พอ” ด้วยต้องการใช้ชีวิตในฐานะคุณหนูสามอย่างแนบเนียน วิญญาณแม่เล้าใหญ่จึงสำรวจสอบถามและรื้อค้นในความทรงจำจนไม่นานก็กลมกลืน

ในฐานะคุณหนูสามซึ่งเกิดจากภรรยาเอกแห่งจวนเสนาบดีกรมคลัง หมิงเฟยหย่าย่อมใช้ชีวิตหรูหรา มีแต่ข้าวของเครื่องใช้ชั้นดี วันวันมีหน้าที่เพียงฝึกฝนเพื่อเตรียมตัวเป็นชายาเท่านั้น

อืม...ชีวิตแสนสบายเช่นนี้หากต้องตายไปคงน่าเสียดายมาก ควรจะทำอย่างไรดีนะ

เมื่อได้รับทราบว่าการหมั้นหมายเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนก่อน แม้ย้อนเวลากลับมาแต่ก็ยังไม่ทันการณ์ คุณหนูสามแห่งจวนหมิงจึงไม่อาจเปลี่ยนแปลงเรื่องนี้ได้ มีเพียงพยายามหาลู่ทางอื่นจนหมกมุ่น

อืม...ท่านพ่อ มีบุตรสาวตั้งหลายคน นับเฉพาะที่มีวัยพร้อมออกเรือนก็มีถึง3-4คน เหตุใดไม่เป็น ‘เฟยฮุ่ย’ หรือ ‘เฟยเจิน’ ไยจึงต้องเป็นนาง